2664 resultaten.
Nieuw-Weerdinge bij nacht en ontij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Terwijl ik mezelf nog zoek,
Niet weet of ik het nog wel ben
Die zijn eigenheid ongemerkt verloor
Aan de waan van de dag, het jaar,
Kijk ik met doffe ogen
Naar het verlaten landschap
Van mijn jeugd -
Vasthouden heeft geen zin meer,
Al het nieuwe wordt oud,
En heeft alleen een nieuw begin
Waarna alles weer verglijdt
In minuten,…
Slachtoffers
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
737 slachtoffers zijn zij
die niet worden gehoord
slachtoffers zijn zij
wiens jeugd de grond
in werd geboord
slachtoffers zijn zij
die hun verhaal nergens
kwijt kunnen
en die we hun waarheid
soms niet gunnen
slachtoffers zij zijn
de vader en moeder
zij waren immers hun
kind tot hoeder
slachtoffers zijn zij
die niet worden geloofd
slachtoffers…
Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Ik vlucht naar mijn jeugd,
herkenbare tijd.
De morgengeluiden in het huis,
de feestelijke zondag.
Daaraan klamp ik me vast,
in diepe tijdnood.
Een reddingsboei,
voor even.…
De zonnebloem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Of zijn er andere horizonten
die wenken gaan
en door de jeugd
nog niet gezien zijn?
Dient daarvoor soms de pijn
en 't trager moeten leven?…
Sikkemeur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Bokkig maar met volle teugen
geniet de oude op de haverkist
van zijn gebutst geheugen
beziet de jeugd die van hem is gegrist.
Al dat jonge blad
dat hij eens met welbehagen at
en blatend heeft beleden:
Wat lijkt het kort geleden!
Hij gaapt en pist
de poten wijd
neemt voor de grap een hap van eigen sap.
Of is dat uit oudebokkennijd?…
Een rijk verleden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
575 Het vervallen schuurtje ademt
een sfeer van geborgenheid
door de jaren heen
nog vaak rusten de huismussen
overgebleven uit mijn jeugd
op haar scheefgezakte dak
passend bij een ‘rijk’ verleden
lang uit het straatbeeld verdwenen
de rijtuigen en paardenhoeven
hoe vertrouwd ze klonken
ook de mensen in het zweet
met hun ijverige handen…
SLOOT
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.198 Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,
waarop een eend in landschap weggezakt,
met een gevluchte in de grond bevriend,
laag water zoekt en boven water tracht
een nieuwe eend te vinden die haar dient…
Dromen
netgedicht
3.2 met 67 stemmen
21.445 .
----------------------------------------------------------------
Genomineerd gedicht 'Hilarion Thansprijs 2002' Lanaken, België,
Categorie jeugd.…
Gloria voor Jellema
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
5.857 Voorbij de jeugd
het blad gelijnd en half
vol geschreven ziet hij
de kinderen aan en zich
bezeren aan het leren
van wat belangrijk lijkt
Een twijfelachtig stempel
drukt van jaren her
Het langzaam wennen
aan de dood die wenkt
en wacht en trouw is
als een goede vriend
die sterven kan
en daarom leeft
op grootse voet…
starende ogen in de spiegel...
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
996 door die ogen in de spiegel
staart zij in haar jeugd
op zoek naar toekomstdromen
haar verdriet nog te gaan
waar herinneringen vervagen
in verdwenen helderheid
een keuze ooit gemaakt
haar wil ontneemt te leven
en zij bevrijd van alle tranen
zichzelf verliest in het staren
breekt het geluid
van spelende kinderen
haar hart
een laatste…
opgeruimd
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.227 en zonder spijt of aarzeling
gooit hij zijn voorbije jeugd
in enkele schamele dozen
kleding, knuffels en cd's
trofeeën van de sportclub
passen niet in 't nieuwe leven
alsof vroeger nooit bestond
niet de spullen zal ik missen
maar het aanklevend gevoel
die opflitsende beelden
uit ons kringloopgeheugen…
Het gebrek in Chloris
poëzie
3.1 met 29 stemmen
8.255 --------------------------------------------
uit: Gezangen mijner jeugd (1782)…
dementeren
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
2.619 Je wilt het proberen
maar je hersens protesteren
vergeetachtig ben je op zoek
naar iets
maar naar wat, het zegt je niets
soms ben je agressief
en dan weer heel erg lief
je bent weer terug in je jeugd
volgens mij geeft dat het meeste vreugd
je dochter of je zoon
voor jou is het een ander persoon
en dat doet zeer
herkennen doe je niemand meer…
Ouder worden.
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
939 Ik zag de korenbloemen wuiven
in de jeugd van mijn bestaan.
Ik zag bloesems appels druiven
waar is die tijd toch heengegaan.
Het groen is bijna vervaagd
langzaam verkleurt het blad.
Aan de stam wordt al gezaagd
de beste tijd heb ik gehad.
Nu kan ik slechts nog dromen
van alles wat ooit eens was.…
Voor een dubbeltje geboren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
573 hij had ze
zelf gegoten
geschuurd en gepolijst
beschilderen kwam
later pas gezichten
met een blik van ijs
de neuzen
naar een kant
met wapens in de hand
op het slagveld
van zijn jeugd speelde hij
de strijd van klein en groot
hij kleurde rood
met het succes zijn
wereld was het best
toch is zijn tin
nooit goud geworden hij was…
Mijn Wad.
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
615 Langzaam sterft het Wad
een stille dood waar het
eerst slagvelden overwon van
het wassende water ligt
het sluisje er verslagen bij
waar eerst vissersboten
aanmeerden drijft nu een
leeg flesje bier
toch kom ik iedere keer
terug naar mijn Wad
en kom ik tot conclusie
dat ik hier mijn jeugd verloor…
Wespennest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
601 De zomer had de buurman te pakken
toen moeder even achterom keek
stak vader de hark in een wespennest
de dominee van onze jeugd had vele vragen
maar niet een daarvan werd beantwoord
door de wespen die naar de buurman vlogen
er kwam een hiaat in het ooit zo frisse denken
en we sloegen het boek dicht in een droom.…
Dementie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.078 Een vreemde blik
Kijk nu ik ben het, ik
Je eigen vlees en bloed
Maar er komt geen teken van bekendheid op je snoet
Dementie vaagt alles weg
Je negeert wat er wordt gezegd
Maar er is nog wel vreugd
Als je praat over je jeugd
Deze verhalen vertel je keer op keer
En dan denk je ach, daar ben je weer
Van vader naar kind
Oudje je blijft altijd…
bevrijdingsdag
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
649 nee
schrijf me niet over vaderdag
of hoe zacht zijn stappen klonken
gestreeld
en tot tranen getast
in de nacht
ik ben al gevallen, de dagen ongedeeld
neergelegd op het kindergebed
en de donkere plekken aan het einde
van mijn jeugd
nee, schrijf me niet over vaderdag
het binnendringen, naakt in kleding
kom, laten we gaan, lachen en leven…
Aad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 Er is maar één Sensei
In lugh
De meester
Er bestaat leed
En vreugde
Wat kan ik nog anders
Als een diepe buiging
Maken
Spat af van je schouders
Dat vuur
Ieder uur als voorbeeld voor een jeugd
Wat zich later beseft
De beste
Zo komt het nooit meer terug
Zolang de mat nog roept
Roeping
Licht
Lugh…
M'n Danslief in Den Haag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
742 lippen proefden naar likeur
haar lijfje voelde van fondant
zij toonde slank fragiel elegant
's avonds tegen elf haar chauffeur
vroeg 'zeer geachte jongeheer
heeft u bezwaar of hartezeer
als zij nu stapt in onz' voituur'
knikte van 'k kom van goede manieren
boog ingetogen teer lief goedertieren
zij sprankeld' 'dank je voor 't avontuur…
Een laatste kus aan Gijs (deel twee)
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.053 Ik beleefde vele avonturen,
samen met mijn vriendje Gijs,
want het verbeelden van een wereld
verborg veel getier en kindergekrijs.
Uit kinderhanden vouwde ik dromen,
die op het maanlicht glijdend,
de pijn deden vergeten
tot het ochtendgloren.
Ik ontwaakte echter nooit op de maan.…
Een vleugje borstenbloot
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
721 ogen domineerden
een lang en slank postuur
de stem was zacht en warm
verleidelijk op avontuur
handen wuifden
woorden weg in een
charmant gebaar terwijl
je stem veelzeggend was
een neusje in de wind
gespeelde verontwaardiging
het rechten van de schouders
licht mokkend als een kind
jij liet je tanden zien
in het flitsend spel van…
De rode daken
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.136 Nog even is de straat
van het gehucht
voldoende voor
zijn jonge zucht
naar avontuur.
Vlug kent hij de geluiden
van elk uur.
Achter de 'gelagen'
zal hij later dwalen
door de beemden
tot de beide Neten.
Op hete zomerdagen
duikt hij met zijn kameraden
-lenige dieren-
joelend in de uitgespoelde bochten
der rivieren.…
Dakloos dromer,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
710 Zonnen wil hij vreten
zich nestelen in haar
cellen zonder de ogen
te kwellen die zich
branden op het netvlies,
kind bij een kloppende
rivier, verloren hart in de
illusie van het avontuur, de
aarde bewegen elk kwartier,
te herontdekken bij elke slag,
op te lossen in de mist van
erbarmen, hoogtepunt van
een drankgelag, verstijfd…
Slechts een silhouet ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
640 Ze is slechts een silhouet,
duivels spel in avontuur,
hierin werd ik overklast,
recht door mij en puur
in mijn gevoel gekrast,
haar schaduw kleurt de
graven wit, komt helder
dichterbij, ik schilder mijn
ruimte op het broze pallet
van onstuimige eerbaarheid.…
1 (De held kan niet bewegen)
gedicht
2.5 met 35 stemmen
11.888 In zijn blauwe kamerjas
heeft hij om drie uur 's nachts hier niets te zoeken
dus nu begint het avontuur. Zijn vingers tasten
met een vertrouwd gebaar al in in zijn badstof zakken
op zoek naar het bekende pakje.…
Tegen welke prijs?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
844 Wie zoekt niet, met groots
allure, de mystiek van z’n
avonturen, uit ervaring van
verdriet en schijn?
Noortje zoekt het kleine,
verdiept zich in de echtheid
van de mensen, richt zich op
hun onontdekte schreden,
intuïtieve treden naar niet
bestaanbare mogelijkheden.…
afgeschoten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
528 en zwaai vrolijk af,
tot later
als jouw gevolg zijn dagen telt, tel ik
mijn zegeningen in een plas
vol zilte druppels: parelend in wit en zwart
luisterrijk als zon haar strepen trekt
goedgemutst en goed gebekt
bega ik thans mijn eerste fout, beseffend
dat ik stout veel beter kleur beken
maar ach
het mag geen naam bezitten
als avontuur…
In de nadagen van onze levens...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
593 Zovele avonturen had ik reeds beleefd...
Met de herfst, het oogsten, het sprokkelen van hout
om een mooi kampvuur aan te leggen
liet ik nooit blijken
hoe diep de stille liefde was; ik had alleen die
éne mens tussen handen... die éne mens in het hart.
Ik had gewacht tot de aankondiging, de beloning
...in de nadagen van onze levens.…