3890 resultaten.
ik ken
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.161 ik ken een huisje
met nog ranke wilgen voor de deur
ik ken een boerderijtje
met jonge stieren in de wei
ik ken een boom
die onder appelen bezwijkt
ik ken een akker
een zee van vlas gelijk
ik ken een kerk
met potloodtoren
ik ken een poort
met blauwe regen in de zomer
ik ken zoveel
maar zeg mij ken ik jou…
smaakverschil
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.679 je hebt de meubels weggesleept
contouren kleuren het parket
ze kunnen naar elkaar toe groeien
geen poot die het hen belet
kunst ontbreekt tegen het behang
hoewel een sobere witte rechthoek
met een kram de nieuwe rage
van de volgende bewoners worden kan
ik sluit de deur
kijk niet om
werp me in de toekomst
waar kunst verleidt…
BLOEDGANG
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
3.643 er is het onderhuids verraad
dat elk verweer aan stukken slaat
mijn verweer -- het geweer
op mijzelf gericht
de eigen klap
in het eigen gezicht
de opgebroken straat
het huis dat aan het water staat
herinnering
aan het foetes-zijn:
de deur intrappen met ogen dicht
en reeds het bankroet van de laatste snik
de laatste adem
het laatste gedicht…
het huis van mijn moeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 door het open raam kijk ik
naar de naakte werkelijkheid
ik zie je schuifelen
op het dunne ijs
bevangen door twijfel
weet ik niet wat het betekent
mijn taal valt uit
ik sta met een mond vol glas
met een kapmes door het geweten
en drijfzand onder mijn voeten
voel ik even de wind van de vleugels
van de waanzin
ik kan de deur van…
Waar ik je van ken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
586 Achter jouw raadsels
is vluchten simpelweg onmogelijk
de deuren van jouw huis
zijn diffuus en laten je lijden
in alles waar jij voor staat
gedrogeerd door het snelle
kloppen van de tijd spin je
jouw jas op de klos van het leven
en ben je slechts diegene die ik ken
ontvangen heb je reeds
en ergens aan de kim
schittert toch het voorbije…
het verzenkind (II)
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
704 het lijkt nog nacht
en het kind weet: ze gaan weer
komen
de woorden
en de schaduwwachters
die door de deur naar binnen sluipen
een onherstelbare droom vullen
met vermommingen en beeld na
beeld
leugen na eeuwigheid
na leugen
luid
eeuwig
in een te klein kasteel
van witte lakens, wollen beesten
en onderaardse, dichtgestopte…
Voor wie haar wil kennen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
941 hier ontwaakt de jonge vrouw
tussen stof van gisteren
en een minnaar met zijn voet tussen de deur
lichaamstaal raakt verward in het laken
ze lacht, de nacht gelaten bij de maan
schampt de dag haar grijze ramen
gedachten verbergt ze tussen lingerie
voor de naam die haar wil kennen
ze moet gaan, voorbij het oude vuur…
dankjulliewel!
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
8.272 er zat een merel
op een tak van een boom
en ik wenste dat hij de duizend stemmen
in woorden en aan het dichtersglas
naar mij zou kunnen brengen
zodat ik de bloemen kon horen
in iedere letterademhaling
en in iedere stap naar
een open deur
-het plukken van rozen
en witte zwanen-
en op dat moment
verdween de boom en de merel
in…
Het Bildt: Middelzee
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
855 vanuit ogenblauw
sla je winterkleurboeken na
waarin alles samen stroomt
op kaarten ingetekend
de route is verdeeld
gedeeld via een oud wandelpad
tussen de huizen
waar een deur open gaat
dat groeit plotseling uit tot een verhaal
in oude balladen
zonder straatnamen
vanaf die oude Middelzee
tot in dit kleine dorp…
GTST
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
600 deuren slaan, posten kreunen
men zegt te vaak oké
lebber hier, een lebber daar
wat een gein, grote ellende…
Moeders herinneringen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.389 Voor mij loopt een vrouw
ik herken de geur van jou
de zeep waar jij je vroeger mee waste
of die als verfrissing lag in de kasten
ik moet mijzelf bedwingen
om niet voor te dringen
deze geur heb ik al zolang niet geroken
het is net of er spontaan weer herinneringen opdoken
glimlachend loop ik naar de deur
en denk: wat kan je toch genieten van…
Echoden hun zelfkant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
527 het machtige koor
zong met bazuinen
een bloedstollende finale
maar in krochten
en spelonken dansten
dissonanten al hun valse toon
in het verwaaien
verdraaide de harmonie
woorden klonken niet meer synchroon
echoden hun zelfkant
zonder de glitter en glamour
van kerk en orkest
zij hebben de deuren geopend
de elitaire veste verlaten…
obscuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 in een donker wordende kamer
zit ik
even lang waren zij vandaag
nachtdag
het duistere vrees ik niet meer
licht daarentegen
mot in mijn lijf
is moeilijk te verjagen
geur van kampfer
dwaalt door het huis
het elektriek
laat ik voor wat het is
uit
ik schrijf morgenochtend wel
noodgedwongen
deur op slot
raam dicht…
Het illusieparadijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 Droomkleurig als ze waren
verwachtingen doordrenkt van rozengeur
vol open deuren naar de toekomst
met de schone schijn van als en dan
maar het was een sprong
naast het gat in de lucht
recht in de geslepen messen
van wat het noodlot leek
maar eigenlijk gewoon de realiteit
die zich niet weg liet dromen
rest de repeterende vraag:
hoe desillusie…
Je uitgestoken hand
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
655 je draalde
draaide op één voet
en klopte op de deur
die als in uitnodiging
half open stond
verwondering in je ogen
een bijna niet geloven
de bravoure van een impuls
die drempels overschreed
toen je naar me keek
weg waren gedachten
over grendels en sloten
in een ongewenst entree
ik nam je uitgestoken hand
jij ging stralend mee…
't Nieuwjaar! Och! 't Is altijd 't oude
poëzie
4.0 met 2 stemmen
5.637 't is altijd 't oude:
zitten beven van de koude;
dan, deur slijk en moze gaan;
later, in de zonne braên;
als het zwijn zit in de kuipe,
't keerske brandt al in de puipe;
en, van zo de winter fluit,
't keerske is dood, en 't jaar is uit!
---------------------------------
uit: Jaarkrans (1893)…
verbeelding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
585 ze zetten het leven
dik in de verf
kleuren zwarte woorden
en vangen echo's
ze bevriezen vuur
laten geesten los
en maken wolken
ze dompelen donkere dagen
in glinsterend licht
openen onwillige deuren
en zetten dichte denkramen open
ze zijn hoeders
hoeders van onze verbeelding…
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…
Alma mater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Het was koud middernacht
gestommel in het hoenderhok
de knuppel, dacht ik
en schoot in mijn sloffen
tussen de dorpel en de deur
vloerde zich een strook licht
op de overloop, een zwarte jas
als molshoop op het tapijt
even verder een paar kisten
te groot voor mijn kleine meid
ik hoor haar hakken tikken
voorbij de tijd, ik slik.…
Plaatsvervangend (plv.)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 een storm van feitenrelaas,
die van roerend mee eens
de kraters van acne,
open deur, zonnevlekken
maskeren, Men Moet.…
Jij schetst mijn zwijgen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
510 Jij schetst mijn zwijgen als een stille droom
waar ik zal zijn als mijn woordenzeef ontwaakt
in het inspiratieloze niets
op weg naar jou door de deur
als een boot zonder haven
waar zal ik zijn
als jij mijn zwijgen schetst
aan de andere kant van verlangen
alleen in de sereniteit
van een eenzame zomernacht
jouw naam op mijn wolkenraam…
Spinsels in onze kop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 Deuren vallen in het slot.
Hakken zinken in het zand.
Ramen worden ruw gesloten.
Wanneer we weinig verwachten,
worden we zelden teleurgesteld.
Een frisse storm steekt op.
Hersenpannen worden geopend.
Spinsels waaien uit onze kop.…
Openen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 De zware deur
zou je willen
openen
ontsluiten
Binnen kunnen
gaan
na een handdruk
kus,omarmen
Een ruiker
in cellofaan
bied je
-vriendelijk- aan
Je wilt je
kunnen verwarmen
aan de haard
want buiten
heeft zon
je
in de steek
gelaten
Je wilt
bijpraten
al is het maar
over koetjes en kalfjes
Halfjes....…
Uit eigenzinnige bron
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
465 Het hiaat in de communicatie
blijft zich moedeloos herhalen
in deze woordloze gebaren
in broze kalmte broeit stilte
op nieuwe geheimzinnigheid
om open deuren te sluiten
nieuwe wegen te vinden
er groeit een pril verlangen
door diepe rust gevonden
om de stilte te verfraaien
uit eigenzinnige bron
nieuwe sereniteit in de nacht.…
Als ze leest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Als ze leest neem ik afstand
en kijk ik door kieren van deuren
naar haar neusvleugels en wimpers
die zich nauwelijks verroeren
het omslaan van de bladen, er is geen ritme
we streven naar gave roerloosheid.…
afgedankt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
501 Bij ons in de straat daar staat een leren bank
Die wordt waarschijnlijk afgedankt
De gemeente die komt hem straks halen
En hij staat daar stilletjes te balen
Hij voelt zich alleen en berooid
Ze hebben hem de deur uitgegooid
Op naar de pers, daar wordt hij in elkaar gedrukt
Zijn diensten bewezen dat is wel gelukt
Nooit wil iemand meer…
woorden voor Hasan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 in den Haag
woont een man
een man van
veel woorden
zijn muren behangt
hij met vragen:
wie klopt op de deur?
waar is je paspoort?…
Bamboeblad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
563 Het ritselen van de bamboe
door het open raam
stelt mijn gedachten op hun gemak
het paard verlangt naar suikerriet
ik wens jasmijnthee met jou
Bamboes blad
Die ritsel van die bamboes
deur die oop venster
stel my gedagtes op hul gemak
Die perd verlang na suikerriet
ek wens jasmyn tee met u…
Vast bezit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 Sluit mij in een cel
Met getralied venster
Uitziend op een blinde muur
Sla mijn handen in boeien
Sluit mijn voeten in een blok
En de deur met vele grendels
Gesel mijn lichaam met een stok
Maar nooit zal men mijn brein
Mijn gevoel en mijn denken
Kunnen vangen in een kooi
Hoe men ook van mij denkt
Mijn mening blijft altijd vrij
Want mijn…
Nazomer
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.120 Vaag drijft door de open deur
De bleke avondwind
Een bitter kille geur -
Alsof de herfst begint.
Vaag, als een vallend blad,
Daalt door mijn lege geest
Herinnering aan wat
Wel eenmaal is geweest.
't Is of mijn hart verstomt
En of ik stil verga,
't Is of de herfst al komt -
Hij komt weldra - weldra!…