6431 resultaten.
mijn poëzie zwemt in het abnormale
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
716 abnormale
gegrift in vernieuwende drift
in een wereld van louter plezier
schuurt het zelfs de teerste huid
ik spel woorden in dagen met lange passen
routineus ontdekkend in onrust
woordstrelingen in het nog onbekende
die geuren vormen in het onverklaarbare
met al mijn vermogen en bescheiden talent
maar in onverdroten intuïtie
en in opperste…
verloren schreden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
163 een cartograaf die verwijst naar
het onbekende landschap waar engelen wonen
in opperste gelukzaligheid wellicht?
in de geheimen van de bloedstroom
ontstaan in het donker
vind ik jou in verloren schreden…
au suivant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
681 onvoorstelbaar lekker was
hij beseft nog niet
dat hij reeds, op zijn beurt
de horens draagt:
de dumpingbrief is reeds geschreven
als hij onwetend
voor het laatste met haar vrijen mag
hij kent nog niet
zijn volgnummer in haar palmares
van mannen die ze strikte
als publiek
om met talent en overtuigend
haar uitgebreide gamma
meervoudige orgasmen…
Verweven hartstocht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
962 Hij versiert haar bed met geuren
van beminnen zijn kus valt lief
geen bloemen of liefdesbrieven
nooit leest hij Homerus voor
Hij laat haar smeltend zijn
stormen felle kleuren geel
heeft hij nette fantasieën
en houdt niet van extreem
Hij huilt niet van geluk
trilt nooit als hij haar ziet
of valt smekend op zijn knieën
hij ziet haar…
Gruisloos
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.032 Jij kwam gruisloos
bij mij binnen
kroop heel even
onder mijn huid
haalde het opperste
onderuit scheurde het
vel in tweeen sprak de
sterke taal van eelt
wiste plaatjes in zak
formaat toonde positief
het negatief van sombere
dagen lachte de storm
naar gisteren en zon naar
morgen, je had mij niet
lief nee, je klikte gewoon
even…
en ik
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.017 openen
ik durfde niet
durf niet
omdat ik
niet aaibaar ben
nooit geplooid om
gekoesterd te worden
maar jij
je hunkering
naar nieuw
ik zie je de letters
in stomme
verbazing bekijken
de spanning in je
is voelbaar erotisch
nooit hebben
we geweten
dat we zo diep
geraakt zouden worden
dat er zoveel
gevoel in ons zit
in opperste…
aanroep
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
604 na elke oorlog
moet iemand
opruimen
de demonen
de laatste kogel
het heilige gelijk
het opperste kwaad
de muren
het prikkeldraad
na elke oorlog
moet iemand
blijven
op verstikkende
zwarte grond
om plaats te maken
voor het rouwen
om verdwenen geliefden
de dood van het kind
na elke oorlog
moet iemand
zich vasthouden…
Opeens.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
558 Een moment van waar geluk.
Wat jezelf niet lukt.…
Kom kleine koolmees...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
7 Kom kleine koolmees.
Zie je die mens daar?
Dat is een Samarimens.
Die vormt geen gevaar.
Toen de wereld zo wit was,
vond ik nergens eten.
Toen heeft zij me gevoerd.
Dat ben ik niet vergeten.
Maar nu is die mens ziek.
Ze ligt in bed elke dag.
Dus vlieg bij haar aan
en zij schenkt je een glimlach.…
Mijn droom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
862 Het was een feest met alleen maar geluk
Voor ons kon de toekomst nooit meer stuk.
Het leek voor ons een hemel op aarde
Tot die dag dat ik het ontwaarde:
Jij verdween toen plotseling uit mijn leven,
Zodat ik mijn geluk voorgoed op moest geven.
Maar die keren dan, dat je weer terug bent gekomen?…
Aan mijn wandelvriendin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.149 De vanzelfsprekendheid,
hoe je meeging,
hoewel nieuw voor elkaar
jij voor mij als een anker,
een treinvakantie,
alsof jong.
En dan na aankomst
in de bergen en regen
naar het einde lopend
van een kaal dal
terug langs een helling
op een schapenspoor.
De passen en angst die je overstak,
op keien die groen-blauw blonken,
beekjes, niemandsland…
Multiversum
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 tussen dood en geboorte
liggen communicerende gaten
hier en nu en overal
de kosmos vol
zwarte tunnels
trechters
valstrik voor versleten sterren
ijlend naar het absolute nulpunt
van materie
licht en tijd
gebalde energie
massa
onomkeerbaar wentelend
in het zwarte gat
de nieuwe ruimte tegemoet
naar het onhoudbaar orgasme
dat leven…
Een kussen van vrijheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
984 een geboeide geest
een mond wordt gesnoerd
vrijheid
een menswaardig bestaan
een zoeken naar
bevreesd, gebonden
beroving
schrijnende angsten
een mild vorderen
vrijheid
een opperste strijd
morele verantwoordelijkheid
een individu
beroving
beklemmende stilte
onvertogen woorden
broos en breekbaar
vrijheid
een roerloos zoeken…
De aarde slaat terug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
555 De oogleden nog dichter
dan voorheen om de dodelijke
spraakwaterval te ontwijken, heel de
wereld is kozak en het paard sterft
in het weke ijzererts
een opgeworpen barricade herbergt
slechts nog stedelijke lijken die
in ’t laatste moment nog zwaaiden
met de rode stip en banzai schreeuwden
tegen de opperste vijand – het wassende water
wat…
(E)Rrrrrg
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 laatst tijdens het lezen van
Karl Ove Knausgard's boek 'liefde'
deel 2 uit de reeks 'mijn strijd'
zag ik tot mijn opperste verbazing
de letter 'r' plotseling op de loop
gaan zomaar razendsnel als op een
snelweg van witregels...…
't Geef-orgasme
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
929 vrede
Elke dag opnieuw gaan mensen dood
Dag-in dag-uit worden kinderen geboren
Elke dag opnieuw een nieuwe reden
24 uur per dag wordt de liefde bedreven
Groeien kinderen op van klein naar enorm
In allerlei grootte en diverse soorten
Verschillende kleuren, met en zonder handicap
Zo zorgt de hele wereld in al haar naties
Via een geef-orgasme…
Het kirrend gelach
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
479 gesticulerend
het kirrend gelach
speelt met de ernst van
zaken doen zonder beklag
de massa is
organisch en ademt
de primaire levensgeur
de compassie is
verbonden aan boodschappen
en het even weg van thuis
ook zij onderhouden
netwerken in eigen
en vooral familie belang
houden hun benen gesloten
weten de mannen bedrogen
in hun orgasme…
Stanneke de leugenaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
804 een echte vent vol verhalen
van orgasme tot fantasme
en altijd bij de pinken
als het over echte venten gaat
zo met een fluisterstem traag
vertellen over toen die keer
dat hij den bak in vloog omdat
hij had gelogen over iets
waarover niet gezeverd wordt
of toen die andere dag
hij zijn ouwe vriend weer zag
met geld dat niet meer kon verspild…
Zweetsteen
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
3.050 de zweetsteen heeft het weer voorspeld
en gaf daarmee de tijd om nog beschut te vinden
tegen het natuurgeweld dat viel van grote hoogte
verdrink nu langzaam in de geur van
regen na een lange tijd van droogte
nu staan we hier en zingen
vanuit de waterwilg lekken de laatste druppels kringen
in de rivier flitst opnieuw de vissenhuid in opperste…
De geur van dauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 moeten komen, schikt
Obsceen gedesillusioneerd
raapt zij gevallen
naaktheid in stukjes weer
als scherven opnieuw bijeen
Zij koestert de warmte
van een haar nauw omringend licht
dat haar blijft omgeven
in de krochten van de nacht
op weg naar nieuwe morgen
De geur van dauw in rood gelegd
stralen smelten
heel erg geleidelijk
in opperste…
Shechinah ter wereld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
816 De drang ons voort te planten blijft
Al worden wij door brand geteisterd
Wat is het dat daartoe ons drijft?
Het fascineert, boeit en verbijstert
Ja in Europa zit je goed
Zo zijn er nog wel wat contreien
In Afrika vloeit heel wat bloed
En hoor je hete tranen schreien.
De mens ontvlucht zijn eigen land
Wanneer dat knoeit met mensenrechten…
Geciseleerd profiel
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
4.248 Vingers
Glijden over jouw
Echt heel mooi lijf
Licht-gestifte lippen
In een bed van mooi
Wit satijn
Waarop ons orgasme
Nog heel erg lang
Na smeulde…
Wat is geluk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
321 Wat is geluk?
Misschien slechts dit:
liefhebben ondanks de duisternis,
gezond genoeg zijn om het licht te voelen,
en barmhartigheid dragen alsof het een litteken is.
Dát, fluistert iets in mij,
is eerlijk en waarlijk geluk.…
stadsparkvijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 het park kijkt geharkt
naar het vale water
verdwenen liters plezier
voor de verdorde stedenmens
de tijd heeft niet stilgestaan
hier loopt de stad mondiaal vooruit
op wat eenieder te wachten staat
dorst en dorst en ook wel dood
de bodem van de vijver staart
groen in opperste vijandigheid
naar de verdwaalde toerist
- voor water moet je…
Daar gaat ze
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
3.826 verbergt ze
achter stralend jonge ogen
achterstevoren op de fiets
lacht ze nog een laatste zwaai
ze rekent op haar verstand
om haar een handje te helpen
en taalt vandaag even niet
naar spannende smsjes
ze gaat de wereld veroveren
de geschiedenis overwinnen
laat de natuur haar gang gaan
streept zich naar de toekomst
drie dagen opperste…
Mijn publiek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 ik waan mij
onbespied toch
weet ik dat
jij mij ziet
want je bent
mijn publiek
als de gordijnen
opengaan
zie ik jou daar
staan met de
verwachtingsvolle
blik op mij gericht
met kushand en
lach geef ik mijn
binnenkomers weg
nog zitten al
mijn dromen in
het hart verscholen
in het ultieme
va et vient
raken wij aan
opperste…
Tuinreservaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
851 De winter is gestorven,
vogels gaan als gekken tekeer,
de zon kijkt over ons pannendak,
dikke hommels zoemen weer.
Poes is binnen.
Mussen tjilpen.
Tortels minnen.
Duiven vliegen af en aan.
Merels zingen.
Muggen dansen.
Kauwen swingen.
Het gaat zoals het altijd gaat.
Vroege Vogels nestelen vroeg.
Hier, in onze tuinoase.
Nu, in dit wilde…
verdriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Mijn ogen schitterden van geluk
Nu zijn het watervallen
waarvan de dam op ieder moment kan begeven
door de druk van mijn recente leven.…
traag verloopt de tijd...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
511 verkleurde foto's
laten openlijk zien
hoe de liefde is begonnen
we waren jong en onbezonnen,
vonden alles superfijn
maar tijd vervliegt,
ontsnapt, zoals het gas
uit mooi gekleurde ballonnen
zo, mijn conclusie luid:
snel verloopt de tijd
als prille liefde
je intens begeleid
maar
traag verloopt de tijd
voor allen wie
geluk…
Niet vroeger. Niet later.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
596 Samen met een musje koffie drinken.
Spontaan, zomaar, zonder afspraak.
Samen genieten van het toeval,
dat niet toevallig is.…