421 resultaten.
blind en welwillend
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
460 Er is veel dat schittert
in klaar daglicht zelfs
maar ongewis blijft
deemsterend en weg
ons er vanaf gegraagd
het dagen het duister in gedragen
op blinde draagbaren
het verglijden in het ongeziene tersluiks
de dag vermoord in verholen ogen
de luifels welwillend
verdicht tot een matrix zonder kieren
elk mijmeren herleid tot blind suffix…
Raadselachtig
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
995 Ze wil de stad bekijken
zonder dat de stad haar ziet
wandelend in de schaduw
van de brugpijlers
voetstappen in en nabij de goot
ze struikelt over hobbelige
kasseien,wurmt zich
tussen struiken door
steekt donkere straten over
met blinde dove ogen
ze fluistert zich een weg
onbespied en ongezien
haar voetstappen
zonder spoor
achter…
Onopgemerkt
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
811 de put te midden van heuvelland
in strelende wind echoot zacht
de klacht van het ongeziene
langs stenen met mos gesmoord
drijft nog immer ongehoorde eenzaamheid
waar een poort de kleuren dempt
in droefenis stemt
een gevangenis van verdriet
diepte die doorboort
zolang de glooiingen niet strijken
zucht het verborgene voort…
Zonder woorden
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
689 mag ik
nog dromen
over komen en gaan
naast je staan
als jij dat nodig hebt
de tijd voor even stilgezet
met je spreken
zonder woorden en geluid
mijn hand zacht op je huid
je ongezien
warm in de ogen kijken
jou mijn liefde laten blijken
mag ik dromend
bij je zijn de echte afstand
doet me steeds meer pijn…
Grenzen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
589 Worden bewandeld
Overschreden met gedrag
Ook als dat eigenlijk niet mag
Ongezien vaak gebeurt
Ieder zijn tijd, ieder zijn beurt
Er wordt grenzeloos veel gehandeld
In Babylonische verwarring
Zorgt dit voor verstarring
Je kent het wel of niet
Wat in het vat zit, zit in het verschiet
Wat niet verzuurd is wanneer je ervan geniet
Wat wel…
Winterse scheuten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 in winterse scheuten
knoppen de prille
kleuren van lente al
bolletjes bruinen
aan randen spruiten
vorstwitte stengels
zwart aardse
beschutting houdt
warmte nog lang vast
een micro klimaat
waarin voorjaar
ongezien kan gedijen
om ons te verblijden
met haar onverwacht
schitterende lentepartijen
wil melker
15/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Vergetelheid (13 mei 2000)
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
661 Bloemen blijvend uitgebloeid,
vazen ongezien verder leeg
vergeten op stapels onzichtbaarheid;
opzet, onachtzaamheid
of domweg onverschilligheid?
Vergeet ook die dag
vol gedoofd vuurwerk;
begin maar bij morgen.
Geen dag komt ooit terug.
Wie wil de herdenking vieren,
van vervlogen geluk?…
Dagen lang
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.115 En veel later, als er later was
zou ik alleen en onopgemerkt,
ongezien, zonder jou, verdwijnen.…
Vrijblijvend advies
gedicht
2.7 met 53 stemmen
36.265 Tel ongezien tot tien
op je vingers
in een gesprek voor je antwoordt;
zo lang duurt de suggestie van luisteren.
Blijf in de ogen van de persoon tegenover je kijken.
Vermijd staren door zo nu en dan te knikken
(volg de beweging van de kin).
Wees vriendelijk als je aankomt.
Voor je weggaat.…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
2.321 De woorden kunnen niet vertolken,
alleen maar wegwijzers zijn
naar het blijvende, het ongeziene;
je optillen uit de pijn en
je genezen.
Hier past alleen maar zwijgen
en diepe dankbaarheid;
niets gaat verloren van
wat liefde heeft gegeven,
en trouw in helderheid.
Bij het overlijden van de moeder van G.…
onderduik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Verscholen achter luiken
huist het kleine ongeziene leven
in de holte van de kindertijd
Zeven vreemde huizen je zou er
verdwalen verzwegen namen
woelen diep in de kinderborst
In de schaduw achter het
fluisteren van de groten
gaan bange geheimen schuil
Het daglicht botst
tegen gesloten luiken
de kat kijkt naar je wollen bal…
Onze verborgen extase
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
934 Ze hebben zich gehaast doordrenkt
met jouw vluchtige aanwezigheid
en onder het plaveisel woeker je voort
en betover je nog ongezien
de horden die gedachteloos slenteren
over onze verborgen extase.…
Lillith; de Nachtvlinder
netgedicht
1.0 met 13 stemmen
1.142 Mijn kleuren stralen
onzichtbaar voor hen die slapen
in duisternis ongezien zoek ik
naar het Licht.
Kun je mij zien
dansen, zweven?
Mijn koninklijk gewaad, ooit geweven
met engelengeduld?
De kille maan is mijn lamp
die jou laat zien wie ik ben
Lillith, de koningin
der Nachtvlinders…
Verlegen schaamrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik speel
met licht
op je gezicht
laat schaduwen
dansen in nog
onbekende kansen
altijd was er
contrast dat alles tot
zachte proporties bracht
in dat vage schijnen
konden er ongezien
zaken verdwijnen
nu uitgelicht
laten liefde en pijnen
hart en ziel verschijnen
kon je gezicht dromen
maar de realiteit
geeft een andere kijk…
In weerkaats
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
625 ik zag je
dansen op
de zwarte
lijn die de
gouden glans
als schaduw had
alleen je ogen
twinkelden
in weerkaats
het ongeziene
priemden stralen
zonder eind
met jouw
pirouettes
bouwde licht
zijn cirkels
in piramides
tot de hemel
waar zij
in ontmoeten
het sterrenlicht
begroetten
in de blauw-
gouden kleur
die zonder
zwarte…
terwijl mijn moeder
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
836 terwijl mijn moeder
me wiegt streelt
ze over haar buik
als het ongeziene
leven zich roert
wie is het kind
dat ze streelt?
terwijl mijn moeder
me wiegt in haar armen…
De Spin *)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7.845 ik uit mijn duister traag
wiegend tussen hoog en laag
mijn verwarring als de spin
die verloren in een vraag
zonder einde of begin
zichzelf voelt gevangen in
zijn vergeefse hinderlaag
tot de stille vleugelslag
van een vlinder binnendringt
in het raadsel van het rag
en het sidderende dier
tussen zijn en niet-zijn zingt
op zijn ongeziene…
in kleine munt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
676 ik ben er niet
mijn vriend
van weinig woorden
je telt het wisselgeld
dat over is gebleven en koopt
daarmee wat dagen nog te leven
in kleine munt
rek jij de tijd
met uren en seconden
wij haasten ons
want ik wil bij je zijn
ongezien doet afscheid teveel pijn
wij zien elkaar in liefde en
vertrouwen dood maakt geen verschil…
vrijde met je schaduw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot licht onze naaktheid
bedekte en zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er altijd…
Eeuwigheid in startblokken - Ode aan de resevekeeper
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
544 Hee reservekeeper
trouw en ongezien
popster zonder publiek
Slechts eens
in de 25 jaar
ben je nodig
Topfit
schitter je
uitsluitend op het trainingsveld
wetend dat door jou geen wedstrijd gewonnen wordt
Maar nu
heb ik je gezien
in mijn gedachten
ik heb bedacht dat je er bent
Ik had ook een vraag:
hoe motiveer jij jezelf
iedere…
Herinnering
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
269 Duisternis omkleedde het ongeziene,
ik slechts in dromen mocht aanschouwen.
De vrucht, ik zo graag proefde,
die ik tot mij nam, mij nooit mishaagde.
Deze zoete vrucht met een smaak om
altijd te proeven en te herkauwen.
Maar die smaak is verloren, verleden tijd,
is nu, onvindbaar, voor altijd kwijt.…
- Gemeden -
netgedicht
4.2 met 69 stemmen
1.456 Inwoner van de tosende stad,
druk is het, traumatisch de stress
een angstvallig gemeden aspect,
ongezien bruisend kort het leven.
Toenemend de druk om indruk
te maken, idealistische ruimte
de uitgestotene mindere te geven,
luister naar mijn woorden even.…
Geluk
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.059 Geluk is niet een vaststaand feit
Het is, denk ik, per-on-geluk
Geluk is niet te koop
Geluk niet te verdienen
Hebben we dan gewoon Geluk gekregen
van de Ongeziene?
Ik heb geen definitie van geluk
het is ook niet perongelijk
het is ook geen toeval
...het is gewoon...betrekkelijk!…
Stille woorden
netgedicht
5.0 met 335 stemmen
1.710 vloeken helpt niet
als pijn het achterste
van je tong kan zien
waar tranen verdrogen
voordat zij zijn
vergoten regeert
al de ongeziene
meester van verdriet
omdat pijn
het bestaan van
andere emoties
uitsluit en verbiedt
ook ik heb stille
woorden in mijn
huid gekrast om te
voelen wat niet mag
het andere dat
ongelukkig heet…
In dit sterverlichte uur
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
782 Geen mens zal ons
ooit storen
op de magische plek
langs de rivuier
waar zuiderwind waait
een koele zomerbries
door jouw
zilverzachte haren
ik raak jouw groene ogen
even lichtjes aan
jij voelt je verblind
door dit nachtelijk elfenkind
in dit sterverlichte uur
vrijen wij ongezien
in gedachten van gevoel
beider ziel smelt samen…
Spirituele groeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 ik zag de
blikken gaan
ogen lichtten op
in elkaar warm
en liefdevol verstaan
een verstolen lach
die een tintelende
spanning bracht
met ongeziene
warme complicaties
in even raken
ontlaadden met
kleine knettertjes
de voltages die wij
met allen maakten
nog hadden wij geen
enkel woord gewisseld in
dit onverwacht ontmoeten
maar…
de laagste tonen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
689 mijn hoofd bloedt
dieper dan ik kan verdragen
en in de morgen
wanneer de nacht is uitgeademd
verwekt mijn lichaam de schimmen van schuld
zo machteloos en ongezien
de smaak van dood
spuugt metaforen, bekende stemmen
doorheen het veld van zwarte dromen
buiten leeft de dag
en ergens, ik weet niet waar,
omspant het lot mijn ziel…
In het laatste licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
548 het feest van geboorte
vergeet de ongeziene schaduw
van het tijdelijk zijn
jeugd verkent zijn grenzen
voelt de pijn van het bestaan
zonder ooit besef te kunnen gaan
pas als licht en donker
keuzes gaan bepalen
komt de finale aan de horizon
ik heb de schaduw
in mijn handen
vol beschenen door de zon
nog breek ik er stukjes af
maar…
nachtelijk geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
843 droom krijg ik wel liefde
Ja, dan slaagt de passie wel
Maar in ‘t onvervalste leven
Lukt de liefde niet zo snel
In mijn droom ben ik gelukkig
En is alles echt ok
Maar in ‘t authentieke leven
Zit ‘t al heel lang niet zo mee
In mijn droom kan ik wel dansen
Heel gezellig en intiem
Maar in mijn echte daag’lijks leven
Leef ik eenzaam, ongezien…
Vergeten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
762 Ongezien
en ongemist
kon ik
weer verder
met mijn leven.
Alleen ikzelf
weet nog
wat ik toen zei
en dat geen mens
ja, zelfs niet jij
mijn roepen heeft gehoord
mijn woorden,
die niemand
heeft verstaan
verwaaiden in een wind
van ongehoorde tekens
die ook al in die tijd
verloren zijn gegaan.…