374 resultaten.
non-gedicht
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.175 zij schrijft in haar gebeden
hoe dicht zij bij de waarheid is
en de leugen heeft gemeden
en da's voorwaar geen kattenpis
zij noemt in haar gedachten
hoe licht zij bij zijn liefde was
en dat hij zei te blijven wachten
zolang zij maar zijn brieven las
zij herinnert zich haar gelofte weer
haar plicht en roeping, haar bestaan
dus zijn laatste…
Tulpen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
595 In jouw brieven zwijgen dromen
taal der liefde,
bij het raam in de keuken
planten nieuwe buren, tulpenbollen,
het huis hiernaast wordt ontruimd
de straat ligt vol met gevallen herfstblad
ik doe nog een poging jou terug te schrijven
maar als de stilte blijft dromen
zal ik verse tulpen kopen.…
Nooit weer om
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
489 op zondag werd ik wakker
alsof het maandag was
en stopte pardoes
de vuilnis in de brievenbus
zodat ik me op maandag
kon verslapen en onverstuurde
brieven opende om ze begrijpen
bleek het thee-ei verdwenen
tussen zoekgeraakte sokken
die nooit weer om kwamen
daarbij vervloog alle hoop
op een ijsvrij weekend…
[ Kleine gelukjes ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Kleine gelukjes
sparen: vers brood, en het bad --
laten vollopen.…
Brieven aan Plinius I* )
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.354 Er zijn 9 boeken privé-brieven bewaard met eigen belevenissen, nieuwtjes, raadgevingen.
----------------------------------------
uit: 'Brieven aan Plinius', 1984.…
Droomschaduw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Er is een verder weg dan hier
op de heuvels achter de oceaan
waar vriendschap brieven schrijft
gedachten een wereld vormen.
Dromen van diepgang
dagdromend vergankelijk
ze blijven komen
met hun intieme kracht
ze leven slechts in schaduwen
overdag en tijdens de nacht.…
Nachtjargon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
234 Ze dromen over geneugten
die ze nooit zullen beleven
ze dragen het klimaat
warme gezondheid toe
in toegankelijk nachtjargon
de jaloerse minnaars
die een eenzaam hart
naar de oceaan brengen
ze glijden af naar een verleden
waar hun droomvlucht voorbijgaat
aan liegende minnaressen
daar schrijven ze brieven
over falende ambtenarij…
[ De wiebelstoel heeft ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 De wiebelstoel heeft
maar twee poten, en een touw --
naar de zoldering.…
Klantenminachting
snelsonnet
1.7 met 98 stemmen
667 Voor portokosten moet u fors betalen.
Die investering wordt niet echt beloond,
want zie hoe PostNL zich dankbaar toont:
door steeds meer brievenbussen weg te halen.
Je kunt je eigen ondergang bespoedigen
door telkens weer je klanten te ontmoedigen.…
uit de huid geschreven
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
630 omdat het overleven
zich uitsluitend beperkt
tussen woorden
en het spreken mij
moedeloos maakt
zal ik weggaan en mijn brieven
nalaten aan vreemden
het waait wel gezichten, namen
van verraad die me achterlieten in allerlei
vormen
met de tong stijf en scheve
tanden
maar ik ben stervend genoeg
opdat ze me niet meer naderen…
Aan weggaan
gedicht
2.8 met 30 stemmen
9.897 .
------------------------------------------------
Uit: 'Brieven, motieven & Juffrouw Vonk', 1987.…
petit pas à petit pas( staccato)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 letters
brieven
woordenwisseling
kennismaking
gezichten
glimlachend
aarzelend
doorbraak
overgave
goed gevoel
veilig gevoel
wegkruipen
tevoorschijn komen
zonder maskers
façades
met
openheid-klaarte
weg zwaarte
jij
ik
wij
zij aan zij
vrij…
Something has to get me started
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
446 Het kan niet ver weg zijn
Ergens tussen stapels
In chaotisch klemmende lades
Tussen bedorven nachtmaaltijden
De brieven herpakken, herschikken
Ik moet er nog aan beginnen, ooit
In een afgesloten kamer
Waar het licht van buiten nog broeit
Aanwezigheid nog nagloeit
Gefilterd, met schuchtere beetjes
Met kabbelende golfjes
Waarmee de…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 Er is een Russisch landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 zeventien was hij
toen het oorlog werd
een stoomtreintje bracht
hem hoog in de Alpen
in die nazomer
poseert hij in uniform
zijn sabel losjes
over de schouder
ik mis jou ik mis ons
dorp en de graanakkers
schrijft hij in brieven
aan zijn moeder
temidden van het
oorlogsgeweld volgt
hij zijn weg door een
verminkte wereld…
wakker gekust
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
421 diep en pijnlijk
nam het geweld
bezit van je het
kroop onder je huid
een ijzige stormwind
was het die je
oppakte om je dan
weer neer te smijten
de rode draad van
je brieven sliepen op
zolder verborgen in
een bleekblauwe kist
omzichtig stofte zij
je zieleroerselen af
woord voor woord spelde
ze wat je schreef
na honderd…
briev an sintuklaas:
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.224 briev an sintuklaas:
beste XXXX liefe sintuklaas,
ik sreif u eevun un briefje, ik weet dat ut nog marmei is,
mar mu kudoo is best dur, dus dan kan u avast gaan spaare.
Ik wil dit jaar naamuluk un iksboks.
Mu vaader hep un intendoo, ma da mag ik beina noojt op, dus.…
Voorbij
hartenkreet
3.4 met 34 stemmen
2.985 Alle brieven die je me zond,
en waarin te lezen stond;
mijn schat, ik heb je lief.
Ze waren allemaal gelogen,
je hebt me keer op keer bedrogen.
Nu vraag je me,om je te vergeven,
de liefde opnieuw te beleven.
Maar ik zie in jou alleen nog maar;
een vuile leugenaar.
En ik wil dat je gaat,
me voor altijd verlaat.…
Herfst
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
991 In de bekoring slaapt de zon
altijd tussen een glimlach
in het uithangen van de was
op het grote stadse balkon
groeien de dagen
uitéén in elkanders
verlegen brieven
omdat je juist hem
niet in het ademen
kunt laten vergeten
dooft de herfst
de zonkracht.…
Mijn laatste venster
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
583 Het weten sluist bewust
de dood de achterkamer binnen
waar de nacht is blijven steken
achter de half gesloten gordijnen
waar naakte schimmen vrijen
en de wereld ligt te vergeten
in het opdrogende zaad, wellicht
zijn engelen de nakomelingen van god
ik kan ze niets verbieden
want mijn brieven staan nog
ongeschreven in het spiegelschrift…
Punk jazz
gedicht
2.0 met 13 stemmen
7.693 Brieven', 2000.…
Zonder jullie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 Wij lagen in bed, jij, jouw ziekte en ik
een trio dat steeds meer in elkaar
werd geschoven tot twee, de één verlieten
het huis te groot geworden leek
Overal bleven jullie, sporen nog te zien
foto’s, gedachten, brieven en ook
stemmen, die onverwachts spraken
van een wondermedicijn
onmogelijk uit te spreken
zonder in een pijnlijk
gelach…
De mailbrief
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.166 Dan hoort men harten vaak als dichterboezems slaan,
Want elk, vol vreugd, vol vrees, wacht van zijn verre lieven
De levenstekenen, de lange, dierbre Brieven!…
Ik maakte foto's van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Ik maakte foto's van geluk:
haarscherp vrijende paartjes
En ik voelde me een gluurder
Zo verging het iedereen
die de serie bekeek
Niemands hart ging open
Ook niet van de vrolijkheid
of het verdrongen verdriet
van lachende mensen
noch van kinderen, hun spel
hun ernst en hun lieve blikken
Het was veel, maar geen geluk
Dan de winnaars…
Ik maakte fotos van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
273 Ik maakte fotos van geluk:
haarscherp vrijende paartjes
En ik voelde me een gluurder
Zo verging het iedereen
die de serie bekeek
Niemands hart ging open
Ook niet van de vrolijkheid
of het verdrongen verdriet
van lachende mensen
noch van kinderen, hun spel
hun ernst en hun lieve blikken
Het was veel, maar geen geluk
Dan de winnaars…
Taal
gedicht
3.2 met 40 stemmen
13.837 Ik denk aan hen in brieven vol rivieren,
wit hout stroomafwaarts, vol van sneeuw en liefde.
Omdat zij eenzaam zijn en onbereikbaar
als woorden.
------------------------------
uit: 'Taal en teken', 1956.…
Uit zilveren schalen geschonken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Zou je mij willen bewaren
in het licht
van ontluikende ogen
in herinneringen aan
verstilde schoonheid
van een verlate schemer
als het avondrood
overgaat in nachtelijk blauw
en ik je mijn lang vergeten
brieven ongelezen laat
onder het bladerdak waar ik je
mijn hartenklop ontvouw
zullen we dan onze zielen
verstrengeld laten opgaan…
Zielsverwante verlatenheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
640 Dikwijls wanneer ik
mezelf in eenzaamheid verlicht
door over het alleen zijn te peinzen
vrees ik weer de zielsverwante verlatenheid
die tijdens mijn herinnerde jeugd
zo voelbaar was in heimweedromen
ik keer dan terug
in verwilderde rozentuinen
en probeer mijn gevoelens
in uitvoerige brieven te omschrijven
maar ik besef tenslotte…
Inundatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 een kamer verlaat aanwezigheid
zodat gehemelte aan leegte blijft plakken
een lichaam sterft bloedeloos
tot schijndood, verdrinkingsdood
wegen scheiden naar ieders weegs,
naar onderaardse brieven, ongelezen
drenkelingen wandelen in hun slaap,
praten over oeverloos land,
door halfduistere gangen
in wankele spiegeling gloort
een bruggenhoofd…
de dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 die geen sporen nalaat, de regels tussen het
wit niet met letters vult, het rangeerterrein
niet halogeen verlicht, geen richting aan chaos
toedicht, het ijzer niet laat glimmen, die taal
in brieven verstopt, treinen in hun spoorwegen,
reizigers in aankomst en water aan vissen voert,
die dag cijfert zich weg, zonder omhaal, wisselt
het heden…