1956 resultaten.
Een kindje straalt
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.496 gehechtheid, lieflijkheid
in veelvoud
naar zijn ziel laat stromen
zodat hij weer ten volle voelt
leeft in zoete dromen
*
zijn handen rusten
op de glans van de klavieren
ogen strelen
over het doorleefde hout
hij trekt alle registers open
speelt verwachtingsvol
klanken van genoegen
grenzeloos de wereld in
betuigend zijn verbondenheid…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 Herkende het dodenlied niet
aan het vallen van de bladeren
was voor mij iets tijdloos verbonden
een gevoel zonder heen gaan van dromen
ik dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me…
Escher*
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
3.569 Pas voor pas
lopen mensen in een eeuwig verbond
op een trap, waarbij niemand boven komt,
oneindige ganzen op een stropdas.
Tussen alles wat mij hier zo bekoort,
ontluikt er zich met enig ongerief
een waar categorisch imperatief
en gaan bestaande twijfels over boord.…
Maakbare wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 van
Zo maar een bijzonder kind
Dat in een voerbak te vondeling
Wordt gelegd voor het heil
Van alle mensen - als dan
De maakbare wereld oplost in
De onmetelijkheid van het bestaan
En de mens verstilt en ontvankelijk
Wordt voor wat vanuit de onpeilbaarheid
Van de Eeuwige op ons afkomt: een Kind
Als teken van altijd durende verbondenheid…
Mijn woning ( J. )
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
659 De kerk, de priester, mijn geest, ons verbond:
zo sterk, ontstond al zo lang geleden,
ooit in verleden?
Wij hebben samen een overeenkomst,
we zijn samen een team
voor een lieve, goedaardige boodschap.
Ik bouw op onze kameraadschap:
het is mijn thuis geworden, zonder stenen,
maar juist van geest...…
Sonnet Jezus als klankbord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 knieën en tranen zijn er niet voor niets
Jezus leeft in jouw twijfelachtig brein
geloof in hoop kan niemand beletten
abstract, als personificatie zijn
verbondenheid kan niemand ontzetten
wederzijds begrip nimmer een breuklijn
Jezus zijn kunst kan bergen verzetten…
Massief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 over de perkamenten huid
kruipt het geluid van rondtrekkende stammen
door wind en water
in de gelaagde aarde geëtst
de leegte is massief en hardnekkig
nodigt iedereen binnen
maar de aarzeling zoekt dralend een uitvlucht
voor de symfonie van exotische marktpleinen
is volop ruimte
maar de klanken vinden geen gehoor
ze sluiten een verbond…
Zoektocht langs een rivier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 De fontein van de jeugd zou er zijn
een heilige plek waar druïden
huwelijken sloten, want daar
verbonden aarde, lucht, water zich
met het vuur van de hartstocht
Een ijsvogel vloog in het blauw voorbij
met een vis in zijn bek, opgeschrikt
een forel plukte een vlieg uit de lucht
viel in een cirkel van golvend water
voor toeschouwers aan de…
Stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
815 Gewenst geboren
vrolijk kind zijn
gelukkig met man en kinderen
liefde kunnen geven aan groot en klein
Als een rode draad
geluk en verdriet liggen heel dicht bij elkaar
geregeld een traantje laten
ik ben er nog niet mee klaar
Wanneer ziekte zo dominant
aan regels gebonden
ik ben een ander
met stil verdriet verbonden
Vrienden om je…
EN ER VIELEN LELIES
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
567 Zij hebben de kern van ons hart geraakt
droegen hun eigen geliefde kleuren
waarvan takken traag en uitentreuren
op velden verbleven; onaangeraakt
ons verbonden onuitwisbaar klaaglied
heeft ieder bij de lurven gegrepen
wanhopig in maandenlange repen
van niet te stollen tranen van verdriet
hoe ijzig behouden hooggeplaatste
waarin finaal vergane…
Halfslaap voor Noortje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
891 De droom zoekt zich een compagnon
met wie hij het brood breken kan
een glas drinken op het leven
op sterren, planeten en de zon
Een vlinder is de bontgekleurde droom
een mens die gezocht heeft
zich uitrekken, ontspannen kan
de tijd aan zich voorbij laat gaan
Zo hoog wuivend met de takken
innig met de aarde verbonden
Droom heeft een thuis…
Toch flessenpost
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Ongebroken dobberen met wat drijft
hier valt nog iets van te maken
oogsten waar zoveel van is
liefde en verbondenheid
met een verre, onbekende god
door onzeker licht omspoeld.
Even wachten tot het nu
verschuift, verleden wordt
de toekomst een meteoor
met doordringend vermogen
in een hoofd vol luchtigheid.…
Fakkeldragers zijn wij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 Van een eeuwenoud verbond.
Wij levenden zijn fakkeldragers.…
Merkwaardig
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
583 Het enige wat ons nog
verbond was het wrange feit dat onze
hoofden in dezelfde mand lagen.…
zag de tranen in je lach
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
817 we liepen over glas
likten elkaars wonden
wisten ons in pijn
en bloed verbonden
ik zag de tranen
in je lach en wist
hoe moeilijk je
het nu en eerder had
nam je koude hand
warmde die met liefde
je woorden kwamen traag
over gevoelens die je griefden
we hebben zand geschept
en naar de zee gedragen
het water stond nog laag…
De tijd als vriend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
618 En aan elk slecht beleid
Dat je altijd wordt bevrijd
Is vaak een kwestie van tijd
De tijd staat altijd paraat
Het zorgt voor regelmaat
Dat iets vanzelf overgaat
En dat er weer iets nieuws ontstaat
Elke dag en elke week
Het laat je nooit in de steek
Elke maand en elk jaar
Je vormt je leven lang een paar
Je bent er altijd mee verbonden…
Drie maanden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 in dat bos vol kleuren
toen werd het eind november
we hebben steeds geweten
dat het niet zou mogen zijn
we wilden dat zo graag vergeten
het is nu jaren later
opnieuw is het september
oktober komt daarna
en dan volgt weer november
elk jaar denk ik aan die herfst
in een lang vervlogen tijd
en koester mijn herinnering
aan onze verbondenheid…
Viaduct over het spoor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 bekijken
na school en in het weekend
Veel te vaak, vonden ze, maar
ik stond daar graag, op de brug
bij het station, juist in dit stadje
passeerden er oude modellen
Ik ken ze blind, aan hun geluid
de trilling van het viaduct
hun geur als het niet te hard waait
en het dopplereffect
Het is meest goederenvervoer
maar het stadje is verbonden…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 zacht spelen
lijnen hun spel
van begrenzen
en openen in
een universum
dat eeuwigheid kent
tijdloos is naast
oneindigheid
maar wel zo dat
alles hetzelfde
begin pad heeft
en zich stoeit naar
het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog…
Israël
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 Omzwervingen en de uiteindelijke
vestiging in het land van belofte
over de rivier rondom de vijandelijke
horde straalt het vergezicht van de gelofte
Het land ligt als een verscheurde
mantel in het hart van de tijd ; ik denk
aan handen en het perkament verkleurde,
de schrijvers van het schoon geschenk
Wij voelen ons met jullie verbonden…
wereld in vertwijfeling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 het land in vertwijfeling
rijk aan crisis ook
in opgeven verbonden
onbegrepen complex
die scherp in tegenstelling
mensen zo verdeelt
over heel de wereld
vluchten de mensen
voor oorlog en geweld
zich de weg zoekend
het leven écht
samen te veranderen
in beslissend moment
overvalt hen twijfel
angst en onzekerheid
over te maken keuzen…
Ontmoeting
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
563 grillige
plagerige beroeringen
Boven de winterharde heg piept
als uitkijkpost een schaars takje uit
aardmannetje op wacht
Aaneengesloten bruine rijen
golvend in dichte vertakking
deinen in saamhorigheid
In onvoorspelbare maat
zwaaien ze van links naar voren
zwiepen van rechts naar links
Blad en storm doven uit
in benevelde verbondenheid…
In de hemel
netgedicht
1.0 met 954 stemmen
450 nog neem ik
mijn stapstenen mee
heb er genoeg om
mijn bagage
droog te houden
met eerbied en uit
erkentelijkheid
gekozen maar ook
voor stukjes drift die
boven komen drijven
nog kan ik droge
voeten houden
maar ik moet keuzes
maken en zaken
kwijt zien te raken
om mijn pad te
blijven volgen mee
te dragen in liefdes
verbondenheid…
rood witte kruizen
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
445 oorlog niet
meer leven
en waar wij
nu langs
hun symetrie
wandelen
het is ook
ooit hun aarde
geweest voordat
zij in bloed
zweet en tranen
de geest gaven
voor god en
vaderland
nu loop ik
hier om mijn
geheugen op
te frissen en te
zoeken naar
de reden waarom
ik leef want ik
heb mijn naam
nog niet
gevonden
ben nog met
hen verbonden…
Huwelijkstrouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 Ach, niet altijd
zijn wij vast verbonden.
Echt, geen dagelijkse
hartsvrienden van elkaar.
Maar nooit hebben
wij de trouw geschonden.
Zoals verwacht mag
van een liefdespaar.…
Menselijk samenleven
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
365 enkele
tromslag maande
de groep tot stoppen
om samen even
de schaarste
van toen te
consumeren
in een latent
hongergevoel
geen nieuws
en herdenkingen
waren er altijd
al geweest maar de
grootte van interesse
in de diverse
delen van bestaan
was verbazingwekkend
zoals het reilen en
zeilen van wereld en
religie in heerlijke
verbondenheid…
Zoete pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.814 Die zoete pijn
die mij doet lijden
moet ‘afscheid nemen’ zijn ;
ik weet geen raad
met het plotseling besef
van intens verbonden zijn.…
Huid gevoelig maakt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 je scherpte lucht
sprankelde pigmenten
om naast vele
verbondenheden
uniciteit ook zijn
kansen te geven
juist de kleur kent
het onderscheid
voor niet alleen
het velletje maar
ook gerelateerd aan
het sociaal contract
waar dan in tal
van boekwerken
alle ins en outs
zo omstandig zijn
beschreven dat het
bijna lijkt op leven
nog…
Paasvuur
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.013 Jij brandt in mij
magmaat rond mijn kern
Heet als vers gestampte
Madame Janet in zonnezoet verpakt
geplukt met jouw vingers
vlammen werpend in mijn mond
rasp jij in mij de woorden los
Deze wonde schrijnt
schurende pijn verbonden
met jou zijn, jou buiten
in mijn binnen, weerhaakt
laat niet los, koestert zich
onder de harde rand
maakt…
Schijnlijk
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.534 Onduidelijk doch
scherp gesneden
kerven de laatste
zinnen vloeiend
langs vochtige
stromen bloedige
werkelijkheid
vertrouwen stil
verbonden met
gisteren tekent
sommige lijnen
met wazig zicht
verblind door
klamme mist
verscholen achter
donkere wimpers
ogen diezelfde
ogen grenzeloos
pijn en verliezen
op een zelfde
moment de lach…