1726 resultaten.
HEEN EN TERUG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Tussen steile rotsen
door dicht woud omringd
dendert de stortbeek
naar beneden
geeft zich over aan de wil
van de oeroude Schepping
over hem heen
stijgt en daalt telkens
een gondel langs de helling
steeds onderworpen
aan menselijk gezag
de hotsende stroom
bereikt het lage dal
zoekt als kabbelend riviertje
de tijd zonder eind
het…
Hebben wij verkloot
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
605 wij hebben
de wereld die
wij op onze
handen droegen
kleiner zien
worden in het
langzaam
verdwijnen van
verten en horizon
stiller in menselijk
en omgevingscontact
waar deuren sluiten
ook vreemdelingen
komen er niet binnen
daar waar geen
nieuw bloed
elkaar ontmoet is
de reis gedaan
ook hoe vee en
gewas de cirkel
niet halen…
EEUWIG PRIJZEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Bij al wat wordt gegeven en bereid:
wil men niet eindeloos juichen en zingen
tot de Heer van aard' en Hemelingen,
die steeds de menselijke krachten leidt?
Duizenden jaren her was Israëls volk
zeer blij met het leven van klare eenvoud,
vruchtbaar land, zonneschijn en regenwolk.…
Onbereikbaar fatsoen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
571 Daar zittend, en kijkend op de steden en staten,
Waar jullie allen elkaar laten haatten,
Waar is het fatsoen van de vrede gebleven,
Waar is het fatsoen van menselijk geluk?…
' letzten winter '
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
763 Heinrich Heine
soms merk ik tot mijn grote
schrik dat de late herfst
nu toch echt voorbij is
en ik bevind mij in de koudste
winter van het menselijk bestaan
wanneer ik m'n rillingen zou meten
dan zeg ik 5 op de schaal van Richter
de verschrompelde kastanjes en de
ingedroogde kalebassen zijn de laatste
getuigen op de voorheen rijkgevulde…
GUNST DAALT NEER
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
403 Rubens schanddaden
uit diens verleden
worden daarbij herdacht
zelfs als oudste nazaat wordt hem
een schrale wens toegekend
broer Juda
heeft een geschiedenis
waarin het slechte zegeviert
doch merkwaardig genoeg
ontvangt deze kerel
de schoonste belofte
voor de verre toekomst
wonderbaarlijk bevoorrecht
Gods genade
naar menselijk…
Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over
gedicht
3.6 met 37 stemmen
20.890 Mijn zoon, er is in de wereld aan vaganten een nijpend tekort
aan spijbelaars, geuzen en muiters; aan dienaars van de droom
en bedelbroeders van het Heilig Vuur en Gloeiend Raadsel.…
Overleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
922 bierblikjes
chocomelk in literfles
ook een stuk of zes
drie zou beter zijn
kan hij een flesje wijn
om woensdag uit te drinken
op zijn verjaardag klinken
vorig jaar nog met twee
vrouw viert niet meer mee
het doet pijn zoals hij haar mist
als zij dat maar eens wist
had zij hem eerst laten gaan
zij was altijd met hem begaan
hij mocht niets tekort…
Na het begeerde het ontbeerde
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
935 De inkt van toen is een rustig voortkabbelend verhaal
over eens bibberende lijnen en vele oudere paladijnen
in alles tekort geschoten het begeerde en ‘t ontbeerde
over wanneer ik intens liefhad en wat ik er van leerde.
Een gedachte als heel diep steeds dieper ademhalen
hoe "niet" in onderworpen dagen te leren verdwalen.…
THE MASQUERADE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 bestaat er alleen nog maar achteromkijken
wordt mijn uitzicht alleen bekrompenheid
kan mij niet meer met mijzelf meten
schiet ik tekort in mijn gedachtewereld
is het gewenning zonder masker te zijn
is het een mogelijkheid zonder EGO te leven
is mijn horizon nog verder weg dan ik dacht
het totale duister geeft het eerste lichtpuntje prijs
THE…
Mijn zoon
gedicht
4.3 met 3 stemmen
6.469 Mijn zoon, er is in de wereld aan vaganten een nijpend tekort
aan spijbelaars, geuzen en muiters; aan dienaars van de droom
en bedelbroeders van het Heilig Vuur en Gloeiend Raadsel.…
Er zijn ook overeenkomsten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 was
Elk inzicht is onderhevig aan wijziging
slechts ten goede of ten kwade
Zonder visie, geen leven, geen mening
een leven zonder inzicht schrijdt voorbij
kabbelt slechts voort zonder enige intentie
Bedoeling onderhevig aan verandering
alle zeilen nu bijgezet
Hoewel tijd soms inzicht geeft, roept de toe-
komst schande, daar onze visie tekort…
Vrede vind ik
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
773 Als ik genoeg aan liefde heb gegeven
geen diepe pijn anderen heb aangedaan
of God mijn tekorten zo wil vergeven
en mij met Zijn vrede wil terzijde staan.
Dat ik ieder mens begripvol kan beminnen
ook zij die mij ooit eens hebben gegriefd
en laat mij in Uw vrede voedend bezinnen
en maak ze in mijn hart weer echt geliefd.…
Onze gave
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
732 en ik geef je groot gelijk
Toch zijn er enkelen, ergens dichtbij
Net als engelen schijnen ze lichtjes
op mij
Daarvoor zijn we dankbaar en we voelen geluk
Hoop, liefde, alles van het leven, zien we terug
Soms, heel soms, maak je zoiets mee
Het is ons bewijs, -van leven weltevree
Dankbaar, dat er wordt geluisterd, woorden schieten tekort…
Klaas Knot, president van de Nederlandsche Bank
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
855 verstaan hoe vast hij
in financiële stormen
recht overeind blijft staan
Een golfbreker, een rots
Voor de hardheid van de euro
Neerlands houvast, Neerlands trots
Ach, hoe kan een mens zich vergissen
Die harde eikenhouten kop
schoof hij gedwee in Draghi’s strop
Klaas draaide volgzaam mee
aan geldpers Mediterrannee
Gaten vullen, tekorten…
Restanten van de anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 mens vond
het sprookje een irritante
fantasie die door
machthebbers misbruikt
werd te eigen bate
het werd gekleineerd
en op de brandstapel
tot as verteerd alleen
ratio overleefde de
gouden eeuw in verlichting
maar juist sport en spel
elementen kwamen
tegemoet aan de
ongebreidelde fantasie
van de jeugd in hun
ontwikkeling dat tekort…
‘Comment arr-(êter)’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
512 In de kantlijnen van dit ondoordringbare
dichten,
(regensluiers zijn een zegen voor hen die poëzie willen plegen)
opent doorzichtig chagrijn
de dagkoersen plichtmatig
in fletse toonladders;
veroordeeld tot dat afbladderend bewustzijn,
het schrijnend tekort
op deze vuilstort,
waar de mestvaalt van Opa Boer
(die hij nooit had)
een golfresort…
Powernap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 Bij ‘Ziggo’ was de NBA-finale,
Een hoogtepunt, een basketbalfestijn.
Ik weet weer wat doorwaakte nachten zijn
En slaaptekort, wat ik nu in moet halen.
Ik voel me als voorheen de (w)arme bakker,
Ook die was voor en na zijn slaapjes wakker.…
Oude meesters
snelsonnet
3.3 met 26 stemmen
2.307 Kunst onderscheidt, als nutteloze drang,
de mensen van de redeloze dieren.
Die oerbehoefte, alles te versieren
bestaat zowat achthonderd eeuwen lang.
Toch hoor ik de cultuurbarbaar al bassen:
Nou èn? Me kind van vier ken óók zo krassen!…
Rembrandt's passie
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
832 ver roepen, langs het pastelblauw
van deze vroege, ja bijna droeve avondlucht;
mijn vriend, de Noordenwind, vertelt me dat
Rembrandt zijn gouden kleuren ontleende
aan die zuivere Hollandsche avondlucht,
dat hij genoot van het spel van licht en wolken,
en dan de heftige kleuren hartstochtelijk mengde,
met zijn eigen warme gevoel voor menselijk…
zij ging al
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.791 de toekomst
komt haar niet meer toe
ook die liefhebben
ervaren met ongeloof
de gemiste verwachting
schreeuwende pijn
bevriest het redelijk denken
hoop daalt in de
menselijke achting
daar gaat zij nu
op een onbekende weg
heeft ons ongewild verlaten
een ding kan ik zeggen
niemand, nee niemand
zal haar uit ons hart
kunnen praten…
politiek
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
963 wat er gebeurt
wie u voor uw karretje spant
wie zendt u liefst de laan uit
met flink wat wachtgeld in de hand
wie laat u voor u werken
wie maakt het u naar de zin
met prachtige en loze beloften
gegarandeerd, u stinkt er altijd in
politiek is zoiets als poli-ziek
het is een komen en gaan
van de meest uiteenlopende gevallen
in het menselijk…
overgevoelig
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.712 haar na betreurd
een wentelteef per rollator reed me aan
zag mijn fragiele wezen heel niet staan
in de super en ze is niet eens bekeurd
zonder blik of kik kruiste ze alle paden
groot alarm terwijl ze echt niets laadde
zelfs toen ik verslagen naast een schap lag
als normaal zit ik nu onder de rode vlekken
want bij gemis aan echt menselijke…
Oorlog in Sebastopol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.052 We worden menselijk. De oorlog,
dat zijn wij.
Het is vijf uur.
De vrouw, heeft ze de liefde bedreven?
Ik, ik was me verloren in de spiegel
van haar verre
woorden.
Ik had een bad genomen
En viool gespeeld.
----------------------------------------------------------------
(10 januari 1993; vertaald uit het Frans op 20 mei 2004)…
Verwoeste stad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.009 Menselijk
't Lichaam gebleven. Ossip Zadkine
Noch uit 't hart
Noch uit 't oog!…
Nieuwsgierig overleven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
828 Nieuwsgierig, ingeschapen
emotioneel gedrag leidt
tot onderzoek en studeren
het is de mens gelukt
er wetenschap van te maken-
die brengt gevaar in kaart
we worden niet verrast
door onbekende gevaren
de menselijke geest tast
het eindeloze heelal af
in ‘n nooit eindigend pogen
het eens te bevaren
Waren we niet nieuwsgierig
leefden…
een schenkende natuur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
617 uitgestoken armen
dik en dun
lang en kort
sprietig
of uibollig
*
ik trap in hondenpoep
vers gelegd
op paden die door
de nieuwe toekomst
slingeren
met een reuk
zo pril
maar het gevoel verzurend
ja, het zet mij weer
op aarde
klevend in de leg
van een huisdier
*
troeteldier der beschaving
dat eenzaamheid vult
en tot menselijk…
Superheld te laat
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.421 In de toekomst ligt verslaving
evenals in die goeie ouwe tijd
De uitdaging van het heden slaat
je als altijd opgewekt in het gezicht
maakt alert, aan pijn niet gewend
Jij wil niet bitteroud en verzuurd
zo een die zich aan dieren hecht
op de vlucht voor menselijke intimiteit
het raakt te hard en gaat voorbij
Alleen muziek heeft je verzoend…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de
maan z’n witte hand oplegt,
stromen wolken in een plas
van licht als vlindervleugels,
gewichtloos, tijdloos onthecht,
de dood is slechts een smalle
streep aan een menselijke…
TRAGIEK VAN HET LEVEN
hartenkreet
2.5 met 22 stemmen
1.814 als in een flits
zat niets in het leven
mee
alles keerde zich
tegen
het leven
Geen reddende engel
slechts de dood
onherkenbaar en rakelings snel
veroorzaakte het
smartelijk heengaan
en immens
ontroostbaar verdriet
voor de nabestaanden
DE TRAGIEK VAN HET LEVEN
Het leven voelt als ziek
de dood als resultaat
door falend menselijk…