Alle inzendingen over gouden glans luchtig

5661 resultaten.

Sorteren op:

Het woeden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 124
Alleen het goud en de parels van de goede gouden tijd toen edelen nog dachten te weten wat ieders bestwil is zijn in de verhalen doorverteld en de ellende moet je zelf er maar bij denken Ach, het leven verleidt je om verliezen te vergeten de gestolen kazen, de doden bedolven bloemen, geruimde graven Het is niet allemaal zo mooi dus…
Zywa18 juli 2026Lees meer >

Toekomst ontluikt

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Langs het pad van kiezelstenen groeien hyacinthen paars van kleur in kleine groepjes naast elkander verspreiden zij hun eigen geur ze kijken luchtig naar het licht soms verschillend van nuance diep geworteld in donkere grond laten zij lentedagen dansen omhelzen elke nieuwe morgen sprankelende druppels ochtenddauw buigen zacht naar zonnestralen…
metha26 april 2005Lees meer >

KOMMER VAN ONS KAMPEN

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.038
En als het dan daadwerkelijk dreigt dat de herfst zijn intrede doet, de dag weer korter wordt in tijd, maar aan luchtigheid inboet, zie ik ons beider sterfelijkheid. En het is ook de herfst die biedt, dat ik, in de pauze van het leven de kommer van ons kampen zie, al is het maar heel even.…
Navius12 december 2003Lees meer >

Een zachte dood & Laatst

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.600
klaar te zijn Haar ogen bleven daarna dicht Langzaam verdween de pijn Een lichaam bleef achter Met rust op haar gelaat En haar wangen nog iets zachter Een laatste kus kwam net te laat -Laatst is nooit later Maar altijd geweest Laatst is lang geleden Van de dagen het meest Laatst is geen heden Laatst is niet traag Laatst is niet luchtig…
Jeroen Zwaal18 december 2002Lees meer >

De Ziel

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.157
Vormloos vol de leegte voorbij geen behoefte aan het ego geen tijdsbesef Mistige flarden van vergeten landschappen verdronken oorden luchtige schouwspelen Wetend, voorbij de herinnering Ziende, voorbij het oog snelheid niet te begrenzen een schicht in een eon Klank en ritme kleurrijk geheel vloeiende bewegingen verstilde portretten…

Perpetuum Mobile

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 857
verspreide paden door onzichtbaarheid opdat geen traan zich daar verbrandt aan sterfelijkheid ook al draagt mijn hand een hemel zonder gewicht en zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken hoe duid ik jou, in vredesnaam, dat mijn rozen naar rose ruiken of in wit zijn gebouwd op luchtige…

Dus jij zegt nu echt

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 903
Dus jij zegt echt dat vlinders geen dromen hebben en mijn woorden te luchtig verdeeld geen uitkomst voor jouw vrouwelijkheid bieden waarmee je toegeeft ontvankelijk te zijn voor mijn innige liefde die niets anders is dan het bezingen van een lentegetrouwe getuigenis over dat alles in jouw heimwee zucht onder het verlangen…
mobar5 april 2011Lees meer >

Monet à la minute

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 694
(Een dichterlijke impressie van een meesterschilder) Kruislings kleuren de lelies luchtig op het stille water De zon, het oog van Apollo, doorklieft de atmosfeer en licht het hoofd in een eeuwig later Kroon en loof vleien zich tinten groen en mijmeren stilletjes voor zich uit De geur van kamperfoelie spreidt zijn nevels over een pittoreske…

Maart

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
De oren met luchtige kussens toedrukken bood ook geen soelaas, nee mijn nacht was kapot. Dus Gorter zijn Mei, ja hoe mooi ook geschreven, komt toch ietwat laat met zijn nieuwe geluid. Ik moet aanvang maart al mijn nachtrust opgeven door krollende katers, op zoek naar een bruid.…

De boswachter

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.587
Hij gaat langs de kronklende wegel in 't bos, 't geweer op de schouder, in luchtige dos, na verre ronde, na bange wacht op eenzame paden, in duistere nacht.…

ster

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.778
zonder sterren zijn ze nergens en hebben ze ook geen publiek Zonder ster is een oester oe een heester alleen maar hee En waren ontdekkingsreizigers nog steeds verdwaald op zee Zonder sterren hebben we geen glans geen lichtjes om in te verdwalen geen horoscoop om in te geloven en hebben de bladen geen schandalen De wereld ziet sterretjes…

Opa wacht dus

netgedicht
2.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.134
De uren zijn al lang geteld, staan 'em alledaags voor ogen - Hij poetst nu druk zijn glans uit het antiek en wat geleefd werd ligt tot eenvoud ingedikt: zijn Gooise stoomtram en huzaren, 't liefje dattie trouwen moest. Z'n zwijgen heeft geen nieuwe naam, de schemer valt en binnenwaarts breekt tochtstrip uit clivia's en kieren.…

Spiegel theatraal

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 797
wanneer jouw stalen plaat weer kilte praat de kou met blauwe lassen niet te dichten is open ik witheet brand warmte in je ziel omdat ik voor je viel je roest in veel vergeten toch schuurt de liefde altijd weer het samen weten glans maar staal spiegel theatraal mijn blauwe lassen zullen naadloos op jou passen…

Een meervoud van karaten

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 816
soms draagt een vinger heel de hand zij schitterde in ring jouw diamant kaatste in facetten liefde die jij nooit in woorden kon vertalen las de kleur uit je verhalen je briljante niet in setting maar straalde puur natuur in een meervoud van karaten kan jouw glans nooit meer verlaten alleen voor mij ben jij voorlopig nog te…
wil melker17 december 2007Lees meer >

droom-auto

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.313
ik droomde dat ik auto was en dat jij mij ging poetsen je zette mij zacht in de was opdat ik niet ging roesten je opende vol vlijt mijn deur en schoof jezelf naar binnen je wreef mijn ex- en int’rieur zodat ik stond te glimmen jij spiegelde je in mijn glans en mocht mij trots bezitten ik bleef altijd je eerstehands nog vele verre ritten…
klaasje17 januari 2004Lees meer >

Na ingedronken letters

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 705
tussen vallen en opstaan kleurt en kruidt poëzie ons leven zwart-wit bewimpeld door nevels komt glimp tot glans vastgezet in geluiden tussen verwante vingers na ingedronken letters aan de hand van het alfabet ontbreekt soms de juiste melodie waar klanken niet samensmelten tot een harmonisch geheel van woord tot woord…

ik heb ingelogd in jouw

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 683
ik heb ingelogd in jouw bestaan je geloof veroordeelt aan de beeltenis uit mijn verleden, de glans in je ogen gedoofd met zaailingen die ooit mijn handen hadden geoogst toch wintert mijn bescheidenheid in dunne laagjes wit en lief ik zelfs jouw sporen in de sneeuw die ik volg terwijl de ijzel mijn lippen trachten te sluiten om mijn woorden…
elze8 januari 2010Lees meer >

Hart voor de natuur

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
Tussen alle mensen is een stille man hij wandelt mee in zijn ogen zie ik een verandering van tijd bomen die vielen na storm en ontij bleven destijds echt niet liggen als bewijs dat de kringloop zijn oude glans weer wilde hebben we hoeven nu niets meer te doen behalve samenkomen met als prijs dat de wildernis daar vanzelf wel zal komen.…

Morse

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 751
Haar handen met een ziltige glans, dansend over de rugzijde als een sensuele dans. Immer ongeoorloofd en onzeker, als de regen op mijn dakzijde, als warm water in een gekoelde beker. Nog even en ze straalt het uit, het volledige, het totale, de liefde en het begeren tot de laatste stuit.…

Je ligt er zo stil

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.228
je ligt er zo stil een glans op je gelaat lijntjes, fijntjes kunstig besnaard de handen rank en wit rustend op je tooi je oogt zo vredig verheven mooi en och, ik kan het niet beredeneren waarom een leven een fonkelend kristallen glas brak in talloze scherven de schaduw zijn best deed zich deze zonneplek op aarde te verwerven…

Watervogel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
Zo rond het middaguur trof ik haar in de open hand van de vroege lente Rust samen met mij in de glans van mijn ogen in de tint van mijn flanken Ik glimlach en streel in gedachten haar zetel tussen de twijgen We wachten samen op het openbarsten van de knoppen en het ruisen van de zee Ik ken de woeste golven niet zo hoor…

avondwake

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 741
met de maan linksachter door de avond heen geen zwarte gaten slecht de zachtbeschenen weg langs bermen knielend gras ik was daar ook en zag de glans van kleine vonken, op een waterrijke sleur vol donkere hiaten die sloot wist enkel wat daar voortbewoog om in mezelf te praten koos ik slechts een taal die er, in diens eenvoud niet…
switi lobi19 september 2012Lees meer >

Iemand moet de tafel dekken

gedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 10.041
Maar ik heb het gisteren al gedaan ik heb de glans in de glazen gelaten ik heb het bestek weer eens opgewreven ik heb gezegd wat er lekker zou worden ik heb mijn handen gewassen gewassen ik heb mijn handen gewassen ik heb etiketten gelezen, ik ken ze, ik heb me verzet tegen oorlog want dat het gedaan moest zijn ja, met die onzin, gehoopt heb…

Mat gepolijst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
het steen lijkt de beitel te ontwijken als ik een stukje dwars voorzichtig wil splijten meegaand heb ik zijn structuren gepolst aders en lijnen gevolgd in subtiele verfijning mat gepolijst met de glans van bloed zweet en tranen ademt schoonheid je schaduw vol karakter sta je daar bevallig en profiel maar met je stukje dwars ben…
wil melker6 oktober 2015Lees meer >

niets staat vast

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
in de woelingen van een tijd waarin nog niets vastligt rijgen we momenten aaneen tot een bestaan op zachtmoedige dagen zoeken we woorden om te zeggen wat we misschien bedoelen niets nog staat vast de dingen lopen zo schitterend uit onze handen zachte briesjes verstoren de schijnbaar strakke oppervlakte alles nog doorstaan we met glans…

zonder jou

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
zonder jou ben ik slechts de wind die door de achterdeur kruipt, op zoek Naar honger en chaos dat er niets te vinden valt maakt van redelijkheid De gezochte twijfel, sluit de dag en de nacht vult al mijn leeg gegooide glazen zonder jou struikel ik over alle glans die ik ontvang , weet zelfs deze lente te ontwijken door de vallende…
elze6 mei 2018Lees meer >

Verdraagzaamheid

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
De ooit zo mooie wereldbol, Vol liefde en culturen, Verliest langzaamaan zijn mooie glans, emoties die verzuren. Discussies worden feller, de wereld die verhardt. Zoveel verschil van meningen, Men raakt stuurloos en verward. Verschil dat maakt de mensen juist mooi en zo uniek. Sta open voor een ander, ga niet voorbij aan de ethiek.…

Wondere zolder

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Nog één week in sferen van glans uit de dozen met spiegelreflecties in plexiglasfiber In sprookjesland toverrijst schoteltjesogen donkere stuiters in zielsdiepe vijvers Magische kerstster verlichtingsmomenten van engelhaarslingers en bambikijkers Kindervermaak in een klein paradijs de wondere zolder als speelgoedpaleis…

tot in het dal

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 283
de zon staat steeds vaker op verblindende hoogte als zij haar zachtgouden haren duwt over onze afdraaiende zijde de lichte nazomerwind is hard geworden voor handen in jouw bleek gezicht begint de kou te snijden en laatbloeiende bermbloemen schenken een felrode glans als bloed het land overstroomt tot pal voor onze voeten…
Junior16 juli 2026Lees meer >