Alle inzendingen over als zand door de vin

26654 resultaten.

Sorteren op:

over het water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
nu buigt het gras het ligt vermoeid ter aarde, geen bloem die nog de kop opsteekt de uiterwaarde kruimelt droog en wit verhitte stukken zand aan land de frisse schaduw van een mensenhand, gebouwen liggen stil te bleken, in de harde middagzon heb ik het stil bekeken…
switi lobi20 september 2015Lees meer >

Ruzie voorbij

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.293
Ik pluk de sterren uit de hemel en graaf de maan op uit het zand. Kijk alle schaduwen verdwijnen ze lopen weg, ik zing en dans. Ik haal het zonlicht naar beneden en stop het in mijn schoudertas.…

weemoed in nazomer

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
zoals mijn moeder na een feest haar tafelzilver en porselein in dozen verpakte tot een volgend festijn ver weg in de tijd ligt in het opgewaaide zand aan het eind van de zomer een stapel planken een weemoedige tafel dichtgeklapte parasol lege fles witte wijn daarachter ik..…

XI - de anti-sportheld - 1949

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
het kampioenschap terraszitten buiten met oude klare bij de strandstoelen van mijn eigen zandberg rolt een raceauto een kuil in het zand voor de meisjes in de klas graaf ik mijn graf onder de waranda schommelend aan de laagste tak door de tuindeur de zwarte schapen van de elite voetbalsport rennen langs de lijn…

VREEMDE BADGAST

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
Nu is hij aan de Vlaamse kust gestrand, is van Belgische voeten gecharmeerd, daar is pietermanneke gesignaleerd, met zijn stekelige kop in het zand. Al voetenkussend moddert hij wat aan. Pieter kan zijn mannetje staan!…

Onvervuld

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
ik heb ze begraven zand erover en afgevallen lover uit pure berusting uit vrede ermee hebben heel gedwee eens zal het dagen dat het zinloos is het na te blijven jagen we zijn tenslotte allemaal mensen en zullen ze ooit ten grave moeten dragen onze onvervulde wensen…

Argos

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
Attentie buurtpreventie autodief Aldoor in Broek in Waterland actief Almere Alkmaar Assen Swifterbant Steek svp uw kop niet in het zand! Als het alarm afgaat wees dan paraat En activeer uw antwoordapparaat Attentie app- en arendsoogpreventie Wel honderd argusogen ja, attentie!…
Maxim22 september 2022Lees meer >

verlies

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
het afscheid dat wij nooit namen het zand dat door de straten stoof je hart dat bevroor de dood waar wij om huilden het licht dat langs de huizen schoor je stem die niet werd verstaan de eenzaamheid die we droegen alles ging in de wind verloren jij die nooit meer sprak…

Mand

snelsonnet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 701
Wie niks van mijn en dijn blijkt af te weten, Maar zich graag als accountant afficheert, Die is dan wel door roem geobsedeerd, Maar kan die roem het beste maar vergeten. Die lukt het zelfs om bij het basketballen Door de spreekwoordelijke mand te vallen.…
Wim Overweg8 februari 2024Lees meer >

Nulsomspel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
Door de obstinate Amerikanen Wier dollarhonger niet valt te stillen En iets met de Russen hebben te schillen In weerwil van de Europeanen Worden we opgeschrikt uit onze sleur En door het drogbeeld van een dictator Hetzij nu zonder obligate snor Staat er een wereldoorlog voor de deur Dat is warempel niet zo mooi en Gaan ze de toekomst…

Sahara: overeenkomst en contrast

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.605
kale rotspartijen, zand droog en dor in ’t zonnelicht ik voel verwantschap met dit land want even star is mijn gezicht en zoals plots een boom ontspringt ’t landschap verrassend doet ontwaken kan, als ineens mijn lach opklinkt die lach het masker levend maken…

Rusteloze grond

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 948
Koolzaad teken ik tegen de weerschijn van de aarde als eenzaam geel in ’t zand ontkiemde in een grijze toplaag die eeuwenlang geconserveerd lag in het metersdiepe donker gekanteld en gekeerd draagt deze rusteloze grond de zonzij van een natte lente een solitaire plant als brandstof van een vreugdevol moment…

berken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
dansende lichte stammen zwart wortelend in wit zand bedekt met groen en paars van grassen en heide luchtig gepenseelde bomen zomaar gestrooid gegroeid door teer aangestipte bladerkronen zie ik verre wolken hoor ik de wind spreken in een wonderlijk schilderij…

Een stuk glas...

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Een stuk glas dat op mijn hand drijft gevonden op een leeg, koud strand Randjes van pijn weggepolijst door de zoute zee en het zand. Wacht onze ruzie ook zo’n eind? En denk je dat de pijn ooit strand? dat onze liefde weer verschijnt als traangeslepen diamant?…
rene martens17 augustus 2005Lees meer >

Bezit

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.685
Waar ik mijn hart aan heb verpand in mijn verspild verleden, het ging voorbij, het hield geen stand, het is als zand vergleden. Ik heb mij steeds het meest gehecht aan sterfelijke zaken, aan dingen die ik nimmer echt tot mijn bezit kon maken.…

Gedachten ....

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.516
Golven overspoelen het warme zand woest en wild het stille strand Duinen uit de wind halmen waaien als zachtgeel lint De zee neemt de zee geeft elke schelp heeft haar eigen verhaal Mijn gedachten als hoge golven woest en wild gebroken door emotie ...…
metha27 september 2003Lees meer >

strand

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.704
wandelen langs verlaten stranden blote voeten in het zand met de zon hoog aan de hemel samen lopen hand in hand lekker luieren schelpen zoeken uren zwijgen uren praten boeken lezen echt genieten en de boel de boel maar laten…

ZUM TODE

gedicht
3.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 13.469
Uren vergaan met schrijven in het zand. Zo weer ik mij, krijsvogels om mij heen, vergankelijk, uitgestoten aan de rand der aarde. - Water komt en gaat, het strand ligt nat en gladgewist gelijk voorheen. ---------------------------------------------- uit 'Het levend monogram' (1955)…

Van stil naar luid

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 949
en meer zal ik ooit geloven dat ik me dronken drink aan die kus op je lippen hoe ze laveloos bezwijken in de branding van volheid zonder me te moeten schamen om hoe het schreeuwt in mij gewoon groeien met het oor aan jouw borst als een openende schelp in een lichte nacht omdat ik weet dat het vochtige zand zich verankert in…

Moeders stem

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.793
Ik hoor hem: moeders stem Kan m'n oren m'n oren niet geloven Alweer een jaar dood & begraven Zand erover zoveel scherpzand Steen erop zware roodrosse steen Stil... zo meteen hoor ik hoor ik weer haar stem.…

kastelen in de lucht

netgedicht
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.004
ik vertel je over dromen en wolkenstof hoe de wind geen woord verspilt enkel stilte draagt in groot vertrouwen hoe dit laatste mijn handen vouwt wijzend naar het lichte tij jij vraagt me dan waar de zee begint en voor ons uit ligt slechts de waarheid golven groot de horentjes in het zand…

verlangen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
over het heuvelende zand groeide weidse geurigheid zacht paars uit dorre grond ingetogen veluws zomerfeest onder de verre schapenwolken de herfst regeert nu in buiigheid van regen en van uitbundige kleuren bedekt de grond met ritselgoud ademt een nevelse vergankelijkheid tot de stille inkeer van de winter…

Nieuwe heden

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.082
Tenen draaien kleuren Kolkend in het zand Voeten volgen het strand Soms steekt schelpengruis Hart en hoofd speuren Weven een lief verband Vrienden nemen je hand Lopen mee naar huis Schelpen die met golven gingen Bezingen het nieuwe heden.…

zuiver

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
ze schrobt zorgvuldig schilfers balsemt ritueel nieuwe krachten met het oog op de maan als bondgenoot van het leven ze wenkt naar de zon nodigt haar warmte uit zonder schaduwspel van heden of verleden schrijdt verder door de tijd drukt elke voetstap in het zand en vormt een spoor ze noemt het hoop…
Jandeb2 januari 2006Lees meer >

Leeg..

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.411
Ik zie de hoge golven vanaf de waterkant, snuif de zilte zeelucht op, en vlij me in het zand. Blik op oneindig, eindeloze zee, de wind met harde vlagen, neemt mijn gedachte mee. Minuten worden uren, van elke gedachte ontdaan, hoofd leeg gemaakt, ik kan er weer tegen aan...…
Astrid G23 maart 2007Lees meer >

men neme een schep

hartenkreet
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.367
opnieuw onder zand bedolven het hoofd vrij, een mens moet lucht, horen en zien de oudste maant de jongste tot voorzichtigheid als hij zichzelf onderschept vader troost en zegt dat hijzelf ook onhandig is en aan de welwillendheid der goden is toevertrouwd waarop de oudste lacht de vader hulpeloos achterlaat…

Stormduinen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.503
als je van steen was zou ik huilen nu wil ik schuilen met mijn gezicht in het mulle zand tot de kilte voelbaar zoekt naar helmgras een laatste strohalm stijf en stug zucht in de wind net als een kind de zee stilaan bedaren strandribbelend aaien wat er ver zoet en ver zacht tot rust gebracht…
Erna21 februari 2008Lees meer >

Wolkenstrand

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Schep maakt nieuwe vorm in mijn hart open zeezicht emmert je water door het zand De zon verijst je gezicht met chocolade rand een diepe zucht zoekt grip in een vinger hand Klaas Vaak die knikt dan maan al toe voor een vergoten vorm naar het wolkenstrand…

Zomeren

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.097
[Haiku-gedicht] Opdwarrelend zand het verdroogde goudgele graan smoor hete zomer. Drippende druppels kletsnatte regenvlagen waterige zon. Zwanen klapwieken egels scharrelen wat rond het verdroomde land. Mensen lieven zich traag zwiepen paardenstaarten alles in een wei.…

Tot de dageraad

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 955
laat woelig water roekeloos stromen baad onverbloemd en luister naar het zand neem me mee til me hoog, daar waar de nacht wacht weef vleugels in satijnen dromen glijdend naar de dageraad waar draden zullen breken en ik terug op aarde val…
Hanny26 mei 2008Lees meer >