2644 resultaten.
...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
457 “I have a dream”
zei mijn hart; ik dacht aan hem, zijn droom
zijn wonder
nu straalt hij indirect van schouders
die de wereld willen dragen, hoopvol, strijdig met
het witte hart
dat velen in zich denken
ik hoop mee
op beter, waardig met elkaar en daar
hervinden we het schenken
van een wereld, uit één stuk…
Jij schetst mijn zwijgen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
510 Jij schetst mijn zwijgen als een stille droom
waar ik zal zijn als mijn woordenzeef ontwaakt
in het inspiratieloze niets
op weg naar jou door de deur
als een boot zonder haven
waar zal ik zijn
als jij mijn zwijgen schetst
aan de andere kant van verlangen
alleen in de sereniteit
van een eenzame zomernacht
jouw naam op mijn wolkenraam…
Deuren
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.438 Elke dag
worden duizenden mensen geboren
Elke dag
gaan duizenden mensen dood
Elke dag vrijen duizenden
met andere duizenden
en moorden enkelingen
duizenden uit
Elke dag zoek ik naarstig
naar mensen
en ga met mijn kop
door duizenden muren
--------------------------------------------------
uit: 'Een haven voor alle woorden', 2012.…
Plovi, Plovi
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 een visser vaart uit
ver van het land
in een wrakkig bootje
zijn hart draagt liefde mee
op de grote dobberzee
het water, water
zee zo diep kleurt
als de ogen van Anka
blauw, zo blauw
zijn wonderschone vrouw
“bootje, bootje
breng mij veilig
naar de haven
met mijn vissenmand
naar het thuisland”
* Naar een Dalmatisch volksliedje…
Vlieguren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 blijf nog even, we hebben
onze tijd niet verzadigd
doorleef nog even, aan
kalenderscheuren voorbij
buiten het zicht van
de haven, struinend
door het kathedrale bos
dunner dan gisteren
altijd helder als
ontluikend avondlicht
binnen vaste kaders
vanwege vluchtgevaar
raam of gangpad, een
warme doek in 't gezicht…
DE SINT EN PIET AAN EEN HAVEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
699 De Sint en Piet waren in een grote haven aangekomen
kinderen zongen en dansten met een wimpel op de kade
vlug Piet strooi de manden uit met snoep en chocolade
en ‘s nachts glijden we door de schoorsteen, wijl ze dromen…
-hoe krijgen kindjes in oorlogslanden, hun snoep in handen?…
Jeugdhaven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
809 Er liggen zes boten
aan een steiger
in de haven van mijn jeugd
ieder met een eigen zeil
een buitenboordmotor en roeispanen
een kiel, een roer, en een reddingsboei
soms spring ik in het prille water
van het meer, met minder herinneringen
bevaar ik oceanen in mijn fantasie
waar mijn moeder plots een eiland wordt
en mijn vader een gebergte…
Frans
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.743 Je was altijd mijn veil`ge haven
een helder baken aan de kust
en op de meest woelige momenten
vond ik bij jou mijn rust...…
niets zijn onze harten
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.386 beheerd door een hart
liefde als nooit
geheel onverwacht
besprenkeld met hoop
gegroeid verlangen
in heel korte tijd
met liefdessluiers behangen
verlost van alle pijn
gevoel van wij samen
verdwaald in liefde
op zoek naar de haven
een plaats in het niets
want niets zijn onze harten
bakens van liefde
verlangen kan niet wachten…
schipper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
896 de volle zeilen bol
van zilten bries
de lippen zout
en zongebeten
is hij alleen nog
vastberadenheid
de blik blijft
strak gehecht
aan verre horizon
hij heeft de tijd
getemd glijden de golven
weg onder zijn voeten
en winden wijken terug
voor zijn gelouterde gelaat
hij is een god
totdat hij klein en koud
de haven binnengaat…
In memoriam J. Slauerhoff
gedicht
2.2 met 4 stemmen
5.557 Als een die nooit zijn straf uitzit, hoor ik de regen
achteloos-eentonig vallen op het huis;
waar, in welke haven, heb ik zo gelegen,
liggen luisteren, reedloos, naar het zeegeruis?…
Zwijgzaam
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
878 Jouw zelf gekozen woorden
Dringen zalvend tot mij door
Jij, die tot mij spreekt
Omringd door duister
Ik hoor je aan
Je vult mijn oor
Wanneer jij verhaalt
En ik je beluister
In deze veilige haven
Dit vertrouwde bed
Ben ik het
Die niet praat
Net zo min fluister
Zoveel vertrouwen
In elk gesproken woord
Maakt dat ik voor jou zwijg
en…
binnenzee
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
559 op kousenvoeten verdween
het licht uit de haven
heel even hield de tijd
zijn adem in
dan groeide hij traag
terug in de duisternis
wie weet van
het vissersgezin van
de man die met zijn
houten botter de
Zuiderzee bevoer
van de vrouw die negen
kinderen baarde
ademt iemand nog de
diepste lagen van het
zoute verleden toen…
apodict
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
137 deze plek is onbekend
toch zegt iedereen ervan te weten
alles rechtlijnig, geen doolhof
van twijfel of milde fluister
hier is geen waarheid te vinden
daarvoor is de vindplaats te stellig
het water nog te vloeibaar
en bomen te schaars voor bos
voorbij onaangeroerde weelde
lonkt wederkeer in veilige haven
het blijft bij woorden, vastgelegd…
Bij een sterven..
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
813 Even, heel eventjes nog
schaart de krab zich onder
de levende zielen
een kleurig waterleven
spat parels in het niets
een laatste greep in angst
ze bloost paradijselijk groen
– boven het het oranje maal -
om de aandacht op afstand
het is triest en wrang
omkomen in een haven
zo bijna thuis te sterven
zilt water heelt het beeld
van…
lessen des
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.908 met het anker losgeslagen
windstil in de haven
drijven wij toch langzaam weg
naar volle zee
drijven wij weg
en geesten reizen mee
het kalme water klotst
zachtjes tegen het schip
dat vaart onder de vlag
ik zink
in mijn liefde voor haar
een matroos speelt een lied
op zijn gitaar
voorlopig nog geen land in zicht
de haven inmiddels ver…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schepen liggen in de haven
onbeweegbaar aan zware ankers
vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen…
Rensel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 vormde vroeger
de grenze
tussen Winschoten
en Westerlee
het veenriviertje
verdween
maar het laatste stuk
van Winschoten
tot de Pekel Aa
staat met wat geluk
op de kaart
als trekvaart
en dat daarna
verbreed
als haven
dienst deed
in combinatie met
het bedrijventerrein
dat ook Rensel heet
misschien
laat de Trekweg
ons nog zien
hoe…
Zo zeer
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.090 Ik kijk toe hoe golven breken
Op de uitgesleten stenen
Mijn gedachten blijven steken
Bij alles dat is verdwenen
Hier aan de haven vind ik rust
En herleef vervlogen dagen
Ik zie hoe zee de kade kust
Golven diepe groeven zagen
Hun liefde gaat gepaard met pijn
Zoals ook die van ons mijn schat
Maar het is en zal altijd zijn
Zo zeer heb ik…
Ochtend in Cádiz
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
942 Van de haven,
op het geluid van golven,
komen de zingende vissers
met hun last van oesterschelpen.
De Atlantische wind
speelt met de molens op de heuvel,
met het haar van vrouwen,
met stof en met bloemen.
De ochtend is van parelmoer.…
Volle dracht
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
806 Geleid mij naar het rijk van troost
waar de harde waarheid zetelt
ik reken af met de provoost
die mijn open wonden netelt
ontrukt aan de vergetelheid
koester ik geluksmomenten
tot nieuwe toekomsten bereid
over lijken van serpenten
bevangen door verbeeldingskracht
zal ik meren in jouw haven
wij zijn elkanders volle dracht
laat het wildebeest…
Blues van alledag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Het kind is groot geworden
het komt als koning
met pracht en praal
en een bende aan land
in de haven van weemoed
en de blues van alledag
Omringd door soldaten
streelt hij het bont
van zijn mantel
hij is geen held
hij brengt geen gouden tijden
geen loon naar werken
geen bescherming tegen onrecht
hij geeft alleen een show
van zijn…
Queen of the sea
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Met prachtig weer deed het de haven aan.
Een mooi schip met vele containers, ga er maar aan staan
om dit telkens weer binnen te loodsen.…
losgemaakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
594 in de haven ligt
een oude kadering
zonder landvasten
hij is het vasthouden moe
waardig monument
in keien vastgegroeid
met een boog loop je
om hem heen
het mensenoog reikt hoog
naar de masten
de huilende wind laat mast
en vlag uitbundig dansen
schepen meren aan
lussen om bolders gelegd
geen touwen om de oude
hij is los gemaakt…
Een andere vrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.491 Zij deed zo haar verdomde best
om hem waterdicht te vertrouwen
haar liefde voor hem deed de rest
zij dacht dat ze op hem kon bouwen
Haar leven rondom hem ingericht
altijd een geborgen veilige haven
elke dag zijn mooi weerbericht
zoveel warmte die zij elkaar gaven
Zij hield van hem met hart en ziel
en droomde altijd met een gulle lach…
wachten
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.873 Wachten tot de mist verdwijnt
en de zonnestralen mij bereiken
zodat mijn dromen beginnen te leven
Wachten tot mijn schip een haven bereikt
hopende op een welkom
dromen over het einde van de eenzaamheid
Wachten tot een zucht van liefde mij aait
mij weer tot leven brengt
als was het een kus van een fee
Wachten tot ik al die liefde delen…
"Jij en Ik "
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
3.998 Jouw warme veilige haven
na dagen vol met stress.
Jouw maatje, vrouw én
jouw liefdevolle minnares!…
Ben van 1933
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
899 Donderdag een etentje aan de haven
op donderdag raakt de dood
om op 31 mei terug te keren
definitief dit maal.
Op donderdag een dienst
de banken stijf en ongemakkelijk.
Wij zouden volgend jaar
jouw verjaardag vieren
jij glimlachte omineus daarbij
zo zul je altijd blijven.…
Blessuretijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Die het leven
Had opgegeven,
Die dag in de
Schaduw van onleefbaar
Beton waar de vogels
Zich voor zo ver
Ze er nog waren
Tegen te pletter
Vlogen -
Kwam in veilige haven
Met gesprekken die er
Werkelijk toe deden
En naar behoren bedeeld
Met farmaco -
Het leven dat onverwacht
Terugkwam maar niet kan
Voorkomen dat ik
Met…
Witte Haven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
578 oneindige palmenpromenade
tot aan die witte haven
waar engelen je toewuiven
zingend op een verlichte kade
je leiden naar het Paradijs
waar de Zomer eeuwig blijft.…