Alle inzendingen over het wad

11632 resultaten.

Sorteren op:

MSC ZOË

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Rederij bericht aan Amazon: megamammoet MSC ZOË naar Bremerhafen, vanuit Lissabon stuurt noodsignaal in storm op volle zee deint vervaarlijk, lading raakt ontbonden 282 overboord 222 teruggevonden waarvan er 22 op de Wadden gezonken lijkt de rest van wat ze hadden 60 - de stem van 't water niet gehoord...…
Olean7 januari 2019Lees meer >

Oogluikend

netgedicht
4.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 367
als alles tegen zit dan spoort er nog een lach op je gezicht oogluikend heb jij mijn strijd tegen de elementen zonder commentaar gevolgd voorwaar een unicum omdat bemoeienis als een wade om je hangt zeker als de tandwielen zonder olie kraken door nonchalance nagelaten de gescoorde lach is je liefste vorm van mededogen die…
wil melker7 september 2020Lees meer >

Aangelijnd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Als een vlieger laat ik het eiland op ik draaf de grote leegte binnen een zilveren draad verbindt mij met opstijgend strand de dorpen zijn in zee gegleden het vee is door de horizon verzwolgen alleen galopperende paardenhoeven achtervolgen mij het wad toont de sporen van dode golven de wind baart stuifzand en fluisterzang slechts één…

Slaperdijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
Slaperdijk, schapendijk aan het wad, er gebeurt niet veel Grijs op grijs de trage adem van dag en nacht, flarden hartslagloos geruis en golven krijsende meeuwen, zilver- schittering over de zee het slijmspoor van een slak Nergens bloed, alleen wat veren schelpen van vroeger leven en stille zuchten uit het heelal Zonder dijk zou…
Zywa30 november 2021Lees meer >

It Fryske Gea

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 793
In pake's pompeblêden polonaise Vliegt vaak een vleugelrijke vlucht, veelvratig Doorvoed met darren, driest, doch niet doelmatig Door droge doornstruik dolend dwars door 't duin Scheve schaatsen schuivend schots en schuin Broedt zij in beppe's boerenbouillabaisse Waar westenwinden wad en wierd doorwaaien Daar kroelen kievit, kamperfoelie…
Max29 april 2022Lees meer >

het gebroken water

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
De nacht legt het af tegen het ruw gebonk van mijn Wad, het water vol met handen krioelt in de priëlen van de kwelder geen soldaat zal hier ooit passen in de vrede van het hart doch ik gis slechts met wat woorden want mijn land draagt eeuwenoude wonden in verzet maar ook in oorlogsdaad hoe kan ik leven in de vorens van mijn dromen waar…
elze17 januari 2014Lees meer >

Mijn Minnaar lonkt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
Vaart noch wad wankelt onder mijn gemoed. Zij bestaan gewoon.…
Henri29 december 2019Lees meer >

vrouwe Wad

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.026
scheepsgerei dat aangemeerd aan de stroom des levens me vertolkte daar mijn stem is weggehoond door tij en onraad verliet ik de zee der woeste golven en herbracht ik de zomer heel gedwee naar het water binnendijks, doch zal ik mij dan verdrieten daar de woeste ledigheid zal ontbreken langs de prismastralen van mijn ogen Uw woorden vrouwe Wad…
elze12 juni 2016Lees meer >

Overschrijden

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 496
Ten lange leste de brokken niet passende puzzelstukjes op een lichte glooiing met eenrichtingsverkeer Het contrastrijke vervaagt achter de vloeibare grens van adem en waden contouren worden milder Restanten van late bloei verglijden nog even zichtbaar mee het glanzen van voorheen dooft uit maar het uitzicht blijft bewaard de oneindige…

Noordpolderzijl

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 671
Tussen de stilte lispelen golfjes onder welluidend vogelgezang fluisteren rietkragen wind over land grazen koelbloedige Belgische paarden in kwelders achter de wakerdijk waden kinderen door het slijk wandelaars kijken hun ogen uit, vormen een kleurige sliert door de polder lucht ademt nodigend Rottumeroog, de waker geleidt je indachtig…

BEGIFTIGD (6)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
Ze leerde hoe zich op te laden Van jutter, Triton, Jan- van- Gent Ze raakte aan haar taak gewend En dichtte kieren, scheuren, naden Zoals ze door het leven waadde Een Zeeuwse oester, vaak absent Somtijds geopend en attent Een werf voor averij en schade Het werd haar allerlaatste reis Vertelden haar de lichtsignalen Van vuurtoren en hemelzalen…

Diepzee

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.306
Lachen zal ik - lachen stuiterbaren zal ik deinen bellen blazen rond in diepzee vlinders stuipen van het wad en koppen schuimen tot ze kraken in een eindeloos verschijnen van ontwaken in een branding die mij telkens weer verwacht En diep verlangen zal ik -terug naar al het heinde en het verre in een sterven dat voorbij ging om voorgoed…
jan haak30 augustus 2009Lees meer >

De sierlijke vormen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
ik schoon woorden polijst de zinnen maar poëzie puur zit van binnen heb glas geblazen fonkelend en transparant de sierlijke vormen verscherfden in mijn hand wilde schilderen als magisch realist met perspectief en sfeer sloeg ik de plank helemaal mis ben het wad ingelopen dook in het water vol leven kwam als herboren weer boven om…

Uitgeplozen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
virtuozen Die gretig putten uit hun trukendozen Al naar gelang de act waar ze voor kozen Zijn het dus mankepoten of leprozen Of s'nachts aan wal gespoelde lichtmatrozen Ontsnapt uit twee Siberische kolchozen Daar waren vers geplukte abrikozen Nog voor je A kon zeggen al deep-frozen Blijft u zich nu vooral gepast verpozen Doch mijd de Wadden…
trawant26 juni 2014Lees meer >

Tamar

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Ik waad door zaad en bloed naar een ijzige stroom waarvan het water me nòg meer bevlekt. Is er licht voor deze opengesperde ogen? Is er balsem voor deze gescheurde lippen? Ooit scheen er goud uit mijn palmen, nu is de aarde in mijn handen donker en er kronkelen maden aan mijn voeten. Ik schreeuw.…

Uit Warschau

gedicht
3.9 met 158 stemmen aantal keer bekeken 28.879
Ze waden door een eeuwig puin. Ze moeten. Maar op een zolderkamer gaan ze leven. Vertellen. Menselijk bewegen. Even. Ze worden vogels, fladderen en wiegen. Tot aan 't plafond. Dan weifelen ze. Liegen. Schrompelen samen, vallen en verkillen.…

Gegronde wegen

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 611
vandaag ligt weemoed aan de voet van mijn diepst verstopte bergkam waad ik door ontaarde rivieren die de rug in alle koelte verlieten ze leiden mij naar een warme bron die zelfs ijsbloemen laat ontdooien en even sta ik stil bij de tweesprongen die ooit mijn loopbaan verscheurden geen denkraam verstond het tikken geen glas maakte wegen…

Wandeling naar de zon

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Niets breekt de zachtblauwe lucht dan een vlucht wilde ganzen op zuidlijke wieken in stugge cadans 't gezoem van een enkele mug trilt met de damp uit het dauwige gras ik waad door het veld dat golft met de bomen, ver weg ik leef met het leven dat eindeloos danst in de zomer dat kaalt in de herfst verstart in de winter En dan als de…

Harmonieus

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Het zacht klingelend geluid van oesterschelpen dicht tegen elkaar hangend de wind speels vangend, doet mijn ogen sluiten en raakt een snaar Ik ruik weer even de zilte zee in mijn tuin Heb een stukje van haar mee genomen Een schat vanaf het wad, nu slingerend verbonden tussen druivenrank en bes Een pareltje op zich…
Sanne29 juli 2014Lees meer >

In vlammend samenzijn

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
nog laait poëtisch vuur en tatoeëert succes in helder rood je ziel jij geeft jezelf kwetsbaar bloot in vlammend samenzijn maar wie voelt dadelijk weer de pijn als stilte smeekt om rust en even eenzaam zijn omdat jij je sporen weer moet vinden in het wad weg van hectiek en bulderend gelach niets is vergaan want onder grijze as…
wil melker16 september 2014Lees meer >

Onder de zeespiegel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Daar op de wadden broeden de ganzen steltlopers, sterns en meeuwen die dansen Uit zicht der duinen vloedlijn en kreken, tussen de schuimkoppen in 't zilte nat Waaien de wieken op windmolenparken midden op zee en stevig verankerd Achter het duin de stem van het water bij onderwater- spiegelbewoners Die ondernemende…
Max13 december 2019Lees meer >

Hakkelsum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
wakkert 'm aan nieuwsgierig naar die naam niet meer na te gaan of dat dorp ooit heeft bestaan waar het lag in het veen van Reiderland ingeklonken met ijverige hand afgegraven dat het voor de Dollard een koud kunstje was de restanten weg te vagen slecht dijkonderhoud de zee brak in maakte alles zout en brak en nat geul en wad slib…
Sjoerd Visser19 september 2020Lees meer >

GRÖNNENS LAID

poëzie
3.7 met 459 stemmen aantal keer bekeken 70.387
Van Lauwerzee tot Dollard tou, Van Drente tot aan 't Wad, Doar gruit, doar bluit ain wonderlaand Rondom ain wondre stad. Ain Pronkjewail in golden raand Is Grönnen, Stad en Ommelaand; Ain Pronkjewail in golden raand Is Stad en Ommelaand!…
Geert Teis28 augustus 2026Lees meer >

Het Wad kent weemoed

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
uitgestrektheid dat zonder hiaten de boezem vormt van het grille besef dat al wat is bezijden de waarheid niets meer is dan een angel zonder gif de kwelder haakt haar knopen in een ritme dat ze weerlegt in de nagels waarmee de dijk geklonken is aan het meervoudig land waarvan wij denken dat het ons toebehoort het kan niet zijn dat mijn wad…
elze4 maart 2011Lees meer >

Waddenzee

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 918
't Wad maakt zo van een kakofonische dans een geluidloze symfonie in een eindeloze cadans.…

EEN GESCHENK

gedicht
2.5 met 116 stemmen aantal keer bekeken 25.116
' Het regende en God verzonk in gepeins (maar eerst rukte hij zich nog los, hij hield niet van hun manieren) en al peinzend waadde hij door leven en door dood, door waanzin en nalatigheid, door waarheid en door angst, zag hoe zij frunnikten aan elkaars jas en daalde peinzend af langs de smalle trap van hun rede — 'Ik heb het geweten…
Toon Tellegen17 november 2019Lees meer >

Het slijk der aarde verdicht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
Alles wordt hier afgezet het vergezicht dempt oorverdovend stil het slijk der aarde in slenken opgehoopt waar lamsoren lopen te grazen genomen eet men zeekraal met vers is iedere naam in het zeezout omgeven hiert baart men zorgen naast geluk en paart er slik aan schor in die gedachten heel wad geboren in alle rust is dit in mist…
Ries11 juni 2007Lees meer >

Zeetaal

gedicht
2.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.402
zie mijn traaggeboren zinnen: drooggevallen wadden druipend van de branding. al mijn hoofdzaakwoorden zijn rompachtige dingen, ze liggen roerloos donkerruggig in het helder water van de spreektaal.…

ben je daar nu misschien (voor Anja)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
je het verlangen los was je alle angsten voorbij zochten je voeten naar vloeibare uitgerekte uren leidde iets je misschien naar de vertraagde tijd waarin alles langzaam maar zeker wegdrijft van het land stuurde de god van de dood zijn gezant misschien die je zag noch hoorde die jou dichtsloeg als een boek waad…
J.Bakx30 juni 2019Lees meer >