251 resultaten.
Avondland
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.355 paarsberookt mijn lucht
zijn afgeschenen podium
de sliert die gedag als
verwelkende boterbloemen zegt
aan de nachtegalen ruiselaars
van leeglekkend wilgenhout
aan de haren van moeder aarde
waar vissen zweven en wolken
heiligschennis zijn
aan de uitgeschoten mensenknollen, hen
laat hij hun betraliede winterkoppen houden, hen
laat hij…
De dagdroom voorbij
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.797 ~~~
ze heeft de soul in haar lijf
en het ritme in haar benen
staart dromerig voor zich uit
terwijl ze zonder aarzeling
de juiste toon inzet
zwoel is de sfeer en
zinderend de lucht
haar frêle postuur
op dat ruime podium
lijkt zo nietig, maar jee
wat is ze groots
geen gebroken spiegels
-she ain’t superstitious-
maar geloof in zichzelf…
Los van tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Stroomopwaarts
strijdend met een kracht
die zijn weerga echt niet kent
dansen golven meer
dan gewenst
Variété die
je pakt en bezighoudt
Slechts met moeders toestemming
genieten zij een mooi vak
Het podium dat meermaals swingt
Een zaal die schaterend zijn wangen veegt
met een tijd die glimlacht
Ziet bar, bestelt een pint
voor zijn vrouw…
Dansen op de draad van Ariadne
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Het is niet het voordragen op dit podium,
waar ik zo tegenop zie.…
Mariska Veres
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
648 ik zag haar op een podium staan
haar schoonheid straalde magistraal
ze zong, haar stem was niet normaal
zo mooi, zo lief, Mariska was haar naam
ze heeft het, ja, ze is het
wel schat, ik ben jouw grootste fan
voor jou vlieg ik in vuur en vlam
ik wil je hier nu op mijn bloemenbed
haar wapens zijn haar kristallen ogen
daarmee maakt ze iedere…
Mick
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
441 Opa Mick, dat was a rolling
stone
Een zwerfkei, rollend als een ouwe rocker
Een stem uit duizenden, net
als Joe Cocker
Publiek en podium, dat was zijn home
Ook voor wie onder 'n steen lag, hem niet kende
Schrijft hij geschiedenis als poplegende
.…
Kees XXIX; Als hij dat zou kunnen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
168 Alsof hij zo’n podium opstappen zou
een gitaar om z’n nek
mondharmonica bij de hand
want het kon maar zo gebeuren
dat Neil Young in hem opkwam
toen moest hij rocken tot de ochtendstond
spelen waar snobs naar verlangden
hun hang naar het mooiste vieren
gepaste klassiekers bracht hij
op geheel eigenzinnige wijze
Alsof hij mocht komen zingen…
Wonderlijk
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.160 Hun podium is de zwarte nevel
waarin ze eindeloos dansen mogen
de schittering op een natte gevel
maar ik zie niemand opgetogen
Hun glorie straalt al eeuwenlang
geen notie van begin of eind
wie geniet van het nachtelijk behang
vreest dat ze morgen niet meer verschijnt ?…
In civilisatie gist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 zie donkere
massa’s bewegen
zonder enig contrast
voel het zuigen
van de kloven die
gestolen tijd uitbuiten
daar schuiven
vele panelen hun
lang verleden bestaan
formeren decor in
chaos en afgrijzen uit de
ondergang van paradijzen
revolutie zal
geen geschiedenis
schrijven over het leven
daar gaat de strijd voort
om de podium…
Prins Bernhard
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 Een oorlog is, als we de prins goed snappen,
Het ideale podium voor grappen……
In talloze decors
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 empathie voelen zonder
angst over hun bedoelen
zij openden
dimensies die ik
nog nooit had gezien
onbenoembaar
in woorden maar
alles voelde zo eigen
ik speelde rollen in
talloze decors alsof ze op
mijn lijf waren geschreven
schrok toen ik
heden herkende tussen
verleden en toekomst
keek mezelf aan
we lachten zijn samen
het podium…
Herfstorgel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
570 stemmen in de toppen,
orgelpijpen in een storm,
bewogen door het ritmisch
gorgelen van het riet,
gedirigeerd door wind en
wat men alleen maar horen
kan maar nimmer ziet, laat
zich niet foppen door het
steunen van onvermoeibare
instrumenten in het ven
en griend, wat voor alle
buitenlieden als concert -
zaal dient, op het podium…
CultuurCafé
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
689 De tonen strelen je oren
De noten springen bij voor een
geheel aan mooie klanken
Hoewel het licht aan de einder
de deken over ons heen trekt
houdt deze zaal het gehoor
Mooie instrumenten klinken
subliem; muzikanten halen, alles
voorzien, maximaal uit
Het podium davert, terwijl
de zaal, met vele voetjes van de vloer
elkaars kwaliteiten…
De lach die nooit mocht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
716 ik zie weer de foto's
uit het huis van verleden
ze staan er goed op
in toenmalig zwartwit
pas later konden kleuren
dat podium ook weer betreden
het waren nuances
overheersend in grijs
de lach die nooit mocht
een jeugd die een snelle
volwassenheid zocht en zicht
op een plaats met gewicht
nu zomert lente het
winterse grijs snel voorbij…
Achter het behang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 woorden met van
die scherpe klanken
die snijden in je ziel
waarvan het bloed
al lang vergoten is
omdat de inhoud
niet helemaal beviel
aan stem verheffen
heeft ze nooit gedaan
de toon ging uit pure
nijd de hoogte in
en mismaakte zo
effecten die al hout
sneden in doelen
zonder smoelen
we beperkten ons
tot klein publiek een
groter podium…
Praeses' poetry
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 Onder dankzegging aan de ware muze op dit podium verwijs ik graag naar Inges snelsonnet van vandaag...over de fascinatie van Martin voor diens naamgenoot Martinus, voor J.C., voor Bloem, voor Nijhoff en wat verder na diens vragenuurtje zoal ter tafel komt...
__________________________________
Een praeses is van alle markten
thuis
Ook eentje die…
In premiere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 ooit heb ik
stormenderhand de wereld
willen veroveren
met groot orkest
op hemelse maten het
podium hier willen verlaten
ik overdonderde
mezelf met het decorum
dat ik jou toen gaf
het was geen toneel
jij overrompelde mij
je ogen regisseerden te veel
wij kregen nooit
ovationeel applaus
de muren hadden oren
wij speelden
elkaar…
Het orkest
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.211 Alle instrumenten zijn gestemd,
Podium is vol, zij zijn met velen,
Iedereen let op de dirigent.
Het orkest begint te spelen,
De melodie klinkt door de zaal,
Muzikanten spelen op hun best,
Het is een muzikaal verhaal,
De mooie sfeer doet de rest.…
toen hoorde ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 het lijkt zo windstil
in het land van litera
de laatste bladen papier
trillen nog lang na
gedreven beschreven
het podium zo leeg
koortsachtig schitterende ogen
verlichten het hart niet meer
de wereld is weer het domein
van kale praatapen
die woorden halen
uit versleten gietvormen
of nieuwe samenstellen die afsterven
voor ze begrepen…
vrolijk vieren - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 als de vogels in mijn tuin
die zich nestelen in het lover
zingt vandaag mijn hart
als een appelboom in glorie
vol takken met dik fruit
hang ik jou de slingers
als een regenboogschelp
peddelen in een steile zee
kleurt vandaag de dag
vrolijker dan al dit
kan het niet worden
omdat het jouw jaardag is
een podium gun ik jou
met openschuivende…
Zeeschrift
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
494 de reis van de golven
het logboek dat al een poosje bij hem ligt
de wilde vaart kreeg een ander gezicht
toen hij door complimenten werd bedolven
zijn verweerde gezicht sprak met het water
dat vele jachten in haar schoot achterliet
al werd hij mistroostig toen zij hem verried
en hij de klos was in haar groots theater
het verlangde podium…
Het dansdier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
230 Hoogstens één procent
van de tijd dat we leven
dansen we, en toch
lijken onze armen en benen ervoor
gemaakt te zijn: de mens, het dansdier
van de beheerste vrije balts
het hoge spel van ons leven
op het podium van elkaars ogen
waar we willen bestaan
in de rol die we hebben
bemachtigd en volgehouden
Ongedane zaken en zorgen
vullen de…
Ongetemd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 Wat voor echtelieden
als concertzaal dient,
recipieert het podium
van het donker in het
zwartste water.
In de laagste tonen dieper dan de
diepste bas, zijn de octaven los
gebroken, niet te temmen vandaag,
blijven we de beste vrienden,
geconditioneerd tot onneembare erehaag.…
De Zomerfeesten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
607 begonnen
in de parken zijn stoelen en tafeltjes gezet
met parasols versierd met kleurige lampionnen
en worden door jong en oud heel druk bezet
de strijd om het virus is eindelijk overwonnen
na een lange lockdown is het hunkeren naar verzet
de zomerfeesten zijn weer begonnen
in de parken zijn stoelen en tafeltjes gezet
op een bebloemd podium…
je schaduw speelt de hoofdrol
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.555 verdwijnen
dan gaat haar stem weer voor
ze spreekt van echt
terwijl jouw emoties figureren
de sterkste zal triomferen
ze weet van goed of slecht
jij ziet publiek
dat hunkert van verlangen
maar je laat de liefde zich
verhangen in een strop verdriet
zij lacht om ironie
schampert met sarcasme
hoe lang moet ik nog wachten
tot ik jou op het podium…
Emma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Haar zangkunst maakte deze
kleine puber
een mini-ster tot in het
buitenland
met enkel hoge pieken,
diepe dalen
Maar staat zij eenmaal
op het podium
dan straalt zij als een Piaf
in het licht
het Vrijthof wordt een
pandemonium
uit dank voor wat zij
met verve verricht…
De dag van het gedicht
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
2.402 Podium verlichting geluid en grote luidsprekers
doen daar nog een schepje bovenop.
De dag van het gedicht nadert met rasse schreden
de 25e is het weer zover.
De dag staat in het teken van rust en stilte,
we drinken ieders werken in.…
De basis van het spel
gedicht
2.2 met 239 stemmen
32.614 Het podium
of de strop.
------------------------
uit: Passionate 7, 2000.…
there will remain nothing…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 donkere donder boven het verlaten podium
saboterende stortregen heeft iedereen verjaagd
alleen de zappende zee de bliksem en het jodium
de voorbije voorstelling is reeds vervaagd
mijn hebberig hart is de performance vergeten
op zoek naar mijn partner dicht bij de zee
op die platte plankenvloer godvergeten
stond jij als verleidster ik wou…
Luc De Vos is niet meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 Kleine schalkse ruiter, tussen
pen en podium huilde je
angst en hartenpijn, wars
van glitterglam, de eeuwigheid in.
En waar je nu bent,
verhef nogmaals het wondermooie Mia
(jouw muze toch?) tot tijdloze hymne,
hier al onsterfelijk en weet,
lieve Vos, niet alleen Elvis
blijft bestaan, maar jij ook.
Jij ook.…