11632 resultaten.
MSC ZOË
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Rederij bericht aan Amazon:
megamammoet MSC ZOË
naar Bremerhafen, vanuit Lissabon
stuurt noodsignaal in storm op volle zee
deint vervaarlijk, lading raakt ontbonden
282 overboord
222 teruggevonden
waarvan er 22 op de Wadden
gezonken lijkt de rest van wat ze hadden
60 - de stem van 't water niet gehoord...…
Oogluikend
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
367 als alles
tegen zit dan
spoort er nog een
lach op je gezicht
oogluikend heb jij
mijn strijd tegen
de elementen zonder
commentaar gevolgd
voorwaar een
unicum omdat
bemoeienis als een
wade om je hangt
zeker als de
tandwielen zonder
olie kraken door
nonchalance nagelaten
de gescoorde lach
is je liefste vorm
van mededogen die…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 Als een vlieger laat ik het eiland op
ik draaf de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één…
Slaperdijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Slaperdijk, schapendijk
aan het wad, er gebeurt niet veel
Grijs op grijs de trage adem
van dag en nacht, flarden
hartslagloos geruis en golven
krijsende meeuwen, zilver-
schittering over de zee
het slijmspoor van een slak
Nergens bloed, alleen wat veren
schelpen van vroeger leven
en stille zuchten uit het heelal
Zonder dijk zou…
It Fryske Gea
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
793 In pake's pompeblêden polonaise
Vliegt vaak een vleugelrijke vlucht, veelvratig
Doorvoed met darren, driest, doch niet doelmatig
Door droge doornstruik dolend dwars door 't duin
Scheve schaatsen schuivend schots en schuin
Broedt zij in beppe's boerenbouillabaisse
Waar westenwinden wad en wierd doorwaaien
Daar kroelen kievit, kamperfoelie…
het gebroken water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 De nacht legt het af tegen het
ruw gebonk van mijn Wad, het
water vol met handen krioelt
in de priëlen van de kwelder
geen soldaat zal hier ooit passen
in de vrede van het hart
doch ik gis slechts met wat woorden
want mijn land draagt eeuwenoude
wonden in verzet maar ook in oorlogsdaad
hoe kan ik leven in de vorens van
mijn dromen waar…
Mijn Minnaar lonkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Vaart
noch wad wankelt onder mijn gemoed. Zij bestaan gewoon.…
vrouwe Wad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.026 scheepsgerei
dat aangemeerd aan de stroom des levens
me vertolkte daar mijn stem
is weggehoond door tij en onraad
verliet ik de zee der woeste golven
en herbracht ik de zomer heel gedwee
naar het water binnendijks, doch
zal ik mij dan verdrieten
daar de woeste ledigheid zal ontbreken
langs de prismastralen van mijn ogen
Uw woorden vrouwe Wad…
Overschrijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
496 Ten lange leste de brokken
niet passende puzzelstukjes
op een lichte glooiing
met eenrichtingsverkeer
Het contrastrijke vervaagt
achter de vloeibare grens
van adem en waden
contouren worden milder
Restanten van late bloei
verglijden nog even zichtbaar mee
het glanzen van voorheen dooft uit
maar het uitzicht blijft bewaard
de oneindige…
Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
671 Tussen de stilte
lispelen golfjes
onder welluidend
vogelgezang
fluisteren rietkragen
wind over land
grazen koelbloedige
Belgische paarden
in kwelders achter
de wakerdijk
waden kinderen
door het slijk
wandelaars
kijken hun ogen uit,
vormen een kleurige
sliert door de polder
lucht ademt nodigend
Rottumeroog,
de waker geleidt je
indachtig…
BEGIFTIGD (6)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 Ze leerde hoe zich op te laden
Van jutter, Triton, Jan- van- Gent
Ze raakte aan haar taak gewend
En dichtte kieren, scheuren, naden
Zoals ze door het leven waadde
Een Zeeuwse oester, vaak absent
Somtijds geopend en attent
Een werf voor averij en schade
Het werd haar allerlaatste reis
Vertelden haar de lichtsignalen
Van vuurtoren en hemelzalen…
Diepzee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.306 Lachen zal ik - lachen
stuiterbaren zal ik deinen
bellen blazen rond in diepzee
vlinders stuipen van het wad
en koppen schuimen tot ze kraken
in een eindeloos verschijnen
van ontwaken in een branding
die mij telkens weer verwacht
En diep verlangen zal ik -terug
naar al het heinde en het verre
in een sterven dat voorbij ging
om voorgoed…
De sierlijke vormen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 ik schoon woorden
polijst de zinnen
maar poëzie puur
zit van binnen
heb glas geblazen
fonkelend en transparant
de sierlijke vormen
verscherfden in mijn hand
wilde schilderen
als magisch realist
met perspectief en sfeer
sloeg ik de plank helemaal mis
ben het wad ingelopen
dook in het water vol leven
kwam als herboren weer boven
om…
Uitgeplozen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
467 virtuozen
Die gretig putten uit hun trukendozen
Al naar gelang de act waar ze voor kozen
Zijn het dus mankepoten of leprozen
Of s'nachts aan wal gespoelde lichtmatrozen
Ontsnapt uit twee Siberische kolchozen
Daar waren vers geplukte abrikozen
Nog voor je A kon zeggen al deep-frozen
Blijft u zich nu vooral gepast verpozen
Doch mijd de Wadden…
Tamar
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.123 Ik waad door zaad en bloed
naar een ijzige stroom
waarvan het water
me nòg meer bevlekt.
Is er licht voor deze opengesperde ogen?
Is er balsem voor deze gescheurde lippen?
Ooit scheen er goud uit mijn palmen,
nu is de aarde in mijn handen donker
en er kronkelen maden aan mijn voeten.
Ik schreeuw.…
Uit Warschau
gedicht
3.9 met 158 stemmen
28.879 Ze waden door een eeuwig puin. Ze moeten.
Maar op een zolderkamer gaan ze leven.
Vertellen. Menselijk bewegen. Even.
Ze worden vogels, fladderen en wiegen.
Tot aan 't plafond. Dan weifelen ze. Liegen.
Schrompelen samen, vallen en verkillen.…
Gegronde wegen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
611 vandaag ligt weemoed aan de voet
van mijn diepst verstopte bergkam
waad ik door ontaarde rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
ze leiden mij naar een warme bron
die zelfs ijsbloemen laat ontdooien
en even sta ik stil bij de tweesprongen
die ooit mijn loopbaan verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte wegen…
Wandeling naar de zon
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.090 Niets
breekt de zachtblauwe lucht
dan een vlucht wilde ganzen
op zuidlijke wieken
in stugge cadans
't gezoem van een enkele mug
trilt met de damp
uit het dauwige gras
ik waad door het veld dat golft
met de bomen, ver weg
ik leef met het leven
dat eindeloos danst in de zomer
dat kaalt in de herfst
verstart in de winter
En dan
als de…
Harmonieus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Het zacht
klingelend geluid
van oesterschelpen
dicht tegen
elkaar hangend
de wind speels vangend,
doet mijn ogen sluiten
en raakt een snaar
Ik ruik weer even
de zilte zee
in mijn tuin
Heb een stukje
van haar mee genomen
Een schat
vanaf het wad,
nu slingerend verbonden
tussen druivenrank en bes
Een pareltje op zich…
In vlammend samenzijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
486 nog laait poëtisch vuur
en tatoeëert succes
in helder rood je ziel
jij geeft jezelf
kwetsbaar bloot
in vlammend samenzijn
maar wie voelt dadelijk
weer de pijn als stilte smeekt
om rust en even eenzaam zijn
omdat jij je sporen weer
moet vinden in het wad weg van
hectiek en bulderend gelach
niets is vergaan
want onder grijze as…
Onder de zeespiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Daar op de wadden
broeden de ganzen
steltlopers, sterns
en meeuwen die dansen
Uit zicht der duinen
vloedlijn en kreken,
tussen de schuimkoppen
in 't zilte nat
Waaien de wieken
op windmolenparken
midden op zee
en stevig verankerd
Achter het duin
de stem van het water
bij onderwater-
spiegelbewoners
Die ondernemende…
Hakkelsum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 wakkert 'm
aan
nieuwsgierig
naar die naam
niet meer
na te gaan
of dat dorp
ooit heeft bestaan
waar het lag
in het veen
van Reiderland
ingeklonken
met ijverige hand
afgegraven
dat het voor de Dollard
een koud kunstje was
de restanten
weg te vagen
slecht dijkonderhoud
de zee brak in
maakte alles zout
en brak en nat
geul en wad
slib…
GRÖNNENS LAID
poëzie
3.7 met 459 stemmen
70.387 Van Lauwerzee tot Dollard tou,
Van Drente tot aan 't Wad,
Doar gruit, doar bluit ain wonderlaand
Rondom ain wondre stad.
Ain Pronkjewail in golden raand
Is Grönnen, Stad en Ommelaand;
Ain Pronkjewail in golden raand
Is Stad en Ommelaand!…
Het Wad kent weemoed
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
573 uitgestrektheid
dat zonder hiaten de boezem vormt
van het grille besef dat al wat is
bezijden de waarheid niets meer is
dan een angel zonder gif
de kwelder haakt haar knopen
in een ritme dat ze weerlegt
in de nagels waarmee de dijk geklonken
is aan het meervoudig land waarvan wij
denken dat het ons toebehoort
het kan niet zijn dat mijn wad…
Waddenzee
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
918 't Wad maakt zo van een kakofonische dans
een geluidloze symfonie in een eindeloze cadans.…
EEN GESCHENK
gedicht
2.5 met 116 stemmen
25.116 '
Het regende
en God verzonk in gepeins
(maar eerst rukte hij zich nog los,
hij hield niet van hun manieren)
en al peinzend
waadde hij door leven en door dood,
door waanzin en nalatigheid,
door waarheid en door angst,
zag hoe zij frunnikten aan elkaars jas
en daalde peinzend af
langs de smalle trap van hun rede —
'Ik heb het geweten…
Het slijk der aarde verdicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
593 Alles wordt hier afgezet
het vergezicht dempt
oorverdovend stil
het slijk der aarde
in slenken opgehoopt
waar lamsoren lopen
te grazen genomen
eet men zeekraal
met vers is iedere naam
in het zeezout omgeven
hiert baart men zorgen
naast geluk en paart
er slik aan schor
in die gedachten
heel wad geboren
in alle rust is dit
in mist…
Zeetaal
gedicht
2.5 met 16 stemmen
7.402 zie mijn traaggeboren zinnen:
drooggevallen wadden
druipend van de branding.
al mijn hoofdzaakwoorden
zijn rompachtige dingen,
ze liggen roerloos
donkerruggig
in het helder water
van de spreektaal.…
Waarom meeuwen lachen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Mensen zijn te lui om te zwemmen,
of om lopend over het wad te gaan.…
ben je daar nu misschien (voor Anja)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 je
het verlangen los
was je alle
angsten voorbij
zochten je voeten
naar vloeibare
uitgerekte uren
leidde iets je
misschien naar
de vertraagde
tijd waarin alles
langzaam maar
zeker wegdrijft
van het land
stuurde de god
van de dood zijn
gezant misschien
die je zag noch
hoorde die jou
dichtsloeg als
een boek
waad…