8932 resultaten.
Soms.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
669 Haar handen zijn leeg en koud
de zon kan ze niet warmen.
Er is twijfel te zien in haar ogen
angst heel diep in haar ziel.
Wie kan haar helpen om haar
het licht weer te laten zien.…
ontdaan
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
618 vreemd hoe het voelt
nu hij een jas heeft uitgedaan
ik zie het hem zo aan
dit leven kost hem moeite
een kil seizoen moet ons nog leren
hoe samen te doorstaan
hij aan het eind en ik
nog zoveel kou te gaan…
Koud
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
585 Het zijn doorgaans niet de mensen
die het zich kunnen veroorloven
om in een restaurant te gaan eten
die het koud hebben
het is koud voor de mensen
die door de maatschappij
in de steek zijn gelaten
zij hebben het koud
en het laat de meeste mensen koud
dat zij het koud hebben
men voert liever de eendjes
dan een zwerver zonder brood
mijn…
Tenten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 wind ruist
was wappert
sneeuw dwarrelt
wolken varen
tenten staan
wolken vliegen
tenten waaien
wind snijdt
sneeuw ligt
was bevriest
sneeuw blijft
was valt
tenten slapen
wind blaast
wolken weg…
Futon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
276 bed zonder poten
zweeft net boven
de grond alsof
het weigert
de zwaarte van
dagen, het dragen
van lichamen te
erkennen als wet
hier ligt men
niet neer maar
hangt tussen
vallen en rust
tussen zijn
en verdwijnen
de vloer blijft,
wachten
op wat nooit
meer neerkomt,
alleen het
lichaam weet
hoe weinig nodig
is om te blijven…
Uit een stuk
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
765 zij is van steen
al kijkt ze teder
bedeesd
weg ogend
over haar schouder
en borsten heen
voelt koud aan
als mijn hand
de wangen streelt
ook al vormen de lippen
een zwoele mond
de pose is haar tot last
ze staart onveranderlijk
in de diepte
naar een dragende grond…
Koningsdag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
536 Het wordt een hele koude koningsdag
Dus blijf ik liever warm en lekker binnen
Om nieuwe snelsonnetjes te verzinnen
Zelfs zeer belegen grappen bakken mag
Ik hoor nog wel hoe erg u deze vond:
'Vanochtend zit de vorst ook aan de grond.'…
Kamperen?
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
829 hij wil haar uit haar tent lokken
maar het is nog véel te koud
ze bibbert in haar slaapzak
met kruik als lijfsbehoud
ze krijgt toch medelijden
dus noodt ze hem naar binnen
waar zij nu met zijn tweetjes
een sneeubalwals beminnen
.…
Als het eb geworden is in mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 Lichaam dat
Met gesloten
Ogen tot
Rust komt,
Spieren en
Vezels waar
Alle spanning
Uit verdwenen
Is
Alleen de adem
Nog die merkbaar
Aanwezig is, die
In en uit gaat
Met het aanrollen
Van de branding
Die ik in
Het onderbewuste
Hoor -
Na de ruisende
Vloed is het
Totale rust
Die overblijft
Als het in mij…
Heb het leven lief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
513 Heb het leven
Lief zoals je
Mij hebt lief
Gehad liefste
Mensenkind
Dat zo vaak het zicht
Belemmerd ziet door
Angst voor het leven,
Dat zo vaak je pad
Bezaaid ziet met
Belemmeringen die
Alleen voor jou zo
Zichtbaar zijn,
En voor mij
Verborgen blijven…
Ondergedompeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Gehouwen heb ik je
Uit boterzachte mergel
Gewonnen in het zuiden
Van ons eigen kleine land,
Gevijld heb ik, geraspt,
Geschuurd zelfs, en telkens
Heb ik wolkjes fijnstof
Uit je naden en kieren geveegd
Met een vederzachte kwast
Die elke paar minuten tastbaar
Laat zien dat ik iets gedaan heb,
Gewerkt heb, terwijl mijn ogen
De vooruitgang…
Koude Schrift
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
30 Alle avonden kruip
traag terug als schulpdier
tussen de kille lakens
ik lees de vreemde brief
schrijf van uur tot uur
op het eiland taal
nooit meer die knieën
trekken tegen koude kin
de avonden keren…
Koude tafel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
350 Koude tafel
Koude tafel, totale onmacht.
Alleen, zonder houvast
Dokters praten, machines draaien
Emoties kreunen, gedachten dwalen
Daar lag ik, rillend
Op een koude tafel
Denkend, aan de warmte van mama’s schoot.…
Beeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Waar zouden we gaan
als we hier niet waren
om dichter tot elkaar
te bestaan
om te spreken
en sprakeloos te zijn
om te horen
en verlicht te zijn
om ons een eigen
beeld te vormen
en het te plaatsen
aan die van jou
het in koude klei
te kneden en klinken
tot onze gronden
hier bezinken
om gemengde aarde
te zijn…
duizend-en-een
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 in het uitspansel vol
vuren en zonnen
springt de bevlogen zoon
van een zonnegod
de oogkassen versierd
met schelpen
van de hemelse hangbrug
de tovenaar zonder vangnet
vindt vaste grond
na zijn vrije val
geen dood te bezweren
in deze krakend koude
duizend-en-een-nacht…
BUGEMEESTER GRONINGEN UITEINDELIJK BESTRAFT.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Het is aan u, het is aan mij, het is aan ons
maar de rechtbank heeft gesproken
Het is niet zomaar een uitspraak
van de koude Groningse grond
De burgemeester heeft gemasturbeerd
in een lichte zichtbare openbare ruimte
Hij wordt gestraft met 250 euro boete
dat was niet de bedoeling van hem
Hij wilde alleen betrapt worden
Hij is een pure…
Bevroren tranen
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
850 Krom gegroeid door lange jaren
staat gebogen in de koude wind
de oude eik met kale takken
te staren naar zijn afgevallen bladeren
die dor en droog de grond
bezaaien, geen kleur meer hebben
vertrapt door mensenvoeten, droog
en krakend tot verpulvering
en zelfs zijn stam voelt koud
waar bast al afgebrokkeld is
nu buigt hij 't hoofd, en…
De worm.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Wat kruipt daar door de grond
van noord naar zuid, van oost naar west?
Wie vreet er toch zo ongezond
modder, zand, stront en mest?
Wat kruipt daar door de grond
van boven naar beneden?
Wat ligt daar in de zon,
uitgedroogd of platgereden?
Wat kruipt daar uit de grond,
glad en rossig, vochtig, nat?…
een dak boven mijn hoofd
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.889 jouw handen
mijn beschutting als het regent
mijn vuist in de buurt van kwajongens
mijn paardenmiddel bij een slecht humeur
mijn houvast als ik wankel
mijn warme thuis
jouw handen
koud en gevoelloos liggend
onbereikbaar ver onder de grond
waar ga je heen als je dakloos bent?…
ongezien
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
591 men zegt
dat ik zwart schrijf
en zo is het ook
hoe lang nog, vraagt
een ander
de woorden slaan
mij koud om het hart
ik ledig het hoofd
om het zichtbare niet te verwarren
met het onzichtbare
zwart op wit
ergens middenin houd ik
een regenboog tussen vingers
voor wie dichter wil komen
op te droge grond…
Jong geleerd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
737 Morgen terugkomen en kijken
of gisteren veranderd is, achteraf
een treurwilg wiegt met de wind
Een engel gemaakt in de sneeuw
een sneeuwman met steenkolen ogen
versleten muts op en sjaal
Zelf geschapen met koude handen
rondgelopen met tenen, stampend koud
naar de melkman gezwaaid
Een poging tot vliegen gedaan
een meter van de grond gekomen…
22 Maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Geen vogel zingt
geen vlinder vliegt
geen zee van kleur
bedekt de grond.
De lucht bedekt
strooit soms dons
uit grauw wolkendek
of huilt van koude.
Natuur is als de mens
somber, terneer geslagen
gedoken, wrevelig.
Toon hoop in kleine dingen.…
Gedachte, beeld, gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Met opzet verdwaal
Ik vandaag in het
Labyrint van mijn
Leven - talloze
Cirkels volg ik
Met mijn vinger
Op wat een landkaart
Van mijn leven lijkt
Te zijn -
En terwijl ik je volg,
Lijn die best eens
Mijn levenslijn zou
Kunnen zijn, komt
Er zo maar een gedachte
Bij me op, krijg ik een beeld
Van vrijheid voor altijd
En een…
Verwaaiend in de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Te vaak hoor ik van jou
Dat het schuurt, wat ik zeg,
Wat ik denk, of wat ik doe
Je kijkt er dan steeds
Ongemakkelijk bij -
Hulpeloos zwijg ik in antwoord
Op jouw klagen, op jouw zuchten,
En heb maar een verlangen nu,
Dat al het klagen en zuchten
Zal verwaaien in de wind
Zoals het zachte mergelstof
Gewichtloos door de wind
Weggedragen…
Onafhankelijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 Wat is het mooiste wat er is
te zeggen wat je weet
Om het gewoon maar op te schrijven
wat je er van vindt
Ik hoef geen rekening te houden
of ze mij wel mogen of niet
Mijn taalgebruik te ver gaat
en ik het heerlijk verwoord
Om eens lekker mijn mening te zeggen
de zielige bitterheid om te wennen
Maar daar waai ik over heen
Het zout van een…
Ex minimis - II
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
826 Het doet me aan de doden denken
Regen in een donker bos
Waar wel licht is maar gedreven
In wat koud is donker wordt
Regen donker bos
Wordt donker regenbos
In wat as is wolken wordt
Naar wat grond is nat gerezen
Waarin stilte zoveel dieper groeit
Tot op het bot vermolmd is…
Middernachtelijk lamento.
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
745 Ook deze haring zal niet braden, weet ik
waarna ik meer in schenk
en moedeloos maar onvermoeibaar
aan haar laatste woorden denk.
Ik tel de dagen zonder haar
die bloedeloos zijn en zonder gevaar
en ook de nachten, die niet kunnen behagen,
in lakens die ruiken naar droeve nederlagen.
Verlangen is een vogel die mij vaak openrijt,
Ik zie…
De oorlogswinter
hartenkreet
3.0 met 63 stemmen
10.922 het was koud, bar koud
we hadden niets om te stoken
de oorlog had alles opgebrand
we zaten ondergedoken
kolen waren niet voorhanden
hout was een schaars goed
onze kleding was versleten
hoe houd je dan nog moed
dekens mochten haar niet baten
kleine Elske stierf, mijn zus
vader hakte in de grond een gat
en ik gaf haar een laatste kus…
winterslaap
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.127 het eeuwenoude bos staat bloot
de aarde heeft zich nu verhard
is wit in plaats van donkerzwart
een ijzig laagje dekt de sloot
de dag de tijd is zonder kleur
de oostenwind beademt kil
de toppen van de bomen stil
gebroken grond een diepe scheur
van buiten lijkt het eenzaam koud
maar wie hierin gezworven heeft
weet al wat is gestorven leeft…
Zomerjurk
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.162 Een restje zomer was blijven hangen
in de rafels van haar katoenen jurk
Zij keek naar buiten en zag dat het
wit gevroren had aan de grond
een heldere nacht met sterren geweest
Na haar klompen aangedaan, de winterjas
stapte zij rillend in de koude buiten
ademde zij diep in, snuivend uit
de jurk spande en loste op van haar huid…