37653 resultaten.
Liggen in de zon
gedicht
3.1 met 9 stemmen
12.955 Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato
de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht
ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo
ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht.…
Marco
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Ben jij weer terug in mijn hoofd waar je ooit ook al zolang heb gezeten.
In andere tijden met meer levenslessen komen wij weer bij elkaar.
Als vanouds zitten wij met elkaar te praten.
Loze woorden die weg vallen in de aantrekkingskracht.
Die chemie tussen 2 mensen een onvoorstelbare kracht.
Wat er ooit was is er weer.…
Tuinfantasie - 9e tafereel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 En zingt de lijster weer uit volle borst,
dan lijkt mijn tuintje als opnieuw geboren;
en ook dit keer werd er weer niets vermorst:
In de natuur gaat nimmer iets verloren.
Wat afstierf wordt compost en dient als mest
en doet de vegetatie volop groeien.…
Nieuwe bloei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Doch staan de struiken weer in volle knop
Belooft het zonlicht ons weer nieuwe rozen
Dan leeft er weer een nieuwe toekomst op
Dan wordt er weer voor zang en dans gekozen
En jonge rozen kleuren nieuwe perken
Zo blijven we steeds aan vernieuwing werken.…
Liefdesbloem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 En weer gaat een geliefde
een geliefde verlaten
weer laat de een de ander
of omgekeerd alleen
Spat wat twee eens waren in
niet te lijmen scherven uiteen
Weer heeft de liefdesbloem haar werk gedaan
Mensen bedwelmd met haar geur
te veel verblind
met een roze wolk omkleed
Echter steeds fletser werd haar grandeur
het roze wat steeds verder afgleed…
Geduld is een schone zaak
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
582 wortels
verborgen
we willen ons
normale leven weer oppakken
maar als we weer een
gezonde
maatschappij
willen zullen we geduld moeten
hebben
de tijd afwachten
om weer vrij adem te halen
en te leven…
Weemoed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
454 in mijn stoel
En schenk mijzelf een derde whisky in
En plaats de fles weer onder handbereik
En weer zet ik geen zoden aan de dijk
En denk weemoedig aan een nieuw begin
Ik houd zoals gewoonlijk weer mijn smoel…
De koffer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 maar
één gedachte
waar is
mijn koffer
waar zijn
mijn spullen
waar moet ik heen
zonder mijn spullen
dat dacht hij
steeds weer
steeds weer
tot hij de bank zag
die grote lange bank
met zachte kussens
dat is een overnachtingsmogelijkheid
zei hij geruststellend tegen zichzelf
daarop kan ik liggen
tot morgen mijn koffer
weer…
Weerbericht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
456 vogelfluit mij iets vertolken
voel wind,
er strepen in de lucht
en zucht,
ik kijk alleen op ‘t Weer Nu,
als ik ver weg
en plu
mee moet
voor nop toch soms,
de rugzak weer te zwaar,
ach wat was, ach wat is,
wordt er wel ooit waar?…
Wat zou ik graag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
82 Wat zou ik graag het kerkorgel
weer willen laten galmen
Onder andere met Cantates van Bach
blijde lofgezangen en vrolijke psalmen
Wat zou ik graag mijn stem weer
laten zingen juichen
Om God de lof te zingen en
van zijn grootheid te getuigen
Wat zou ik graag weer uren
willen fietsen in de weilanden
langs rivieren genieten van
de prachtige…
ZE ZIJN WEER WEG
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.017 Ze haalt de bedden maar weer af
en dweilt de opgedroogde plas
die, naast de pot beland,
vol afschuw wordt bekeken.
Op de kalender aan de muur
loopt ze het namenlijstje na
‘Moesten wij niet naar een feest,
vandaag over twee weken?’…
nat weer
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
702 de hemelsluizen volledig open
alles wordt kletsnat
zelfs mijn slimme kater
schrikt ,verdrinkt bijna ,
door al dat spoelend water
wandelende mensen ,
schuilen vlug in een portaal
of zetten het op een lopen,
wippen vlug de winkel binnen
om een paraplu te kopen
de kinderen uit mijn buurt
vinden dergelijk weer wel fijn
met gummibotten…
Weer rijst het
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 Weer rijst hier uit de diepste grond
naar 't holle duister van mijn mond
en streeft naar nieuwe luister,
gelijk naar nieuwe bloesem streeft
de knop die teer in dauw-licht beeft,
en stralend uit de boezem leeft
der aarde, diep en duister.…
Weer eens Veertig dagen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Veertig dagen om te vinden
welke weg we moeten gaan;
veertig dagen die ons binden
om elkaar weer te verstaan.…
neem mij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.067 in weerwil
van het uur
van de wolf
ik wil weer…
lente?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
607 De lente heeft ons de das weer omgedaan!…
Weerbericht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 “Was ik maar weer man”
zei de weervrouw..…
Pisces
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
495 De allerlaatste februaridag
de laatste vóór de eens-per-vier-jaar laatste
brengt volgens 'Weer' waarin ik
mij verplaatste
wat buienwolken met verijsde
top
Koel en hoogpolig stromend
door de lucht
van smeltend arctisch ijs en
schotse bergen
aanvankelijk nog ietwat
wisselvallig
met stofhagel en vorstkans
aan de grond
Nadien goddank…
hun kop kapot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
804 druppels
vallen niet
ze hangen
in de lucht
gaan dan
weer terug
het water in
ze duiken
met een plop
hun kop kapot
in plassen
op de grond
springen ze op
van sloot
naar beek
dan de rivier
in zee en oceaan
met wolken vlug
dan weer teug
het vallen
is gedaan…
Voor mij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Een eenzame tak bovenop
wiegt zachtjes heen en weer,
alsof hij zegt: “Och, och.”
Alle jaren die ik hier woon,
staat hij er al.
In de morgen is mijn eerste blik voor hem.
Herinner mij zijn enorme bloemenpracht,
altijd mooier dan ik had verwacht.
De merel bouwt in hem zijn nest,
verschuilt zich in de dichte bladervracht.…
Totdat de liefde weer bestaat
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
591 vrijheid
tegen beter weten in
blijf ik jou omhelzen
totdat de liefde weer bestaat.…
zwakheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
917 Het is weer goed gekomen
Ik heb je terug genomen
Je houd van mij , dat zeg je vaak
Maar elke keer is het weer raak
Je opvliegende buien, de haat in je ogen
Terwijl ik je lief had, je nooit had bedrogen
Ik kan niet zonder jou, zeg je daarna altijd weer,
En dan proberen we het nog een keer
Ik hou je vast, en kijk je aan,
"Lieverd ik laat…
't Gewoon maar laten voor wat het is
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
902 Je kan ook wel denken; "loop jij naar de maan,"
maar denken en voelen gaan eigen wegen
en zo kom je jezelf dan toch weer tegen.
Dus deel ik mijn wrevel met wie dit leest,
al komen weer vieren, of is er weer feest.…
Voornemens
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.428 Bijna stikkend in de drank
Feestend op mijn manier
Verlaat ik het oude jaar
Als wil ik het gehaast verlaten
Vuurwerk daar buiten in straten
Getuigt de alom versnelde pas
Vanwaar die haast ieder jaar weer
De voornemens nieuw ten spijt
Ook nu weer het nieuwe beleid
Blijkt altijd weer een illusie
Van dronken ontnuchterende feiten
En het spoedige…
Gecensureerd ...
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
1.818 weer onstuimig, wild te keer
En lijkt weer helemaal de ouwe.…
Een brug te ver
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 en ik sta daar maar
verloren
kijkend over het water
en weet het zeker
dit komt nooit meer goed
maar toch zal ik ooit weer glimlachen
weer geloven in de liefde
weer vertrouwen in de toekomst krijgen
hoopvol zijn
maar nu nog niet
zelfs de wind biedt nu geen troost
zacht fluister ik wat namen
en de lenteregen legt een rouwsluier
over…
De liefde wachtte geduldig af
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
769 De liefde wachtte geduldig af
geschopt en afgewezen, dood gevroren
weer ontdooid en weer verrezen
en altijd nog een beetje bang
ze wachtte, maar al lang niet meer
op eeuwigheid, haar dromen kwijt
zag zij in winterse seizoenen
de schoonheid zelfs in het vergaan
maar plots zou zij er toch weer staan
rijzig, reikend en ontdaan
van alle pek…
Respect
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Weer werd er – structureel – geprotesteerd,
Alleen dit keer niet al te overdreven,
Vandaag moest men het goede voorbeeld geven.
Wat heb ik van die actie nu geleerd:
Respect is in een oogwenk weer verdwenen,
Wanneer men het niet meekrijgt in de genen.…
de heuvels van het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 ,
tot ik weer beland
op de grond
de grillige grond
des levens…
Een schim van jezelf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 nog weer een glimp
Van je op kan vangen van hoe je was,
Toen het leven je nog omarmde,
Zielsblij zal ik zijn als ik je
Even weer zie, zodat ik over jou gerust
Kan zijn, ook al ben je niet meer
Dan een schim van jezelf…