1473 resultaten.
‘K BEN TEGENWOORDIG OVERROMPELD (1869)
poëzie
3.4 met 34 stemmen
3.230 Lijk eertijds Job spreek ik voorzichtig,
van al hetgene mij betreft,
maar iedereen die vindt mij plichtig,
om dat een zweerd mijn herte treft.
Welnu van elk-end-een verlaten,
waar kan ik toch nu beter gaan,
als naar het kruis waar de soldaten
mijn Jezus hebben aangedaan?…
Dag Lief
hartenkreet
4.2 met 58 stemmen
4.014 Ik hou je hand vast, stevig in de mijne;
ik streel voorzichtig huid en haar.
Zolang ik je vasthou kun je niet verdwijnen,
blijf bij me, lief, nog even maar.
`k Heb jou nog zoveel te vertellen;
je kijkt me aan, een stille traan,
je fluistert zacht: ik hou van jou
voor eeuwig, laat me nu maar gaan.…
't Is eind augustus, zondag
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.235 Nog rul van zaterdagse hark is 't zand;
Voetstappen staan voorzichtig langs de rand;
Een schaduwpunt van halfgeel bonenblad
Ligt hier en daar in 't lijnennet op 't pad;
Door 't dichte raam komt in gedempte vlagen
Eenvoudig orgelspel van 'Uren, dagen -.'…
Wat je met me doet
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
2.382 Elke foto van jou is mooier dan het ander
En je wil niet weten hoe ik zulke foto’s behandel
Met alle passie en voorzichtigheid
Voel ik me als koning en net of ik in een gouden koets rijd
Faat ik ken je nog maar pas
Maar het lijkt wel of we jarenlang bij elkaar hebben gezeten in de zelfde klas
We begrijpen elkaar gewoon te goed
En damn, je moest…
Ogen keken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
858 Voorzichtig heb ik dat
in haar handen gelegd.
Hé jij,
Jij hebt het recht,
om van binnen naar buiten te halen.
Te laten zien wat er allemaal speelt.
Voel je veilig hier in mijn armen.
Elke stap ga ik met je mee.
Ik wijk niet van je zijde.
Vecht dit gevecht met jou mee.
Lach niet op jouw angsten.
Neem ze serieus.…
Luchtkasteel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.046 Eindeloos lijken we verder te gaan
voorzichtig tastend en later overmoedig
als pelgrims op weg naar weer een nieuwe maan
kil en koeltjes zoekend naar een warmbloedig
bestaan in de striemde regens van verdriet
met vage vergezichten in het verschiet
Achter de kale trede een steile klim
naar een wijde blik achter de horizonnen
waar geleden…
Verborgen schatten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 verborgen onder
dikke lagen
leem
ze bergen
bewogen tijden
de
laatste ijstijd
in
uitgestrekte
steppe
maakt plaats
voor zachte regen
in het landschap
groeien bomen
en
ijzertijd nog ver
graaf
in bar verleden
waar nomade
jager is
en de boer
zijn toekomst
gaat verbouwen
de maalsteen is nog
gaaf
mijn troffel
schaaft voorzichtig…
Afscheid van haar
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.658 Voorzichtig neem ik het deksel van de pot
en zie wat overbleef van haar
Vaak gepijnigd door veel spot
wat ze werkelijk niet verdiende.
Vol eerbied geef ik haar nu de vrijheid terug.
De wind neemt deze taak dan van mij over.
Dan plots draait de wind heel vlug
en alsof dit het echte afscheid was
verdwijn ik even in een wolk van as.…
Zeeland.
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.215 schorren en slikken
Licht, ruimte, de tijd hoort men tikken
Noeste werkers en getekende gezichten
Inspiratiebron in schilderingen en gedichten
De zon gaat er onder als nergens op aard
Met wolkenpartijen, gehaast of bedaard
Soms vreselijk woest en soms kalm is de zee
Maar wordt op de zeedijk of strand heel gedwee
En wie ziet die voorzichtige…
De nette heer
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.087 Voorzichtig, keer op keer
Hij kijkt me donker aan
Alsof ik hem bezeer.
Met lege ogen, ja, van wie?
Het is een nette heer
Maar zijn ogen kloppen niet.
Dan plotseling staat hij stil,
En kijkt verward omhoog.
Onrustig slaakt hij een vreemde gil.
En sluit zijn handen om zijn oren
Ja, om wat, wat wil hij niet horen?…
Thuis
gedicht
2.5 met 31 stemmen
7.005 De zeep is verdroogd en gebarsten, en went maar
met weerzin aan onze voorzichtige handen.
De kamers, de trappen vergaten volkomen
ons dagelijks leven, dat nu weer bezit neemt
van stoelen en banken.…
Onzichtbaar kikkerorkest
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 een Amsterdams park waar ik graag kom
ligt een vijvertje met in en rondom
begroeiing van planten die water minnen
en waterbewoners beschutten daarbinnen
Lopende richting dit lieflijk geheel
hoor ik helder gekwaak uit menige keel,
en gelokt door dit monter orkestgeluid
wil ik meteen op onderzoek uit
Maar dichtbij het poeltje aangeland,
voorzichtig…
nazomerdag
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
747 de grassen fris en groen, met
licht bedauwde sprieten, staan
weelderig, met witte margrieten,
in het kleurig bont, van korenblauw
tot distelbol, zo donzig blond
midden in het veld, in rozerood
staat kruidig de zuring, op lange steel
met bloemenpluim, daar rondom heen
vliegt blauwig groen, doorzichtig
een waterjuffer heel voorzichtig
verderop…
Even
gedicht
2.3 met 67 stemmen
21.945 En er is een voorzichtig-zijn met wat je even
mag hebben, hooguit voor een paar jaar.
Zoiets als elke dag opnieuw weer honger krijgen,
zoiets als elke keer met jou weer hijgen
en hijgen en hijgen. En dan is het voorbij.
En wie weet, nooit gebeurd. Dan blijven ik en jij.…
Reconstructie
gedicht
1.5 met 16 stemmen
5.827 je denkt ik vind het als ik zo ga liggen op het asfalt
je hoofd een aarzelend schip voor de stoeprand
je jas tot aan je hals voorzichtig nu
een aai je been vlugvluchtig de hoek om.
of
Ga liggen op het asfalt je hoofd net niet
tegen de stoeprand aan.…
Dubbel Glas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
678 ongenaakbaar
vanuit opgedrongen tunnelvisie
leven zij in wild verband
samen apart
in die andere wereld
ik taal in gebaren
al schrijvend
probeert mijn hart
tot hun hart door te dringen
en spreek woorden
voorzichtig en in omlijsting
bang om te kwetsen
maar ze horen me niet
kijken me alleen glimlachend aan
maar hun ogen blijven…
Dicht mij weer open
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.868 Dicht de hemdsmouw heel voorzichtig
aan het bijna levenloze
Strik de zinnen tot een feit
Enkel als ik vrij ben te verhalen
over elke piëteit
krult de bladzij van genoegen
Ieder lied dat jij zult dichten
opent zacht de poort naar mij...…
Thuis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.372 De zeep is verdroogd en gebarsten, en went maar
met weerzin aan onze voorzichtige handen.
De kamers, de trappen vergaten volkomen
ons dagelijks leven, dat nu weer bezit neemt
van stoelen en banken.…
Het model
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
463 Ze had het aardig ingeschat, want in zijn atelier
verzocht hij haar voorzichtig ~doe je kleren naar benee~
Daar tegen had ze geen bezwaar, dat wilde ze wel doen,
zij vond hem best wel aardig en hij straalde van fatsoen.
Doch toen ze als Eva voor hem stond kreeg hij een hele grote.…
Emma Petronella
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 landschap
en als je wegebt rode wijn
hoe kan ik je niet voelen
als zwijgen lust oproept
onze lijven in liefde herinneren
de berg is bij ons, wij zijn de berg
we horen in het hemellandschap van dromen
waar niemand praat over het leeftijdsverschil
of het simpele feit dat jij mijn hospita bent
we komen in dit dromenfeit door daden
voorzichtig…
Lange schaduwen?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
503 Heel voorzichtig solidair
in gemoed en bedoeling als
dat onderhuids samenvloeit,
is de essentie die wederkerig
wordt bedoelt, slecht aangevoeld
uit de lange schaduwen uit het
verleden, die de zon onmogelijk
kan wissen, steeds kwetsbaarder
worden als die worden opgerekt,
diepgewortelde wensen, dat respect
naar beider kant zal worden…
Afscheid van een land
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.397 beweging in het riet
en misschien is dat ook al de wind,
de laatste hete bulten hooi zijn op wagens
geladen en worden weggevoerd
naar het gehucht en je ziet nog hoe
het zich opent voor de paarden en sluit
achter de rug van een boerenkind
niet dat je dan wordt verstoten
niet dat je dan wordt verdreven
je loopt over de brug
en stapt extra voorzichtig…
Ochtendlach
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
555 nog niet
Ze is nog slaperig en heeft een ochtendhumeur
Maar nu al is zij zo mooi als je nooit ergens ziet
Ze gaat zitten, ik zet koffie en ze ruikt de geur
Nog altijd bedremmeld kijkend, neemt ze een teug
Ik denk, als ik naar haar kijk, wat ik nu ga zien…
Nu komt het moment waarop ik mij iedere dag verheug
Op haar gezicht verschijnt een voorzichtige…
vlocht ik mijn verhaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
635 je was afwachtend
geïnteresseerd in
wat ik te vertellen had
woorden waren welkom
je veegde ze niet zo
van tafel af en deed
vaak heel verrast
voorzichtig vlocht ik
mijn verhaal met
reepjes mooie zinnen
de kleur was prettig
en de geur vertrouwd
aan de inhoud
zouden we beginnen
gebruikte later
grote woorden
een harde mening
om te…
midden in het leven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.225 nog voor het feest
gaan we weer even kijken
in je bloementuin
nee niet voorzichtig aan
we staan juist midden in het leven
wijs ze maar aan
de kleuren die jij
aarde hebt gegeven
het stille groen van
een verlegen puber toen
twee knoppen die in alle
schoonheid zijn ontloken
hebben volwassenheid begroet
en maken met de jongste…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 op de huid
kruipen als rode mieren door aderen
bereiken elke duistere, verborgen plek
Zij laat mij haar borsten bespelen
er is niets beters dan hen te strelen
in de lange aanloop van de dag
Even de angst dat zij mij wil smoren
met haar kussen, haar tong lang laten
worden als een riet in mij steken
Teder mijn hersenen opslurpen
voorzichtig…
het voorjaar komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 heel voorzichtig zie ik ze komen
uit het struikgewas en bomen
uit rietkragen en bossen
ze vervullen als ieder jaar
hun onbewust bijkomende taak:
mij van mijn somberheid verlossen
ik hoor al weer hun eerste kwettergevecht
‘t is ook een heel belangrijke zaak
zoals dat ook zo vaak gaat bij ons mensen
die pas verbonden zijn in de echt
het plekje…
Losgelaten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
525 vriend of vijand
diegene die je stiekem aanbad
die ouder die je nooit zou vergeten
zij allen die ooit zijn geweest
steeds dieper en dieper dalen ze af
sterke gevoelens vervlakken
smelten langzaam weg als ijskappen
je moet ze los laten
of laten zij jou los
ter bezinning laten ze je alleen staan
om je ruimte te geven
jezelf ongemerkt voorzichtig…
Tussen ons
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
423 En toch raap ik,
heel voorzichtig,
mijzelf op.
Blijven.
Breken.
Ik beweeg ertussen.
En noem het liefde.…
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 Rimpels trekken sporen langs het oppervlak -
een eendenpaar steekt voorzichtig over
tussen drijvende bladeren,
waar de dag zichzelf losweekt uit de nacht.
De lucht ontvlamt, als welkomstgroet,
vol vuur en tintelende hoop,
terwijl het bos fluistert:
Hier is de tijd even vergeten.…