1492 resultaten.
Karkas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Het enige wat restte is een kaal karkas
wat nu al weken het pad ontsiert.
Begrijpen doe 'k het niet,
wat deden ze nou dan toch verkeerd?
Kabaal verstoorde de morgenstond,
inmiddels twee maanden geleden,
de bomen staan nog net als toen,
kaal, een karkas gelijk.
Die mooie bomen zijn hun prachtige takken
en bladeren kwijt!…
ALS DICHTER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 om de kale kille levenloze soms
overbodige woorden te voorzien
van intenser levenslicht
dat is het nut van dichten
dat is waar ik me op probeer
te richten…
Het jachtspektakel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 donker
dwaalden
schaduwbomen
op de van licht
vergeven
kale plaats
hier bleef
de wind
achterwege
er was voor
jonge aanplant
geen schaduwkant
zomerse hitte
droogden
jonge loten uit
kaal barstte
in de grond
de zwarte kluit
waar nachts
de plek leek
uitgestorven
loerden ogen
uit de rand van
het bos naar prooi
mooi zichtbaar…
Hoera voor Jan Kal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 De Driekdag ging door Pinksteren niet door
In Ruigoord had men echter wel de geest
Jan Kal kreeg een trofee, er was een feest
Hij glom, de muzenzoon, van oor tot oor
Geheel terecht natuurlijk, die bekroning
Ik noem hem voortaan de Sonnettenkoning…
Van het leven genoten
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.142 Trotse eik in Lembeke werd kaal
Hij kreeg het zo koud en vroeg een sjaal
Treurig werd hij bruin
Tot diep in zijn kruin
Het was echt waar, een droevig verhaal…
kille wind
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
672 kille wind waait
over een kale vlakte
de luwte lijkt
onvindbaar ver
alsof de zon
door de wereld zakte
liefdeswarmte
iets van lange her…
Zomereinde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Ik laat mijn kale sporen na.…
boom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
918 levend en krachtig,
wijzend omhoog,
zingende bladeren,
buigende boog
OF
kaal,
omgevallen,
stervend,
verdroogd.
HERE,
maak mij
een lust
voor uw oog…
Seizoenen
hartenkreet
2.3 met 18 stemmen
1.786 Lente
De bomen groen, en fris
En jij kruiste mijn pad
Ik zag jou, jij zag mij
Zo vonden wij elkaar
Zomer
De felle zon, lange dagen
Ik bestond niet meer,
Jij bestond niet meer,
Jij en ik werd wij
Herfst
De bomen langzaam kaal
De warmte die verdween
Met de bladeren van de bomen,
verdwenen wij ook langzaam
Winter
De bomen kaal en…
okkernoten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het venster zonder uitzicht
slaat een kruis in zijn verhaal
onwrikbaar plukt de herfst
de bomen kaal
hij laat hun takken staken
winterkou betreedt het spel
vol witte sporen
op het kale vel
van wederhoren druppelt fel
ontdooid geweld
het laat zijn onheil braken
doch de notenboom draagt vruchten
in het zuchten van de wind
het zomerkind…
Zij heeft niet te leen gegeven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 wenende mieren onder de straatstenen
een kwijlende hond
likt het zoete
de aanzienlijke zenden hun slaven om water
voor de kale akker
zij komen terug met lege kruiken
en getekende hoofden
dor en hijgend gillen
de uitgebluste poppen
op de springmatras
op kale heuvels
happen de wilde bokken
naar lucht
het einde nabij zijn zij…
kaal ben ik mezelf gebleven
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.342 ik heb alles
uitgedaan
en weggesmeten
kaal ben ik
mezelf gebleven
heb me toen
aan jou gegeven
Eva zonder slang
je bent
mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs
verdwenen is
je handen weer
met kleuren spelen
en in je mond de
appelsmaak vervliegt
ik zal je vele
keren laten komen
heftiger dan in
je stoutste dromen…
Kale plekken in de kast
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.323 De hoed afgezet
En dan ineens kale plekken
Tussen het behang en resten verf op de muur
Van pakjes Marlboro die verdwenen,
Rituele slachtingen op de tegelvloer.
Het echoot scheldwoorden
Met wortels in de stamppot gesmolten.
Dan rest de achterstallige huur.
Gekken
Onder melancholie geplet.…
pluk me maar kaal als een kip...
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.103 Ik blijf bij jou als een haan,
wat sukkelig stoer hou ik de
wacht wel, al doe ik me stoer-
der voor dan ik echt ben...
Vierkante stukjes ijzerdraad
omringen ons als een new-age
hotel ontworpen door een
heel getalenteerde architect.
Al waait het nu hard door de
gaatjes, blijf toch a.j.b. bij mij,
want ik kan je echt niet missen.…
Takken kalen in de kruin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 zie de meeuwen zeilen
driftend op de wind
bladerbruin vlaagt knisperend
tot het eindelijk luwte vindt
weg is de warme lach
en tekent kou
verbeten trekken op
deze bijna winterdag
kleuren zijn vervaald
takken kalen in de kruin
waar bomen buigen
voor het stormachtige venijn
het botst weer
na de zonneharmonie
we trotseren voor even…
Taalles: kaal en zielloos
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
1.033 Met Nederlands op school - hoe men het geeft -
is volgens onderzoekers heel wat mis:
het saaie lezen is een ergernis -
de antithese van een taal die leeft.
Wanneer je schrijft en dicht met overmoed,
dán slaat de bliksem in je pen*, voorgoed.…
Kale takken zondag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
694 Het is fris, het is waterkoud neuzen worden blauw
het is zondag maar de dag maakt niet uit
‘t had maandag kunnen zijn, maar is ‘t niet
‘t is zondag en geen kip die je buiten ziet.
Naargeestig en stil staan de reuzen te staan
‘k zie ze vanachter m’n raam
die trotseren regen mist en kou
weten niet beter dan dit!
Takken staan stil waaien doet…
Nacht op de kale berg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
245 bezoedelde
op schootsafstand
niet te ver hiervandaan
is sinds een jaar of twee
godzijdank niet meer te horen
de vier wijzerplaten dicht
gemetseld van eendere steen
symbolischer en profaner
dan deze dwerg
kan secularisatie
niet worden uitgebeeld
zo'n uitkijktoren voor
slechtzienden blinden
en slechthorenden
dag en nacht op kale…
buurman's gras
gedicht
4.2 met 61 stemmen
4.463 verslagen kijk ik naar mijn kale beton
o, als ik daar eens aan tippen kon..
maar ik heb alleen groene vingers.…
vraagstuk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
961 hij zoekt stil
koel en exact
in zijn kaal territorium
mysteries worden ontrafeld
op de tafel die symbool
geworden is voor openbaring
hij praat weinig
in deze stilzwijgende wereld
is alles reeds gezegd…
Palingdansers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 hoe zal regenwater de vallei instromen wanneer
de kring zijn richting keert en kreeften zwemmen
in de fuiken van palingdansers die hun gladde vel
niet verkopen aan onderkruipers en kale sjansers…
Palingdansers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 hoe zal regenwater de vallei instromen wanneer
de kring zijn richting keert en kreeften zwemmen
in de fuiken van palingdansers die hun gladde vel
niet verkopen aan onderkruipers en kale sjansers…
's Mensen begin en einde
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.294 Wij eindigen zoals wij zijn begonnen:
Kaal en onmondig en sentimenteel.
Alles wat leeft keert weer naar de oude bronnen
Van 't paradijs. En dan? Ach, weet ik veel.…
Gedicht?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
609 Op willekeurige plekken
midden in een zin
ineens
van regel
doen verspringen
Vullen van de kale leegte
met een vage metafoor
Rijmen doet het nergens
Noem het een gedicht…
Jong hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Oerbeeld berk
Kaal of groen
Lentelicht
Bos dat niet echt bos is
Hout
Jong hout
Belofte
die verlangen werd
terwijl je verder moet
Jeugd
Herinnering…
Op het geraamte van de avond (1)
gedicht
3.4 met 68 stemmen
24.461 schemer brak de kleuren af
tot op gelijk gebeente -
het was weer tijd voor kale
echo's van de kale stenen.
je liep wat langs de kade
als zocht je iets van waarde.
een koffer die is blijven staan
waaraan een label met haar naam.…
opgestropte mouwen
hartenkreet
1.7 met 10 stemmen
1.415 "ben ik een eikel" zei ik
"zeg dat nog eens, als je durft"
"bam" sprak zijn vuist
van haar hardste kanten
een druppel bloed danste
op de kale vloer en werd
maar al te gauw vergezeld
ik stropte de mouwen op…
ZONNESTRAAL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
799 Een zonnestraal vol licht
schiet schuin doorheen de grillig kale staken,
ze toont een kleine flits van het ontwaken
en geeft de kaalheid een mooi gezicht.
Revitalis…
Zo zoekt mijn ziel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.494 De takken kaal, de bomen staan nu bloot;
het bos verkeert in ’s winters hongersnood.
De koolmees zoekt het berken vogelhuis:
zo zoekt mijn ziel naar redding van de dood.…
De echo sterft
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
746 als de wind vermoeid
zijn sporen trekt
over het landschap
van mijn dromen
hoor ik slechts gefluister
door nog kale bomen
en slenter
stap voor stap
voorbij de echo
die in stilte is weggeëbd…