2027 resultaten.
Schipper naast God
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
652 Niet elke dag Heer
ben ik schipper naast U
de psalm van zondag
dreunt nog na
haast U om mij te helpen
ja haast U
een zware vracht
kunnen wij wel aan
maar niet de last
van dit onzekere bestaan
geef ons de moed
te zingen ook
tegen de stroom in
van zegeningen
één voor één
U mag de vlag zijn
die onze lading dekt
ja U alleen
de…
mijn moeder was iemand uit de duizend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
508 zij kon en bleef moed inspreken.
zij omhuifde ons
met haar tedere liefde
en vroeg ons met aandrang
die na haar dood
gratis voor niks
overal verder uit te delen
aan iedereen.…
Herfstregen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.569 Maar in de Herfst, bij regenwind -
Zeg: heeft er één de moed gevonden - -
Ach! 'k weet - ik ben een heel laf kind!
--------------------------------
uit: Eerste oogst (1912)…
Herfstnacht in de Tuilerieën
gedicht
3.3 met 16 stemmen
7.078 Alle banken hebben hun gelieven
aan de moede scheemring toevertrouwd.
En zij huiveren diep in eigen hout
sinds de minnenden zich stil verhieven.
Nacht en regen. Soms een roep door 't woud
van een duif en het onhoorbaar klieven
van het duister, dat zich slapend houdt
om de laatste liefde te gerieven.
Verder niets.…
Pinksteren 2011
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
485 Geef ons dan weer sterke moed,
wil met licht ons laven
dat ons allen leven doet;
schenk uw zeven gaven.…
ZOEKTOCHT
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Het moede dier staat stil in een spookdal;
goede schimmen willen hem toebehoren,
verzadigen zijn wezen geheel en al.
Hier wordt gestalteloze kunst geboren,
die zich, altijd veranderend, geven zal
aan denkende handen, wijze oren.…
Te lopen in het jonge lentelicht
poëzie
2.8 met 6 stemmen
3.208 vogel roeit,
of maar naar de top van de populier,
waarin de merel zijn avondlied zingt, -
lied, waar al het geluksverlangen in klinkt,
dat nu rumoert door mens en dier, -
zo te lopen, vaak vol bekommering
over de wereld, het duistre gebeur
in haar; kleine, nietige enkeling
vol zwakheid en vol twijfel en getreur,
en dan op eens, vol moed…
OOSTERSE EER AAN SMALINGERLAND
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
473 Drachtens vogelzang
schalt luid: "Laat je moed zweven,"
en dan " 't is mooi genoeg geweest."
Een grutto stijgt op;
verheugd gaat zijn roep over
Fryslâns vrije ruimte.
De Friese veenhoop:
tussen wijd veld en bosrand
glijden zeilen voort.
Wijd Smallingerland
glanst in oranje schemer:
weiden vol avond.…
De zwerver
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.496 In de avond nog, bedrogen,
ging de moede schim gebogen,
kroop de zwarte schaduw rond
of-ie geen petatters vond.
En alvorens te beginnen
aan het maal, zei de bazinne
hoe een grote, vreemde hond
zocht, of-ie petatters vond.…
zondag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
791 naar mijn eigen instrument
De snaren onder mijn vingertoppen
te voelen spannen
de akkoorden vol en zwoel
tegen elkaar te vleien
Zoals me diep van binnen raakt
hoe Remco Campert
bedeesd en broos
maar vol
van oude ingehouden kracht
zijn verzen leest
en ik
mijn eigen woorden voel trappelen
om te worden losgelaten
Zoals mijn moed…
Ik kus uw lippen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.804 Ik kus uw lippen en uw ogen,
Ik kus uw haren en uw mond,
Ik kus mij moede en gezond;
Kussende ben ik rondgetogen.
Gij glimlacht en gij wilt gedogen
Dat ik uw hand kus en uw voet.
Ik eet uw vlees en drink uw bloed
Ik kus uw lippen en uw ogen.
Ik kus u in de vroege morgen,
Ik kus u 's avonds en des nachts.…
Avond
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
615 Al heb ik moeten vechten
om moed en hoop, al is er zoveel dat
nauwelijks past in woorden, maar 't leven
is groter en schiet telkens weer uit
zoals nu 't groen in de tuinen. 't Is goed
zo, laat maar komen wat komt.
Laat ons maar vertrouwen op liefde,
op draagkracht en Geest en op vriendschap.…
Kerstmis 2013
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Zwarte vogels wieken door de grauwe lucht;
velen zijn zo eenzaam, zoeken naar een
woord, een blijk van wat herkenning, van
troost, van tederheid, van moed.
Wat houdt mijn hart gevangen, nu het
Kerstmis is, nu God de mensen heeft
bezocht, maar niet begroet werd, niet
onthaald als koning in een kribbe?…
Gebeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Gebeden zijn als harpensnaren in de nacht
die trillen onder ranke handen
van tederheid en moed, van dank ook
en verlangen naar wat zin.
Hoe schuilt mijn hart zo binnenin
dit broos bestaan, vol klein vermoeden
want zekerheid is slechts in droom
te vinden, elders niet en nooit.…
De levensweg
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
700 denk je dan wanneer ben ik nou eindelijk eens daar
Wanneer ben ik met die al die rare dingen een keer klaar
Bedenk dan dat de levensweg niet recht geasfalteerd is
Maar een avontuur op een eenhoorn of een draak is
Een sprookje door een donker bos bij storm en volle maan
Waar wijze uilen vliegen, sterren als wegwijzers staan
En als je de moed…
17 februari 2014
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Het geeft de burger toch een beetje moed.
Maar ’t is helaas maar één dag in het jaar
dit vriendelijk gedragen met elkaar.…
rivier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.009 vroeg afgelopen vrijdag
jullie christenen geilen op macht
daar zit jullie macht
ik antwoordde op diezelfde dag
Wie bracht de profeet richting de berg
tot op het bot en merg
meitreya
innana
god is een kind
iedereen maakt fouten
in den beginnen
nazi of jood
palestijnen
ooit
ik schrijf misschien niet zo goed
een tekening
vol moed…
profanatie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
474 Tot ik ooit de moed vind
om je op te wachten
en te wreken
wat je mij
en al die vege hoeren
in je naam
hebt aangedaan.…
Een glimlach naar de kleuren van de herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
616 glimlach naar de oude vrouw die
met haar tas vol kostbaar fruit mijn
weg daareven kruiste, licht gebogen naar
de grond die alles deed ontluiken en begraaft;
Novemberluchten vol vertedering, vol tranen
van zovelen die nu treuren om wie ging en
nooit meer komt; die zuchten onder eenzaamheid
en afscheid, die geen licht meer zien maar
toch weer moed…
Analfabetisme
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
591 Woorden schieten te kort wanneer op een dag
Het besef doorbreekt; en de moed aanwezig is
Meer te kunnen met de taal die men spreekt.
Het lezen en schrijven zal dan weldra geen
Hindernis meer zijn voor de analfabeet die
Zich vrijmaakt van schaamte en pijn.…
Inhaalslag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
503 Wanneer hij voor me staat te grijnzen
Laat weten het is nu genoeg
Weet ik weer wat mij angst aanjoeg
Zie ik mezelf naar achter deinzen
Wat later, moed en maling veinzend
Span ik het dichtpaard voor de ploeg
Waarmee ik eerder vrees versloeg
Doorvors mijn ziel en eindig peinzend
Ik heb nog veel te veel te doen
Dingen waarmee ik te lang wachtte…
Orpheus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Zelfs Sisyphus ging zitten op zijn steen
Toen Orpheus met zijn liefelijke klanken
De wezenloze schimmen bracht tot janken
De Hellehond werd pup en wel meteen
De dichter - zanger won en hij ging heen
Met lopend achter hem die hij bevrijdde
Mits hij niet omzag tot de zon hem wijdde
Hij zwoer het, schraapte al zijn moed bijeen
Toch werd hij…
Zeeslag
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.693 Ook nu, een half bestaan of meer al later
Geeft mij de wanhoop dikwijls nieuwe moed.
----------------------------------------------
uit: 'Schrijvers om de Noord I', 2001.…
Zo moe
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 Rustig orde op zaken stellen, je concentreren op wat nu en hoe
Vergt Rust ook Tijd en wat een moed, hoe!
Jullie laten het ons bewust gegund toe
Toegegeven, ik bén moe.
Wens me geluk!…
Gebeden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
540 Gebeden zijn als harpesnaren in de nacht
die trillen onder ranke handen
van tederheid en moed, van dank ook
en verlangen naar wat zin.
Hoe schuilt mijn hart zo binnenin
dit broos bestaan, vol klein vermoeden
want zekerheid is slechts in droom
te vinden, elders niet en nooit.…
want sterke vrouwen baarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
873 grijze wolken jagen
weerbarstig buigt het riet
regen daalt met vlagen
een einder is er niet
donker land gebeukt
door woeste krachten
verzet met hand en tand
toont meedogenloos verachten
geen harmonie maar grof verzet
weerspannigheid en grote moed
dat heeft het land gered en
maakt karakters zichtbaar goed
de mens uit deze aarde
vertoont…
elkaars gelijke zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 stofzuiger aan de hand
zing ik tot de menigte
op de tafel staande
dat ik vrij wil zijn en kan
de dames rondom
joelen en juichen
luid scanderend
kom uit de menigte
onderscheid je gerust
van de donkere schaduw
die jaren al de mannen
steeds over onze werpen
jij verdient het podium
het volle spotlicht ook
omdat jij de moed hebt
gracieus…
en er komt weer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
710 ,
de antwoorden steeds trager,
onbegrip waar je op stuit,
hoe heeft het zover kunnen komen,
al die jaren leken zo goed,
niets is er over van de dromen,
en nu maar zoeken hoe het verder moet,
maar kijk eens in de spiegel spontaan,
voel wat je ogen jou zeggen,
jij hebt je best gedaan,
dus je moet je er bij neer leggen,
praat jezelf moed…
jarig zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
938 jarig zijn is niet zomaar een dag in het jaar
soms is die dag vreselijk naar
jarig zijn is afscheid nemen
het oude jaar neemt plots de benen
alle dagen op en weg
en voordat je 'dank je' zegt
begin je aan een schoon nieuw jaar
sst even stil, ik ben nog niet klaar
een jaar is lang, telt vele dagen
het vergt veel moed je daaraan te wagen…
De muur
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.308 Als hij zich toont,
zinkt ook je moed. Je kunt niet spreken
in zijn ondraaglijk gezicht. Je kunt pas spreken
na het camoufleren.
-----------------------------------------
uit: 'De jagers in de sneeuw', 1986.…