745 resultaten.
Onvermogen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
798 Rustig willen zijn
als onrust je meeneemt
naar bergen emotie
naar heuvels verlangen.
Rustig willen zijn
onverschillig
voor lof of blaam,
voor succes of mislukking.
Rustig maar niet onbewogen,
geraakt door de ander,
bewoond door liefde,
uitgedaagd tot vertrouwen.…
lentezon
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.012 O, lentezon
aan het blauw azuur
jubelend open je
met je stralen
het ontwaken
van de natuur
alles fluistert
alles schittert
en glanst op
bloemen
heuvelen en dalen
Met je wonderschone
zonnegloed
breng je
altijd weer
levensvreugd
en warmte
in m'n gemoed…
Verzetje
snelsonnet
3.3 met 7 stemmen
1.131 Wanneer aan zee de kuilen op gaan raken
Dan graven we er simpel eentje bij
‘Dat kan ook vice versa volgens mij’
Dacht Zonneveld, ‘want alles kun je maken’
Een denktank tilt de heuvel naar de top
In werkelijkheid zien zij er tegenop…
Landschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Kattestaarten in een sloot
van een purper waarbij
zelfs een distel bloost
bramen blinkend zwart
frambozen die bekoren
hondsroos van een schuchter rood
een landweg op een heuvel
een helling vol van peren
een uitzicht kerketorens ver…
Alsof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 als we nu doen alsof
en teruglopen
naar het prille begin
naar de rode heuvel
met kale boom
en eerste melktanden
hoeveel hadden we dan
kunnen drinken
zonder in slaap te vallen
hoeveel hadden we
gehouden van,
mocht het ooit zo zijn…
Uitwaaien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 daar waar de wind
een spelletje speelt
met vergeten zinnen
ontstaan opgeworpen heuvels
waarover vogelvoetjes tippelen
stappers dagen het getij uit
meeuwen schommelen op
aanspoelende golven
zachtjes kleurt de hemel grijs…
licht in het hoofd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.031 de zon schijnt tussen de wolken door
alsof hij nooit is weggeweest
sta op, haal diep adem
je voeten ruiken een spoor
dat over de horizon leidt
door dat bos op die heuvel
nog even dan zweeft een luchtballon
warmte happend voorbij…
Een warme glans
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
589 Zijdezacht golft over de heuvel
in een wolk van satijn
haar warmte
de wind speels
blaast lokkend
krullen in haar
donkere haren
zou je haar ontmoeten
geef haar dan een kus
van hem
die ooit haar lippen dronk
gulzig en gretig
wijl ze hem haar liefde schonk…
Perpetuum mobiel van dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 Dagen rollen als golven
over ‘t strand van de tijd
spoelen zand en schelpen
tot vloedlijn voor ‘t duin
van vele jaren
slijpen in uren het land
tot vlakte en heuvel
overleven de bergen
en keren terug
naar de zee.…
avebury
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 hier blakert de dood
in de cirkel rust
verweerd tussen schapen
keert het tij der levens
met ongelooflijke mildheid
groeit hun vruchtbaarheid
over het veld monolieten
de grassen wiegen in de wind
de stilte verzegelt éénieder
op de groene heuvel…
Herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Het is weer herfst
de goudgele weg
waarin we terugvallen
naar de aarde
naar de geur
van de grond
naar het uitdovende licht
wachtend met een hart
vol bloesem, een zaad
gelijk een lentedag
Terug naar de heuvels
waar het groen is
en bloemen…
Het gewelde zaad
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
568 Het zaad
voor mijn zomerbloemen
liet ik wellen in mijn tranen
ik zaaide het daarna op de heuvel
waar mijn verloren lief
nog steeds met vlinders stoeit
de wind waait er mijn adem stil
in liefdevolle fluisters
de gezaaide zomerbloemen
hebben uitbundig gebloeid…
Zomerse omgeving
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.150 Nu gitzwarte nachtmerries galopperen
over in duister gehulde groene heuvels
libellen dauwdruppels drinken
uit onzichtbare liefdeszinnen
omdat zij jou innig lief heeft
in benevelde bibliotheken
op zoek naar pure liefde
ben ik bij je in verlegenheid
naakt in de zwoele nacht.…
Schapen op de hei
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.702 In heiige ruigten, de heuvel af,
Staat trouw bij zijn schapen,
Die dromerig slapen,
Wat verder,
Een herder
En leunt op zijn staf.
De zon doorvonkt het bruin wollig haar,
Verzilvert de randen
Met blinkende banden —
De vachten,
Ze wachten
De knippende schaar.…
Waar de wilde lelies groeien
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.169 De hemel was zelden koeler
dan het dauw, parelend
tussen heuvels van verlangen.
Ik heb geen aardevrees,
toch ben ik bang
mijn onsterfelijkheid te verliezen
in de onpeilbare diepte van je ogen.…
Overvol
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.081 Door mijn wimpers volg ik de druppel
Verlost vanuit je overvolle navel
Glijdt zij weifelend zigzaggend omlaag
Over de deinende vlakte met trillend dons
Aangekomen bij de heuvel van Venus
Aarzelt zij even om dan samen te smelten
In de nog altijd vragende vallei der liefde…
Gladiolen?
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
482 mijn beste beentjes zet ik voor
bij vierdaagse wandeltoer
zwetend zwoeg ik kilometers
over zeven heuvelen
dieptriest word ik bij het zien
van het gladiolenlegioen
ik haat die plastic bloemen
bekeer mij tot de virtuelen
van huis uit ben ik strompelpoot
loop wél voor echte rozen…
woorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 er zijn de klanken
en als die klanken
woorden vormen
is het een taal
je hoort nu een piano
de ene pianoklank na de andere
maar daarmee zijn het
nog geen woorden dus ook geen taal
hoeveel liever je ook altijd
die piano hoort terwijl je uitkijkt
over wijde heuvels als het regent
en ergens de vogels schuilen in de bomen…
Zoveel Mooier
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
591 laat mij je dal betreden
en ik zal je
mijn pieken openbaren
laat mij je heuvels zien
en ik toon je
mijn vals plat
laat mij verdwalen in je ogen
en je ziet me
nooit meer terug
ik wil jouw landschap
nooit verlaten
dus moet jij mij gedogen
want het is zoveel
mooier dan ik…
Scherpenheuvel revisited
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
325 Diep zomerblauw
over de heuvels
van het Hageland.
De koepelsterren
schitteren In het zonlicht.
Weemoedige herinneringen
drijven boven.
Met moeder in de basiliek,
gezoem van weesgegroeten,
de mysterieuze put,
het snoepgoed en de molentjes.
Besef van verlies voorgoed.
Verdriet en toch troost
voor het beeld.…
Tussen heuvels en vallei
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
566 heb stenen gestapeld
rond je navel en
draag olieschalen aan
de korte lont
ontvlambaar door het
eerste licht van morgenstond
ze balanceren op
de zachte ondergrond
van borst en buik
tussen heuvels en vallei
spelen wij het passiespel
van langzaamaan naar snel
de volle maan zwiept op
tot halen en weer brengen
om de climax te verlengen…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 van fatsoen
je liet je gaan had niets gehoord
een salamander roerde modder
zijn winterslaap verstoord
je zag weer de spelonken in je geest
de routes die je hebt gelopen je hoeft
niet meer je bent er pas geweest
ik wil je wijn en dronken kussen
de warme wijngaard en de zon
beneden de rivier in lussen
wil je glooiend op een gele heuvel…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 van fatsoen
je liet je gaan had niets gehoord
een salamander roerde modder
zijn winterslaap verstoord
je zag weer de spelonken in je geest
de routes die je hebt gelopen je hoeft
niet meer je bent er pas geweest
ik wil je wijn en dronken kussen
de warme wijngaard en de zon
beneden de rivier in lussen
ik wil je glooiend op een gele heuvel…
langs wulpse heuvels
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
3.714 dichterman
die diep van binnen weet
dat hij de poëzie aan kan
maar zij onthaarden
en gaven zich op
slinkse wijze bloot
ontaardden in een hels
kritieken geven, sloegen
alle zinnen in hem dood
ze schaterden
hun lachjes klaterden
in de ruimte die hij koos
ze vlogen zonder vleugels
streelden schaamteloos het
hete lijf langs wulpse heuvels…
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 je bent mijn lentekoningin
en zonnebloemt tegen
het groen van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte…
Bloei maar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 heb ze geplant
dichtbij en
in het verre land
zaden die
voornemens dragen
uit mijn rugzakje staken
in het zand
bij duinen en strand
waar zee ze drenken kan
in de zwarte aarde
van het binnenland
op heuvels zonnigste kant
ik zal ze verzorgen
mijn voornemens op rij
bloei maar dan kan ik ze voorbij…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
575 je ziel ademde toen
je het licht vond
uitbundig ploffend geel
viel door de wolken
op de korenvelden
tegen de heuvels
je ving het bevend licht
dat teder reikte naar
het zachte groen van
de bloeiende aardappelplant
je schreef:
ik ben geheel in een stemming
van haast al te grote kalmte…
Salem's flanken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 klokken kleppen door heuvels van heimwee
en wind van verlangen vangt hemels parfum
spraakloze taal strooit stilte naar binnen
spreekt luider dan orgel of daver van drum
zou ik vergeten, bergen van Sion
hoe vrede in brede almen zijn weiden uitspreidt
op Salem 's flanken waar banken staan in het licht
waar kabbel van kreken tot drinken…
Vogel
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
4.434 Ik heb je gezicht ontmoet
het ging naast mij zitten
Grote vogels klapten hun vleugels uit
en ik greep me vast aan hun poten
Langs heuvels langs dalen vlogen wij
te snel voor mij te langzaam voor jou
je ogen raakten het wit van de maan
en je overdenkingen waren niet meer te peilen…
Warm onder blauw
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.894 Wandelend
in zonverwarmde heuvels
groen weldadig onder blauw
jij en ik ver van de wereld
arm in arm en hand in hand
verliefd als in de beste dagen
paradijs
hoeft niet ver weg te zijn
als je de sleutel maar hebt
de naald van je kompas
die richting liefde wijst…