Alle inzendingen over houvast

580 resultaten.

Sorteren op:

het geloof van de dichter

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 551
een zeiler laverend tussen bakens kwetsbaar als het wankel bootje in de branding van het bestaan hoe anders de dichter als dichter die houvast vindt aan lettergrepen en verzen schrijft op de fundamenten van het geloof in zichzelf…

de tijd op zicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
het heeft iets behaaglijks wanneer ze branden de kaarsjes in december lichtpuntjes als houvast op de valreep van een bijna verlopen jaar straks op de weg terug naar het licht wanneer de kaarsjes doven weten wij ons gesterkt met het besef dat we toch in het licht blijven geloven…

deining

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
ze voelt geen vaste grond onder haar voeten ze is niet bestand tegen het land deining heeft ze nodig deining, donker water en de zoute wind die vertelt wat haar te doen staat op weg naar de horizon haar houvast duurt niet langer dan een paar golven lang ze gaat nooit aan land…
J.Bakx24 april 2015Lees meer >

gazelle (voor Gert-Jan en zijn zusje)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
onder steile zandkleurige haartjes zie ik je tederheid jongetje in glanzende ogen als van een gazelle voorzichtig tast je ademloos bijna vermoeid zo vermoeid naar houvast nog altijd heb ik je lief jongetje jongetje met de gazelle ogen roerloos woon je rust je slaap je in mijn hart…
J.Bakx11 oktober 2015Lees meer >

in beton gegoten

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
hoe het object zich belichaamt tot houvast een ziel zich onteigent in vleesverworven geest ten tijde van vooruitgeschoven bestaan als geboorterecht daar komen de vervangende vragen vandaan zonder tegenwoord hoe zinnebeeld zich versteent tot materie een strijd eindigt met ontleding tot onderwerp aan eeuwigdurend vooraf…
Iniduo12 december 2025Lees meer >

Mistroost

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 676
De enige houvast die ik heb jouw wereld in breder perspectief te beschouwen, is dat genoeg om verder te kunnen bouwen?…
pama12 oktober 2008Lees meer >

Grenzeloos

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Buiten dat veilig kader - en waarom zou het veilig moeten zijn - de handen zonder houvast leeg en vierend in het open veld blijk ik de ander…

een dak boven mijn hoofd

hartenkreet
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.889
jouw handen mijn beschutting als het regent mijn vuist in de buurt van kwajongens mijn paardenmiddel bij een slecht humeur mijn houvast als ik wankel mijn warme thuis jouw handen koud en gevoelloos liggend onbereikbaar ver onder de grond waar ga je heen als je dakloos bent?…

een handje

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 7.494
een handje van jantje altijd daar eerlijk waar een houvast die mij past tijdens dip stevig grip bij mijn pijn gewoon zijn de strohalm even kalm soms strelend wel bekend zo vertrouwd lang getrouwd het handje van jantje altijd daar wij, één paar…

Onnatuurlijk breekbaar

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.160
zoals je daar nu ligt onnatuurlijk breekbaar tussen de witte lakens zou ik van je kunnen houden je kijkt me aan zonder iets los te laten maar laat eindelijk wat houvast zien ik beantwoord je blik in stille aanvaarding toen ik wegging bleef de deur open jij kon hem niet meer sluiten en ik heb dat nooit gewild…
Nina Laverona17 augustus 2006Lees meer >

Onnatuurlijk breekbaar

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.258
zoals je daar nu ligt onnatuurlijk breekbaar tussen de witte lakens zou ik van je kunnen houden je kijkt me aan zonder iets los te laten maar laat eindelijk wat houvast zien ik beantwoord je blik in stille aanvaarding toen ik wegging bleef de deur open jij kon hem niet meer sluiten en ik heb dat nooit gewild…
Nina Laverona19 augustus 2006Lees meer >

jou niet

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
je klanken bedriegen woorden valkuilen in het duister tastend naar houvast nee ik vertrouw jou niet niet zoals ik weet dat bomen bloeien in mei niet zoals de kou bijt door mijn wollen wanten in de winter niet om op te bouwen drijfzand draagt het huis waarin ik woon…
rietvr19 oktober 2009Lees meer >

De pijn van trots

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
het was zijn hand vragend in gespreide vingers reikend naar houvast en steun in onverwacht afhankelijk zijn de pijn van trots stil verborgen in ogen vol zorgen nog speelt de lichte humor in zijn woorden met de ernst van nu maar het besef van eindigheid klinkt donker in de stilte van ons samenzijn…
wil melker20 oktober 2010Lees meer >

OS en de ezel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 296
Bizar ggr biedt mij houvast. Ik laat me niet ringeloren. Pons asinorum. Zeus glimlacht.…
Skald17 januari 2026Lees meer >

naar school

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.929
Voor het eerst naar school het was heel spannend wat was ze trots Kijk haar zitten op haar stoel fier en rechtop haar ogen zoeken mij zoeken houvast maar staan ook blij Ik kijk toe met gemengde gevoelens ik wil haar niet achterlaten maar moet toch gaan een nieuwe levensfase begint voor haar maar ook voor mij ik zucht eigenlijk…
ine6 september 2002Lees meer >

springweides

netgedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Soms waan ik mij in springweides met schapen en dat soort liefdesdieren Of gevaarlijk ingeklemd op jubeltribunes juichend, juichend voor wie weet ik niet En dan het zwenken van goud omlijst naar zwarte gronden zonder randen En daar het houvast weggerukt uit mijn handen uitgeblust Of het leven houdt zich dood en nee ook geen…

O n d e r w e g

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.701
geeft zij handen ogen voor houvast in de morgen vogels vluchten niet maar strijken vermoeid neer waar nevel geen laatste adem meer schouwt maar traant wordt verlangend samen eindelijk gekist twintig rode rozen spreken eeuwenoude taal ik heb je lief zij kijkt niet meer om…
metha15 december 2007Lees meer >

Veertig rond

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 853
Houvast snijdt mijn handen, bloedt mijn bloed, verliest mijn blaren. Rauw glijdt langs de wand mijn bast. Touw is strohalm, is mijn angst die beter past. Ik blijf dus hangen zeker van de afstand die ik nauwelijks durf te klaren want dat touw... hoe houd ik dat in godsnaam vast.…

Koestering

hartenkreet
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.716
De troost die ik je mag bieden Mijn houvast wanneer ik dat nodig heb Jouw onvoorwaardelijke liefde. Schat, Ik koester het! en ik zal er zuinig op zijn.…

Zwijgend

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 503
Woorden uitgesproken in mijn hart stil in mijn diepste verhullen roep om betekenis van mijn zijn zoeken naar innerlijk wezen naar houvast en zekerheid zwijgzaam vragen naar liefde naar inzicht gewoon een steun een mens die geen eisen stelt in eenheid samen zwijgt tot begrip uit onze ogen spreekt.…

Wat er niet staat

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 621
Wat we niet kunnen uitleggen, enkel vermoeden, dat draagt ons bestaan, dat geeft steun en houvast, dat telt. Wat we niet kunnen zingen of dromen maar wat ons wakker houdt en oproept, tegen beter weten in, dat richt ons leven.…
Adeleyd18 juni 2014Lees meer >

ónder de woorden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
ónder de woorden leeft het onuitsprekelijke alle houvast is daar grondig weggebrand ónder de woorden ligt een stille ongrijpbare laag die op je thuiskomst wacht als je uitgesproken bent ónder de woorden leert het oude leven hoe je sterven kunt als de vogel die de boom beroert…
J.Bakx27 november 2016Lees meer >

Drijfzand

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Een hulp zoekende Nog net levende Lijkwitte hand steekt Uit de modderbrij omhoog, Reikt naar redding, Geen houvast, Geen, geen, Nergens, nergens, Met een koperen ploert Die genadeloos alle Vocht verdampt - Wat blijft is De bedding van Deze rivier, Die wordt gevoed Met het bloed Dat zinloos in een Mens vergoten is…

voorgaande lente

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
ik denk aan de spreeuw van de voorgaande lente de dwarrelende veertjes zonder houvast in onbevangen licht aan het fraai gevlekte verenpak van die verzwakte roerloze vogel aan de ragfijne botjes de laatste pluimpjes een afscheid in slow motion ik voelde me in de voorgaande lente bekeken door de loerende dood…
J.Bakx18 oktober 2020Lees meer >

thuisreis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
woorden aan hun begin nog naakt geprevel naamloos in een wankele nacht de maan beeft en luistert de dwalende wind houdt zijn adem in woorden horen de verte zoeken het houvast zweven als witte vogels in het vroege ochtendlicht naar de taal waar ze willen wonen…
J.Bakc29 december 2021Lees meer >

Een stofwolk van stilte

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 538
Boven elke afgrond bruggen aangelegd terwijl het licht naar beneden suist Strohalmen voor houvast doekjes voor het bloeden voor het stuurloze hart Geen handen als Hybris struikelt wankelt voor de val In een stofwolk van stilte met de mond vol tanden tussen gebroken porselein…
J.Bakx29 november 2023Lees meer >

De stilte tussen woorden

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 201
Wat we niet kunnen uitleggen, enkel vermoeden, dat draagt ons bestaan, dat geeft steun en houvast, dat telt. Wat we niet kunnen zingen of dromen maar wat ons wakker houdt en oproept, tegen beter weten in, dat richt ons leven.…

Rouw in de polders

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
De polders in de mist In grauwe mist die als een rouwkleed drukt op polders waar ik jou voor ’t laatst heb gezien, staat nog die wilgeboom, gebogen, gebroken, zijn takken schreien om wat nooit meer zal zijn. Hier liep ik met je, hand in hand, zo dicht, door gras dat toen nog warm was van ons lachen, nu bijt de kou tot in het merg…

wat toen bezegeld is

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 852
ik voelde hoe ze naar me keek met haar gedachten langs me streek en kleurde sloeg mijn ogen neer zocht houvast en in haar lach vond ik mezelf toen weer beantwoordde haar blik met alles wat ik in me had en zag voorbij haar ogen gevoelens die er niet om logen ik heb haar hand gepakt zonder woord is er gesproken wat toen bezegeld is…

in rood vaak de dood schrijft

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.602
ik viel de afgrond voorbij de bodem bood geen houvast meer voor mij ik landde op glas dat gebroken was de scherven rechtop in het gras ze kerfden mijn huid in wanden die gaapten randen verplaatsten tot een open geheel ik vergoot al mijn bloed dat in rood vaak de dood schrijft mijn ziel viel niet mee…
wil melker2 augustus 2003Lees meer >