9840 resultaten.
WERELD
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
990 De wereld wacht op mij
maar niemand staat voor de deur, belt aan
klopt op het raam en is schouderophalend gegaan.
De wereld wacht op mij
maar mijn adres is zoekgeraakt en
mijn telefoonnummer zoekgemaakt.
De wereld wacht zeker op mij
maar men kan mij maar niet vinden.
Rustig zo.…
inspiratie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 nu zal
er iets komen
doe niets
en wacht op
inspiratie
en je wacht
en je wacht
tot eindelijk
de inspiratie komt
maar dan rollen er
een paar tranen
uit je ogen
langs je wangen
dus misschien
is inspiratie
niet echt
wat je wilt
omdat het
niet mooi is
maar verdrietig…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 je zit voorover in je stoel op wielen
hangt zwaar naar voren in je slaap
de nek valknakt haast los van boven
de rug daaronder als van een bultenaar
het grijze haar nog deftig in de krul
de handen rustend de polsen zwaar
zo zit je lijdzaam al de uren vol
en telt heel stil de grijze dagen rond
wacht dapper met geduld op ons
en rijgen zich de…
Eens geschreven voor mijn overleden broer
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.981 En als je dan geduld hebt
dan zie je mij weer
want hoe ik het ook wenden kan
mijn komt ook een keer.
Al weer 15 jaar geleden…
Vriendschap
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
5.130 Geduld mijn goede vriend
Laat mij u ter zijde staan
Uw geliefde die u verdiend
Zal ik beminnen voortaan
Zo u mij blind vertrouwde
Naïef het konkelen liet begaan
Leidde ik haar naar het altaar
Troonde haar ver bij u vandaan
Maar nu ik haar mag bestijgen
Frigide lui fatterig als zij is
Had ik beter kunnen zwijgen
U kunt haar met alle…
Tussen het dwalende stof
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
687 Ik loop
door verlaten land
op zoek naar een
tastbaar gebaar
maar vind slechts
fluistering
tussen dwalend stof
stilte verzwijgt
hier vele jaren
geduldig
in dozen van karton
nacht verraadt
een kinderstem
lachend, huilend
wachtend tussen muren
in deze laatste uren
raap ik herinnering
van duizend kinderdromen…
ik wil de zon weer zien
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
701 ik vind geen woorden meer
voor het brandende verlangen
van het vurig hart
dat zeeën overstemt en bergen tart
ik weet de weg niet meer
naar hoop en naar geduld
ik wil de zon weer zien en knoppen doen ontluiken
in kleuren en in geuren wil ik het leven ruiken.…
Alleen de dood is koud
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
771 verzonken
in de binnenzak van mijn jas
ongrijpbaar voor de vingers
pluist de voering zich in scheuren
Mocht de dood van lange akkers
zich in luxe baden en is het sterven
getekend bij ’t geboorterecht laat mij
dan gaan in die oude jas
Wat blijft is verstoken
van zonden en slechts de dragers
zijn verhuld in stille momenten
van een eerbiedig geduld…
Verstrikt in eigen web
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
576 een grillig patroon
is er stilaan ingeslopen
de dingen namen weer een loop
waar ik juist niet op hoopte
maar eigenlijk al wel verwachtte
jaren van te veel verdragen
te lang geduld betrachten
moet ik nu bekopen
een gordiaanse knoop
maakte zich warrig meester
van mijn open geest
geen snars heb ik ervan gesnopen
slechts verlies gevreesd…
De droom
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
830 Geduld is een schone zaak,
het is beter laat dan nooit,
er leiden vele wegen naar Rome,
nu hopen dat ik er ooit mag komen,
de aanhouder wint.…
WIE?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
876 gehuld in doorzichtig blauw
de meester van geduld en vrede
die richting geeft aan ons gedrag
beloning voor intens beleven
klaar voor de zware taak
kraan te zijn
voor alle straling
in volmaaktheid
niets genezing in de weg kan staan
openstelling en aanvaarding
een werktuig van de geest
met het bewustzijn
van het "hoger IK"
Slatam…
Binnenskamers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Ik hou van je,
ik hou van de letters die je schrijft,
op haar boezem,
hoe je bloesemt
terwijl je naar haar kijkt,
benijd
niemand
hou van de woorden die ik spuw
van de stilte ieder uur,
het waken van de klok,
geduld in het sop.…
Levende vrede die vermoord werd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Hoe lang kan een
Door-en-door vreedzame
Hond zijn geduld bewaren
Als hij dagelijks gestenigd
Wordt door de onopgevoede etters
Van hiernaast die denken dat
Het wel lollig is om die goedzak
Op stenen in plaats van
Een knuffel te trakteren -
Levende vrede die vermoord wordt -
En als ik dan die loebes
Ben die elke dag op woorden…
Despondent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 dorst naar droogte is dodelijk geduldig
in het gehemelte van bergen en dalen
de stroom passeert schaamheden bij herhaling
vervalt tot laagte en vlakte
schuurt oevers, verzandt binnenste bochten
eindeloos en voorspelbaar in fasen
gebogen langs ontblote patronen
met sleepsporen in lichtvoetige modder
achtergelaten tijdens keren en dwalen…
Kameel in de stad
gedicht
4.2 met 13 stemmen
4.269 Geduld van eeuw, van wie eens geboren uit
wie eens geboren uit wie eens geboren uit
wie door het zand moest van zijn dagen.
En door moet tussen gassen en geschreeuw.
Het snelle laat het trage voor, het blijvende:
de mooie wimpers en de bulten en de last.
---------------------------------
uit: Wuif de mussen uit', 2006.…
anadroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 aan de rand van het wuivende bos
tegen het kleurloos van schuivende wolken
een wegstervende trein, weet je nog dat
ieder van ons, hoewel onwetend, samen
het verschil der delen, ons beider geheel
onvergeetbaar in wat komen zou, gegrift
als ontmoeting van verlate tijdgeesten
grenzend aan de binnenkant van donkerte
geduldig onafwendbaar…
Cadeautjes met een strik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
318 aangeraakt te worden
moet ik
me laten zien en horen
met een lach
lieve woorden spreken
Steeds lievere
Maar jij
geeft me parfum, een nethemd
en zwartrode lingerie
Je wilt mij
als nieuw verkennen
met kneepjes en kussen
het harde in het zachte
benieuwd naar mijn aanhaligheid
en de geluidjes die ik zal slaken
Je hebt zo weinig geduld…
Cadeautjes met een strik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
250 aangeraakt te worden
moet ik
me laten zien en horen
met een lach
lieve woorden spreken
Steeds lievere
Maar jij
geeft me parfum, een nethemd
en zwartrode lingerie
Je wilt mij
als nieuw verkennen
met kneepjes en kussen
het harde in het zachte
benieuwd naar mijn aanhaligheid
en de geluidjes die ik zal slaken
Je hebt zo weinig geduld…
het leven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.430 ik wacht op antwoord
het antwoord van het leven
niemand die ons hoort
het valt echt tegen
ik wacht op antwoord
nog heel even
en ik wil niet meer leven
het gevoel van eenzaamheid
niemand die heeft ervan spijt
ik wacht op het antwoord
het antwoord van het leven
ik kan er niet meer tegen
ik wil niet meer leven…
Elk woord
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.985 De woorden die je vraagt zijn
de stilte die je
bent in de schaduw
van
mijn laatste droom
waar ik wacht
wacht en niets
meer vraag…
STORMWIND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
387 huis huilt m’n kind
ze maakt de wereld
weer een beetje zuiver
waait de rotzooi weg die
zich in en om ons bevindt
maar Mam de wind waait
zo hard het lijkt wel of ze brult
ze lijkt zo heel erg kwaad
jouw kwaadheid is daarbij
vergeleken zelfs zachtjes
en bedaard
zie je nu wel lieverd Mama
is nooit echt kwaad en
heeft best heel veel geduld…
mijn leven
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.803 dag en nacht wisselen elkaar af
leven zal niet op me wachten
wachten kun je enkel doen op dood
er is meer in leven dan verdriet en pijn
er zijn meer kleuren dan de regenboog me toont
ik sluit m’n ogen nu en kijk naar binnen
wat had ik dan verwacht?…
Teleurstelling
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
853 Als hondsdolheid uit zwarte gebieden
woorden arriveren
zijlijnen van het leven zingend
onder de veren kussens waar
huidcellen en verborgen mappen liggen
dromen trachten te overleven
geduld van een schatzoeker
lever van een dronkaard
maag van een mens
ik sta op en doe het raam open
verse lucht helpt niet tegen…
suites voor annemieke IX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 met je placematje
ruzie om omhooggevallen
glazen rode wijn
kom denk niet zo diep
clowns zijn we toch allemaal
hou je ruggengraat
mooi klein klein huisje
schulpje om te dragen -
een geduldig oor
de waterdraagster
loopt moeilijk maar zegt
dat het niets is!
boven de singel
komt een glijbaan uit het raam
wie verwacht mooi weer?…
suites voor annemieke IX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 met je placematje
ruzie om omhooggevallen
glazen rode wijn
kom denk niet zo diep
clowns zijn we toch allemaal
hou je ruggengraat
mooi klein klein huisje
schulpje om te dragen -
een geduldig oor
de waterdraagster
loopt moeilijk maar zegt
dat het niets is!
boven de singel
komt een glijbaan uit een raam
wie verwacht mooi weer!…
tijdloze liefde
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.500 zoenen -
denk je
en zwijgt;
jouw blik
laat mijn mond los
rust in mijn ogen -
en ik verlies me
in mijn verlangen:
jou alles
woordeloos
te geven
en net nu
tussen dagwerk en slaap
houdt de tijd
haar adem in
een handvol licht
in een avondlijke schemer
tussen stoffige stralen
daarin een gezicht:
jij
stilte
geduld.…
Een kus voor het hart
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.606 Oké
Het duurt even
Dus heb maar geduld
De wens van je leven
Wordt spoedig vervuld
De vrijheid zal komen
Je handen zijn vrij
Doe wat je doen moet
Maak anderen blij
Een lach voor het leven
Een kus voor het hart
Voorkom dat de kleur van het leven wordt
Zwart
Het klinkt zo eenvoudig
't Is realiteit
De spirit van 't leven
Wil niemand toch…
Oeverloos
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
505 Met gesloten ogen
keer ik terug
naar een diepe slaap
maar de weg is treurig
en vuil, een halte
tussen de dag en
de nachtmerrie,
gedichten lezen zou mijn
oeverloze gedachten
tegenhouden, die
labyrinten overstijgen
en naast mij een kussen
een leeg omhulsel,
waarvan de veren in
onschuld lichter
worden, om deze te
vangen kost geduld,…
Kinderogen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.505 Steeds zien uit een kindergezichtje
Twee droevige ogen mij aan,
Heel stil en geduldig. Ze vragen,
Een vraag, die ik niet kan verstaan.
Waarom, o kinderogen!
Waarom uit dat bleke gezicht,
Dat bleek en onschuldig gezichtje,
Die blik op mij gericht?
Ik kan u geen antwoord geven.
Ach zie mij zo vragend niet aan!…
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van geduld…