472 resultaten.
Daar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
660 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
Daar
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
878 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
Allah-nieuws
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
889 in 't land
van duizend
en nog 'n nacht
blijkt Allah
heel anders
dan tot nu
werd gedacht
ze leeft
in Nirwana
als Tabula Rasa
speelt kiekeboe
geeft Fata Morgana
bij droogte
en morgenstond
ze heeft ook
'n oase
met catering
voor eigen
rekening…
Verticaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 verticaal
haaks
op horizontaal
valt de regen
op de grond
akker weiland
bomenlijn
liggen wel
parallel
plat
fel
spatten druppels
erin
snel
van grote hoogte
weg met droogte
het drinkt in
doorweekt
en de aarde
kweekt…
Hitte-haiku's
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 De zon
brandt een gat in de dag
te weinig schaduw.
Het is zo droog
water bereikt
de lippen niet meer.
Bloedhete zomerdag
de middenstand zegt:
'vrouwen bloot, handel dood'.
De zee rekt zich uit
een rode bikini
deint op de golven.
De hitte
verschroeit de aarde
geur van bosbrand.
Het kampvuur
zet de tijd stil
we blijven wakker…
Veranderend tij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
605 Al weken bleef de regen steken
de aarde lag verdroogd met open mond
maar zandgrond had met fijn gevoel gekeken
voorkom het scheuren van de grond.
Als ieder roept van ach en wee
is dat een taal of teken,
in stilte is het zand, als loper uitgeweken
en heeft zich neergevlijd als banken in de zee.
Een man met bierplezier tuurt over zee
hij…
Verse regen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
473 Als druppels parfum
de geur van verse regen
op te droge grond…
Zomerdroogte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
437 zomerdroogte -
zelfs de appeltjes aan de boom
vergaan van de dorst…
Afrikaanse droogte dringt zich op aan Europa!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 Niet alleen de Afrikanen willen afkoelen
in het noordelijk halfrond met name in Europa
maar ook de verstikkende natuur is het zat
en zet voet op en zet zich vast bij Europeanen
Dat is het resultaat van de ontwikkelingssamenwerking
die was als 'een druppel op een gloeiende plaat'
niet de mensen de natuur zal het laten voelen
geen druppel regenwater…
Rode streep
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
411 Als variatie op een gortdroog thema
het weer, dat immer onveranderlijk
ons uitgekauwd in holle ogen staart
het hooi en gras dat steeds meer zorgen baart
de geelzucht die al schrijnend schroeit sinds maart
zet ik hier variërend maar een trema
en trek van de weeromstuit in het zand
van 't eertijds woest en ledig heilig land
een rode streep…
Smoes
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
906 Ik was al weken vreselijk chagrijnig
Terwijl het toch nog steeds vakantie was
Met dagelijks een glas op een terras
Begrip kreeg ik daarvoor dus nogal weinig
Totdat ik plots een smoes gevonden had:
Het was het vroege vallen van het blad…
waterkou
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
897 ze raapt het op en
droogt het in een boek
ruikt natte rozenbottels
wrijft ze langs haar broek
weemoedig weet ze niet
waar dit gevoel vandaan komt
het jaargetij verspert het pad
met weefsels ze rilt en trekt
haar rits iets verder op…
opener
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.059 Penetreer het papier
Het inkt droogt zijn blauwe tranen
Maar ze blijven zichtbaar
Voor iedereen te aanschouwen die er oog voor heeft
Deze manier van verwerken
Doet menig mens verbazen
Bewondering voelen
Of gewoonweg haten
De inkt kan door schrijvers’ tranen
Het papier ook weer verlaten…
Begrepen stilte
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.263 De tranen hebben
een lengte naar droogte
aangelegd
maar jij hebt in mijn stilte
rivieren zacht weten
te verleggen in beweringen
van kerels net als ik
is er een stilte vergeten
onder luierend wintermaanlicht
blijven de levenden onder ons
opzien naar dode dierbaren
omdat ze nog niet zijn vergeten
in herinnering bijna met ons wenen.…
Bord vol onzin
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
555 zorgen zijn voor morgen
pardoes schept ze haar bord vol onzin
bloemen zet ze bij het grofvuil
plant bomen op z'n kop
wrijft droogte uit haar ogen
tuit ze haar perfecte lippen rood
hangt haar jas aan de wilgen
blootsvoets verdwijnt ze in de ochtendzon…
Morgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 Alles beklijft
En het lijkt
Alsof de tekst
Niets opheft
Regen voor de droogte
In je mond
Stil verstomd
Klaar voor de storm
Mischien een worm
Door materie heen
Uniek als geen één
Mens de tijd is allles wat ge hebt
Niet alles is nep
Morgen weer vooruit
En fluit…
De onderstroom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 Het begint als een trilling,
een koel zilveren lint door de droogte.
Ik hoef niet te sturen. Ik hoef alleen te drijven
op deze vloeibare jubel die weet waar de zee begint.…
haiku-vierluik
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
884 Teder lentelicht
droogt dauwdruppels van een
lange koude nacht.
Een frêle vlinder
ontworsteld aan haar cocon
zweeft weg op de wind.
Beukende golven
door stormen gejaagd komen
tot rust op het strand.
Witte ijsbloemen
winterpracht uit kou ontstaan
weerkaatsen zonlicht.…
het vloeit niet meer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.063 na de jaren dat het dun
overal van en tussen liep
opnieuw wat klonters
vaste materie om
zomaar beet te nemen
na het vloeien eindelijk
de de droogte, en stof
om nog wat te bedekken
wat zo gepolijst bleef
zorgen voor schuivers
ik neem m'n vlindernetje
en ga op zoek naar
wat de mazen vingen…
als woorden niet langer meer woorden zijn
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
739 droogt dan de bron
van het vertrouwen niet op?
rijden we mekaar
zo niet in het slop?…
Barre tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
453 pasgeboren droogte ontdoet
bladeren van bomen
en woorden van betekenis
ontleedt zich in ongerasterde atomen
ontdoet zich van geboorte
tot op onverbloemd geraamte
kanalen ontsluizen zich tot
verten zonder horizon
zodat ik doorzichtig kan zien
als kaalheid van doorwinterde wouden
die zonder aanzien of omhaal
al het onzichtbare verjaagt…
En ik dan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
772 Herfst komt weer naderbij
wij denken nog aan ons en wij
Als ik dan afstand genomen heb
kom je dichterbij en jij roept
zoals gewoon herinneringen op
een kus, een blik, niet wetend of
ik hou van de schaduw van een droom
Een vlinder op het raam warmt zich
droogt haar vleugels van de dauw…
Mijn jas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 mijn jas waar ik eens in huisde
is mijn jas niet meer
is mij vreemd
ik gaf 'm aan iemand
van alledag
waar is nu toch mijn jas
het boekje, waar is toch
dat boekje waarin ik alles noteer
al is de pen verdwenen
droogt de inkt langzaam op
zo langs de lijn der vergetelheid
vraag ik me af, wat voor dag 't is vandaag…
Monarchvlinder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
888 Ver weg staat het geboomte
waar ze samenhokten
naar gewoonte, maar de bomen
bedreigd door droogte
trokken op naar groter hoogte.
Vlinders waren vinders.
Werden zoekers.…
heden
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.340 jouw hart
troost
het kind wat heeft geleden
droogt
langzaam alle tranen
klopt
krachtig door jouw sterke wil
huilt
om alle verloren jaren
verzwijgt
niet langer de geheimen
durft
iemand te vertrouwen
geneest
door liefde in en om je heen
jouw hart
dit is jouw heden…
Na de dood is er zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
955 de tijd baart de dood in een
schemering van eenzame letters
en staart als een vrucht langs me heen
weliswaar met gesloten ogen
ik ken geen limiet
wanneer de warmte me droogt
van het zweet dat de nacht in me braakte
en ik angstig me toiletteer in de uithoek
van de kleinste kamer
het kompas kent geen noorden meer…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
het gevecht met zichzelf....
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.649 in haar ogen sluipt verlangen
diep verscholen droogt een traan
elke dag wil zij leven
beloven
niet op te geven
het gevecht met zichzelf
huilt zij elke nacht
ontwaken, is morgen
hernieuwen in hoop
door die blik in de spiegel
waar schaduw vergaat
verlangen weerkaatst
in de vorm van een traan…
moederdag
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.685 Zij droogt de tranen van haar kind
het kind dat zij bemint.
Zij zoent de pijn weg van de wonde
op zijn knie.
Moeder doet het, wie anders, wie, wie?…
omslag
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.162 nu er na een warme periode
een omslag heeft plaatsgevonden
is het klagen niet van de lucht
na een lange droogte is het thans
weer veel te nat
met lede ogen moet ik toezien
hoe men zich ternauwernood
het vege lijf weet te redden
van een zekere verdrinkingsdood
in het afvoerputje van het gemoed…