192 resultaten.
here we live and now
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
955 verdwijnen
wind transparante naaktheid slaat
in hoeken van digitaal leven
vanachter lichtende schermen
stroomt chemo door aderen
van geleende tijd
gif licht op in elke cel
modderpoelen en draaikolken
van leugens
leugens om bestwil en eigenbelang
om landsbelang en geld
wij zijn verloren gelovigen
tegen beter weten in
horigen in beklemmend…
Niet iedereen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 voor het vullen van kasten
suggereren dat je bent belezen
of aangeschaft omdat
ze er zo mooi in pasten
en gedichten worden geschreven
om van te genieten en
elkaar voor te lezen
maar zoals niet iedereen
bergen op zal klimmen
of in rivieren wildwaterstromen
zal gaan temmen
en sommigen het denken aan vliegen
alleen al het hart doet beklemmen…
Plagen blijft knagen haten nog veel meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
477 kom kwijl de woorden
van de witte boorden
rijg ze aan elkaar 't is
maar voor
even morgen
zullen we ze niet lezen
er niet voor
beven in dit
vergankelijke leven
maar zingen
van leven
gewijd aan God
luisteren naar
de stemmen
en naar elkaar
dat wat de
wereld niet kan verstaan
zal menigeen
hun vrolijkheid
beklemmen
soms gaat het…
500 slechts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Een onmogelijk te beschrijven leed
daalt over de hele wereld neer
een alles beklemmend zwart kleed
ontkennen is nu geen optie meer.
Barmhartig is hier het grote woord
haal die duizend voetjes naar ons huis
de minister heeft ons niet gehoord
in naastenliefde geeft zij niet thuis.…
Gewetenswroeging
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Laf hart
Durft slechts tegen WEER-LO-ZEN
Die zingen tot zijn
Laatst' adem 'm benauwt
Een beklemmend gevoel voor
d' Rest van zijn leven…
De aromatische dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 spreken met
de oranje kant
uit het harmonisch
palet van door zon
gebakken pigmenten
komt de olie uit
zaden van halfhoge
struiken in de persen
van horizon tot
aan de andere
trillende einder
slaan de
golven om in
fel oranje rood
als bloedige fibrillen
komen zij concentrisch
dichterbij zonder
geluid wel met een
verstikkend beklemmend…
Het Oosterdel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
841 Waggelend op rimpelingen
Het evenwicht verstoord
Zit ik met jou
Wind in je haar en verliefdheid aan boord
Totale verlatenheid en sereen gekwetter
Geen beklemmende ogenblikken
Zit ik met jou
Pijltjes op je hart te mikken
Rietstengels knisperen tegen elkaar
Kolken geven vaart
Zit ik met jou
Als puntje op een blauwe kaart
Intens genieten…
De ommekeer
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
903 Als een ster verlaat in veelvoud omgeven
Flonkerend stervend voorbestemd in begin
Wenen zijn manen door hem gekoesterd
In gedoofd gezelschap bijeen versmolten
Als beminde verlaat met veelvoud omgeven
Wenen zij nabij alom door hem gekoesterd
Vereend ineen gesmoord beklemmend geheel
Machteloos weten zij zich voorbestemd in begin
Laat bazuinen…
VERGANE EER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Beklemmende huivering, verlichte lach
konden verbeelding broederlijk omsnoeren.
Deze vertellers kennen? Wat nooit mag...…
Ik ben van die tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Want de tijd voordien
heeft mij ingewijd;
en de tijd van nadien
heeft mij van zijn
beklemming bevrijd.
Ik ben van die tijd;
zonder voorkennis van
deze tijd. Ik heb de
uitkomst van deze tijd
niet voorbereid; maar
de gang haar te beleven,
doet mij niet in spijt leven.…
Verzegeld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
733 De ballast, de harde beklemming
stinkt als een gezwollen lijk
in de brede stroom, ver van de zerken.…
Zinloos geweld
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
763 De angst te beklemmend, geen vin verroerd… massaal
Hoezo “samen sterk”?, ieder spreekt zijn eigen taal
Opnieuw een slachtoffer van zinloos geweld…
Of van onze angst? dát wordt ons nooit verteld.…
Verwerking
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.054 Ik wil niet huilen, ik wil niet praten
ik wil gewoon met rust worden gelaten
De goedbedoelde adviezen en kussen
kunnen de pijn nu geenszins blussen
maar beklemmen mij tot benauwens toe
het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe
Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen
niet in gezelschap, maar solo, alleen
Het water, de stilte en het groen…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 Een dichte wolk
van klamme mist
condenseert deels als
druppels in ragfijne
spinnenwebben,
plooit zich sloom,
als een vale kille deken,
benauwd beklemmend
om mijn oude, bange en
warm kloppende hart,
dat hunkerend en hoopvol
wacht op de doorbraak
van de eerste zonnestraal,
die mij keer op keer weer
nodigt door te gaan.…
bewegende aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 hoe mijn stap ook kwijnt
in wallen aarde opgeworpen
door ijdele hoop zijn de dagen
korter dan de golven die de bodem
doen bewegen, niets is mijn vlucht nog waard
nu tentakels van vluchtig gas mij omarmen
me beklemmen tot mijn dood zich waardevol
laat omhelzen, mineurs en valkeniers hoed
u voor dit spel, het breekbare wordt
heldhaftig…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze…
Medeleven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
512 langzaam schoven muren
in vervreemding nabij
nog had ik perspectief
maar een diepe angst
nam plotseling bezit van mij
ben naar buiten gegaan
onder de beklemming vandaan
maar niemand keek me aan
allen op pad naar hun doel
in een strak afgemeten pas
ik stond daar alleen
het spel dat zij speelden
was mij onbekend maar
zij waren met velen…
Buiten of binnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol van leven
ginds tussen geur van uitlaatgas en chemie
wonen mensen in benauwde steden
zuchtend onder verkeer en industrie
waar ze qua gezondheid veel van leden
klagend over overlast van buren
besloten in beklemming…
Een schreeuw
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 zwaar en beklemmend
hangt het verdriet,
zo ver weggestopt,
in de kleur van mijn ogen
je krijgt een plaatsje
op de schouw,
je wordt een foto,
ik kan je niet meer horen
elke dag sterf je nog steeds
in mijn bijzijn,
in elke stilte maak ik ruimte
voor jouw herinnering,
ik ben je verloren
ik glijd af in een leegte
en dreig te stikken…
Hoog water
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
916 er stroomt verlatenheid door alle straten
een zwarte kat schicht naar de overkant
geschrokken van een opgewaaide krant
beklemming kruipt uit zwarte venstergaten
bevreesd dat zwakke dijken zullen breken
vechten soldaten met de woeste stroom
en loop ik als gevangen in een droom
waar grauwe eenzaamheid is neergestreken
de speeltuin waar alleen…
Het web
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.119 Langzaam gesponnen, de route naar de kern
Korter werden de paden
strakker het patroon
Abstracter de vormen en
groter de leegtes
Haar pad werd bepaald door beklemmende stiltes
en daverend onweer
Zijn ego manipuleerde, manoeuvreerde
kronkelend tussen waarheid en leugens
Een indringend spel
roulette van macht en onmacht
De benauwdheid sloeg…
DE GEHANGENEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.691 Waar laatst die steen in het water viel
Daar is de bodem nu donkerzwart
Terwijl er eerst nog iets was te zien
Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat
Een donkere hand omklemt mijn ziel
Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien
De wereld lijkt inktzwart te worden
Verlicht door slechts een enkele kaars
Terwijl een harde wind aan het vlammetje…
“Inner child“
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
823 haar slapen, haar
hoofd baadt in glanzend licht
en in de schoot van wilde zwanen,
haar ongetemde ritme - in houten
klos met zwierig touw -, schrijft
cirkels in de hemelboog, ze kust
in tegenwind de dieren, drijft
ze aan tot goede daden, in relatie
tot de schoonheid van haar wezen,
in haar zelf gevonden, zich niet
bewust van een beklemmend…
Gezonde liefde
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
847 op een koude regenachtige dag
als de liefdeszomer voorbij is
de zon niet meer terugkeert
of afwacht om nog hier te komen
gedurende de herfst en winter
in stilte van onze geheime liefde,
ergens op een bibbereiland buiten de stad
in het midden van het meer woelige water
zal ik eindelijk in liefde leren zwemmen
naar de maan boven het beklemmende…
Buiten of binnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol van leven
ginds tussen geur van uitlaatgas en chemie
wonen mensen in benauwde steden
zuchtend onder verkeer en industrie
waar ze qua gezondheid veel van leden
klagend over overlast van buren
besloten tussen beklemming…
NAJAAR I
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.056 Maar 't vreemd geheimvol-stille van de tijd,
Der voog'len zwijgen en de diepe rust,
Die als een angst beklemmend alles sust,
Doen voelen dat een macht'ge wordt verbeid,
Die langzaam nadert, en de vlammendos
Verniet'gen zal van 't nu nog pralend bos.
-------------------------------------
uit: Tonen en…
Stille engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 Je schenkt me vertederende dromen, die mij
verlossen van de aardse beklemmingen, toch
heb je gefaald bij die arme das, die door
een stropersstrik gekeeld is, na urenlange
strijd en dat alles godverdomme omwille
van menselijke hebzucht. Sla eens wat vaker
je vleugels uit en verkijk je niet op mij!…
Onbegrip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
535 Geen weet van de toedracht,
de weg die is bewandeld, modder, keien,
omgewaaide bomen met gaten zo diep als een waterput
gaslagen in drijfzand,
verstikkend, beklemmend.
Uitkomst, een schreeuw om aandacht.
Ik vertel mijn perceptie van de gruweldaad.…
Jezus in de Hof van Olijven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
547 bij avondval ging Jezus naar de Hof van Olijven
zeer bedroefd en met doodsangst in Zijn hart
zou Hij drie dagen in gebed en stilte verblijven
maar beklemmend werd hem die donkere nacht
drie discipelen moesten met hem bidden en waken
toen plots voor Zijn ogen een bittere kelk verscheen
en zij die Zijn steun moesten zijn, lagen te slapen
in…
JEZUS IN DE HOF VAN OLIJVEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
583 bij avondval ging Jezus naar de Hof van Olijven
zeer bedroefd en met doodsangst in Zijn hart
zou Hij drie dagen in gebed en stilte verblijven
maar beklemmend werd hem die donkere nacht
drie discipelen moesten met hem bidden en waken
toen plots voor Zijn ogen een bittere kelk verscheen
en zij die Zijn steun moesten zijn, lagen te slapen
in…