35722 resultaten.
Mijn poëzieboom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 er hangen gedichten
als fleurige linten
in mijn poëzieboom
zwarte draden zie ik
die droevig zwaaien
in mist van melancholie
tinkelende klanken hoor ik
met lichte humortonen
zij sprankelen zo blij
mijn poëzieboom ontvangt
in stilte wat zich aandient
vanuit geworteld zijn…
Vergeten! - Ja! dat was het woord!
poëzie
3.8 met 41 stemmen
6.504 welk een droevig lied!
Gewis een treurgezang.
Zeg Zanger, riep ik, wil uw Gaê,
Dat gij haar ook vergeet?
Of zingt gij, met mijn leed begaan,
Voor mij een droevig lied?
Vergeten...! neen! wanneer het graf
Mijn koud gebeent besluit,
Dan draagt mijn ziel in ruimer lucht,
Nog uw bevallig beeld. -
Vergeten...! ach!…
Air
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.467 Droom is 't leven, anders niet;
't Glijdt voorbij gelijk een vliet,
Die langs steile boorden schiet,
Zonder ooit te keren.
D' Arme mens vergaapt zijn tijd,
Aan het schoon der ijdelheid,
Maar een schaduw die hem vlijt;
Droevig! wie kan 't weren?…
TRANEN IN DE MORGEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
861 Brak mijn verweer en
legde droevige doeken over mijn hart
Ik laat de nacht niet langer domineren
mijn leven is nu weer volledig van mij
Ik leg mij niet meer bij de pijn neer en
sedert lange tijd..voel ik mij thans blij…
Moeder
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.368 Ik troost mij met de gedachte,
dat ik hier van nutte ben,
dat ik zoveel verschillende mensen,
maar ook de Heere ken,
dat het leven vreselijk droevig,
maar ook vrolijk nog kan zijn,
dat ik God zij dank nog geraakt word,
ook door andermans pijn,
dat ik dingen hoor, zó erg en zóver beneden de maat -
maar daar tegenover een bloeiende roos,
wat…
Mijn tranen en Zijn glimlach
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.127 over de dood
en diepe treurnis over het voorbije leven
is het verlangen naar ’t ontluiken groot
dat door Zijn ware liefde wordt gegeven
zo moeten wij verdriet en vreugde delen
over de dood en het herrijzen heen
tot wij ooit ontwaken in het Eeuwig Leven
bloeit Zijn glimlach in de rozen om ons heen…
“Krinklend water, stille Margot”
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
382 En toch beweegt het leven verder,
in elke stap die gij nog zet,
Margot reist mee als warmte,
een aanwezigheid die blijft, goddelijk en vrij.…
Gefundenes Fressen
snelsonnet
3.7 met 20 stemmen
1.941 Ooit had Milieudefensie iets verbetens;
nu wordt het evidente onderzocht:
Want zie, er wordt geen bio-hap verkocht
in alle welbekende fastfood-ketens.
Zelf heb ik ook zo'n onderzoek gedaan:
In snackbars tref je weinig obers aan.…
BLUES IN B FLAT
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Maar nu ik als aftandse oude sok
vermoeid en futloos door het leven sjok
is het ook de muziek die somber stemt.
Want mijn gitaar klinkt droevig en beklemd,
veel meer dan het spreekwoordelijke hemd
is mij de blues thans nader dan de rock.…
Een tuin vol dichtersdromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 schoorvoetend bezocht ik
een tuin vol dichtersdromen
onder een paraplu verscholen
tussen rozen en platanenbomen
ik vond er stemmen
als zingende nachtgalen
die zonder aarzeling het leven
in zinnen wisten te vertalen
van droevige hartenkreten
tobberige hersenspinsels
oprechtheid, vrolijke noten
wellicht ook eigen verzinsels
handen…
Nocturne voor een droevig hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
539 Nocturne voor een droevig hart.
Een slaapmuts met romantische
noten overgoten.
Wanneer het leven soms zwaarmoedig
rust en je weer graag door een lichtvoetige
ochtend wenst te worden wakker gekust om met
nieuwe levenskracht niet van het zonlicht
te worden afgesloten.
Nocturne een romantisch snarenspel.…
Duisternis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Droevig en alleen
uit de wereld;
is het landschap heel gedwee,
stil vredig en zacht.
Teder welt de bries
en raakt het goudkleurig tapijt.
Roekeloos zoals d'aanraking van een veer;
neerdalend als duisternis'ommekeer.
Is er niets meer te verwachten,
stil sereen de morgen afwachten.…
Bij het weggaan.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.471 dag lief
wat stond je
daar
peinzend
droevig?
te kijken bij
het weggaan.…
Een week
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.302 tot de winterdag
de zondag
alles dicht ging sneeuwen,
liep ik door de
weekse dagen
alles droevig achterlatend.
--------------------------------------
uit: 'Mijn duizendbladig boek', 2008.…
Achter mijn liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
768 Eeuwige zoete liefde
Verloren zal ik voor je zijn
Hier in dit heilige oord
Verbind ik me
In diep droevige inkt…
op tafel
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
475 wat te bespreken viel
en verder ter tafel kwam
een kopje, een kaart met
gelukkig nieuwjaar
een droevig kijkend beeldje
kruimels en kringen
de gedachte aan iets
ondenkbaar, iets wat niet mag
een brood dat werd bezorgd
en nu alleen maar duurder is
niet te vergeten al wat is kwijtgeraakt
maar niet onaangeroerd bleef…
O 'T RUISEN VAN HET RANKE RIET
poëzie
4.2 met 65 stemmen
6.617 't ruisen van het ranke riet
weergalleme in mijn droevig lied,
en klagend kome 't voor uw voet,
Gij, die ons beiden leven doet!
o Gij, die zelf de kranke taal
bemint van ene rieten staal,
verwerp toch ook mijn klachte niet:
ik! arme, kranke, klagend riet!
(1857)…
Wolken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.006 liefde
witte wolken
een heerlijk bonzend hameren
in het diepste van je hart
door heel je lichaam sidderend
met een onnoemlijke kracht
liefde
grijze wolken
de leegte, bestaan in het ijle
een onrustig, dwingend gevoel
wachten op het aankomen
droevig en wanhopig
om de leemte...om niets…
grenzen
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.301 een droevig gevoel reikt je hart
schendt de grens van het vertrouwen
het vertrouwen dat geboren werd
om van iemand te houden
sprekende vlinders die van gevoel
tot gevoel zweven in je buik
emotionele gedachten die botsen
om een liefdevol…
STRAND & ZEE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Naakt gelegen aan
de open zee
neemt 'ie' me mee
in het iets
of het niets
in het vroegere
in het droevige
in het vrolijke
in al het mogelijke
van je kennis en kunde
van 't loslaten en gunnen
want wie geeft
die leeft en
die zal ontvangen
zelfs in overvloed
Hè...natte voeten
't is al weer vloed!…
Behalve de haan (Omne animal)
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.571 Een droevig dier, maar een volleerde leugenaar:
de haan, markies, het hoerenjong op stand.
Een pront getande kam, de sporen op terreur.
De roedel kippen, hoerig blond van angst:
plebejisch vee, van Kopf bis Fuss excuus.
---------------------------------------
uit: 'Een engel van Rosetti", 1981.…
mensen zijn allemaal anders
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
623 je hebt ze in alle soorten:
blije,
droevige,
brutale,
gelukkige,
arme,
rijke,
fuifnummers en pilaarbijters,
koplopers en lantaarndragers,
tafelspringers en wezels,
spoken van de opera's,
en feeën om door een ringetje te halen!
naar dewelke gaat jouw voorkeur?…
lange adem
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
790 wees niet bang
als je scheuren moet lijmen
twijfelt aan iets
alles of iemand anders
niet bang
voor droevig dwalen
door het open einde
als niets zeker is
wees niet bang
om opnieuw te beginnen
voor aarzelingen
als de taal niet stromen wil
niet bang
je mag opnieuw beginnen
wees niet bang
je adem is lang…
Levensmoe
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.545 Moedeloos buigt het grijze hoofd
zich over de gevouwen handen
ogen weerkaatsen avondgloed
leven drukt zwaar op het gemoed
de tijd heeft hem zijn kracht geroofd
De mond trekt een droevige lach
als gedachten naar zijn Magda gaan
die lang geleden al haar ogen sloot
hem voorging in een oneindige dood
de vreugde meenam uit zijn oude dag
De…
De lege stoel
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.923 Ze zet s'avonds ook niet de wekker,
wat ze voelt is een droevig gemis.
Haar leven gaat in eenzaamheid voorbij,
de uren tikken de tijd langzaam weg.
Ze vraagt in stilte: God, hoelang nog
dat ik mij voorgoed te ruste leg ?…
Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
4.194 Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen,
En van de woorden en van de gebaren
En van de droevigheden en van al het staren
Om dit dat alles was en is vervlogen.…
liefs,
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.850 Het stormt onbegrip,
Het waait eenzaamheid,
Het blaast droevig,
Omdat ik aan ‘jou missen’ lijd.
Wolken varen donker,
Wolken varen licht,
Wolken varen niet,
Want de zon is jouw gezicht.…
Naaktstrand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Plooide mijn ik in jouw plooien
scheen de zon te schijnen
zoals jij nooit eerder naakt
tot een waarheid was gekomen
begon te vlooien, zand volmaakt
bleef soms wat droevig billen hangen
pleisterde een onzichtbare God
voor jouw voorzichtige kruis.…
Voor Valentina
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.197 Zij noemt mij aap
niet omdat ik lenig ben
maar meer vanwege
mijn droevige ogen
Van één die in gevangenschap
zijn hersenomvang af voelt nemen
Weer terug in de natuur
vrijwel onmiddellijk
door een virus wordt weggenomen
het went nooit wie je bent
zingt ze zachtjes voor me heen
wacht ze tot ik haar wakker kus…
stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 droevig schuilende dromen
vervlogen met de wind
in het hunkerende zand
gebrand op verse sporen
wacht het pad de leegte lang
ogen die hier ruimte zien
zijn dichterbij de marathon
en vinden stil hun glans
mijn voeten voelen warm
tijd om vlam te vatten…