3179 resultaten.
Uit hoge minaretten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 uit hoge minaretten
nog gebeden schetteren
gonst door oude tijden
het onherroepelijke einde
vernietiging breekt
monumenten in
hun trots en statigheid
na eonenlange waardigheid
beesten feesten
na het doden van de geest
die opgeslagen lag in
wat ooit beschaving is geweest
als afgoderij en mensen schennis
in dezelfde bloedbaan stromen…
Hoosbui
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 die kwetsbaarheid
heet
Zolang hun woede en angsten
nog welig tieren
is veiligheid onder het tapijt
verstopt
Uitgedrukt in regendruppels
storten zij zich uit
Hoosbuien waartegen geen
paraplu bescherming biedt
Pas wanneer de luchtbel
zo sterk en helder
Pas dan is verdrinken
niet meer mogelijk
En dobber ik rustig mee
op het stromen…
Jouw hemels blauw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
533 ik weet dat
mijn tranen niet vallen
zie ze gaan in stromen
verdampend tot dromen
mistige wolken
die emoties vertolken
van vorm en kleur
steeds verschieten
hun buien hozen
gevoelens gieten op
stormachtige winden die
neerslaand de luwte vinden
geschoond weer stijgen
om uiteindelijk klaring
te krijgen oplossend in kou
van jouw hemels…
Doorstroming
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
556 beetje bij beetje ontdooi ik
de stroom van een bevroren beek
beginnend bij de oeverranden
warm er strafverstijfde handen
aan opgegraven bodemvuur
voel oude levenstekens steken
en waar remmingen verweken
kabbelt later op een nieuwe wind
die met voorjaarsklanken ruisend
door geknakte kragen zingt
de bedding vult zich met een nieuw elan…
Zag ogen vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
482 hij beet
ik hoorde botjes kraken
zag ogen vragen
om nog meer
uiteengerukt
tot een behapbaar stuk
werd zij verdeeld
onder de dragers
in snelle mars
trok de kolonne
dwars door het land
stilte kreeg de overhand
uit alle richtingen
kwamen de stromen
naar de hoge heuvels
van hun dromen
zij zijn klein
maar boordevol venijn
mijn termieten…
Lente.
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
811 Voel ik de levensvreugde
in mij naar binnen stromen
krijg ik weer nieuwe kracht
zodat ik kan gaan genieten
van iedere nieuwe lentedag.…
les
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
774 bossen
vol bladeren
met olijfgroene ogen
kijken en zien
zeeën vol water
met blauwe tranen
van geluk
koesteren
zonnen vol warmte
omarmen
harten vol liefde
ontmoeten
een ziel alleen
omringen
met warmte
en tranen
stromen terug
op weg
naar later
later lief
later…
kom ik terug…
wat er rest van zoete dromen
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
858 de vogel vloog naar onbekende landen
bracht hem haar liefste dromen mee
naar waar zij hopeloos verzandden
in liefdesvuur dat hij verbrandde
aan 't eind van het bal-masque'
en later van de schok bekomen
zit zij gespalkt weer aan de oevers van haar zee
zij ziet de aller-wildste stromen
en wat er rest van zoete dromen
dat fluistert zachtjes…
Aarde stort in
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Niemand weet
wat deze stroom
nog later doet.
Aarde wakker
watervloed.…
Moulin de Beny
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
575 een forel ontspiegeld het water,
scheutige oeverplanten omzomen
het zuivere in mijn gedachten,
de overweldigende 'stilte'
laat zich aangedaan meevoeren
met de liefde die ik liet stromen
uit mijn bron nu stil behouden,
de dag vervaagt langzaam..
het is nog altijd
niet te laat.…
Hoor de muziek
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
656 hoorde jouw naam
zacht vloeiend stromen
mijn hoofd
en lijf doorweekt
vanuit het vroeger nu
jij die nooit afwezig was
schrijft nu
hallo en liefs
de grootste liefde
onze liefde
heeft ons gevormd
tot wat we zijn
en wij zinnen begrepen
voor ze uitgesproken waren
genoeg aan enkele woorden
echte liefde kent
begrijpt meer dan taal
meer…
Haar spiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
866 Die dag gaf water mij haar spiegel
Haar stroom zette zich zeer intens in
mij voort
Ongecontroleerd kwamen wij bijeen
Vrijpostig als wij waren, zonder
kleding samen, in kamer met de
dikste muur
Zij richtte zich op en bewoog zich
naar pilaar
Hij kruiste haar heuvel, kuste
het landschap op haar
buik onder bergen
Haar hals bracht mijn…
Een enigma is zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Gisteren waarde zij in de bergen rond
met haar kin gleed zij over richels
met haar neus kietelde ze de bomen
en elk oog volgde, voor zover mogelijk
beek en stroom naar hun oorsprong terug
Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen
de bergen in tweevoud aanwezig schijnen
en waar haar zwetend aangezicht
wat al te morsig was geweest
liet zij haar…
DE PROFEET EN ZIJN OPVOLGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
935 Dan, zal een ruisen door ons stromen,
En alle blaadren worden mond.
De nederigen en de vrouwen
Geloven 't open woord gezwind;
Zij overreden het mistrouwen
Der mannen; en een eenzaam kind
Glipt 's avonds heimlijk in ons lover,
En heeft zijn nest zo diep gebouwd,
En geeft zich zo gewillig over,
Alsof hij één werd met ons hout.…
Waterval
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
651 Waar het smeltwater in kleine bergbeekjes
langs rotshellingen naar beneden dendert
zie ik even een vlinder bij het bloesemleven
water verzamelt zich in krachtige stromen
naar beneden valt het vloeibaar over de rotsrand
kletterend in regenboogstromen tegen de rotswand
het water blijft vallen door het eigen gewicht
en de vlinder die danst in…
Zonvlekken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Er drijft niets
tegen de stroom in. Ik
voel onder de waterspiegel
ruimte voor geheimen
schuilplaatsen van wat
de toekomst wordt, misschien
Mijn vriendinnen steken kaarsen op
en zullen op de terugweg praten
over de jongens op de banken
maar ik zit liever ongestoord
onder de heilige eiken
in de kronkel van de beek…
Ooit regent onze liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Regen tintelt op het meer
speldenprikken in mijn vel
ik denk jou een tel
onder het gladde water weer
terug
Hoe snel en ver ook het stromen
onder het zand liggen de stenen nog
zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog
Verzonken herinneringen komen
terug
Ik mis jou, onze liefde
gaf zich aan rivieren mee
en deelde zich in de zee
ooit regent…
van gisteren voor later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
816 ik zie je in de vloed
het opkomende water
mijn voetstap was een groet
van gisteren voor later
witte huiver kleurt
je jagen op het grijsgroen
van de golven net als wolven
die hun prooi belagen
je stroom wordt trager
als je strandt op zand
de duinrand is je horizon
een schepping van Gods hand
met wisselen van tij
maak je me blij,…
Wetend Gevoel [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Een Wetend Gevoel
roert zich in mij
wanneer ik kleuren kies
bij het schilderen of
snaren aansla op de citer
Anderen doen uitvindingen
ontwerpen processen
schrijven de waarheid of
fantaseren die
Zijn het de Muzen
een goddelijke geest of
is het de stroom van de tijd
die nectar giet
in open monden?…
Als Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 Mensen kunnen stromen.
Zijn levendig als stoom.
Schijnbaar dood als ijs.
We zijn levend water.
We zijn druppels.
Zijn oceanen.
Jij en ik.
We komen en we gaan weer.
We zijn zeer veranderlijk.
Tesamen zijn we één.
Zijn voortbestaan.…
OPRECHT HOREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
469 Gods Koninkrijk
is voor ieders oor verstaanbaar
de hoog ontwikkelde
de eenvoudige van geest
mogen de Blijde Boodschap
samen door hun gemoed
en voornemen laten stromen
beiden
kunnen de kunst scheppen
reine rijpheid der kinderen
zich eigen te maken
opdat
vrolijke verwondering
zonder vooroordelen
het verkwikkende Woord
in de ontvankelijke…
Gespleten tong
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Tot diep in de nacht
voelden ze zich winnaars
Het bloed was gevloeid
en het was niet van hen
Maar in het ochtendgloren
gingen de lijken liggen
bij de bange vrouwen
en huilende kinderen
in hun hoofd
Bezet, niets wil er
stromen in hun lichaam
Verraad! Verraad!…
Voor mijn lief
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
628 Je liefde door mijn aderen voelen stromen.
De wind brengt je naar mij heen
Zodat ik je kan vasthouden.
Je geur kan proeven.
Je mijn liefde kan tonen.
Ook al ben je zo ver weg
slapen we nog steeds onder dezelfde sterrenhemel.…
Herinneringen verdrinken niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 Gebeurtenissen stromen door
mijn hoofd, kranen spuiten spontaan
herinneringen over mijn voeten
Kikkers springen uit het bad
Wat zo gewoon leek
staat nu te demonstreren
en houdt me wakker
Gooit de ruiten in
Ik schuil achter de vitrage
Schaduwen slaan de trom
Ze wonen op straat
en verklaren me schuldig
Ik ben niet meer veilig
voor de…
Loslaten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
381 bleef
in as
de echo
die ik was
verstomde
in het vallen
wat ik vasthield
viel
wat ik volgde
verdween
de weg
wist mij niet meer
de wind
keek om maar
keerde niet
ik liet
niet los
ik verloor
zonder weten
wat ik won
stilte bleef
maar sprak
niet meer
mij toe
ik was
een schaduw
zonder zon
een stroom…
droom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
268 Droom en werkelijkheid
ontspruiten uit één stroom,
tot elk compromis bereid.
Mijn zingend hart steelt
wat ik verloren waande,
droom heeft het geheeld
en houdt mij staande.…
Etalages
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 Op het middenplein stromen
mensen met liften uit de grond
of ze landen uit de lucht
Ze kiezen een van de poorten
openen een deur en nog een deur
en kijken rond.…
Het samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
103 denk:
als ik oplet, dan weet ik dat
de verschillen er niet toe doen
dat wat opvalt in hun gedrag
mijn eigen aandacht weerspiegelt
Die keren dat ik verliefd was
hoorde ik het in sommige liedjes
herkende ik het in films en soms
draagt iemand een gedicht voor
met precies de juiste woorden
die contact maken en energie
laten stromen…
Waar bleef de zwaan?
poëzie
3.9 met 10 stemmen
7.529 Vliegende jongen zwemmen mee
Door stroom en zee,
Door stroom en zee.
Zij groeit in ’t levendig element,
En wast de veren,
En vaart spansseren
Tot ’s levens end.
Stervende zingt ze een vrolijk lied
In ’t suikerriet,
In ’t suikerriet.
Zij tart de nijdige dood uit lust
Met kwinkeleren
En triomferen,
En sterft gerust.…
Reizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 Zeehonden stromen als koelkasten over de bergen
Voorbij zijn de groene dagen
Eeuwig duurt de voortkabbelende stilte
Eindig zijn de bemoeizuchtige vragen
Ooit stond ik alleen, te paard onder de kraan
Nooit was ik samen, maar enkel zonder hart
De reis die ik heb afgelegd, heeft me gebracht naar natte gronden
Daar waar het veen mij nog steeds…