2249 resultaten.
Late gast
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
862 De kromme herfstmaan
klampt zich vast aan een linde
en sleept zich omhoog,
traag opent de oude uil
zijn spookachtige ogen.…
gouden gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
520 mijn wereld
in beweging
laat traag
een verhaal ontstaan
waar woorden
de zin van oneindigheid
met gouden
gedachten raken…
Geheimschrift (VI (II))
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Overmacht is
ondergang
Luiheid te traag…
Ontbond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 uitgepraat
over onze angsten
waaien woorden voorbij
traag, zo diepgeworteld
kwam de twijfel boven
en ontbonden wij …
In Memoriam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
792 Regen zal
in trage tranen
om je schreien.
Vaarwel.…
bedelaar
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
920 wezenloos beeld
bedelaar
bevroren handen
versteend
trage man
zijn ogen
smekend om een
aalmoes
grijpend zoek ik
zijn beefhanden…
Innerlijke ramen
netgedicht
4.1 met 52 stemmen
6.471 zijn dichtersziel draagt verte - ogen
om traag langs de vloedlijn te lopen
diepte van’ t leven
is hem gegeven
al heeft hij het liefst gladiolen…
Onvermogen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
706 Vurig
fel
likkert 't
gevoel
Taai
traag
temt
'd tijd
Geluk
gedempt
in gloeiend
goud……
Ongrijpbaar
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
646 kleuren van een regenboog
vloeien als dunne waterverf
traag over het verlaten meer
maar als je ze wilt grijpen
verschijnt er plots een woord
(zie ook website)…
Verlossing
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 geboren worden
is verlossing
sterven
een werkwoord
en loslaten
de opdracht
dood wordt gegaan
snel of traag
ongewild of graag
het is gewoon gedaan…
De regendruppel.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
897 De regendruppel biggelt langzaam...langzaam
Langs de ruiten van mijn kamerraam
Hij neemt nóóit de kortste weg omlaag
Maar zigzagt traag...heel traag
Totdat hij door een soortgenoot wordt achterhaald
En zo, begeleid, op mijn vensterbank daalt.…
Hoop
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 Nu stappen we traag, als tijd die ketens draagt,
als rot dat tergend maar gestaag, tergend
altijd verder, terend verder gaat. En op de oever
hoor ik hoe jij steeds meer vermoeid, uitgehold,
als trage kano tegenstroom, hoe jij eenzaam traag,
geknield, nog altijd zingt, je eeuwig lied van hoop.…
Herfstondergang
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.520 kleurloos en koud
veegt de schemer
zo staploos traag
de dagtinten weg
met zwarte halen
die 't stervend licht
aan flarden scheuren
de dag bloedt dood
en de luchten kleuren
traag naar paars en rood
de vorst klauwt
de laatste dampen
uit de grond rondom
de uitgebloeide heide
en zucht nog nevels
die laag na laag
nog zachtjes beven…
Herfst mag komen.
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.104 Zomerzon met korte benen,
voeten zoeken traag hun eigen weg,
tussen vluchtige nevel flarden,
langs een spinneweb in dauw.
Herfst met navelstreng verbonden,
komt traag uit z,n barensnood,
een vogel schelle welkoms schreeuw,
bomen wachten stam aan stam.…
Zonder titel
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.949 Ze suikert haar woorden met fluistering
als ze de zin in zijn oor laat smelten
waar de taal traag uitloopt en dan opstaat
als een verlegen renaissance van beelden…
Zwitserland versoepelt bankgeheim
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
648 Traag en schoorvoetend
of 't krijgt als boete
straks al zijn kaas en horloges terug.…
Grijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Grijze wolken drijven
traag voorbij
de kroeg aan de kade
is mijn haven
tussen mistbanken
varen schepen
zonder mij
en zie ik meeuwen aan
voor raven.…
Tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
544 De tijd die gaat hier traag voorbij
ik zie van hier de straat,
al kijk ik heel aandachtig toe,
'k zie nooit waarheen hij gaat.…
aankomst (3)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 hij reist af
de uitgebluste
Dood een
trage rit
naar Nergensland
even maar
kijkt hij om
naar wat was
heb geen angst
fluistert hij
voor wat komen
gaat het goede
staat je te doen…
De taal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Het lijkt nog koud
De weg voor je
Het laat je goud
Smelten
Rivieren meanderende je tegemoet
Kabbelend traag
Waren we nog hier
En daar waar gezichten
Vervaagde…
Het tikken van de klok
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
756 Het tikken van de klok
Of is dit hartgeklop
Het tikken van de klok
Of is dit slikken
Tergend trage tijd
Doodse stilte
Doorslikken
De klok tikt
Zwicht…
't Slaat me om de oren
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.066 Want met slaan om mijn oren,
ga ik echt niet beter horen,
ben ik liever traag dan vlug,
o jee, daar komt het al,
het is alweer terug!…
zie mij
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
732 mijn stap gaat voor
duwt blauwe mijmergolven
over drempels van hard steen
in dampen van zomer hoog rondom
het licht wolkt golvend stijgt lang
ik volg traag in zacht glijden
en stille aarzeling
vooruit
ik huiver warmte om me heen
zie mij zoek mij kijk mij aan
volg in lome trage beweging
de watervaste dunne lijn naar mij
aarzel en verstil…
plooiden zich tegen kou
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.432 vlucht
geef mij de hemel
want de aarde is te laag
te traag in zijn bestaan
zij vliegt geen vogel tussen
de planeten, de oerknal
is in haar allang vergeten…
Verborgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 Wat er is
tussen hem en het
laat zich met trage vaagheid beschrijven
tussen hemel en aarde is ook zo iets
wat mensen motiveert
bindt het het met hem
het verklaarbare blijft het verborgene
ook met moeite
is hij het die het vormgeeft…
lentezon
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
2.942 haar trage streling wekt een wild verlangen
naar de zomer die me kust en lacht
zij omarmt, verwarmt mijn lijf en maakt me wakker
ik geef mij over aan de lente en verwacht……
Braakland
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.481 De nacht biedt bescherming
tegen mijn verdorven zucht
zielloos, zonder leven
kraaien azen reeds op wat nog zijn zal
een ploeg spit om wat is
traag, schoorvoetend, delvend
wordt het onverbiddelijke voltrokken.…
breek de zang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 breek de zang
met het stille
woord
als de lucht
zich opent
in een wit
accoord
dat sneeuwend
onze verten
ziet
op een wit
omlijnd en
traag gebied…
levend
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 bomen en nimphen
moeder natuur verbeeldt traag
de ruwere vorm
oude schors buigt rond stammen
gevoed door de bron der jeugd…
OUD GEPUF
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 (tanka)
Traag glijdt de stoomtrein
door de nacht, hijgt bezadigd;
een grote vonk zweeft
en daalt, is een felrood oog,
hard priemend maar levensmoe.…