1857 resultaten.
JOUW PRACHTIGE LICHAAM
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
814 Jou met mijn vingertopjes strelen
van je schouders tot en met je voet
Zo bouw jij mij een luchtkasteel en
droom ik van jou in je ondergoed
Jou heerlijk innig de rug liefkozen
van het kruintje tot beneden je kuit
Dat is toch helemaal niet zinloos en
‘t laat mij smullen van je tere huid
Jou heerlijk in mijn armen pakken
wijl mijn hand je…
Woordgeboorte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 tegelijk een deken is
waaronder de tijd kruipt als een slak
die glimmende sporen achter zich laat glijden
perst zich een woord met moeite naar buiten
waar het gewikt wordt en eindeloos gewogen
uiteindelijk te licht bevonden
om zin te geven aan een volzin
waarop het zinloos sterft als onzin
Kom geef me je hand al is hij zwaar
leun op m’n schouder…
Aangenaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Ook heb ik niet een schouder,
waar op men huilen kan.
Maar wel iets in mijn maag gesplitst,
`k word er zwartgallig van.
Dan heb ik nog een fijne neus
en krijg u in het snotje.
Een oog voor mooie meiden
in het reclamespotje.
Ook heb ik nog een duim,
waar iemand onder moet,
en met mijn lange tenen
leef ik op grote voet.…
Hare borst is zo zacht en rond en teder
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.877 Hare borst is zo zacht en rond en teder,
En er om heen speelt een zo teder licht,
Zij is zoals een heuvel in het neder-
Dalen van af de schouders opgericht.
Aan de andre zijde is de schone weder-
Gade even zacht en teder opgericht,
Zij zijn een tweetal in het gouden weder
Oneindig hoog en schoon. Voor mijn gezicht.…
Kortom
gedicht
3.6 met 5 stemmen
4.766 ik herinner me wel de sneeuw,
de Karelsbrug in Praag, hoe jij -
hoe jij tot op vandaag lacht om
iets dat ik niet zag, wat vlokken
van mijn schouder slaat.
Hoe ieder zinloos ingewikkeld
sneeuwkristal op kinderkoppen
achterblijft en erger:
dat het ons niet daarom gaat.…
Veelzijdigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Als ze blond is en je wil kastanjebruin,
mahonie of zelfs zwart, dan wil zij jou wel
ter wille zijn, een kleine moeite als zij straks
haar hoofd op je schouder te ruste legt
Ook al haar haren telt zij mee
voor het kleurrijke in het bestaan
jij mag haar doen wat of jij wil
zij wil slechts overgave en passie
Wie verliest blijft onderdanig…
In een sprakeloos troosten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 onze sporen halen
in het verbreken van de band
wij zijn gaan zitten op het zand
in een sprakeloos troosten
scheren meeuwen sierlijk over
schreeuwend naar het land
zacht brengt de wind
in zilte vlagen zee
die in eeuwigdurende mantra’s
rollend sissen kom maar mee
wij zijn gegaan
hebben het verdriet begraven
van de last die onze schouders…
Wanneer mijn moeder zomer werd
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
809 mijn moeder bestond uit seizoenen
alleen in de zomer had ik haar lief
dan was zij lichter dan de wind
vrolijk als een kind
rennend op blote voeten
in de herfst was zij vallend blad
dan raapte ik haar op
en sloeg de aarde van haar schouders
dekte haar toe in het grote bed
tijdens winterdagen sliep zij
maan en zonlicht gingen aan haar…
Van huis uit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
541 Hoe helpt je anderen, reik je iets aan
als stukje geluk met je gratis schouders.
Is geestdrift tegenwoordig verboden terrein.
Vreugde en liefde liefhebben is noodzaak,
bezieling al deel van je jeugd tweede natuur.…
Slijtende liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
391 Ik mag zacht zeggen dat ik van je hou
als ik je blote schouder zoen,
maar niet dat ik met je vrijen wil
terwijl mijn lippen je hals beroeren,
dan kom ik te dichtbij.…
Fado aan de Lima
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Bij de brug onder de Tuin
der Dichters zit ik te kauwen
op de wereld zoals ze is
Ik zie de mensen gaan
jong, moe of roekeloos
de beschermheilige tartend
die aan de binnenspiegel bungelt
Laat in de avond lopen ze in de berm
met bagage of sprokkelhout
op hun hoofd, kruizen om hun nek
op de schouders van hun ziel
en als hangers in de kledingkast…
waar liefde parelt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 een huwelijk uit liefde
Brengt bekoorlijke verrukking
Gedachten ook vol plezier
Elke dag en nacht weer
zijn hand op haar schouder
wie dat getuigen mag
door jullie samen te zien
voelt zich warmer worden
dankbaar voor elk gebaar
dat elkaar geschonken wordt
omdat je elkaar betekent
wordt elk moment gekoesterd
door meer tijd en meer liefde…
Als het lijntje breekt?
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
438 Wij als vliegers, een metafoor op
de frêle schouder van de vrijheid,
naïviteit tegen het contrast van
het firmament waarin iedereen
zich herkend, ontrolde het ragfijne
touw van mystieke dromen,
waarna zij - voor ons aller oog als
marionetten en tevens onbestemde
toeschouwers - de ontwarde kluwen
van alle minderheden zichzelf
ontrafelen…
Reiderwolde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 hoe dat kan
verdrinken, verdwijnen
vissers schijnen
uit de kust
een zeemeermin
niet met rust
te hebben gelaten
ze dolden, rolden
haar in een visnet
voeren terug
naar Reiderwolde
lieten haar niet gaan
ze richtte zich op
en sprak de vloek
"Reiderwolde zal vergaan
er zal geen steen
van blijven staan"
de vissers lachten
haalden hun schouders…
vandaag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
497 opgepompt
we gingen fietsen met dat kind
de dijken over
dwars door groene weilanden
haast was geboden
de dag diende geplukt
en weken bbq nog in te halen
Terrasstoelen
stonden verregend in de tuin
het zwembad
was allang geleden opgeruimd
en iedereen zei niet klagen
We zwommen maakten vrienden
dronken bouwden we zandkastelen
en schouders…
Ode aan de terreinknecht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 De boel aan kant om ruimte te creëren,
in ochtendstilte loopt een man, hij zucht
en uit zijn mond ontsnapt een wolkje lucht,
hij schudt zijn schouders los en schikt zijn kleren
Nog gisteren werd op dit gras gespeeld,
de noppen hebben veel geruïneerd,
de man, hij bukt, bekijkt een pol en keert
de sprietjes in zijn handen vol met eelt
Vakkundig…
Passagiers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 vier zes acht tien
...wie niet weg is, is gezien
...kijk maar om je heen:
...mensen zijn op weg
...allemaal passagiers
...op een eigen stoel mee-
...vliegend naar hetzelfde
...de reisregels zijn duidelijk
...doe de veiligheidsriemen om
...voor extra's moet je betalen
...maar liefde en het lot
...zijn nergens te koop
haal dan je schouders…
De nog mobiele files
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 ik zag ze
hopen in een
wereld vol beloven
ogen helder in
beginnend leven
handen klaar voor
geven en nemen
gespierde
schouders nog
onbevangen
gerecht omdat
de wereld er nog
geen gewichten
op had gelegd
blikken open
frank en vrij
hoe spelen
zij het spel van
kat en muis in
een maatschappij
zonder eigen huis
in de stilte…
Een lichte golf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 Je lachte
toen ik naar
jou kijkend langs
de spiegel liep
je draaide
charmant een
krul in het al
langer en donker
wordende haar
dat in de
nog kortere
componenten
een eigen
natuurlijke
krul liet zien
de lengte was
een lichte golf
de schouders vrij
in variabele stijl
te dragen met
speels los accent
op golvende snelheid
je zo te…
Was mijn handen in onschuld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
558 Leg mijn hoofd om troost op andermans schouder,
sluit de ogen zucht eens diep.
Wordt blijkbaar sentimenteel ben ook bijna weer een jaartje ouder,
gelijk aan Pontius Pilatus die ook gewoon rustig verder sliep.…
in scene gezet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
210 hoe vruchteloos de nachten
ook plukken aan de rituelen van
een leven lang sterven in hoogmoed
waar vaandel en graf elkander
bestrijden met eergevoel dat licht
bestreken is met een vleugje zoet
het zal de hel nimmer betreden
daar waar liefde nodeloos zich
aan valse goden had toebedacht
( doch de melaatsen dragen de
onkundigen op hun schouders…
Venus met spiegel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.333 Freud haalde Venus in huis
Romeins en in brons gegoten
Ze rust op zijn tafelblad
Met de rechterhand een haarlok schikkend
In de linker houdt ze een spiegel
Waarin ze glundert
Vol van haar zelfvoldane, enige ik
Onder de heupen vastgeknoopt
Valt een doek geplooid over haar benen
Het licht haakt zich aan haar schouders vast
Haar gerekt lijf…
Ik kijk naar je (Papa)
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
942 Ik kijk naar je, zoals je voor me zit,
je schouders en rug zijn iets gebogen.
Maar er is niemand die je iets kan maken,
jij bent de spil van je eigen bestaan.
Je haar dunt uit, het restant is wit,
maar je kijkt zo helder uit je ogen.
God, wat zal het mijn jonge hart raken,
als de dag komt dat jij zal moeten gaan.…
Mooie Marie
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
1.190 Mooie Marie uit veel besproken wijk
met botox opgevulde lippen
nonchalant haar tas over haar schouder
weet dat niemand aan haar kan tippen.
Maar ach die arme, maar mooie Marie
wordt moe van al die begerige blikken
heren in confectie of in maatpak
geven haar het gevoel te zullen stikken.…
IK BEN GEEN VADER EN IK HÈB GEEN ZOON
poëzie
4.3 met 15 stemmen
3.050 Ik ken alleen de klare periode
Van bloei die boven mijne schouder rees.
Nog spiegelt zijn hel lachen in mijn ziel.
God weet, wij hebben soms een droom van node,
Maar doodsbedroefd is die de droom ontrees.
-----------------------------------------------
eerste gedicht uit de cyclus: De gedroomde zoon…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 wees mijn bruid
als de avond valt
en de zon van mijn ogen
neerdaalt in mijn hart
wees mijn gade
als ik afdaal in
de vergankelijkheid
van geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even…
verboden gevoelens
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.616 Ik heb mijn oog laten vallen
Op iemand om mij heen
Verboden gevoelens
Helemaal voor mij alleen
Er is helemaal niks gebeurd
Gewoon wat blikken die
Elkaar kruisten
Een stille hand op mijn schouder
Ter bemoediging
En het laat me
niet meer
Los
Flarden van gesprekken
Borrelen in mij op
Grijsblauwe ogen
Een geur
Vastgeklonken
In mijn…
De Verkeerde Bus
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.380 De man haalde zijn
schouders op en
hield niet van gezeur
en zij op vaste toon:
'ik ben geen adviseur!
Toen stapte ik op de dame af
En zei, U moet hier uit...
Het was nogal een kakmadame
En ik vervolgde luid,
dat zij in 't vervolg
goed lezen moest...
want al vragend naar
de bekende weg, waren
we op weg naar Amsterdam...…
Egoist
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.119 Ik leef erg mee met mensen
Help vrienden vaak in nood
Bekommer mij om zwakkeren
Trek ellende uit de goot
Neem daardoor de last
Van anderen op mijn nek
Door verblinding van vertrouwen
En geloof in goedheid
Ga ik constant op mijn bek
Heb nu hele zere schouders
Vol met allerlei verdriet
Ondraaglijk zwaar geworden
Man, ik hou ze bijna niet…
Popelen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.045 Hier vloeit van hoofd tot huid
Een kalm aroma
Een verraderlijke damp
Rond haar broze schouders.…