2801 resultaten.
barenstijd
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.222 zacht dein ik
op vruchtwater
van oranje gele warmte
in de schoot van de oneindigheid
als ik door lichte drang gedreven
langs haar…
Oktober
poëzie
3.2 met 34 stemmen
6.361 Het was oktober,
Wanneer de blaren,
Rood als rood koper,
Of geel van kleur,
In dichte scharen
Neer komen strijken -
Ik liep te kijken
En snoof de geur.…
kleur van mijn dag
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.156 wat is de kleur van jouw dag, vroeg jij
ik keek en zag oranje rood
warm als onstuimig verlangen
zich badend in een zonnig vleugje geel
hongerig naar lijf en liefde
wat is de kleur van mijn dag
vraag ik vandaag aan mij
terwijl in late schemering
een leisteengrijs vermoeden
opdoemt langs de vloedlijn van voorbij…
de zonnebloem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
745 In de verte zie ik jou schijnen
Alleen in de nacht zal jij verdwijnen
Jouw licht geeft me energie en kracht
Als een zon die me toe lacht
Het zijn de gele stralen
Die je uit een dipje halen
Ook zijn er velden vol van deze bloemen
De bijen kun je er horen zoemen
Zo eenvoudig maar krachtig
De zonnebloemen ik vind ze prachtig…
Tuinman
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
989 Tuinman
handen in mos
groene dagen
dromend van geel en wit
zit
terneergeslagen
in een boek gedoken
een zachte,
lieve,
gedachte
aan heupwiegen
en bladernat.
Zingt
met duivelsverzen
tot een ongenoemde goddelijke schoonheid
die hij,
vanwege tijdsverschil,
niet bellen mag.
Regen maakt de paden nat.
De tuinman zat.…
Zoet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Alles ruikt naar chocola
de pepermunt is voor na achten
die mevrouw van nummer 112
steekt een stukje puur
tussen haar kunsttanden, haar
lippen donkerbruin
zelfs de donshaartjes op
haar bovenlip kleven zoetgeurend
aan elkaar als ware het een gel
die een breekbaar gezicht
bij elkaar houdt
Ze likt haar lippen, de
mondhoeken krullen
alles…
Een plek waar iedereen zich thuis voelt.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 En met grote gele ogen als die
van een uil kijkt men naar
fonkelende sterren in de nacht.
Alles als kristal, glazen stad
met open hart.
Voor iedereen toegankelijk, geen
angsten, vrees, noch pijn.
Men baadt in het zuiverste water
en alles voelt zacht als satijn.…
geloof en bergen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Waar verstop je dank en
zegening, vreugde bij het krimpen
van een ziekte zonder uitweg
beginnen, groen verzinnen
penseel maakt duizend tinten
blauw en geel in aquarel
geen gemoei meer wel gestoei
verhuizen, dromen en al
het goede laten komen
weelde, overvloed
onmogelijk is mogelijk
ik ben onmetelijk rijk…
Dichtershanden ( P. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Dwars door duisternis
breken mijn gele lichtstralen door.
Dwars door onwetendheid een nieuw bewustzijn.
Dwars over etiketten
nieuwe maatstaven.
Dwars door jouw hart
mijn levend hart.
Mijn hart gaat uit naar jou:
ik laat je niet in de steek.…
Vol jeugdig gekwetter
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 ik woon
in de kruin
van mijn boom
overzie met trots
de heerlijke stek
vol jeugdig gekwetter
geen monument
maar wel erkend
door het bos
heb gebogen en
in opkomen weer
naar hoogte gereikt
twee keer een
gele stip van hakkers
ze konden mij niet pakken
rond mijn stam
bloeit lente reeds
de winter is niet langs geweest…
Mijn kleine plaag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
419 jij bent
mijn kleine plaag
je vliegt zo graag
van hot naar her
drukdoenerig
aan de slag
alsof de dag
te weinig uren heeft
van pauzes
ben je niet gediend
er is werk te verrichten
zo lang de zon blijft lichten
je bent het liefst
in geel en zwart
je taille is een schat
alleen je angelt soms te hard…
zonnebloemen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 Van Gogh had inspiratie gezocht
en was direct verkocht
aan de mooie bloemen in het geel,
hoog reikend op hun sterke steel.
Rank van lijf en mooi van kleur
werd voor hem een primeur.
Een boeket in een vaas
niet alledaags.
Nu een beroemd schilderij
de zoveelste in een rij.
Iedereen kent de schilder zijn naam.…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ik zag twee jongens met hun vishengels
terug naar huis toe gaan
hun emmer was leeg
maar ze keken voldaan
naar de vijver met de pompebladen
hun hoofden gesloten
geel als de T-shirts
van hen die nu nog broers zijn
maar later
uiteen groeien als reeën door de bliksem getroffen
gespleten
tot er in een donkere kast een hengel omvalt.…
Onze hooiberg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Stoppelveld
kafjes in de lucht
droge zomergeuren
populieren langs de wetering
onze hooiberg op het eind
daarbinnen uit het zicht
ons hol
getrokken en geduwd
in het lange gele gras
ik droom er met jou
bloot te liggen
als pasgeboren dieren
dat is alles
er hoeft niets meer
we kunnen doodgaan
dat is ons geheim
mama begrijpt het…
Haar ludieke intrige
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 ik zag op
het wiegen
van de wind
de gele schicht
van een verre bloem
zo op de
grens van
horizon en
opgeschoten
weidegroen
zij markeerde
in haar ludieke
intrige het einde
van de nog
zichtbare wereld
haar grootsheid
dwong mij in
gepaste eerbied
dichterbij te komen
haar droomgrens
te raken om van
van wind en wiegen
met zonnebloem…
De kunstenaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
527 Ik schilder mijn canvas, precies hoe ik wil
Ik geef groen aan de wolken en schilder de wind windstil
Ik meng paars en geel door de zee, verf een touwtje om de maan
en neem haar stiekem met me mee
Al mocht ik niet kiezen voor de grote van het doek
noch de fijnheid van de kwasten die ik erf
Ik schilder wat ik wil, vanaf nu tot het laatste…
Anish Kapoor
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.736 Ik ben in een echt bloedmoment
rood is altijd in het middelpunt geweest
hoewel ik veel treurige dingen heb gedaan
toch was er rood en vreugdevol
rood is lichamelijk, maar het gaat
naar zwart diep naar binnen
rood is een afdaling naar de hel
de onbekende eeuwige herhaling
rood gaat ook naar geel
waar het licht is, het leven
rood gaat…
Excellent gezelschap
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
472 excellent gezelschap
streelzacht voelt
je fluwelen huid
in het nog warme
oranje rode
avondlicht
je ogen helderen
dit schitterend
moment met een
sprankelende glans
die van binnen uit
gevoed wordt
door liefde in geel
en rode vlammen
die dansen in een
bedje vurig blauw
dat al is klaargelegd
en voor excellent
gezelschap een…
het hete geel glooit afgrond
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.683 het hete geel
glooit afgrond
oplichtend in het zwart
schemer drukt
de warmte dieper
eenzaam in het hart
tast met vingers
naar het duister
blinder dan de nacht
pakt en zal niet
kijken omdat zonlicht
nooit de avond wacht
morgen bloeit
het rotten in het
sterven van vandaag
laat de uren
gaan, lange dagen
doden langzaamaan…
Het gele licht van Jan van Goyen
gedicht
2.2 met 43 stemmen
14.597 Het gele licht van Jan van Goyen
straalt laag over de duinen,
van de opstanding der doden
tot de aanvaring der tijden.
De bast van kale zilverberken
glinstert als met goud beslagen
en de namen op de zerken
wordt weer adem ingeblazen.
Van een ruit spat fel de zon
die in de wolken zakt.…
narcis in geel mijn rode hart
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 ik zag je in de buien komen
tot heden schoonde regen
onze slechtste dromen
maar je wintert hagel
valt in volle vlokken sneeuw
een witte kerst voorbij
ik krokus al in geur van
voorgetrokken hyacinten
narcis in geel mijn rode hart
zacht bedekken wij elkaar
tegen de ergste kou mijn voorjaar
weet hoeveel ik van je houd…
1 Gele bloem... ( J. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 .'
als ik tekort schiet,
op welk vlak
straf me niet, verniel mij niet
maar zie mij als menswording,
groeiend en verlangend:
naar 1 grote en mooie
gele bloem bloeiend.…
koekelemeien bij naaktbloeiers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 lente zingt eeuwen jong
ziet de boer op zijn trekker
ooien temerig aan de mekker
onder de wol hun lammetjes
merels zingen op fluitjes
ook de bloemetjes en bijtjes
je voelt ze aan je huid talen
naar frisse buitenlucht
om in zinnen te verhalen
natuur knalt er nu geel uit
chinese klokjes
in tuinen en vazen
kleine hoefbladen
aan rivieren…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
319 Wie mij jaren niet zag, heeft
de geleidelijke overgang gemist
zoals gekken hun verleden vergeten
zijn en als een ander verder leven
Genoeg getuigen, allemaal
verschillende verklaringen
wie ik was, wat ik toen deed
en hoe dat mogelijk was
Wat vind je, heb ik nog de wangen
van een jonge god, en ben ik
ook de gezichten die ik trek
en de…
Met hun poten in de vaart...
poëzie
3.4 met 16 stemmen
3.072 En de randen
van de landen
Zijn van boterbloemen geel.
Ach, ik zou zo tussenbei'en
Om die bloemen kunnen schreien:
Het zijn er zo heel, heel veel.…
herfstdag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
751 vandaag sneeuwde het
in rood, geel en goud
bladeren dansten tête à tête
een wals of een pirouette
om mijn hoofd
vandaag hagelde het
hamerharde eikels
puntige kastanjes
pleegden een aanslag
op mijn hoofd
vandaag daagde het
het is oktober
tijd om na te zomeren
voordat we gaan winteren
in mijn hoofd
10.10.05…
goud
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
7.971 het rijpgeworden jaar
strooit geurig bladgoud
op onze wereld
verkleurende bomen
felheid in rood en geel
tegen de blauwe hemel
die najaarsstormen weert
om ons te laten zien
hoe mooi het alledaagse is
zon gevangen in spinrag
stilte vallend over ritselend goud
met daartussen
de roodwitte schoonheid
van vliegezwammen onder
grillige berken…
Anthurium
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
923 Zielig sta je daar te staan
eenzaam starend uit mijn raam
Dit is veel te kort
dit hoort niet zo te gaan
In de stralen van de maan
en van schone schijn ontdaan
word je een schim
van je schamele bestaan
Met je laatste restje kracht
diepgeworteld, onverwacht
beloof je mij
dat je nimmer zal vergaan
Maar je geel wordt nooit meer groen…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
Jij bloemde onvertogen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
614 ik nam je hand
kuste warm je huid
het leek een eerst ontmoeten
maar bomen
en het struikgewas
verkleurden ons begroeten
jij groende in het rood
en geel van herfstkleuren ik rook
lente in dit plotseling gebeuren
zag de zon weer opgaan
in jouw lach en ogen jij bloemde
onvertogen op deze koude winterdag…