580 resultaten.
het geloof van de dichter
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
551 een zeiler laverend tussen bakens
kwetsbaar als het wankel bootje
in de branding van het bestaan
hoe anders de dichter als dichter
die houvast vindt aan lettergrepen
en verzen schrijft op de fundamenten
van het geloof in zichzelf…
de tijd op zicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 het heeft iets behaaglijks
wanneer ze branden
de kaarsjes in december
lichtpuntjes als houvast
op de valreep van een
bijna verlopen jaar
straks op de weg terug
naar het licht
wanneer de kaarsjes doven
weten wij ons gesterkt
met het besef dat we toch
in het licht blijven geloven…
deining
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
573 ze voelt geen vaste
grond onder haar voeten
ze is niet bestand
tegen het land
deining heeft ze nodig
deining, donker water en
de zoute wind die vertelt
wat haar te doen staat
op weg naar de horizon
haar houvast duurt niet langer
dan een paar golven lang
ze gaat nooit aan land…
gazelle (voor Gert-Jan en zijn zusje)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 onder steile
zandkleurige haartjes
zie ik je tederheid jongetje
in glanzende ogen
als van een gazelle
voorzichtig tast je
ademloos bijna
vermoeid zo vermoeid
naar houvast
nog altijd heb ik je
lief jongetje jongetje
met de gazelle ogen
roerloos woon je
rust je slaap je
in mijn hart…
in beton gegoten
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
472 hoe het object zich belichaamt
tot houvast
een ziel zich onteigent
in vleesverworven geest
ten tijde van vooruitgeschoven
bestaan als geboorterecht
daar komen de vervangende
vragen vandaan zonder tegenwoord
hoe zinnebeeld zich versteent
tot materie een strijd eindigt
met ontleding tot onderwerp
aan eeuwigdurend vooraf…
Mistroost
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
676 De enige houvast die
ik heb jouw wereld
in breder perspectief
te beschouwen,
is dat genoeg om verder
te kunnen bouwen?…
Grenzeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.033 Buiten dat veilig kader
- en waarom zou het veilig moeten zijn -
de handen zonder houvast leeg
en vierend in het open veld
blijk ik de ander…
een dak boven mijn hoofd
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.889 jouw handen
mijn beschutting als het regent
mijn vuist in de buurt van kwajongens
mijn paardenmiddel bij een slecht humeur
mijn houvast als ik wankel
mijn warme thuis
jouw handen
koud en gevoelloos liggend
onbereikbaar ver onder de grond
waar ga je heen als je dakloos bent?…
een handje
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
7.494 een handje
van jantje
altijd daar
eerlijk waar
een houvast
die mij past
tijdens dip
stevig grip
bij mijn pijn
gewoon zijn
de strohalm
even kalm
soms strelend
wel bekend
zo vertrouwd
lang getrouwd
het handje
van jantje
altijd daar
wij, één paar…
Onnatuurlijk breekbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.160 zoals je daar nu ligt
onnatuurlijk breekbaar
tussen de witte lakens
zou ik van je kunnen houden
je kijkt me aan
zonder iets los te laten
maar laat eindelijk
wat houvast zien
ik beantwoord je blik
in stille aanvaarding
toen ik wegging
bleef de deur open
jij kon hem niet meer sluiten
en ik heb dat nooit gewild…
Onnatuurlijk breekbaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.258 zoals je daar nu ligt
onnatuurlijk breekbaar
tussen de witte lakens
zou ik van je kunnen houden
je kijkt me aan
zonder iets los te laten
maar laat eindelijk
wat houvast zien
ik beantwoord je blik
in stille aanvaarding
toen ik wegging
bleef de deur open
jij kon hem niet meer sluiten
en ik heb dat nooit gewild…
jou niet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 je klanken bedriegen woorden
valkuilen in het duister
tastend naar houvast
nee ik vertrouw jou niet
niet zoals ik weet
dat bomen bloeien in mei
niet zoals de kou bijt
door mijn wollen wanten
in de winter
niet om op te bouwen
drijfzand draagt het huis
waarin ik woon…
De pijn van trots
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
601 het was zijn hand
vragend in
gespreide vingers
reikend naar
houvast en steun in
onverwacht afhankelijk zijn
de pijn van trots
stil verborgen
in ogen vol zorgen
nog speelt de lichte
humor in zijn woorden
met de ernst van nu
maar het besef van
eindigheid klinkt donker
in de stilte van ons samenzijn…
OS en de ezel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Bizar ggr biedt mij houvast.
Ik laat me niet ringeloren.
Pons asinorum.
Zeus glimlacht.…
naar school
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.929 Voor het eerst naar school
het was heel spannend
wat was ze trots
Kijk haar zitten op haar stoel
fier en rechtop
haar ogen zoeken mij
zoeken houvast
maar staan ook blij
Ik kijk toe
met gemengde gevoelens
ik wil haar niet achterlaten
maar moet toch gaan
een nieuwe levensfase begint
voor haar
maar ook voor mij
ik zucht
eigenlijk…
springweides
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.179 Soms waan ik mij
in springweides
met schapen en dat soort
liefdesdieren
Of gevaarlijk ingeklemd
op jubeltribunes
juichend, juichend
voor wie weet ik niet
En dan het zwenken
van goud omlijst
naar zwarte gronden
zonder randen
En daar het houvast
weggerukt
uit mijn handen
uitgeblust
Of het leven
houdt zich dood
en nee
ook geen…
O n d e r w e g
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.701 geeft zij handen ogen
voor houvast in de morgen
vogels vluchten niet
maar strijken vermoeid neer
waar nevel geen laatste adem
meer schouwt maar traant
wordt verlangend samen
eindelijk gekist
twintig rode rozen spreken
eeuwenoude taal
ik heb je lief
zij kijkt niet meer om…
Veertig rond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
853 Houvast snijdt mijn handen,
bloedt mijn bloed,
verliest mijn blaren.
Rauw glijdt langs de wand
mijn bast.
Touw is strohalm,
is mijn angst die beter past.
Ik blijf dus hangen
zeker van de afstand
die ik nauwelijks durf te klaren
want dat touw...
hoe houd ik dat in godsnaam vast.…
Koestering
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.716 De troost die ik je mag bieden
Mijn houvast wanneer ik dat nodig heb
Jouw onvoorwaardelijke liefde.
Schat,
Ik koester het!
en
ik zal er zuinig op zijn.…
Zwijgend
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
503 Woorden uitgesproken in mijn hart
stil in mijn diepste verhullen
roep om betekenis van mijn zijn
zoeken naar innerlijk wezen
naar houvast en zekerheid
zwijgzaam vragen naar liefde
naar inzicht gewoon een steun
een mens die geen eisen stelt
in eenheid samen zwijgt
tot begrip uit onze ogen spreekt.…
Wat er niet staat
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
621 Wat we niet kunnen uitleggen, enkel
vermoeden, dat draagt ons bestaan, dat
geeft steun en houvast, dat telt.
Wat we niet kunnen zingen of dromen
maar wat ons wakker houdt en oproept,
tegen beter weten in, dat richt ons leven.…
ónder de woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 ónder de woorden
leeft het onuitsprekelijke
alle houvast is daar
grondig weggebrand
ónder de woorden ligt
een stille ongrijpbare laag
die op je thuiskomst wacht
als je uitgesproken bent
ónder de woorden
leert het oude leven hoe
je sterven kunt als de
vogel die de boom beroert…
Drijfzand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
560 Een hulp zoekende
Nog net levende
Lijkwitte hand steekt
Uit de modderbrij omhoog,
Reikt naar redding,
Geen houvast,
Geen, geen,
Nergens, nergens,
Met een koperen ploert
Die genadeloos alle
Vocht verdampt -
Wat blijft is
De bedding van
Deze rivier,
Die wordt gevoed
Met het bloed
Dat zinloos in een
Mens vergoten is…
voorgaande lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
601 ik denk aan de
spreeuw van de
voorgaande lente
de dwarrelende
veertjes zonder houvast
in onbevangen licht
aan het fraai
gevlekte verenpak
van die verzwakte
roerloze vogel aan
de ragfijne botjes
de laatste pluimpjes
een afscheid
in slow motion
ik voelde me
in de voorgaande lente
bekeken door de
loerende dood…
thuisreis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 woorden aan
hun begin nog
naakt geprevel
naamloos in een
wankele nacht
de maan beeft
en luistert
de dwalende
wind houdt
zijn adem in
woorden horen
de verte zoeken
het houvast
zweven als
witte vogels in
het vroege
ochtendlicht
naar de taal
waar ze
willen wonen…
Een stofwolk van stilte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
538 Boven elke afgrond
bruggen aangelegd terwijl
het licht naar beneden suist
Strohalmen voor houvast
doekjes voor het bloeden
voor het stuurloze hart
Geen handen
als Hybris struikelt
wankelt voor de val
In een stofwolk van stilte
met de mond vol tanden
tussen gebroken porselein…
De stilte tussen woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
201 Wat we niet kunnen uitleggen, enkel
vermoeden, dat draagt ons bestaan, dat
geeft steun en houvast, dat telt.
Wat we niet kunnen zingen of dromen
maar wat ons wakker houdt en oproept,
tegen beter weten in, dat richt ons leven.…
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 De polders in de mist
In grauwe mist die als een rouwkleed drukt
op polders waar ik jou voor ’t laatst heb gezien,
staat nog die wilgeboom, gebogen, gebroken,
zijn takken schreien om wat nooit meer zal zijn.
Hier liep ik met je, hand in hand, zo dicht,
door gras dat toen nog warm was van ons lachen,
nu bijt de kou tot in het merg…
wat toen bezegeld is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
852 ik voelde
hoe ze naar me keek
met haar gedachten
langs me streek en kleurde
sloeg mijn ogen neer
zocht houvast
en in haar lach
vond ik mezelf toen weer
beantwoordde haar blik
met alles wat ik in me had
en zag voorbij haar ogen
gevoelens die er niet om logen
ik heb haar hand gepakt
zonder woord is er gesproken
wat toen bezegeld is…
in rood vaak de dood schrijft
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.602 ik viel de
afgrond voorbij
de bodem bood
geen houvast
meer voor mij
ik landde
op glas dat
gebroken was
de scherven
rechtop in het gras
ze kerfden
mijn huid in
wanden die gaapten
randen verplaatsten
tot een open geheel
ik vergoot
al mijn bloed
dat in rood vaak
de dood schrijft
mijn ziel viel niet mee…