Alle inzendingen over aanvaarding

543 resultaten.

Sorteren op:

La vie variée

netgedicht
1.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.162
En later de aanvaarding, bitterzoet: Het is voorbij, voorgoed.…

Aan....

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Ik zie uw verklaarde, Uw stilfijne trekken, Die, wat ze bedekken Aan wanhoop en strijd, Verheerlijkt belijden En dankbaar aanvaarden Het gevensbereide, Dat in ons schreit.…

Treinkaartje voor toeristen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
Aanvaard gewoon de boete, beste klant; 'doneer' wat euro's - zonder trammelant.…

zoekend

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.123
verdrietig sprekend met diepzinnige woorden vechtend tegen de boosheid voorzichtig zoekend tussen bedreigende verhalen wachtend op de eerlijkheid eindeloos vluchtend naar veilige plekken aanvaardend van de waarheid hoopvol ontmoetend voorbij alle grenzen klievend door de eenzaamheid…

Dwars doch oppervlakkig

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 11.346
Ik accepteer de oppervlakkigheid van het leven -De rotte appel van mijn revolutie Aanvaarding leidt tot geluk Weer een stap verder qua evolutie? Met wat suiker smaakt hij me te goed Diepgang wordt als zout gemeden Triest is het besef dat zoetheid moet Om door te gaan, dwars door dit heden…
Maartje3 september 2001Lees meer >

Antwerpen

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.064
waarom vertoefde ik hier twee nachten heb ik gedroomd in het inner van uw stad mijn woorden geparkeerd in het uitgehongerde hart stof heb ik gezogen pas toen heb ik je aangekleed met mijn poëzie mijn Friese pelgrimstocht door je straten in het begin zul je wachten maar nu ik weg ben zal je aanvaarden dat mijn tweetaligheid ook…

hopeloos

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.414
gedachtenlang, nachtenlang missend een stuk van mij dagenlang, jarenlang een half leven voorbij hopeloos, hulpeloos aanvaardend mijn verlies uitzichtloos, woordenloos is dit het leven dat ik kies onvermijdelijk, onlosmakelijk deel van mijn "zijn" onbegrijpelijk, onbschrijfelijk zit nog steeds aan jouw "lijn"…
kaatje19 juni 2004Lees meer >

" Jij Wacht Op Mij ."

hartenkreet
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.435
Voor veel anderen onwaarschijnlijk en aanvaarding duurt nog een poos. Met mijn einddoel in gedachten houd ik vol van dag tot dag. Schat, ik weet dat jíj zult wachten tot ik voor áltijd blijven mag!…
4u212 januari 2009Lees meer >

Ik

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
grijp je deel je koester je vierendeel je behap je bedans je ruik je streel je bespeel je aanvaard je oog je hoor je lief je omarm je beweeg je lees je adem je bedank je herdenk je wil je gun je zaai je draag je wieg je fluister je kus je mijn Vrijheid…

Hoe tegenwoordig?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Geloof is voortgaan door moeraspoelen, na vallen 't vertrouwen op de Heer sterken: Diens leiding worde in wijd leven aanvaard, Zijn wens bij dagelijks denken bewaard.…
Han Messie20 augustus 2017Lees meer >

Thuisheid dienen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Elkaar moeiteloos aanvaarden, omdat we erg verschillend zijn. Zelf adem brengen. Samen adem halen. Vrijheid schenken. Elkaar voeden. Liefde geven. Thuisheid dienen. Iedereen voor zich. Ieder voor ons allemaal.…

Bestemming

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Rende door straten verschool mij in stegen vluchtte over pleinen beklom bergen daalde af in dalen wrong door spelonken zocht rust in bossen verpozing aan het water verademing in het veld uiteindelijk vond ik mijn bestemming waar ik nu ben.…

Zal ik ooit?

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
Zal ik ooit zo wijs zijn dat ik de dingen kan aanvaarden ook als ze niet zijn zoals ik zou willen?…
Adeleyd29 september 2016Lees meer >

schepping of noodlot

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Altijd en overal is er begin en end Al willen wij dat nog wel ontkennen Het is het gevoel dat het niet went Ook ons eigen eind te erkennen Maar weten we niet van het begin En kunnen het eind niet bepalen Dan zijn we stuurloos tussenin En kan het resultaat slechts falen Dan zijn we schepen in een storm Willoos, zonder veilige haven Op koers…

Bekleurenswaardige herfst

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 560
Tijdens lange nachten vergleden de dagen, tijd verzadigde de aarde volmaakte stilte wakkerde haar in nevelen gehulde bladeren aan tot rust, kleur en aanvaarding van ontheemde zaken, de herfst begint te dagen vervlogen tijd zij is niet meer in te halen, wel dweepzuchtig genoeg om haar voldaan bestaan in woorden te bewaren.…
Rob van Tol1 november 2022Lees meer >

Cadeau

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Ik geef je een cadeau van onschatbare waarde in de hoop dat je het wilt aanvaarden. Behandel het met liefde en respect, zodat ook jíj de waarde ervan ontdekt. De inhoud is breekbaar als porselein, wil je er voorzichtig mee zijn? Liefde, toekomst, hoop, troost en verlangen Zou je het willen ontvangen...…

Deelbaarheid

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 875
ik kan hier alleen maar zitten met mijn rug tegen een boom en handen in het mos ik wil schreeuwen en verliezen vergeten hoe licht het was het einde van de zomer breekt het uitzicht door ramen van het vlakke glas de dood overleeft op doordeweekse dagen in de onomkeerbaarheid van aanvaarden ik zou moeten schreeuwen ondraaglijk…

Onnatuurlijk breekbaar

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.160
zoals je daar nu ligt onnatuurlijk breekbaar tussen de witte lakens zou ik van je kunnen houden je kijkt me aan zonder iets los te laten maar laat eindelijk wat houvast zien ik beantwoord je blik in stille aanvaarding toen ik wegging bleef de deur open jij kon hem niet meer sluiten en ik heb dat nooit gewild…
Nina Laverona17 augustus 2006Lees meer >

Onnatuurlijk breekbaar

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.258
zoals je daar nu ligt onnatuurlijk breekbaar tussen de witte lakens zou ik van je kunnen houden je kijkt me aan zonder iets los te laten maar laat eindelijk wat houvast zien ik beantwoord je blik in stille aanvaarding toen ik wegging bleef de deur open jij kon hem niet meer sluiten en ik heb dat nooit gewild…
Nina Laverona19 augustus 2006Lees meer >

Lente

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 737
Als alles dood in mij lijkt te zijn Een ijzige stilte mij het ruisen belet Ligt mijn schoonheid verborgen en ongezien Wachtend op de warmte van de lentezon Omarmd door deze met welgemeende liefde Aanvaard ik dit mokkend huilend doch verheugd Om dan gewillig mijn volle schoonheid te tonen Wederom opgebloeid in al mijn jeugdigheid…

Inzicht in jezelf

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
is ook je beperkingen kennen die aanvaarden omdat je niet de oorzaak bent van jezelf lichamelijk en geestelijk ben je afhankelijk van anderen doe wat lichaam en ziel ten goede komt heb beide lief hecht belang aan positieve inspirerende contacten die het beste van jou naar boven brengen…

Eenzaam als een schaduw

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 751
Je keert je om uit een droom om een zure werkelijkheid als een vent te aanvaarden in de nacht staat hij op onder een sterrenhemel vergezeld door vleermuizen voorzichtig modelleert zich een verlegen mens uit het stille duister de dag begint in aarzeling in beweging krijgt hij vorm eenzaam als een schaduw dankbaar voor het licht.…

Het leven...

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.422
Leven Je hebt het gepakt In je moederschoot Leven Je hebt het omarmd Toen je geboren werd Leven Je hebt het weggeduwd Toen het niet meer fijn was Leven Je hebt het vervloekt Dat je ooit geboren werd Leven Je hebt het gekoesterd Uit liefde voor je eigen kindje Leven Je hebt het aanvaard Zoals je leven nu is...…

stroomopwaarts

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
Jouw bloed van slag geraakt lijkt te strijden met zichzelf onder zachte dwang stroomt nu het oude weg voor vers dat stap voor stap zijn loop aanvaarden leert een eigenwaarde vindt zich in het gangenstelsel van dit nieuwe leven hecht dan herboren kloppend voor mijn deur zal staan…

politiek

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.351
maatschappij verkankert ooit verankerd in waarden en normen aanvaarden, niet vervormen normen en waarden iedereen moet hier kunnen aarden dat is best wel moeilijk als je niets hebt te potverteren ook al denk je goeilijk ik kan nog iets van jou leren nu denk ik alleen maar wijs mij uit geef mij 7000 euro wegwijs…
Fred9 maart 2006Lees meer >

Het licht

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 990
Ze was als een bloem die bloeide in schoonheid zich koesterde in wat het leven haar bracht tot plots een schaduw de zon liet verdwijnen het kil werd om haar heen ze langzaam haar kleur verloor toekomst voorgoed verdween nu leeft ze met angst en pijn maar heeft ook aanvaard dat het warme licht haar spoedig komt halen.…

Jij was thuis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 683
Thuis, ik zie waar je zit en dat maakt me verdrietig Thuis, ik voel wat je zei en dat maakt me boos Ik kan niet zeggen dat ik je haat, want dan geef ik toe dat ik je graag zie Ik kan niet zeggen dat ik je mis, want heimwee voel ik niet Verschillende gedachten razen door mijn hoofd Aanvaarden kan ik wel, begrijpen niet…
MG.18 december 2013Lees meer >

na morgen is vandaag

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.297
wazig mijn verlangen met oeverloze spijt als parelende tranen die jij voor mij ooit liet aanvaard mijn broze handen zacht troostend gestreel jou rakend als een veder teder als een lied in gefluister van woorden een kus naar jou toe na morgen is vandaag een dag zonder verdriet…

kerkhof

netgedicht
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.297
treurende wolken benevelen grijs de zon de dag playbackt de avond ingekerfde stenen rij aan rij uiten gedateerd het verlaten half vergane bloemen rotten boven lijken diep begraven stil knerpt het grind schuifelend de dood aanvaardend.…
Anja O.2 januari 2004Lees meer >

sans courage

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
zoals de honkvaste grijze haas heb ik niet de moed om de kust uit het oog te verliezen de duizend smaken van de zee door te slikken om het zand zacht uit de ogen te wrijven de aanblik van de doden te verdragen nu het smeltwater het sneeuwveld verlaat niet de moed om de de slinger tussen aanvaarding en verzet stil te zetten…