Alle inzendingen over echo van zee

35278 resultaten.

Sorteren op:

Muze van het heimweelied

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 656
De deurbel klinkt indigo zonder echo, of een verlangen in het licht van gevoelens drijven wolken wollig op klanken van melodieuze heimwee kitsch verstaat de schoonheid van twijfel die jou is toevertrouwd en naast elkaar verzameld in ivoor en porselein geldt de wet van herhalen tijdens zielszware voetstappen op een in inkt verlaten…
mobar20 augustus 2011Lees meer >

Verloren schat

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
De kleine jongen die de schat opgroef is van taaie vechter gaandeweg verworden tot eenzame weifelaar die in lange nachten worstelt met het leven kleine stapjes zijn veranderd in hoge bergen echo's weerkaatsen van onzekerheid alles gefixeerd op angst en falen iets lijkt onderweg geknakt waardoor energie wegstroomt als zand…
geeraardt27 augustus 2011Lees meer >

Dichter in haar droom

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 537
Er heeft een dichter in haar droom gezeten ergens bij de waterkant, op een mooie plek bij een eenzame boom toen de zon de lente aandacht gaf de dag heeft hij een bijzondere wending gegeven de geluiden van de vogels heeft hij omschreven en de echo van het lied uit een beminnelijke verbeelding de stand van de zon in verband gebracht met…
mobar28 april 2024Lees meer >

Duiven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Duiven nemen de echo mee van mijn Katholieke jeugd in warmere streken soms hoor ik ze roepen om de stilte van de kerk dan vliegen ze naar hemels onvermogen voor mijn verwarde ik zijn er geen betere duiven dan zij, die de post bezorgen om mij te laten weten dat het leven alsmaar liegt maar ik laat mij niet uit het woordenveld slaan…
mobar22 januari 2014Lees meer >

Natuurlijk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.532
Je aarzelt nog of de liefde die mijn hart teistert natuurlijk is zoals eb en vloed tegen oeverkasseien en of de echo van mijn woordgeluid ook stilte kan verdragen maar in het ruisen van de wind hoor je mijn adem in het verlangen en twijfel je niet langer over de schaduwkant van dromen die het leven overleven daar leg je jouw hart in…
mobar9 april 2015Lees meer >

Reizen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 619
Reizen over bergen en diepe dalen door ruïnes met kille massieve wanden dat haar ijzige gil opvangt als een echo. Haar weerkaatsing reist door mijn brein als een reflectie voor mijn gedrag dat is haar souvenir wat gaat als een jojo.…

verdwaalde mensen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
verdwaalde mensen in de stad werpen hun schaduwen op straat geketend aan een doelloos pad bewegend in dezelfde maat diep bedolven onder vele smarten hebben zij zich in een waan gehuld die de leegte in hun dorre harten slechts met vluchtige verlangens vult ik lees de wanhoop in hun holle ogen en voel de pijn van hun verloren strijd terwijl de echo…

bloedmaan

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
de bloedmaan beheerst de kilte straks wordt alles donker en duister voor eventjes maar... dus luister, luister naar de echo van de stilte je hoort je hart zo minzaam kloppen je voelt het bloed naar je hoofd toe stijgen je mond valt open, doch alles blijft zwijgen de nagalm van jouw leven... zal nimmer stoppen!…

fluister stukjes leven

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 658
ik schreeuw de tijden terug waarin ik leven voelde maar het geluid lijkt stuk de echo vraagt wat ik bedoelde er is geen brug die nog emoties draagt waardoor mijn woord in het ravijn vervaagt toch raakt het af en toe een bloem die groeit in kleine decibellen en bloeit in kleuren die gelukkigzijn voorspellen ik roep niet meer maar…
wil melker8 augustus 2006Lees meer >

Antonio Vivaldi

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Over het wijdse piazza San Marco ruist in de bladeren weer een concerto In gaanderijen van de basiliek vioolklanken tussen de machtige zuilen golvend akkoorden- patroon in lyriek Strijkers weerklinken en echo's die galmen klanken weerkaatsen in de akoestiek van gangen bij missen en korengezangen Waaierend over het wijdse…

Flirten met Poëzie

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 531
In de echo van zijn zinnen klinkt de zielsverbonden schreeuw van een hart dat naar haar lichaam smacht. Maar zij laat zich niet beminnen door een poezelige leeuw, die ongerijmd verlegen naar haar lacht.…
John Roovers10 februari 2020Lees meer >

(T)huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 753
(T)HUIS Nog één keer wil ik gaan bij schemering als het donkert tussen de bomen want ik mag daar niet meer binnen de spleten tussen de muren bewaren gestold de echo's van mijn vroegste uren nog één keer als een onbekende de weg gaan vragen aan de voordeur met vers vernis nog één keer gaan bij schemering als het donkert tussen…
mia bemong7 februari 2018Lees meer >

Tikkende klok

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Consequent spiegel je vertraagd het afgelopen jaar iedere minuut vervaagt als reflectie in een seconde hoe herinneringen gekleurd stralen in een droom nu de grote wijzer jouw verhaal als een echo wegtikt.…

Oren

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Is het de echo van de radio die kille stem die het nieuws voorleest achtervolgd door schreeuwerige reclame geboren om te horen, alles voor elkaar voor alles wat niet nodig is door vaart der tijden opgenomen in gesloten inrichting, dikke muren die geen geluid doorlaten zonder stemmen die waarschuwen voor de nacht die nieuwe doden telt…

druppels

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 501
licht alsof sterretjes sprankelend dansen het is de vroege zon, nog niet warm die zoekt naar druppels voor een gedicht een eend stijgt plots op zo van nabij gestoord door geritsel in het riet klappend geluid maken haar veren ze zoekt een plek in het verschiet de ringen dwingen het water tot rimpels aangezet door een lichte bries doch de echo…

het schreeuwen zit van binnen

netgedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.635
muren zijn hoogpolig vreten echo's uit de lucht het schreeuwen zit van binnen een vliegen zonder vlucht gevangen in hun kassen fixeren ogen een plafond handen kiezen houvast zoeken veiligheid rondom passen zijn onzeker de vloer is lichtgeraakt ademen gaat sneller als er kennis wordt gemaakt de eerste blik naar buiten als de drempels…
wil melker16 januari 2003Lees meer >

De schaduw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
er was alleen een silhouet getekend in het felle tegenlicht er was alleen een schaduw nooit meer zag ze zijn gezicht de inkt is verbleekt alleen de echo is gebleven van gehate woorden hardop neergeschreven overmoedig had ze gezegd: ik zal je gezicht nooit vergeten haar geest veegde het weg het waarom wil ze niet meer weten nu…

de magie van soepele zinnen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.081
de lege tekst tocht wind luguber kaatsen medeklinkers echo's naar elkaar ze kunnen geen volume vinden klinkers klotsen tegenritmes en zijn onbenaderbaar woorden missen de magie van soepele zinnen brengen niet meer binnen dan betekenis strofen vloeien niet omdat de inhoud strakbevroren lijkt misschien wel doodgeboren…

Voorbij het einde

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 540
kom licht de horizon op met wat streepjes ik wil voorbij het einde naar beginnen kijken donker achter mij laten en de gaten vullen die gevallen zijn toen de wereld in chaos ontaardde het holle gevoel kwam waarin zelfs echo de weg kwijt was mijn ziel in kou gevangen zijn einde nabij wanhoopt omdat contacten…
wil melker28 januari 2024Lees meer >

Dansen in de wind

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 563
In elke beweging, een echo van leven, Een dans van verlangen en eeuwigheid.…

In de glorie van mijn verderf

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
En als het doek valt, dan blijft enkel die lach, een echo van leegte... mijn laatste gezag!…
Johny Donovan29 september 2025Lees meer >

Verstilde vriendschap

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Afstand bereken ik niet als een vogel wanneer ik denk te vliegen ontbreekt mijn verstand in onbezonnen illusies maar dat zegt niets over de oevers van mijn onkunde over de gevaren van mijn gebreken nu ik niet meer in de psychiatrie geloof kleine ondeugende Narcissus ik hoor jouw echo uit de groene heuvels angstig door het zoemende geluid…
mobar23 januari 2026Lees meer >

Een schaduw

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 340
er was alleen een silhouet getekend in het felle tegenlicht er was alleen een schaduw nooit meer zag ze zijn gezicht de inkt is verbleekt alleen de echo is gebleven van gehate woorden hardop neergeschreven overmoedig had ze gezegd: ik zal je gezicht nooit vergeten maar haar geest veegde het weg het waarom wil ze niet meer weten…

Macht van de zee

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 750
waar ik ook was de zee brengt me terug overal proef ik het zeezout op mijn rug waar ik ook leef de zee blijft bestaan overal weet ik de sterren laten haar niet gaan maar nergens vind ik de drijvende kracht om verder te zwemmen in de eindeloze nacht want de zee ze heeft me ongemerkt in haar macht gebracht…

Boeien

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.124
De seks in de zee aan het strand Was slechts nog een robbertje stoeien Het vrijen was oninteressant Zij kon mij totaal niet meer boeien De zee en het strand en de seks Hoe kon ik mijn tijd zo verknoeien Op reis met mijn aanstaande ex Ons bootje sloeg om bij de boeien Het strand en de seks en de zee Ik voelde mijn lusten weer groeien Bij…

Het verlaten strandpaviljoen.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
In de verte de zee, de branding en om het verlaten strandpaviljoen waait de zilte zeewind. Alle luiken zijn dicht, het terras is leeg, anders is het daar een bont- gekleurd gezicht. In de zomer ruik je de zonnebrandolie, het terras is dan in badtenu gehuld en je ziet er mensen hun ijsco's en frites smakelijk etend.…
martin valk14 oktober 2013Lees meer >

Onbezorgdheid

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.431
." zij legde koude op mijn huid een orde in het wilde gras alsof begrijpen zonder ruit een echo was maar onbezorgdheid bleef bestaan een kind dat door de regen liep dat zelfs in breekbaar opengaan nog iets van eeuwigheid behield want wat is denken zonder zee zonder vallen van de nacht zonder een hart dat af en toe…

Gebruiksaanwijzing

gedicht
2.6 met 94 stemmen aantal keer bekeken 49.785
Wie in zee begraven wordt, gaat nooit verloren. De zee is spaarzaam als een dichter. En ik was aan zee en ik was op een berg: twee eeuwenoude makkers. Wie op een berg wordt bijgezet, wil nog jongleren met de sterren, snakt nog belachelijk naar lucht met al de roofzucht van zijn lijk.…

Cannae

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 394
Mijn oog viel op een vlek onder de zee van woorden en verklaringen, begrippen in lemmata, van ajax tot xantippe in dit geval op cannae vlak bij zee die jij als mare nostrum vast zult kennen de middellandse zee bij de romeinen de vechtjassen voor caesar en de zijnen die heersers werden van de apenijnen ze haalden met hun ijzersterke schilden…
Maxim4 december 2025Lees meer >