28259 resultaten.
In het voorjaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
772 komen
neen, ik verdraai het daglicht niet
ben ook geen schaduw
die woont in de nacht,
voel maar de bries van tederheid
die de nieuwe aarde verzacht
ik ben het, de lente
die je naar binnen brengt
en ook naar buiten geleidt
diep in jou bevindt zich
ruimte met rust
vandaar uit wordt de koude
in slaap gesust en raakt je hart
van het prille…
Levenslang
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
468 Hem niet te
bevlekken vanaf het prille begin.
Levenslang mag je op jezelf
vertrouwen. De man of vrouw
te blijven waar op een ander
kan bouwen. Liefhebber blijven
van het leven om je heen.
Levenslang sta je jouw mannetje
of vrouwtje op het goede been.…
Winter en Lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
582 strak
als het ijs
dat door de kou
wordt bevroren
de kou
en de sneeuw
doen de
opkomende
voorjaars bloemen
verwelken
slap hangen de kelken
de vogels
zingen al vroeg in de morgen
zij lijken zonder zorgen
het voorjaar kan niet in rust ontwaken
wanneer het natuurijs kan kraken
bloemen niet kunnen bloeien
de ijzige kou
heeft
de
prille…
WIJZE VERHUIZING
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
309 Daaruit schept de prille geest verbeelding.
Kindergedachten en -stemmen scherpen
zich, dankzij bloemenpracht, maken omzwerving
vanuit Groningen, ofwel Antwerpen.…
zonder titel (1)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
513 de kleine gestalte
die met slanke handen
bezwerend zwaait
naar de eerste violist
die zich stampvoetend
naar de cellist begeeft
die in overgave oor oog
handen biedt aan zowel Addio caro
als aan il cattivo de slechterik
die kleine man niet bang
voor de storm en zijn lot
de hagel die het prille graan
verbrijzelt als de hemel…
Het geheim van de kersenbloesem
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
436 Door uitdagende, vernieuwende wind stralen
knoppen zoveel kracht uit waarbij elk ongekleed plekje van
een tak wordt opgevuld met visueel spektakel van lichtroze, halfgevulde
bloemen in hangende trossen die stuk voor stuk de show stelen in het prille voorjaar.…
De pracht van een boom
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
426 Genieten van het moment wanneer morgenzon
door jou schijnt waarbij ontwakend licht en prille warmte
met veel liefde worden ontvangen die je ook deelt met ieder van ons
Je bent helemaal niet harkerig en stijf, jouw houterig lichaam beweegt vloeiend.…
De pracht van Magnolia
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
438 Door uitdagende, vernieuwende wind stralen
knoppen zoveel kracht uit waarbij elk ongekleed plekje van
een tak wordt opgevuld met visueel spektakel van tulpvormige bloemen
in verschillende tinten en tonen die stuk voor stuk de show stelen in het prille voorjaar.…
buiten zinnen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
748 kwijt ben ik al mijn zinnen
zonder woorden om te beginnen
ook het einde ervan is zoek
de vele letters in het boek
de roman, die ik nu lees, blijven ongehoord
‘t is niet mijn verhaal, een vreemde taal
als losse letters vluchtend in een woord
dwalen mijn gedachten dweilend
zoekend naar woorden, koortsachtig ijlend
geef me raad, hoe zal ik…
Mijn erbarmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Mijn erbarmen
ligt vast
in geheel mijn wezen.
Mijn erbarmen, ja
dat kun je
in de houding lezen.
Mijn erbarmen
spreekt niet
alleen in woorden...
mijn erbarmen
dat kun je voelen:
dat zal jóu ook verwarmen!…
- De rode Avondhemel -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.344 De avondhemel rood verlicht
een ziel die voor de aarde zwicht
gloeiend aan de overkant
steeg de zwerm vogels langzaam
waarneembaar gevormd
en kwam niet meer terug van
verre felgekleurde hemeloorden
heerlijkste zandkoekjes bakkend
vol loyaliteit droegen engelen,
je uitdrukkelijk zachtjes mee.
Hemelverschijnselen
indrukwekkend licht dichtbij…
Nursel, Nursel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Prachtige kijkers
Met een wonderschoon
Palet van wel duizend
Kleuren bruin, zo onnavolgbaar
Op hun plaats gekomen,
Ogen die vanaf je geboorte
Nog nooit hebben kunnen zien -
Je hebt geluk gehad, zeg je,
Dat je niet op latere leeftijd
Het zicht in je ogen
Verloren bent, dat is veel erger;
Terwijl ik je bij je hand neem
En samen…
als woestijnregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
800 Aarzelend druppelde je binnen.
Schuchter als woestijnregen,
een frêle,ranke nimf
met herfstig rode lokken.
Zal ik een ei voor je bakken ?
vroeg ik zeldzaam serviel
en kuste de zorgen uit je ogen
van kostbaar groen opaal,
jouw kinderen waren weer eens ziek,
je man van mos leek wel verdwaald
in werk en matinale dronkenschap.
Later lazen…
Hartendief
hartenkreet
5.0 met 77 stemmen
1.038 Mijn eerste liefde dat was jij
Maar na een jaar was dat ineens voorbij.
Een half jaar was ik ziek van verdriet
Ik zag jou lopen, maar jij mij niet.
Soms denk ik daar nog wel aan terug
En voel ik het intense verdriet nog even vlug.
Hoe het ons anders had kunnen vergaan
Als onze liefde de druk had kunnen weerstaan.…
Liefde is aardappelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Mama was werken
wij zaten thuis
konden er niet uit
sneeuw, geen schoenen
overal stilte
angst voor de politie
en verdrongen waanzin
die verlangens wurgt
zonder ze te doden
onmogelijke liefde
alleen de dagelijkse aardappelen
hopend op iets
van de herhaalde beloften
voor ons, de kinderen, en nu
wij geen kinderen meer zijn
voor…
Alles wat in ben, wil ik inzetten..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
557 Ik wil
het beste
wat ik heb en ben
overgeven aan het leven
Ik weet niet
op welke manier
dit kan zijn
maar:
Ik wil me
laten leiden
door de grotere
intelligentie en
wijsheid diep in mij
Ik wil het leven
zelf laten uitmaken
op welke wijze
de uitwisseling
tussen ons:
het leven en mij
kan plaatsvinden
Want wat ik ook geef…
Éénheid van zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Als je leeft
in de éénheid
van zijn
waar geldt:
ik en de ander
Als je
geen angst hebt
om te geven kun je
volledig ontvangen
en kom je nooit te kort
Als je
bang bent
om te geven
kun je
niet
open staan
om te ontvangen
Maar:
Als je
in waarheid bent
zal je vrijheid
om het leven
te bieden
wat je bent
je verrijken
en…
Ons mooie leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 Ons mooie leven, ingepakt
tegen de kou die terug kan komen:
blikken met bonen, oude kranten
kapotte kleren, potten jam
tot aan het plafond
het harde land, en de harde hand
van de grote leiders, en de kleine
die vochten voor hun eigen voordeel
de helden van staal, later weggescheurd
uit hun huis en uit de boeken
Maar wij zijn er nog, in…
voortleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 als een bloem
die nog bloeien moest
nam de tijd jou veel te vroeg
te snel een leegte achterlatend
de herinnering echter blijft
ze fluistert zachtjes
soms in verdriet
jouw lach en jouw stem
ze blijven altijd bij ons
in elke traan en in ons hart
veel te jong nog
was ons afscheid toen
maar jouw liefde blijft
ons dagelijks nog schitteren…
Toevalstreffers
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
461 Ooit had ik een
'Ikeadroom' (z.a.),
met wonderbaarlijke
séances
edoch in de
hypermarché's
van blueband
Ab del Haize
wordt nog altoos
mijn geestesoog
op zonderlinge wijze
in toevalstreffers
meegesleurd
die naderhand
haast nonchalant
in bliepend
barcodegescan,
daar waar haar
bossen eeuwig ruisen,
achter toonders
klapdeurtjes…
In liefde en stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 Dat je liefde vindt die jou warm houdt in de nachten waarin ik er niet meer ben.
Jij blijft mijn grote liefde.
Altijd.
In liefde en stilte.…
Diabolo
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Als creatieve liefde?
Wie durft kiezen?
Voor wie we zijn.
Voor elkaar.…
een nieuw seizoen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
2.112 Nog even en de eerste voetbalschoen
zal schuchter het nog prille gras betreden.
De zomer is voorbij, het leed geleden
en opgelucht herrijst het legioen.
Want niets is saaier dan een schone lei.
Geen club heeft er gewonnen of verloren,
de spelers zijn als tamme herbivoren,
er hangt een waas van vrede rond hun wei.…
doodlopend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.928 Er dansen prille veren op het grind.
Een kever nadert pas gestorven vlees.
Een vage schim is uit het bos gekomen
en vastberaden bij het hek gaan staan.
Het wordt kouder en de wind zwelt aan.
Een luid gekras klinkt uit de hoge bomen.
De zwarte kraaien houden een congres.
Wat moet die vreemde man toch met dat mes?…
te vroeg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 de nacht voorbij, het duister weggeschoven
van slaap nog zwaar de ogen dicht
hoor ik gefluit en gekwinkeleer
in het prille ochtendlicht
van al wat snavels heeft.
de radio sprenkelt een ochtend-concert
over mijn loom en slaperig lijf.
het haasje-over, het strekken
en buigen van de noten
zetten mij aan op te staan.…
je huid is glas, fragiel,
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.038 koesterden kristal
geluk in stralend vonken
we spiegelden en jou vooral,
mijn beeld was meer bezonken
ik ken je pas,
je huid is glas, fragiel,
nog mag mijn adem
je niet raken aan je ziel
ik streel je met mijn woorden
transparant in hun betekenis
kus lippen die rood wijken
handen zeggen wat geweten is
je condenseert in jeugd
als dauw op prille…
geniet de lente
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.182 maar is er sprake van een karrenvracht
die zich ontworstelt met een woeste kracht
dan vallen trots en jubel niet te stuiten
het puntje van de tong streelt daarna zacht
de gladde massa en de harde kluiten
nu wordt het tijd de lippen te gaan tuiten
waarna ik inhaleer uit alle macht
als na die daad een noeste niesbui wacht
dan druipt het prille…
geboorte van een gedicht
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
3.599 het dromt
het gorgelt mee
langs mijn enige orgelpijp
een in opgang komend proces
van een startende
of wel achterlatende
resistente resonantie:
de geest vindt zijn weg uit de fles
in dit imperfectum van
ieder gepasseerde minuut,
is mijn ochtend een creatieve crèche,
wippend nog naar afgebakende hoogte
zie hier mijn dagelijks prille…
Ik rond je hart in steen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
581 heb je alles gezien
mijn blik gebroken
gekeken met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
mijn bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
je aast het polderland
waar jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg
niemand je bemoederde
je eigen weg ben…
Vallend boomblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 herfstwind de geheimen
van ritselend boombladeren
heeft ontfutseld
en ze neergedwarreld zijn
soms bijeen geveegd
door nijvere handen
maar veelal in bossen en parken
als beschuttend bladtapijt
voor moeder aarde neergevlijd
begint hun tweede leven
bedekken en verwarmen
ze alle geheimen
in de grond
waar kleine diertjes leven
waar het prille…