566 resultaten.
Deze dagen vol van weemoed
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
871 Ook op de kerkhoven,
de doden-akkers.…
Knotwillig
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.028 Ga aan mij voorbij
blauw dat me niet
bevroeden kan
wat mijn hart beroert
wordt niet in lucht gelezen
ik zuig met lange tenen
diep uit de grond
afgestompt de treur
van de akker
opdat daar groeien mag
wat bij mij is afgeknot
uitgestrekte armen
naar een heldere hemel
is het mijn lot
of de doem van een religie
knotwilg te willen…
Spaarzaam is mijn blik
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Getekend naar de tijd
is het kostuum meer dan naakt
gebruinde handen zonder
korenbed hebben
ledigheid geschoofd
akkers omgewoeld
met diepe kloven die traanloos
schreien in wat frêle licht
maken mij tot een horige
die zich een weg baant
op een uitgemergeld pad
wat mijn ogen verder zien
wil ik niet vertalen want het zeer
heb ik niet…
Mijmering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.645 dode akkers lijken het
maar niets is minder waar
ze liggen slechts zacht te rusten
zijn straks in het vroege voorjaar
zo goed als gebruiksklaar
misschien geldt ‘t ook voor mensen
zijn ze niet dood en slapen maar
ze liggen slechts zacht te rusten
zijn later in de grote zomer
klaar en levensvatbaar…
Min of meer zee
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
709 voer haar zure regen
en vissen worden uitgespuwd
over hoofden en akkers
bedek haar glooiende boezem
met een oliejas
haar buik zal onweer baren
laat molens wieken
op domme kracht
wee de ribben van het jongste skelet
offer zwijnen
en ontvang parels
uit een zingende diepzee…
toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik vroeg me af
waar voor mij nog
ergens ver misschien
voorbij de vloek
der zeven plagen
een onontgonnen akker,
een paard, een ploeg,
een schuur met verse zaden
stil en ongerept
in de frêle ochtendzon
te wachten lagen
Enkel voor in geval
ik dit hoofdstuk
van mijn leven
werkelijk afsluiten kon.…
De witte wieven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 We maakten
de akkers in hun diepe slaap wakker
Gejaagd door de onstuimige wind
dronken we druppels van morgennevel
We vlogen tussen de landerijen
en dansten loom boven het eindeloze veld
Zingend verdwenen we alweer
in het moeras van los zand…
zeuren en treuren.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
982 een boer heeft altijd
wel wat te zeuren
is 't niet over de melkprijs
dan wel over de prijs voor 't vlees
vervolgens overvalt bij de
boer dan weer de vrees
komt er nu wel of niet
snel wat regen
akkers staan gortdroog
zon staat hoog aan de hemel
op het boer zijn rust;
kennelijk geen zegen.…
Kindertekening
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.757 voor Inez
Mijn ogen zijn gemaakt
Van zon en van maan
Mijn wimpers
Van vleugels van dons
Mijn oren van afstand
Mijn mond van valleien
Mijn ledematen zijn
Van donder en donker
Van akkers hout en rivieren
Zijn alle andere delen
Die ik amper ken
Maar op gelijke voet leven met elkaar.
---------------------------
uit: 'Som van tijd'…
de messen van het woord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 regen voedt de akkers
waar restanten van wat ooit
zocht naar herkenning
toen de messen van het woord
nog niet waren geslepen
en elke stap verzonk
in drassige grond
die de zinnen en de zin
van wanhoop en hoop
gulzig absorbeerde
terwiijl de zwarte vogel
de dromen voerde
naar niet gekende verten…
Witte schimmen, zachte nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.272 Bomen vertakken
huizen verzakken
dode akkers
worden niet wakker
Wolken krimpen
door mijn wimpers
vreemde wanen
trekken banen
Zaad en vliegjes
mooie liedjes
en wie bemint
vindt een opening
Een bed van aarde
een zee van tijd
laten we varen
met God aan ons zij'.…
smaragd
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.106 daar lig je dan
akker van belofte
glooiend in het licht
als een beminde
deinend in mijn blik
hangmat van verlangen
gekoesterd door de zon
met weligheid omhangen
de elzenhaag hoedt je
voor de strakke wind
een smaragd
voor ieder die je mint
je boomgaard lokt
geen merel is beducht
je aarde komt tot leven
de hemel opgelucht…
Après nous le deluge 2
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
834 in een wereld waar
jonge reuzen wees zijn
en schepen moeder
voel ik de hete adem
van de vale ruiter
in mijn nek en vlucht
langs dorre akkers
over Moria’s flanken
naar de dorsvloer
waar de man in wit
rode wijn schenkt en
met mij het brood breekt
en weet me gered…
laatste schreden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 de dodenakker ligt er
zinderend in zonlicht
verlaten bij
het voelt vreemd dat
alle neuzen hier
dezelfde kant op wijzen
ik groet mijn ouders
bewijs hen voor de zoveelste
keer de laatste eer
straks klinkt een lied voor mij,
ben ik een arme stakker
kom ik op mijn dode akker
geen weg terug…
Het nieuwe leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 de prille lente slaakt een zucht
van verlichting over de akker
het vogelrijk wordt wakker
een hymne kleedt de bleek
niets is meer wat het leek
geen traan, geen addergebroed
geestdrift schikt een gloed
liefkozend over een kroon
warmtewindsels zweven
over de naakte boom
die vol toewijding wacht
op vruchtbaarheid en kracht
het…
Bloemlezing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 over het
braakliggend terrein
fladdert een goud
gestippelde vlinder
daalt neer op
de akker die niet
is ingezaaid
met een cultuurgewas
voor een beperkte duur
mogelijk tot men weer
kan denken in zoet dat geurt
naar bloemen meer
dan in zuur dat ruikt naar azijn
u rest slechts het weten bij het
zoeken tussen de klavers…
maart
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
901 Stil schuift de schemer over de akker
scheert de dag zich van het veld,
valt toch nog plots het duister
schraagt de einder het donker end.
Lijkt de natuur zo doods, zonder luister,
glimpt het sneeuwdek nog enig licht
die volkomen rust is echter schijn
want in de aarde wacht het zaad
op de nieuwe dageraad....…
'Nep'
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 de akkers.....
achter de duinen kleuren.…
winterseizoen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 hoe ik staand op de
groene zoom dat licht
is besneeuwd over de akkers
kijk zie ik het koren dat reeds
is geoogst, de aardappels
op weg naar de fabriek
de voren leeg van zelfredzaamheid
baant zich een gerede twijfel
in het ongerept verlangen van de mens
dat wie vliedt zich spoedig
daarhenen ziet waar passie
de klucht is van dit sobere…
Reikhalzen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
597 de mooie lichtstralen
als plooien gestreken
bijzondere kleuren
op een fluisterstil veld
o, wat kan ik verlangen
naar het lentefeest
de knoppen aan de
nu nog schrale takken
naar het Kiewiet-Kiewiet
luid en duidelijk
het uitgestrooide zaad in
de vorens van de akker
-
ik zou de warmte willen
meenemen onder mijn jas
de kou laten…
Aftakking richting paradijs
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.049 schittering
in felle stralen
strepen metaal evenwijdig
richting woestijn
haast
een donkere eenzaamheid
verdwijnt
in schone schijn
recht vooruit
niet afdwalen
linten slingeren stromen
op en door
akkers
oevers
richting spoor
en weer
als onzichtbaar
tranen vleugen grijs
aftakking
richting paradijs…
ik ken
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.161 ik ken een huisje
met nog ranke wilgen voor de deur
ik ken een boerderijtje
met jonge stieren in de wei
ik ken een boom
die onder appelen bezwijkt
ik ken een akker
een zee van vlas gelijk
ik ken een kerk
met potloodtoren
ik ken een poort
met blauwe regen in de zomer
ik ken zoveel
maar zeg mij ken ik jou…
Après nous le deluge
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
701 kruisig de koperen slang
nu maar op de akker
buiten de stadspoort
en koop je lendenen vrij
les je dorst met bloed en
stil met brood je honger
nu de zon verduistert
en de maan verdwijnt
maak z'n vel tot schoenen
want lemen voeten glijden weg
zodra je rennend vlucht
nu het water stijgt…
gesloten woorden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
876 zo eenzaam ben ik
met achter mij de lege akkers
toonbeeld van mijn omgekeerde wereld
bewerkt en toch gebroken
en de mensen
ze gaan te snel aan mij voorbij
hun rode maskers onbedrukt
betamen zich de stilte
alsof gesloten woorden
vertellen dat ze liever zwijgen
ergens in de verte
klinkt nog vluchtig wat muziek…
Vluchtelingen
gedicht
3.3 met 43 stemmen
26.066 Omdat ze geen akkers hebben,
geen steden,
geen muziek,
komt de zon en neemt hen mee,
praat met hen over de klei,
over T.S. Eliot
en zijn Waste Land,
over hun jeugd
vol zoete herinneringen.
Ze luistert naar hun gebroken levens
en hun dromen, die wegrollen.…
Vluchtelingen
gedicht
3.8 met 25 stemmen
15.621 Omdat ze geen akkers hebben,
geen steden,
geen muziek,
komt de zon en neemt hen mee,
praat met hen over de klei,
over T.S. Eliot
en zijn 'Waste Land',
over hun jeugd
vol zoete herinneringen.
Ze luistert naar hun gebroken levens
en naar hun dromen, die wegrollen.…
je mooie dagen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
670 je weet je mooie
dagen zijn geteld
tijd vliegt als je
door je jaren rent
wijzers horen
stil te staan
als jouw dag
geen einde kent
zomerklok draait
veel te snel
maar hele uren
luidt zij wel
je hof je akker
geef ze water
’ t is zomer nu
herfst komt later…
Nummer B 0698
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
778 laat zijn tranen over Poolse akkers lopen
bijtende kou kan hij verdragen
maar nooit, slijt het snijden
van stilte
in voetstappen die vertragen
weer ziet hij de barakken
waar zijn ziel werd vermoord
en waardigheid verkracht
hij brengt zijn hand naar de borst
zijn stem stokt, ze stalen mijn naam
ik werd nummer B 0698…
uitgeleefd
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
592 uit mijn laatste raam kijkende
zag ik al luisterend naar
het wegsterven van hun klaagzang
traag zwarte vogels vliegen
over grijs betegelde akkers
waarachter ze verdwenen
in een hels avondrood
al wachtend op de volgende vlucht
tank ik mijn laatste glaasje diesel
klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…
Orkaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
750 Hoge golven op woeste zee
opgezweept door razende stormen
met schuimende branding
langs kusten hoge rotsen
beukend op het weerloos land
bulderend over dichte wouden
vergrijpend aan vlakke velden
over akkers gebroken graan
wervelend met loeiende krachten
getekende onrust in menselijk bestaan.…