Alle inzendingen over vermoeidheid

758 resultaten.

Sorteren op:

Een zacht verglijden

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 598
laat in augustus ritselt bruin plataanblad windbewogen op mijn terras ik kijk op mijn bankje naar stoffige zomerbomen die overdragen zijn rode zaden van de esdoorn glanzen enigszins vermoeid tussen gebladerte schemering valt sneller in met eerste herfstdraden die mijn gezicht strelen .…
Marion Spronk24 augustus 2015Lees meer >

Zondagskind (24-8-1919)

snelsonnet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 601
Het was in Thun een zomers warme dag Frau Polzer lag vermoeid op bed te gapen Ze had helaas nog amper kunnen slapen Nadat zij deed wat slechts een vrouw vermag Er was, dat liet de kleine Heinz luid horen, Een zondagskind én muzenzoon geboren…

Ad nauseam

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 161
Mijn vermoeide gelaat kraakt Bij elke zucht die ik slaak Ontdaan van mijn jeugdige moed Aanschouw ik de sleur nog eens goed Ben ik dan iets kwijt geraakt Met elke zucht die ik slaak? In de ochtend, als ik weer moet En de sleur mij wederom groet Kraakt mijn zuchtend gelaat Tot ik eens - met moed ontwaak…
H Freie7 november 2025Lees meer >

grijze vrouw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.106
de dag staat aan het raam een grijze vrouw met vermoeide ogen de dromen liggen bijna afgedraaid tussen de lakens een laatste restje zoete sluimer uit de diepte komt langzaam het weten boven drukt op mijn borst de grijze vrouw van weer een dag…

NOU JA !?

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 756
Licht blozend lees je de teksten waar haar hart ligt uitgestald veilig tussen de zinnen glimlachend proef je ze als snoepjes Het medeweten van vermoeide levensvragen laat zowel waarheid als illusie dromen woorden, zinnen, lust verzen smaken als een kus…
Nadine15 augustus 2005Lees meer >

storing

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
storing witte schapen loom grazend in blauwe weide de beuk verwent het vermoeide gras met heilzame koelte een blad trilt uit gewoonte zonder aansporing hij laat zich horen de leeuwerik vanuit zijn vlucht zijn zang verstomd als zij hoorbaar naast mij plaats neemt…
G.B.Scipio11 november 2012Lees meer >

SLAAPHOND

snelsonnet
3.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.006
Lang was ik waak-hond”, zei ’t vermoeide beest, “Nu word ik pit-bull, het is mooi geweest”.…

O n d e r w e g

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.701
geeft zij handen ogen voor houvast in de morgen vogels vluchten niet maar strijken vermoeid neer waar nevel geen laatste adem meer schouwt maar traant wordt verlangend samen eindelijk gekist twintig rode rozen spreken eeuwenoude taal ik heb je lief zij kijkt niet meer om…
metha15 december 2007Lees meer >

tekens

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
de vele leestekens we tellen ze niet langer vertelden over ons samenzijn ze zijn vervaagd zoals de namen op een verweerde, vermoeide grafzerk van een vergeten rustplaats zo nu en dan probeert een van hen verbleekt en haperig onze levens te verlichten de vele leestekens ze tellen niet langer we zijn samen…
j.bakx10 februari 2008Lees meer >

De nacht voorbij

hartenkreet
2.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.252
Hoe de nacht mij ook bemint en loze uren de tijd bedrinken met de regen aan het zolderraam stamel ik pijnlijke kreten die gesmoord door het kussen zich als zwaluwen nestelen in de zin des levens de tijd beraadt zich als het licht zich eindelijk om mij bekommert en ik vermoeid weer aan een nieuwe dag begin…
elze27 juni 2008Lees meer >

Nietsig

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
op de bodem van vermoeidheid kom ik winterslaap tegen hij maakt mijn lichaam loom mijn hersenen op lage toer de activiteitenmeter daalt gestaag terwijl mijn agenda roept om handeling zal ik mijzelf een baaldag gunnen aan de zijlijn kijken en spijbelen? ik dompel mij in nietsigheid laat mij stromen in het nulpunt…
Marion Spronk18 november 2009Lees meer >

Hachelijk

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
ingebroken uitgebroken aan jouw spullen gezeten rotzooi op de grond foto's van overleden dierbaren zijn stille getuigen van wie hier ongevraagd binnen is geweest golf van onveiligheid giert door jouw lijf dat extra alert is ondanks de vermoeidheid tevergeefs probeer je de slaap te vinden…
LadyLove4 januari 2012Lees meer >

Roparun 2015

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 563
Vermoeid, voldaan, gesloopt kwamen ze aan. Glunderende gezichten, wisten waar ze het voor deden, hebben geen enkele horde dan ook vermeden! De een deed het voor een familielid, een ander, omdat ze het wilde, gewoon. En dat maakt deze RUN zo wonderbaarlijk want kanker brengt de mens gewoon dichter bij elkaar!…

over het water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
nu buigt het gras het ligt vermoeid ter aarde, geen bloem die nog de kop opsteekt de uiterwaarde kruimelt droog en wit verhitte stukken zand aan land de frisse schaduw van een mensenhand, gebouwen liggen stil te bleken, in de harde middagzon heb ik het stil bekeken…
switi lobi20 september 2015Lees meer >

Aangesproken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
Wie het ik was Dat in mij woonde Was allang vergeten In de tijd, opgegaan In nevel, uitgegroeid Tot dichte mist in Dit vermoeide hoofd - Tot opeens uit het niets Die prachtige klanken klinken, Doordringend tot in Het verdoofde oor, Muziek die me wakker roept Uit mijn boze dromen En zie, het ik Wordt aangesproken En mag…
Bert Weggemans22 september 2015Lees meer >

Anti-matheid

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 695
't Zou heilzaam zijn als menig vermoeide zich in het bijzondere op kon richten, op kon gaan in het magisch unieke dat gisteren mijn last verving... Mijn remedie tegen oververmoeidheid dwingt me daarom stijlvol af te ronden: Tast, wanneer je ontzettend moe en mat bent, naar ongrijpbaar óver-blije hemelwolken...!…
K.Bladzij15 augustus 2015Lees meer >

Nachtgedachten

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.077
en wat dan nog aan de overkant van middernacht woont een bleker zwart dus wacht ik geduldig tot de dingen weer gestalte krijgen en zich aarzelend kleden met de kleuren van de dag en ben ik nu zelfs voor mijn wakkere ogen nog onzichtbaar straks herken ik weer de plooien van mijn lichaam als een vermoeide afdruk tussen de lakens in dit…

Dodona

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Woudduiven brachten de boodschap aan te luisteren naar het bladerruisen in de kruinen van de eiken Sprak daar Zeus niet met paarse vermoeide lippen de toekomst uit orakelend, bliksemend gods woord via mannen met blote voeten onverzorgd als bomen in het bos bladerval, dode tak en hangend mos…

testament van mijn jeugd

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.188
door stramme handen ontglipt mij de jeugd waar een hart jong gebleven het testament maakt van zijn leven en in vermoeide ogen dromen vervagen speels verlangen naar vervlogen tijden dit doorleefd gezicht aanschouwen mag dat toekomstdromen liggen verborgen in reikende handen van een kind…
danny cant.10 december 2003Lees meer >

De Perenboom

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
Huilende vlinders in een witte wei Geknakte sneeuwklokjes op een Onzichtbare rij Een kille bries die het zwakke gras doet huiveren Een vermoeide witte duif die de treur niet kan zuiveren Het vredig leven in de witte wei Zwaar als lood Want gisteren ging de perenboom dood…
Jeweltje13 februari 2003Lees meer >

Het witte laken

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
gedachten vlokken jagen zonder het serene wit haken tot obstakels hoge duinen waar geen uitweg is warrelwinden kolken draaien horendol de geest op hol in uitgeraasd herneemt de rust vermoeid haar stilte strakke orde en geen vlokken meer het witte laken doet zo zeer…
wil melker21 januari 2013Lees meer >

De mooiste onderdanen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 453
ze had zo haar eigen choreografie limieten in tijd een rekbare spanningsboog voor overmoedige werelddagen zij liep de kilometers waren haar beloning zij voelde zich koningin met de mooiste onderdanen showde haar elegante energiek dansende stijl in lichte tred alsof het haar altijd voor de wind ging vermoeidheid lag te rusten…
wil melker7 november 2023Lees meer >

De Stad

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 787
De stad in mij is vermoeid door een oeroud verdriet. Zware woorden klinken tegen de gevels die scherp omlijnd zijn in de eerste dagen. De bruggen overbruggen diepe sombere waters Geen lach weerspiegelt. Hoe schoon en mooi het klonk en was Het verbond is verbroken. De stad breekt zichzelf af Ze geeft niet meer Ze gaf…

vandaag

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Vol goeie moed ga ik beginnen om vermoeid na een half uur, weer ziek naar bed te gaan. Als ik mijn ogen open doe mijn lichaam stijf van de pijn. Dan nog denk ik steeds, vandaag ga ik beginnen anders zal het morgen zijn.…

Twee voetstappen

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.940
Twee voetstappen verdwijnen in het vermoeide zand, ik ga nu wegdrijven naar een witstralend land. Ik ga nu echt, maar weet, ik had je lief ...heel oprecht.…

Trouw

hartenkreet
3.4 met 45 stemmen aantal keer bekeken 12.721
Jij gevangen in jouw cocon ik in die van mij, ben ik de groeven in jouw gezicht ontstaan op weg naar waar geen verdriet heersen kan een landschap van ravijnen die bij elke nieuwe regenval rivieren van smart bevatten en ik pieker, pieker me suf zeg jou dat het van vermoeid- heid is, terwijl ik beter weet…

Koud

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 858
Wat kan ik voor mij doen nu het verleden niet meer wordt ingezet met nieuw licht wij zijn niet dezelfde gebleven de deken waaronder wij sliepen heeft mij bloot geslagen want liefde kwam uitsluitend bedekt over jouw lichaam naar mij het zijn stille nachten en klein vanwege te vermoeide verliezen om ons beider te verwarmen laat staan van…
Irmgard22 februari 2006Lees meer >

naar lijf en ziel

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 866
wat ik bemin is wat ik achterlaat en wat een beetje op eeuwigheid lijkt dromen, vermoeide woorden, de knuffelbeer van een kind dat met waarheid de leugen bestreed en de wereld verzamelde onder het bed dat het geen sprookjes waren omdat de honger steeds luider schreeuwde hoe dichterbij het lezen ook de lakens vervuilde van het…

Ik mankeer niets

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 711
Zoveel ambitie, zo leergierig, zoveel vermoeidheid, zo onplezierig. Dan weer blij, dan weer boos. Dan weer stevig dan weer broos. Je hoort bij mij, ook al wil ik niet bij jou horen. Je hangt aan mij, ook al wil ik je laten vallen. Je bent niets is wat de artsen zeggen, maar voor mij ben je alles.…
Sammy Jo14 september 2015Lees meer >

Nadia

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
een kind van het licht beschadigd en vermoeid bidt het bidt naar de zon hoe maakt het kind de oversteek zonder de handreiking van een brug naar de woorden?…