1614 resultaten.
Jouw seizoenen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 Hier beginnen jouw seizoenen
het lichte oprapen van hoop
dansend in de schaduw, maanrat
je gaat met een redelijk hart op de loop
keert weer terug naar de waarheid
onder helderend licht, een wakende maan
roep je mijn naam naar de heilschaduw
de zinderende stem van verloren faam
je leest me veel minder dan vroeger
niet meer zo vaak en veel…
4 seizoenen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
944 Vier korte gedichten
Winter
De kou bevalt me wel.
Ze neemt de plaats in
Waar je leegte is.
Voorjaaar.
De voorzichtige zon
Bevalt me wel.
Ze neemt de plaats in
Waar je leegte was.
Zomer
De warmte bevalt me wel
Ze neemt je plaats in
Nu kan ik wel zonder je.
Herfst
De wind bevalt me wel.
Ze fluit in mijn oren,
En roept steeds…
De 4 seizoenen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
632 De winter vult zijn landschap
Met de witte schoonheid van de hemel
Een ongekende vriendschap
Met Hem, heel waardevol
De gouden zon stijgt langzaam
De warmte voel je op je gezicht
De lente kondigt zich aan
Overal zie je Zijn aangezicht
De zomer met Zijn warme ochtendglorie
Geeft dat er een nieuwe dag begint
Een nieuwe dag vol harmonie…
Als hymne door seizoenen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
581 in de taverne
van haar dichtwoorden
kan ik wonen
als hymne door seizoenen
een lied van zoetheid verstild
dat woorden nooit kunnen vertellen
de stappen die zij zet uit het alfabet
klinken zacht en soepel
ik voel het in mijn ledematen
wat ik niet beschrijven kan
met dichterlijke moed ontwaken woorden
relaxed aan de horizon
dat is genoeg…
SEIZOEN AFHANKELIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 De lentebloesem tikt tegen het glas
Ze weet dat ze zich bij elkaar moet rapen
Al zou ze liever eeuwig willen slapen
Nu ze zich weer herinnert hoe het was
Hij bladerde haar door, dééd of hij las
Zijn onbetrokkenheid was als een wapen
Om stukjes waardigheid van haar te schrapen
Tot houten krullen, rijp voor vuur en as
Ik lijd, dus ben, dacht…
Het seizoen der liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 ik fluister in de schelp van je oor
op je gelaat verschijnt een glimlach
met gulle hand strijk ik de verlangens open
ik raak je verder
tot in de geheime plooien
verbreek de stilstand van je bloed
nu zijn alle vogels vrij
ligt de zomer open…
een nieuw seizoen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
582 bomen maken zich op
om kou te vatten
ontdoen zich van hun zomerjas
ook in hun blootje
hebben ze iets aantrekkelijks…
DRIE SEIZOENEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Herfstbladeren liggen
rood en bont: een tapijt
op het trottoir en in het rond.
Daar waar nu kalend een boom
met kleurenspel als op de wagen:
de pracht van een palet.
Nu zal het nog duren dagen,
dat blad opnieuw ontspruit
uit nieuw gevormde knoppen
als zijnde ‘s winters bruid
van het ongeborene.
Even spant de natuur zich in,
stilte, daarna…
Seizoenen van belevenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 In wit winterse dromen
zag ik jouw ziel vertrekken
naar een onmetelijk duister
met licht van lente in zicht
en in bladvallende herfst
verloor ik mijn dromen
die niet langer zomerden
in mijn somber gedicht
ik had niet gedacht
dat het mij zo zou treffen
jouw sterven in verloren liefde
een stille duisternis
in mijn vergeten verleden…
Hoopvol seizoen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
471 Je bent niet het sterven
van zomer en warmte
maar de geboorte
van warme tinten in mijn hart
je bent geen eind van ’t leven
bedekt onder stervend blad
maar het begin
van hoop op het nieuwe licht.…
In vroegere seizoenen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.145 Wat ooit verwarring was
in vroegere seizoenen
en nu als zielsverwantschap
door deuren gaat
neem ik mee
in een lentebewonende brief
met alle eenvoud daargelaten
bewaar ik kerstspullen
op een vliegend tapijt
verkoop ik mijn dromen
aan de zon.…
Vals seizoen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
632 Het zou moeten
sneeuwen als een muur
ijzig ruw over zwijnenvachten
de beek kronkelend bevroren
als een knisperende boskrakeling
scheve schotsen verankerd
in nachtzwarte oevers
glazen vennen in bontkragen
rietpluimen van bergkristal
het meer vol poolijs
de heide naakt en troosteloos
bijna onzichtbaar verstoven
onder verpulverd onbehagen…
hij draagt me door seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 in de stad
lopen hand in hand, blij als kinderen
delen zwoele nachten met de sterren
in de herfst, wanneer de dagen grijs zijn
kleurt hij mijn leven met zijn gezang
liefdesliederen, gezongen in de nacht, voor mij
terwijl de regen zachtjes tokkelt op het raam
oh mijn lief, hij draagt me door seizoenen…
Seizoenen verstrijken
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
924 begon
En natuurlijk komt er ellende
die je gaat moeten verwerken
maar je zult ook geluk bereiken, dan
maakt het leven je compleet voldaan
Met ups en downs zullen
de seizoenen verstrijken
in het theater van het leven
de lach
en de traan…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 iedere dag reinig ik mijn lichaam
met zeep
ik schrob mijn huid
van wit naar roze
naar rood
tot haast bloedens toe
tot ik niets meer dan water hoor
ik draai me weg
van de nacht en van al dat sterven
waarmee ik leef
mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien,
schuimen naar zee
naar duinrozen
die ik kan neerschrijven
alsof…
De zoen van het seizoen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.011 Het was een mooie zomerdag
het Goddelijke schitterde voor alle mensen
moeders met kinderen in het park
arbeiders bezig met een hark
en twee mannen, verliefd
tot over de liefste oren
moesten boze woorden horen
ze gaven elkaar spontaan
een innige liefdeszoen
zonder op te vallen
aan de rand van het plantsoen
mensen begonnen te roepen…
Aan wie seizoenen ook horen kan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
481 In mij zwelt de herfstwind aan
en fluit aardse kleuren,
door de krochten en kieren
van dit alles hier.
Zij weerkaatst schraal
van gleuven,
om golvend neer te gaan.
Het stormt in mij, maar vederzacht
resoneert het rood,
hoor je de kracht,
van noten, guur gestreden,
in de tragiek van
toon verslijten?
Haar waaiend lied stuwt echos…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 Zo beweeg ik door dit seizoen
elke eenzame stap resoneert zachtjes op het
natte, donkergroene mos, terwijl in het gebroken, vochtige
bladerdek een vlam van herinnering blijft branden, klein maar standvastig.…
Peinzend door de seizoenen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 Nog denkend aan die vele jonge jaren
Stoeiend, rennend door het veld
‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan
Maar geloofde nog in eeuwige jeugd
Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen
’t Is voorbij, de lente en de zomer
De natuur duidt thans het herfsttij
Nu loop ik hier als oude dromer
Mijmerend over de tijd van toen
Op dat pad…
De kier van het seizoen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 ondefinieerbare wezens,
vermomde beelden die mij bezoeken
de kieren van de nacht in het vizier
om zelfstandig de juiste stand te vinden
die alles vastlegt in een keer, die de
angst verkommerd wanneer de mist
de keel schraap van de dageraad
de lokroep van de toenemende zon
ontwaakt een onomkeerbaar geluid,
de wijzerplaat van het seizoen…
verleden seizoenen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 ik betreur
verleden seizoenen
zeker, als immer
zijn zij vergankelijk
ik blijf ze echter wel benoemen
hoe tel ik anders mijn dagen
op de meetlat van gedachten
die vooruitzichten dragen
en nog steeds ongekende
gevoelens verwachten
of zullen mijn herinneringen
gedoemd zijn te vervagen?
het heden zal zeker
de spagaat verzachten !…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Zoveel moois en meer
de pracht van de seizoenen
elke keer anders
Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een
stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien
Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen
Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Zoveel moois en meer
de pracht van de seizoenen
altijd weer anders
Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een
stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien
Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen
Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer…
vijfde seizoen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 als de zomer te warm is
de winter te koud
de herfst niet wil kleuren
lente beloftes niet vervult
dan zoek ik
dan zoek ik
dan zoek ik
dan zoek ik
dan zoek ik
het vijfde seizoen…
IK BEN EEN MAN VAN DE SEIZOENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Ik ben een man van de seizoenen
van herfststormen tot zomerse
van bloedheet tot een lentebriesje
geplaagd soms door Siberische winterkou
doch als de sneeuwvlokken neer dwalleren
het landschap wit, stil en maagdelijk wordt
voelt het voor mij als de geboorte van een kans
er WEER wat van te maken juist door dat winterWINTER…
vierendeel die seizoenen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
701 of als ’n borsttatoeage van Rembrandt
laten klepelen door klokslagen
zo’n voorjaarsuitje spoelt verrekkeste weinig weg
vereenvoudigd tot ’n kunstig streekstamppotje
in onze eigen portretfabel van de dag wanend
wandelend tot waggelend en swaffelend zelfs
de dag die wederom begon als ‘n bedinsect
eindigend onder de verbruikte lakens met
zij…
Heerlijk seizoen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
335 Welk seizoen strooit zo kwistig
met edelsteen en goud
over de paden zo welig
in het langzaam kalend woud.
Een genot in late “Indiansommer”
wandelen in het knisperend blad
vrij van zorg, vrij van kommer
weg gedachten van een stad.…
Koorts in een seizoen van kou.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Koorts in een seizoen van kou
in graderingen van het niet bedoelde.
Een geestelijke overmeestering
van iedere lichaamscel, die zich
met die koude rillingen nog niet
eerder zo gelukkig voelde.…
Verdronken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
851 Ver weg van de eerdere blijheid
Alleen en hopeloos achtergelaten
Wacht ik op jou en het wordt tijd
Dat mijn mond nu eens leert praten
Maar nooit te oud om kennis te vergaren
Alles is mogelijk zolang je leeft
Ik voel het, je blijft naar mij staren
Zonder dat jij daarvan je mening geeft
Toch zullen de bladeren ooit verleppen
Die getuigen…
Proberen, een avond in Rome.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 Alles probeert men te verklaren
Maar de verklaringen doen pijn
Want de woorden uit jouw mond
Kunnen nooit meer zo puur en eerlijk zijn
Misschien moet ik het proberen
Maar het lot staat mij in de weg
Heer, laat mij proeven
Het is dichtbij en o zo ver weg
En de paden die ik ga bewonderen, omarmen
Met volle teugen ga beleven
Brengen mij liefde…