Alle inzendingen over schouder

1857 resultaten.

Sorteren op:

JOUW PRACHTIGE LICHAAM

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 814
Jou met mijn vingertopjes strelen van je schouders tot en met je voet Zo bouw jij mij een luchtkasteel en droom ik van jou in je ondergoed Jou heerlijk innig de rug liefkozen van het kruintje tot beneden je kuit Dat is toch helemaal niet zinloos en ‘t laat mij smullen van je tere huid Jou heerlijk in mijn armen pakken wijl mijn hand je…

Woordgeboorte

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
tegelijk een deken is waaronder de tijd kruipt als een slak die glimmende sporen achter zich laat glijden perst zich een woord met moeite naar buiten waar het gewikt wordt en eindeloos gewogen uiteindelijk te licht bevonden om zin te geven aan een volzin waarop het zinloos sterft als onzin Kom geef me je hand al is hij zwaar leun op m’n schouder…

Aangenaam

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 657
Ook heb ik niet een schouder, waar op men huilen kan. Maar wel iets in mijn maag gesplitst, `k word er zwartgallig van. Dan heb ik nog een fijne neus en krijg u in het snotje. Een oog voor mooie meiden in het reclamespotje. Ook heb ik nog een duim, waar iemand onder moet, en met mijn lange tenen leef ik op grote voet.…
wim rhebergen18 september 2012Lees meer >

Hare borst is zo zacht en rond en teder

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.877
Hare borst is zo zacht en rond en teder, En er om heen speelt een zo teder licht, Zij is zoals een heuvel in het neder- Dalen van af de schouders opgericht. Aan de andre zijde is de schone weder- Gade even zacht en teder opgericht, Zij zijn een tweetal in het gouden weder Oneindig hoog en schoon. Voor mijn gezicht.…
Herman Gorter22 februari 2021Lees meer >

Kortom

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.766
ik herinner me wel de sneeuw, de Karelsbrug in Praag, hoe jij - hoe jij tot op vandaag lacht om iets dat ik niet zag, wat vlokken van mijn schouder slaat. Hoe ieder zinloos ingewikkeld sneeuwkristal op kinderkoppen achterblijft en erger: dat het ons niet daarom gaat.…

Veelzijdigheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Als ze blond is en je wil kastanjebruin, mahonie of zelfs zwart, dan wil zij jou wel ter wille zijn, een kleine moeite als zij straks haar hoofd op je schouder te ruste legt Ook al haar haren telt zij mee voor het kleurrijke in het bestaan jij mag haar doen wat of jij wil zij wil slechts overgave en passie Wie verliest blijft onderdanig…

In een sprakeloos troosten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 586
onze sporen halen in het verbreken van de band wij zijn gaan zitten op het zand in een sprakeloos troosten scheren meeuwen sierlijk over schreeuwend naar het land zacht brengt de wind in zilte vlagen zee die in eeuwigdurende mantra’s rollend sissen kom maar mee wij zijn gegaan hebben het verdriet begraven van de last die onze schouders…
wil melker1 oktober 2014Lees meer >

Wanneer mijn moeder zomer werd

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 809
mijn moeder bestond uit seizoenen alleen in de zomer had ik haar lief dan was zij lichter dan de wind vrolijk als een kind rennend op blote voeten in de herfst was zij vallend blad dan raapte ik haar op en sloeg de aarde van haar schouders dekte haar toe in het grote bed tijdens winterdagen sliep zij maan en zonlicht gingen aan haar…
Dianah11 oktober 2015Lees meer >

Van huis uit

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
Hoe helpt je anderen, reik je iets aan als stukje geluk met je gratis schouders. Is geestdrift tegenwoordig verboden terrein. Vreugde en liefde liefhebben is noodzaak, bezieling al deel van je jeugd tweede natuur.…

Slijtende liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
Ik mag zacht zeggen dat ik van je hou als ik je blote schouder zoen, maar niet dat ik met je vrijen wil terwijl mijn lippen je hals beroeren, dan kom ik te dichtbij.…

Fado aan de Lima

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
Bij de brug onder de Tuin der Dichters zit ik te kauwen op de wereld zoals ze is Ik zie de mensen gaan jong, moe of roekeloos de beschermheilige tartend die aan de binnenspiegel bungelt Laat in de avond lopen ze in de berm met bagage of sprokkelhout op hun hoofd, kruizen om hun nek op de schouders van hun ziel en als hangers in de kledingkast…
Zywa26 september 2019Lees meer >

waar liefde parelt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
een huwelijk uit liefde Brengt bekoorlijke verrukking Gedachten ook vol plezier Elke dag en nacht weer zijn hand op haar schouder wie dat getuigen mag door jullie samen te zien voelt zich warmer worden dankbaar voor elk gebaar dat elkaar geschonken wordt omdat je elkaar betekent wordt elk moment gekoesterd door meer tijd en meer liefde…

Als het lijntje breekt?

netgedicht
5.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 438
Wij als vliegers, een metafoor op de frêle schouder van de vrijheid, naïviteit tegen het contrast van het firmament waarin iedereen zich herkend, ontrolde het ragfijne touw van mystieke dromen, waarna zij - voor ons aller oog als marionetten en tevens onbestemde toeschouwers - de ontwarde kluwen van alle minderheden zichzelf ontrafelen…
Pama9 juni 2020Lees meer >

Reiderwolde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
hoe dat kan verdrinken, verdwijnen vissers schijnen uit de kust een zeemeermin niet met rust te hebben gelaten ze dolden, rolden haar in een visnet voeren terug naar Reiderwolde lieten haar niet gaan ze richtte zich op en sprak de vloek "Reiderwolde zal vergaan er zal geen steen van blijven staan" de vissers lachten haalden hun schouders…

vandaag

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
opgepompt we gingen fietsen met dat kind de dijken over dwars door groene weilanden haast was geboden de dag diende geplukt en weken bbq nog in te halen Terrasstoelen stonden verregend in de tuin het zwembad was allang geleden opgeruimd en iedereen zei niet klagen We zwommen maakten vrienden dronken bouwden we zandkastelen en schouders…
Jerome Semois8 september 2021Lees meer >

Ode aan de terreinknecht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
De boel aan kant om ruimte te creëren, in ochtendstilte loopt een man, hij zucht en uit zijn mond ontsnapt een wolkje lucht, hij schudt zijn schouders los en schikt zijn kleren Nog gisteren werd op dit gras gespeeld, de noppen hebben veel geruïneerd, de man, hij bukt, bekijkt een pol en keert de sprietjes in zijn handen vol met eelt Vakkundig…

Passagiers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
vier zes acht tien ...wie niet weg is, is gezien ...kijk maar om je heen: ...mensen zijn op weg ...allemaal passagiers ...op een eigen stoel mee- ...vliegend naar hetzelfde ...de reisregels zijn duidelijk ...doe de veiligheidsriemen om ...voor extra's moet je betalen ...maar liefde en het lot ...zijn nergens te koop haal dan je schouders…
Zywa9 maart 2022Lees meer >

De nog mobiele files

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 460
ik zag ze hopen in een wereld vol beloven ogen helder in beginnend leven handen klaar voor geven en nemen gespierde schouders nog onbevangen gerecht omdat de wereld er nog geen gewichten op had gelegd blikken open frank en vrij hoe spelen zij het spel van kat en muis in een maatschappij zonder eigen huis in de stilte…

Een lichte golf

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 382
Je lachte toen ik naar jou kijkend langs de spiegel liep je draaide charmant een krul in het al langer en donker wordende haar dat in de nog kortere componenten een eigen natuurlijke krul liet zien de lengte was een lichte golf de schouders vrij in variabele stijl te dragen met speels los accent op golvende snelheid je zo te…
wil melker30 januari 2025Lees meer >

Was mijn handen in onschuld

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Leg mijn hoofd om troost op andermans schouder, sluit de ogen zucht eens diep. Wordt blijkbaar sentimenteel ben ook bijna weer een jaartje ouder, gelijk aan Pontius Pilatus die ook gewoon rustig verder sliep.…

in scene gezet

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 210
hoe vruchteloos de nachten ook plukken aan de rituelen van een leven lang sterven in hoogmoed waar vaandel en graf elkander bestrijden met eergevoel dat licht bestreken is met een vleugje zoet het zal de hel nimmer betreden daar waar liefde nodeloos zich aan valse goden had toebedacht ( doch de melaatsen dragen de onkundigen op hun schouders…
elze23 juni 2026Lees meer >

Venus met spiegel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.333
Freud haalde Venus in huis Romeins en in brons gegoten Ze rust op zijn tafelblad Met de rechterhand een haarlok schikkend In de linker houdt ze een spiegel Waarin ze glundert Vol van haar zelfvoldane, enige ik Onder de heupen vastgeknoopt Valt een doek geplooid over haar benen Het licht haakt zich aan haar schouders vast Haar gerekt lijf…
Wim Veen4 februari 2005Lees meer >

Ik kijk naar je (Papa)

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 942
Ik kijk naar je, zoals je voor me zit, je schouders en rug zijn iets gebogen. Maar er is niemand die je iets kan maken, jij bent de spil van je eigen bestaan. Je haar dunt uit, het restant is wit, maar je kijkt zo helder uit je ogen. God, wat zal het mijn jonge hart raken, als de dag komt dat jij zal moeten gaan.…
Jos Witteman24 februari 2005Lees meer >

Mooie Marie

hartenkreet
4.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.190
Mooie Marie uit veel besproken wijk met botox opgevulde lippen nonchalant haar tas over haar schouder weet dat niemand aan haar kan tippen. Maar ach die arme, maar mooie Marie wordt moe van al die begerige blikken heren in confectie of in maatpak geven haar het gevoel te zullen stikken.…
Moeke12 april 2005Lees meer >

IK BEN GEEN VADER EN IK HÈB GEEN ZOON

poëzie
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.050
Ik ken alleen de klare periode Van bloei die boven mijne schouder rees. Nog spiegelt zijn hel lachen in mijn ziel. God weet, wij hebben soms een droom van node, Maar doodsbedroefd is die de droom ontrees. ----------------------------------------------- eerste gedicht uit de cyclus: De gedroomde zoon…

wees mijn bruid

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.468
wees mijn bruid als de avond valt en de zon van mijn ogen neerdaalt in mijn hart wees mijn gade als ik afdaal in de vergankelijkheid van geschapen smart rust je hand op mijn schouder en stuur mij zacht naar beminde wouden waar de ruis van vele zielen mij zullen dragen in voorbijgaande koude wees mijn bruid al is het voor even…

verboden gevoelens

hartenkreet
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.616
Ik heb mijn oog laten vallen Op iemand om mij heen Verboden gevoelens Helemaal voor mij alleen Er is helemaal niks gebeurd Gewoon wat blikken die Elkaar kruisten Een stille hand op mijn schouder Ter bemoediging En het laat me niet meer Los Flarden van gesprekken Borrelen in mij op Grijsblauwe ogen Een geur Vastgeklonken In mijn…
hadassa1 september 2005Lees meer >

De Verkeerde Bus

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.380
De man haalde zijn schouders op en hield niet van gezeur en zij op vaste toon: 'ik ben geen adviseur! Toen stapte ik op de dame af En zei, U moet hier uit... Het was nogal een kakmadame En ik vervolgde luid, dat zij in 't vervolg goed lezen moest... want al vragend naar de bekende weg, waren we op weg naar Amsterdam...…

Egoist

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Ik leef erg mee met mensen Help vrienden vaak in nood Bekommer mij om zwakkeren Trek ellende uit de goot Neem daardoor de last Van anderen op mijn nek Door verblinding van vertrouwen En geloof in goedheid Ga ik constant op mijn bek Heb nu hele zere schouders Vol met allerlei verdriet Ondraaglijk zwaar geworden Man, ik hou ze bijna niet…
Hookie20 augustus 2003Lees meer >

Popelen

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Hier vloeit van hoofd tot huid Een kalm aroma Een verraderlijke damp Rond haar broze schouders.…
Wimper11 september 2003Lees meer >