270 resultaten.
Geuren van toen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
322 Ik sta in het circus
midden in de rondedans
van de clowns, ver weg
van het strand
waar we verborgen
achter het zonnescherm
lachten en kusten
Iedereen mocht het horen
In de tent dans ik
met jou in mijn armen
mijn lege armen
Buiten regent het
roze-witte bloembladeren
van de magnolia
op de droge aarde
Geuren wellen op
Patchouli,…
haar naam was Térèse
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
764 gravend
ergens in Europa
twee blonde koppies
een meisje
een jochie
tot ik beland
in een schemerige caravan
staand neem ik aan
aan het hoofd
van de uitklaptafel
een radio klinkt
door wat gelige contouren
mensen praten
tegen mij
aan de uitklaptafel
en dan
de kou van een veld
een donkere bosrand
daar moet ik heen
één van de tenten…
zijspan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
749 grachten
raak weer in mijn ban
zoals gefascineerd was
door jouw aanstekelijk élan,
jouw daadkracht om mij te bekoren
ontvoer me in je zijspan in september
laat me vergeten
mijn bagage mee te nemen
rijd me over 's heren wegen
naar het land van mijn droomtaal
laten we naar steden gaan
waar de taal van het hart de fado is
en waar onze tent…
stilte in de trein
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
760 zondagmorgen
de zon staat laag
ik hoor het knorren
van mijn maag
iemand ronken
die niet uitgerust
de dag intrekt
de stilte blust
links van mij
een dorp een wei
een tent een fiets
dan even niets
de zon een plaag
een knul een blaag
boert cola bubbels
hoog en laag
de trein passeert
een klein station
erboven drijft
een luchtballon…
VERZEGELDE FONTEIN
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.221 Hóor de lente,
Zoet als 't lief in Kedars tente,
Loof- en vogelstemmen mengelen.
Moet uw hof nog langer wachten?
Breek het zegel voor de noen:
Stort de pijn der donkere nachten
In de drift van 't lustseizoen.…
Maalstroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.571 Op ruim tien kilometer bij mij vandaan,
onthaast in het bos voor mijn tent gezeten,
kijk ik ietwat verdwaasd het schouwspel aan.
Voor even mijn eindbestemming vergeten,
zie ik nog slechts mijn liefste voor me staan
met haar warme liefde onafgemeten.…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 daarachter zingt de zee een zachte dood
wuivende zeilen,
dromend aan de voet der weke heuvlen,
deinen de tenten van het maagdenkamp,
Penthesileia slaapt
een laatste vrouw die haar omarmen mocht
en sluimeren in ’t warme schaduwrag van hare flank,
bezweken en ineengeworpen, ergens in de tent,
buiten de samenhang van ’t zwalpend bloed
achteloos…
MONUMENT (pasen)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.231 Het open graf staat als een monument
dat leven tot z'n recht laat komen,
al wacht onder dit firmament
de vijand die zijn tijden kent
met open armen het moment;
de afbraak van de aardse tent,
het open graf staat als een monument
dat leven tot z'n recht laat komen,
Gods kinderen uit stof genomen:
in Christus staan zij op in één moment,
de…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
3.678 Een waterval van druppels op de tent
doet mij landen in een vluchtige droom,
waarin deze constante regenstroom
een golf van kussen wordt die ik verzend.
Elke druppel, verwerkt tot idioom
van een taal die zij mondjesmaat verkent
met de gave van een natuurtalent,
vloeit tevens in de emmer van mijn schroom.…
Herinnering
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
919 Soms verlang ik naar het
Gezoem van een mug
Die ‘ s nachts onzichtbaar
Zoemt over mijn rug
En verhaalt van vroeger
In een bloedhete tent;
Een ongrijpbare zwoeger
Die vooral zichzelf verwent
Mijn gesnurk aanvaardt
En zoals de ervaring leert
Alleen zijn vreugd bij mij vergaart
Het geeft een binding
Midden in de nacht
Uren kan hij met…
Geboren liefdesmuziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 Dan zijn wij weer twee haringen voor storm aan een tent
een scheerlijn en het haakje of waslijn die meetrilt
zeker bij stormkracht als wind het wasgoed optilt.
Alleen al die gedachte brengt ons wellicht in streken
waar ooit nog eens anderen over zullen gaan spreken.…
dronken van liefde
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
825 vele rimpels geleden
jij en ik, een gelukkig paar,
wat was de wereld tevreden
op stap met wat vrienden,
een dagelijks tafereel
we dansten en lachten
en speelden toneel
we renden door bossen,
beklommen steile rotsen,
kampeerden in tenten
of in donkere grotten
niets of niemand op dat moment
kon die vurige hartstocht bederven,
onze wil…
serveerster
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
757 voor een ander is de tafel leeg
standaard een koud tafereel
aan 't raam, ja daar zat ik
toen ik mijn eerste drankje van je kreeg
ik verplaats me als vloeistof
hopend door cohesie naar jou geleid
op jouw blad zal ik stabiel zijn
de omtrek van mijn wereld klein
waar ben je, wat doe je
mijn benen voelen aan als lood
elke keer een tent betredend…
Schone schijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 omdat ze kijken
alsof zij weten
dat schijn bedriegt
in het kruisen
van de blikken proef ik
de altijd durende strijd in
het spanningsveld der ikken
daar zijn geen sluiers
meer voorhanden worden
banden strakgetrokken
met ontblote tanden
ik lach terwijl
het altijd menens is
een schijnaanval omdat
jij naar meer info vist
uit de tent…
Ravenspel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
917 Er was iets ouderwets in mijn jeugd
ik deugde niet voor zwarte raven
ze loerden altijd naar mijn ogen
er zaten er twee, goedgebekt
op de grijze nok van een schuur
ze leken tegen elkaar te praten
in een gesprek over mijn ouders
sloeg mijn vader haringen
aan gort
bij het graanveld
waar de tent waarin we woonden
wind verdroeg
liet mijn…
Rozen en zweet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 tafel loopt niemand
met reuzenschoenen in de weg
mijn wereld kan er bestaan –
tot aan het avondeten
de huizen, wegen en bouwprojecten
met al de gedachten van de mensen
die ik lezen en beantwoorden kan –
met nieuwe plannen
's Zomers staan er tafels in de tuin
met klemmen op de lange lakens
die wiegen in het licht van de wind –
mijn tent…
huppelt zij hun ogen binnen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
905 ze spelen op het plein
een tent is opgezet
de kapél zit op zijn plek
en laat de horens schallen
de mensen dansen niet
alleen een dwaze clown
zingt het refrein, jongleert
vaag met gekleurde ballen
ze kijken maar
vinden emoties raar
applaudiseren zonder
openlijk de handen te bezeren
totdat een ijle stem
in tegenwind gaat zingen…
Hoog geland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
310 Mijn tent ligt in de kamer
...opgerold in de hoek
naast het logeerbed
ik kijk even om
...de deur is niet op slot
net als al de deuren
op deze hal, negentien hoog
...in de hemel ben ik een bang vogeltje
in een vreemd nest
dat wiegt in de wind
...Binnen ruist de lucht zacht
sensoren voelen wat ik wil
voelen met mijn eigen zintuigen…
schatje van me luister:
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.708 kernvraag
hoe wij hem kunnen
vernaggelen zo
dat wij niet in
eigen vlees snijden
onszelf en de reglementen
respecteren
dat hemelse lieveling is
ons hoogste goed
dus bij nacht en ontij
slaat Vrouwe Justitia
voor onze weerbaarheid
toe
buiten de gevestigde kanalen
bij nacht en ontij
niet gezien niet herkend
brengt zij rust
in de tent…
TERRA NOVA
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.048 ik bouw een tent
waar ik maar wil en kijk door vreemde brillen
ik observeer als een geheim agent
en zo verdwijnen langzaam de verschillen
er groeit een landschap in mijn geest; het went…
leren vergeten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
899 in vrijheid wil ik leven
ver weg kunnen rijden
de elementen zien bewegen
ven Helsinki tot aan Leiden
insecten in de haren
op de weg in gedachte
de zoveelste voorganger inhalen
nooit meer willen verlangen
en het antwoord mijn vriend
spookt ergens rond
in de wind
en zo komen zinnen uit de mond
het noorderlicht komt in zicht
de tent…
Lentezang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
1.504 Daar komt de Lente:
Ze spreidt algauw
Haar hoge tente
Van licht en blauw!
De velden laaien
In zonnegloei;
De weiden waaien
Vol bloemenbloei!
Het beekje huppelt
Zo vlug en fris;
En zilver druppelt
Van bies en lis.
De bomen strekken
Hun armen uit.
De wilgen lekken,
De berk loopt uit.
Al! takken, twijgen,
Al wierookwerk!…
Kuchis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 Een uur werd duizend jaren in zijn tent,
in mijn gedachten hoorde ik profeten.
Van schalen op het kleed werd er gegeten,
het beste lam diende als traktement.
Vierduizend jaar verstild in een moment.…
De vrouw ten zuiden van de rivier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
760 Als je naar het zuiden gaat
Waar de zon zich niet laat zien
Waar in beton haar hutje staat
Noem dan mijn naam misschien
Of zij mijn naam nog kent
Weet ik werkelijk niet
Zij sliep ooit in mijn tent
Nu rest ons slechts verdriet
Kijk hoe het gaat met haar
Help haar als je helpen kunt
Sta altijd voor haar klaar
Zeg dat iemand dat haar gunt…
'jongens waren we- maar aardige jongens'
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
971 naar Nescio
het oorverdovend gerucht
't geluid van fietsen
in een stofwolk naar beneden
als beloning na een klim
gezoef van dikke banden
het klapperen van een fietstas
en 't zware gewicht van de tent
achterop de bagagedrager
'jongens waren we- maar aardige jongens'
schreef de schrijver Nescio ooit
in zijn relaas over de titaantjes…
Wassermusik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
789 Zodra de lijfsdruk toeneemt
is het feest in de tent;
van mij krijgt men geen plenswerk,
geen geklater of gegorgel.
Veel liever speel ik Georg
op mijn blaasinstrument,
als maestro virtuoso
met mijn fijne waterorgel.…
Vriendschap
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
682 zwim en zwam uit Zwammerdam
samen op toneel, onze passie was geboren
ballet, muziekinstrument bespeeld
daar waar ik ging, daar was jij
een geheimtaal gemaakt
alleen voor jou en mij
wie zou ons nou kunnen begrijpen
zo dichtbij elkaar zijn, dat konden alleen wij
samen naar de bieb, peukie roken
dansen tot in de vroege uren
verliet jij de tent…
Gedaanteverwisseling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
286 Dit zo houwen
drie tenten bouwen
voor eeuwig en altijd
is dit gebenedijd.
Wolk met heldere stem
gelooft alleen in Hem
onder ons, niet op een troon;
Hij mijn geliefde Zoon.
Zij zeer bevreesd
waakt op, Hij geneest.
Weest stil, hebt respect
tot Hij is opgewekt!…
Woningloze
poëzie
4.3 met 148 stemmen
11.939 Alleen in mijn gedichten kan ik wonen,
Nooit vond ik ergens anders onderdak;
Voor de eigen haard gevoelde ik nooit een zwak,
Een tent werd door de stormwind meegenomen.
Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.
Zolang ik weet dat ik in wildernis,
In steppen, stad en woud dat onderkomen
Kan vinden, deert mij geen bekommernis.…
Frontbericht van Dick Berlijn
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.169 daar is bericht uit Afghanistan
u kunt trots zijn zegt Dick Berlijn
we schieten selectief met scherp
op alles wat onverklaard beweegt
dat moet want wat anders is Taliban
samen met de osad polad en ostad
keurige ambtenaren bij ons in de tent
met contact-iq en een zak vol geld
werken wij hier aan wederopbouw
met stille burgers hier van Uruzgan…