Alle inzendingen over gevangen

2258 resultaten.

Sorteren op:

Hoop

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 765
Ontfermde zich over Onwetendheid en twijfel Vogels verdwenen uit het luchtruim Terwijl wolken zich samenpakten En de grijze sluier ons allen omarmde In zijn kille barmhartigheid In het hart van deze grauwheid De eenzame zaal, een tombe Een troon van afgebladerd goud Verleden dat nauwelijks meer is Glazen spitsbeker In zijn houder gevangen…

In perspectief

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
ik ben de schepper niet als ik de golven zie in perspectief met hoge luchten en mijn kleinheid me doet vluchten met zand in mijn hand als verbondenheid met strand aarde en het uitgestrekte groene land het donkere blauw van eenzaamheid en stilte mij trekt naar het verre heelal waar het woord verstomt licht gevangen zit in gaten…
wil melker5 december 2014Lees meer >

Geachte klant,

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
Albert Heijn heeft vandaag een scoop ‘U kunt nog meer genieten van vis als deze duurzaam gevangen is.’…

Verlaten in uw land

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 811
( pa ) leven in het voel van verlaten wuivend op een kaal heideveld zoals het dorre dopjesgras gevangen in een wirwar als van zwevend spinrag over het koude moeras een dof berkenblad in ongedurigheid cirkelend rond verarmde grond gelijk de nijverige herder die een schamele kudde drijft in eenzaamheid verstomt de staf als…
Hilly Nicolay14 november 2010Lees meer >

Laat mij

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 530
Ik ontdoe mij van het aardse kleed en ontvlucht mijn geboorteomhulsel, weg uit het keurslijf waarin ik werd gewrongen waartoe ik nog steeds word gedwongen zodat duizend en één gedachten worden geboren gevangen in het grondstoffelijke wachtend opdat iemand ze zou horen.…
Katty15 december 2010Lees meer >

Opwindende dirigent

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 714
Vol aandacht kijkt hij naar de dirigent in zilverfolie vormgegeven, het ragfijn webwerk geweven om zijn handen houdt zijn blik gevangen dan spreekt hij uit wat in hem opgeroepen wordt zo stond hij vroeger de armen als die dirigent ertussen strengen wol die zij tot kluwens wond zijn armen zwenkten op haar swingbeweging nog voelt hij…

uitgestorven onbekendheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 740
een kleine zwerm onbewust van de gevaren strijkt steeds westelijker neer boeren worden weer onrustig en bang voor dit onbekende, zoals in vroeger tijden er zat er één in mijn tuin wat heb ik een hekel aan die vliegers sluw als ik ben, was hij snel gevangen gevuld met gekruid gehakt smaakte hij heerlijk……
enrico15 januari 2012Lees meer >

Haar donker verlangen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
bolle wangen uit een rond gezicht nu waait ze lieflijk langs jouw handen dwarrelt speels en ongericht net als het licht dat sterretjes vonkte uit ondeugende ogen jeugdig ongeremd nu laat je schalks en ongetemd je lichten schijnen jij kon kraaien van plezier een octaafje hoger dan de kinderen van hier jouw stem heeft mij gevangen…
wil melker19 februari 2012Lees meer >

Hier is het feest

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 726
De zon komt aarzelend op gaat sprankelend ten onder De liefdevolle eenzaamheid zal zonder jou, mijn lief nooit meer dezelfde zijn Ik zie jou zo graag zonder woorden fluisteren naar je ademhaling luisteren alsof voor de eerste keer een nachtegaal zich horen laat Gevangen tussen zon en maan ben jij het baken en boei zelfs op…

"Ik zal je leiden"

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 546
Gevangene van mijn schip. Vrijheid hebben, en ...vastzitten. Op zoek naar wat ons gaande houdt. “Ik nodig je uit”. De Geest geeft toegang tot het Woord. Zij maakt je vrij. Voor jouw ogen heb Ik mij geopenbaard, opdat je hart Mij kan zien Ik zal je leiden en jij zal vrij zijn.…

de wilde zwanen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 714
een vlucht zwanen tekent witte wieken in de zwaarte van de lucht eens droeg het meisje paarlen gevlochten door het haar nu staat ze daar en tuurt een koningsdochter in de rouw trouw aan haar lieve broers de wind neemt haar bittere tranen mee gevangen door gespreide vleugels gebaar van welkom in hun harten te lang getart…

Onderhuids?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 393
Misschien heeft de dood zich al genesteld onderhuids, sijpelen de uren zich door de vragen, gevangen wat nog niet geschreven of beluisterd werd, een misplaatste grap, barsten in kristal waaraan je hebt bezeerd.…
Pama30 april 2014Lees meer >

Gesponnen kerker

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
Spieren die zelfs in diepe slaap Hun spanning niet laten vieren, Die kabels zijn in gedroomde Herbeleving van weer een verre nacht, Die nu plots weer actueel wordt, Nacht waarin wel geslapen Maar niet gerust wordt; Ziel, het diepste ik, Gevangen tussen scheepskabels Van gedroomde achterdocht, Brommend in de veilige omgeving Van…

Vrijheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
Als een deur van de bus zacht sissend opengaat midden in de nacht op de grens tussen Irak en Iran ergens Identiteit gevangen op de grens van huid en ondergoed vastgespeld Een denkbeeldige lijn tussen moederland en vaderland de vrieskou van de woestijn IJspegels en sterrenlicht maken de morgen mogelijk Terug en weg naar…

Dromen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 608
Ik zit gevangen in een deinende massa. Mijn ergste nachtmerrie heeft mij verwrongen. Kansloos word ik grijnzend vertrappeld. Ik kan sterven van schaamte, tot ik wakker schiet en de rust mijn bonzend hart kust.…

Het Kadaster

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.407
Alleen de wind heeft men nog niet gevangen en ook de regen kent uw grenzen niet, de vogels die in ‘t luchtruim hangen nestelen in ieder grondgebied. Ach, vleugels.....is bij zekerheid en zorgen de wiekslag van de ziel ook kadastraal geborgen?…

De kracht van het NU...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Onwetend denkend mens gevangen in zichzelf vasthoudend aan verleden immens pijnlichaam geen vooruitgang neerslachtig verdriet, in geestelijkheid geen bestaan van tijd enkel geschapen door de mens.…

Nieuwe start

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Worden de tranen die ik om je laat allemaal gevangen in een vergiet, tot een druppel op een hete plaat, die sist hé laat haar nu maar gaan. Gun mij toch mijn diepste verdriet, ooit zal ik er heus wel weer staan.…

licht dat uren schemert

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht de stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen bekleed met witte rijp als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het…
wil melker27 februari 2006Lees meer >

Babilon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
van nature aan je zij uit alle windrichtingen wordt aan je getrokken waarbij het gevoel het verstand overstijgt dan resteren enkel vergruisde brokken waarbij de adem ook nog het stof opzuigt men is verslagen, ontbeert de juiste vragen en is er niemand thuis, zo vertelt de nacht de dageraad verzuimt op te komen dagen, je zit ongeduldig gevangen…

DORIAN'S PORTRET

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Een jonge god in kolos verankerd, versmachtend satijn - ik ben de wereld, gevangen in de ontberingen van dit schilderij.…

alleen de ogen spreken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.400
zag je trekken ronden van hard naar breekbaar zacht je mond heb ik gevonden in een kus zo lang verwacht armen die nooit mochten voelde ik plotseling om me heen zij die altijd warmte zochten waren nu niet meer alleen handen tastend in een nieuw gevoel geopend door verlangen je warme lichaam wist het doel het liefdesweb heeft ons gevangen…
wil melker18 september 2004Lees meer >

Nachtvrouw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 385
Dromend word ik wakker in het huis van mijn angsten zonder gangen, gevangen tussen hoogwanden en geesten die zich almachtig plooien om mijn gedachten ze langzaam wurgen of opblazen tot zwarte reuzen die honger hebben en mij ruiken op de richel van dood en leven duisternis verzwelgt mij, pijn wekt me in het nauwe kanaal dat mij…
Zywa6 oktober 2021Lees meer >

Conversatie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Er is geen noodzaak of urgentie om de twijfel te verdragen in innerlijke angst gevangen proberen met elkaar te praten zelfde toekomst in het verschiet niet projecteren, geen projectie we blijven het proberen jouw stem klinkt helder ik luister en ik fluister alle geluiden klinken vaag ik probeer je te ontwijken in dezelfde nuchtere boekdelen…

Het nieuw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
Wat in deze wereld maakt dat je loopt als gisteren, al het achter ons lag, zo verstrooid, toch ontdooid, Spinsel zoveel groter, terwijl ik alleen maar kleiner wil in dit verschil, wat in deze dag maakt dat ik loop als gisteren, de vooruit nog niet gedaan, Als knisperend hout nog nieten moet schieten terwijl de dode allang is gevangen tussen…

Voorjaarsdauw

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Het wordt nooit meer zo als toen jouw ziel nog puur en onbedorven onaangetast door maatschappelijke belangen, niet meer gevangen was al lang geen prille puber meer geniet je van jouw lichaamsgeur ouder dan je gisteren was jongeling voor de toekomst de ochtend is uit mist ontstegen jouw onderbewustzijn voelt kaal dit is de tijd voor een…
mobar22 april 2023Lees meer >

in licht dat uren schemert

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 680
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen omklemmend soms met ijs als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het gaan…
wil melker6 december 2002Lees meer >

ommuring

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 468
vragen in ‘t zog van verwarring, halsoverkop in ademnood gevangen, belichaamd door ruwe rauwheid van ontelbare woorden die elke winter weer overleven dan volgt diepgevroren spijt, gevolg van wederkerigheid ergens halverwege een onbeslapen ochtend, een avond zonder bomen, het einde dat geen kant op kan…
Iniduo14 juli 2023Lees meer >

Licht, lucht, zachte vacht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
Het licht hangt stil in tijd gevangen die voort schrijdt. Rollercoaster- kurkentrekker in je maag spin in je hoofd. Kermis- in het reuzenrad haar lippen zoeter dan een suikerspin. Carrousel gaat sneller en sneller paarden vliegen weg. September- weemoedige klanken in wijn gedrenkt.…
joepondro14 september 2023Lees meer >

Andere kant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
De man en de vrouw staan nu dicht bij het raam Ze kunnen mij yoga zien doen Ze konden alle hoeken en kanten van de kamer zien, stonden eerst gevangen achter de tafel Misschien houden zij van boeken en planten waar ze nu staan Hoe kon hij die ze maakte bedenken wat ze allemaal zagen, Hij die mij maakte, hoe ik verzinnen, schrijven,…
Ralameimaar17 januari 2025Lees meer >