1730 resultaten.
Onzichtbare Orde
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
515 schijnbare
beweging
Maar nooit
zonder speler
die dankzij
zijn 'verbeelding'
de toonhoogtefiguren
met zijn lichaam
tot klank wekt
in begrijpelijke
gebaren
Hoe die klinken
is van invloed
op de wijze
waarop wij
op onze beurt
dat 'proces in tonen'
verbeelden
In klinkende
gebaren
ontstaat aldus
quasi-interactief
een onzichtbare…
onzichtbare golflengte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
454 Ik heb een leven
als een luifel
zonder dwarsregels
ik zwelg in de zon
ik verzuip in een zee
van ruimte
En al het licht
dat me tegemoet komt
door het raam
in de kamer
de stoel waarop ik zit
scherp afgelijnd
ook van licht gemaakt
Ik verdrink in de lege kamer
want ik ben zelf van licht
maar ook zonder licht
scherp afgelijnd vlak voor…
Onzichtbaar eenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 voor mij
maar hun eigen leven levend
afwezig zijn voor mij
in de avond, de nacht en
wanneer de dag begint en
ik alleen ben met mijn ideaal
hoe het zou kunnen zijn
met altijd wel de adem van
een dierbare dicht bij mij
Misschien is dit ideaal
mijn neiging geworden
om af te wachten
te berusten en toch
te blijven verlangen –
onzichtbaar…
Onzichtbare steden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
448 Daar achter de bergen
moeten mensen wonen
in fantastische steden
Opgestapelde huizen
torens in zevenvoud
in de rivier, onwerelds
rijk van het goud
dat zelfs stroomopwaarts
aanslibt op de stenen
waar vlinders blok na blok
bloempotten vinden, en blad
voor de rupsen, hun kleuren
een schitterend patroon
een vertrouwd geheim
dat het…
Mijn onzichtbare verdriet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Het leven moe, getroffen door een schaduw
Wat zet mij hiertoe
Mijn gedachten van angst, pijn, verdriet
Achter een masker die ik, steeds weer opzet
Op het masker staat een lach, een lach die niet aansluit bij wat ik voel
Het verbergt mijn ware ik, dat is dan ook mijn missie, mijn enige doel
Van binnen is het koud, ijs en ijs koud
Perspectief…
onzichtbare wonden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 wonden, ontoegankelijk voor
het hedendaagse oog, stigma’s
uit een era dewelke die
louter het verleden de
herinnering schaalt van
één tot de griffioen die
zich in het heden manifesteert
de tijd heeft geheeld, de tijd
heeft genomen en gegeven,
doch tijd is een schermutseling
van kommer en kwel - doch
let wel - laten we de euforie
aanbidden…
Totale onzichtbaarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Totale onzichtbaarheid.
Voor jou.
Voor iedereen.
Zelfs voor mezelf.…
De onzichtbare grens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 We staan op dezelfde, gebarsten tegels,
onder een hemel van dertien in een dozijn.
Toch lees jij de wereld in andere regels,
is jouw zonlicht anders dan de mijne kan zijn.
Ik zie de scherpte van de vrieskoude morgen,
jij ziet de glinstering in het bevroren riool.
Achter elk ooglid zit een landschap geborgen:
een eigen kompas en een eigen symbool…
Onzichtbaar maar onlosmakelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
205 Er zit een draad
die niemand ziet
maar die geen mens kan breken.
Geen maatregel,
geen afstand,
geen zorgvuldig geformuleerd besluit.
Je kunt een kind verplaatsen,
een bed verschuiven,
een leven opnieuw inrichten -
maar niet
waar het vandaan komt.
Niet de zachte echo
van een stem die nooit verstomt,
niet de schaduw…
De onzichtbare censor
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
195 Achter een scherm van vage namen,
heerst een anoniem bewind.
Zij die hier de regels beraamden,
zijn voor eigen willekeur blind.
Wat een veilige haven moest wezen,
een vrijplaats voor het broze woord,
is verworden tot een plek van vrezen,
waar de hardste stem het beste scoort.
De redactie kijkt toe en zwijgt stil,
als kliekjes een dichter…
De Onzichtbare Tredmolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
123 Zij zagen slechts mijn grijze haar,
mijn holle wang, mijn moede tred;
geen mens vermoedde hoe haar ogen
mij stiller dan een cel bezet.
Ik jaag door straten, dag na dag,
naar goud dat telkens verder wijkt —
een vrije man in volle stad,
wiens hart aan eigen tredmolen slijt.
Misschien is wie zijn keten ziet
al minder arm dan wie haar draagt.…
Verdraaid pijnlijk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
445 Verstopte wereld
Onzichtbaar
Verdraaid
Lastig
Gevangen in de wirwar
van draden
Verwarrend
Pijnlijk
Angstig
HELP!…
NEVEL VERDEELT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Effen, grauwe lucht
hangt laag: de toren zie je
half zeer scherp, half niet.…
Rood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
392 Rossig,
een vinger in een bleke wereld—
te zichtbaar om te verdwijnen,
te zacht om te blijven.
Ze lachten.
Niet luid,
maar net genoeg
om iets te horen scheuren.
“Uniek.”
Het woord dat mensen zeggen
wanneer ze bedoelen
dat je nergens past.
Jullie zijn geweldig,
zei ik met een glimlach
die nergens hoorde.
Een kleine buiging
naar…
Hemel der onzichtbare coördinaten
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
784 Waar de taal van
de ander de richting
betast
spreekt verblindend
zicht
door
de ander beticht een verborgen geschiedenis
gebouwd op oude stenen
in klanken bedoeld
als muziek
woorden klonken
als vleermuizen
omgekeerd
in een donkere grot,
niet het zien
hield hen uiteen
enkel de echo welke
te laat terugkeerde
een trilling,…
De ingehaalde morgenstond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
281 Morgenstond die zich vergist
in de warmte
een adem die nog nacht draagt
in haar mond
koude handen liggen los
naast mij
alsof ze niet weten
van wie ze zijn
de hondenriem staat op
rekt zich uit
en besluit te vertrekken
zonder mij langs het
buitenverblijven
waar deuren ademen en
hekken zacht fluisteren
loopt zij-
trekt onzichtbare…
Klein gewicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
478 Misschien begint
verdwijnen niet
bij het gaan
maar bij langzaam
kleiner leren staan
misschien daardoor
vroeg al verstaan
hoe veilig stilte voelt
tegenover werkelijk
bestaan
hoe zachtheid
langzaam veranderd
in beleid
tot bijna elke emotie
voorzichtig wordt
vermijd
het lichaam bewaart
ondertussen
ieder spoor
later keurige…
Virus
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
729 Een onzichtbare vijand
Met aantoonbare slachtoffers
Het maakt ons allemaal angstig
Om onze dierbaren
Om onszelf
In relatie tot die dierbaren
Want wie zorgt er voor hen als jou iets gebeurt
De onzichtbare vijand
Met aantoonbare slachtoffers
Het maakt ons allemaal onrustig
De wereld staat op zijn kop
Niets is hetzelfde
Geen…
samenwerken?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
617 we vormen steeds onszelf
om te passen in de wereld
die wij ook dan hervormen
met wat wij doen of laten
om wonderen te realiseren
in het zichtbaar onzichtbare
dat wij toch menen te delen
al is onzichtbaar ook zichtbaar
de hang naar onafhankelijkheid
die wat gemeenschappelijk is
alleen dan ook realiseren laat
als dat wat onszelf zijn laat…
ik
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
630 ik
ben als
één nachtje ijs
ogenschijnlijk veilig, onzichtbaar gevaarlijk
breekbaar…
Liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.401 geef je over aan de liefde
die onzichtbare kracht
niet te doorgronden
niet te overwinnen
geef je over aan de liefde…
Aaneengeregen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
826 begin de dag met tranen
daar ik ze rijgen kan
tot een ketting
doch blijft
de gevoelswaarde
voor altijd onzichtbaar…
Ik wens mij soms onzichtbaar
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.256 Ik wens mij soms onzichtbaar
Waarom weet ik niet echt
Of wens ik mij als veertje
Dit meen ik echt oprecht
Onzichtbaar in het openbaar
Of het veertje dat kan zweven
Dat fladdert op een zachte bries
En men dan denkt wat krijgen we nou
Wie zou dat veertje wezen
Ik heb, al zou je denken,
Niets te verbergen, dat is het niet
Maar soms, heel…
Niet kunnen..
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.802 Niet kunnen krijgen
in wat je gaf
Niet kunnen geloven
in wat onzichtbaar was
Niet kunnen denken
in wat ondenkbaar was
Niet kunnen vertrouwen
in wat goed leek…
Lovebug
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
982 Je kroop in mijn hoofd
Stiekem, maar ik liet je
Aangenaam verdoofd
Onzichtbaar, want niemand ziet je…
gedicht in elf: kanker
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.821 voor rian
kanker
een strijd
tegen onzichtbare cellen
chemokuren en bestraling volgen
aanvallen!…
De maanschijn hangt
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.635 Als weefden onzichtbare handen,
handen, uit het schimmenrijk,
een koele witte wade
om een onzichtbaar lijk,
zó ligt, in het bleke maanlicht,
een rag van draden gespreid,
waar duizend tranen op blinken,
door onzichtbare ogen geschreid...…
Het sprookje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
590 Het sprookje
Het toneel
De doeken
Van ons koningshuis
Ons moreel
De onzichtbare hand
In ons land
Kritische beschouwers
Toehoorders
Intellectuelen
Vallen
Daar waar de koning praat over ons allen
Dat wat ons bindt
Koningsgezind
Zijn of niet
De koning
De onzichtbare
Macht
Die zwijgzaam
Zijn volk toelacht
Ik sta bovenaan
Ik groet u…
O, opnieuw daar te zijn
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.927 O op dat strand, aan dat randland
tussen de onzichtbaar aanrollende golven
en het onzichtbare land, daar ieveranst
tussen Breskens en Cadzand.
En dan dat monotone.…
Vergetelheid (13 mei 2000)
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
661 Vergeet maar rustig verder,
tot onzichtbaar onbestaan.…