202 resultaten.
mijn vriend,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 steeds wanneer de dagen lengen
het licht begint te spreken en afstanden
zich verzwelgen in een onzinnig geluid trilt jouw
mond en ratelt het oude hart als
nooit tevoor en stigma’s als vulkanen herrijzen
hoe kan ik toch jouw tuin gaan wieden
als steeds een beving mij verjaagt
en lieden die de muren willen dragen
op gescheurde fundamenten…
Verandering
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.403 De eenzaamheid met lege gevoelens
Donder en bliksem heersen overal
Een mol kan zijn weg niet vinden
De nacht vol met zwarte sterren
Een regen van orkanen valt
Het grijze water is bevroren
Vulkanen spuwen donkere assen
De lava stroomt door de straten
Een vallende glinstering
Zonnestralen verwarmen de dorre aarde
De ark begint te werken
De…
Wat een moed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
808 Wat een moed om
die bittere smaak te proeven
een jas van ijs te dragen
fagotmuziek te willen horen
balancerend op ’n draad van eenzaamheid
Heldhaftig bent u
om door dorre bladeren en gure wind
te schuifelen op uw voeten
die doorweekt zijn
van zilte koude tranen op uw huid
Daadkrachtig als altijd
dansend op een vulkaan
voelt u onbaatzuchtig…
LEEGHEID
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
670 ontstaan
Ooit werd elk gedicht gemakkelijk ontroofd
aan de hersenspinsels van mijn brein
met het grootste gemak hiervan los gekloofd
en als vlinders fladderend ter beschikking
gesteld aan een ieder die in me gelooft
Ik moet er nu voor werken, hard werken
nooit heb ik me hiervoor zo uitgesloofd
Maar ik geef niet op, oh nee zeker niet
Deze vulkaan…
Geheimtaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Na een duidelijkheid die woorden spuugden
Als een explosieve vulkaan; die een verassing
Gaf na een woordbreuk aan de boorden tot een
Te kort in het communicatief bestaan.
Spanning die tot ontlading leidt, wanneer het
Al dagen rommelt met een Vesuviaanse kracht.…
MET DANK AAN GERRIT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 ik heb stenen platgeslagen
bergen opgepompt
vulkanen aan - en uitgeblazen
doe het niet meer
raak hiervan zo afgestompt
ga nu vlinders behagen
zie kikkers krabben aan hun kont
ga al kietelend brandnetels plagen
bijt in de vinger die
zich om mij wond
als je dat dan hebt gedaan
valt niets meer uit de toon
als een gans een aria fluit
is…
Liefde als water en vuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
662 Stoom uit stromende lava,
uit een brullende vulkaan,
die land wordt in de zee.
Liefdesenergie die mensen delen,
is het wonderbaarlijke leven,
dat moeders altijd baren.
Is liefde die ons, iedere dag,
weer geboren laat worden.
Wanneer we beminnen,
met hart en ziel.
Wanneer we voor grote liefde,
helemaal open durven staan.…
en rond in donkerblond verpakt
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.751 ik aanbid je als godin
je mooie haar en trotse kin
de felle blauwe ogen
ik duik er midden in
je huid is goud
in glinstering van zinnen
je straalt een hete passie uit
bent een vulkaan van binnen
je borsten rank gepunt
een slanke leest en billen
die de honger van het
beest graag willen stillen
je buik is strak
en rond in donkerblond…
Van de Beagle op de krater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
857 hand
hoog over keien los op zand
Voor de lachers aan zijn kant
ging hij plat hoog aan de steile wand
door gevoelens voor een ei overmand
kuiken vloog uit schaal nog in stand
Is zo’n fossiel al niet bepaald courant
Zijn kleindochter op El Teide beland
maakte ons op Tenerife koning klant
Ze vroeg kijk met mij over de rand
van de vulkaan…
Smoor
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
642 Tornado’s gieren door het lichaam
razen stormend af en aan,
bliksemschichten, donderslagen,
het brein verhit als een vulkaan.
Volledig zoek alle controle,
bloed tiert door het dolle heen
bonkt en beukt, ontwricht de maagstreek
gelijk een drilboor doet met steen.…
Nieuws onder de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Vulkanen laten ons mensen ervaren,
hoe de aarde zichzelf vernieuwt.
Oorlogen laten ons mannen weten,
hoe alles bij het oude blijft.
Zolang een man zichzelf niet kent,
zal hij nooit, nooit, nimmer,
kunnen kiezen en worden herboren.
Brengt hij niets nieuws onder de zon.
De zon, moeder van alle leven.
Het is weer lente, lente!…
onrust in alle staten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
575 vannacht bleef nederland
rustig after the night before
substantieel maar constant
ziet men zeker dreiging op niveau
wakker uit nationale crisiscentra
na de vuur spuwende fitna
wilders ging door voor vulkaan
zijn film vooral knip en plakwerk
van schrikbarende journaalfragmenten
met aanwijzing dit volgt integraal
rechtstreeks uit teksten…
Kosmosgedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 De zon straalt een ware schijn
in een tel vervaagt ons bestaan
floreert een minuut beschaving
spuwen vulkanen leeg in een uur.
Dit is haar dag: een spetteren
van vlekken op haar huid.
Lussen die de hemel likken
in vuurtongen te pletter gaan.…
ZONDAG IN NAPELS
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
984 rustig; wat een wonder
Kerkklok en voorganger zingen me wakker
Getuigen van het leven van hun Makker
De katholieken kunnen niet meer zonder
Beland in Napels’ groene hart en longen
Zijn ’Rijksmuseum’, kinderen en palmen
Blijf ik bij honden en bambini talmen
Voor ik ’t vermenigvuldigde, verwrongen
Gelaat van Christus zien ga aan de wanden
Vulkaan…
MOONIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 Een zee krabbelt even terug;
vulkanen rochelen –
vurig ijs in een kelk die kolkt.
Geruchten over een vervaldatum
doen de ronde
onder aardgenoten –
gefladder van opgespelde vlinders.
De maan neemt van de maan
in het rimpelende water een foto
als herinnering voor later –
vergeelde ex voto.
Het gestolde nu.…
ultieme onvastheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
298 Tot inzicht komt en ook beklijft
is de vraag of het dodelijke stof
echt neerdaalde uit de ontzielde
vulkaan op de eenogige Plinius.
Als ultieme onvastheid versterkt
zich schikt boven twee broeders
tot achterdocht der onderwereld
en gedonder van de Helikon rolt.…
goudijs
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.004 ijs verdoofd
koningskroon
balancerend op mijn hand
licht en bevet
lastig parket
schoppend in het zand
nu hier graag
voor even of altijd
oppervlakkig en diep
statig schiep
de tijd vermijd
scherpend metaal
oorpiepende kras
koud en kil
de individuele wil
ontsnappend blauw gas
dan de gutsende ader
kolkend onder ons
goud in vulkaan…
Helse compositie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 Arthimeo, laat ons gaan
Beëlzebub is een duivel uit de cirkel
van het dolgedraaide graan
weer zal hij onzichtbaar landen
het vuur van valse tongen likken
en laaiend zijn teken branden
Arthimeo, Arthimeo, laat ons gaan
Beëlzebub is een duivel uit de cirkel
van het zwartgeblakerd graan
kom laat ons de bodem breken
grommend als een kolkende vulkaan…
Bewaard
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.431 Ter zelfmoord trok ik naar de spoordijk op,
kroonde mijn hoofd met rails, deed bielsen aan:
de aarde dreunt, de helling een vulkaan;
wat nu volgt, dacht ik, schrijf ik niet meer op.
Vlak voor mij trokken de rails weg, luchtop
de hemel in waarin ze niet bestaan;
de wind ging onderdrukt gemurmel aan
dat ik verstond. Ik kwam omhoog. Rob!…
Elke minuut telt
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
541 Elke minuut telt
want het ijs
smelt hard
er is geen nieuwe start
er is afglijding
in een razend tempo
Terwijl de mens
zijn feesten blijft vieren
zijn leven mag leven
is er een onheilspellend gegeven
waarover geen discussie mag ontstaan
Het voortbestaan
van de oceaan
de vulkaan
de ijskappen
oplossingen
in de wetenschappen
intuitie…
verre vloedlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Voor me, achter de branding,
een zongekroond strand aan de voet van
een slapende vulkaan, zijn adem
vaag zichtbaar tegen de lucht.…
schepping/ijsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 land geboren
uit de schoot van de aarde
rijzend uit de oceaan
land van tegenstellingen
tere bloemen in barre vlakten
daarachter de stille krachten
van gletsjers op de horizon
stil en wit
tegen onheilspellend zwart
van sluimerende vulkanen
land van ijs en vuur
van spuitend stoom
en eeuwige watervallen
dreigende basaltkusten
boven je…
Liverpool aan de Laak
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.243 Rolling Stones, het eind van tere zeden
het Kurhaus ging na vijf minuten plat
Mick Jagger koos verschrikt het hazenpad
een grijs plafond kwam krakend naar beneden
is alles dan voorbij in deze stad
verteren wij een luisterrijk verleden
zijn alle wegen door de dood betreden
en is de woeste zee nu stil en glad
of is Den Haag een slapende vulkaan…
de kern is rozerood
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.524 je hebt as gespuugd
als gal van binnenuit
je barstte open, explosief
ineens had je jezelf weer lief
joeg hete stenen door de lucht
de zwavel rookte nader
je angsten waren op de vlucht
de vulkaan is nooit een vader
de kern is rozerood
wringt lava door de spleet
ik vlij me in je warmte neer
jouw magna is al eeuwen heet
ik glij een helling…
Waarheid kom binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
942 Je nam me niet zoals ik was
een deel hield je liever klein,
onmondig steeds onder,
pijnlijk aanvaard -reeds
2000 jaar lang- normaal voor
een vrouw, niet bijzonder,
met lichaam en ziel, het
echte verhaal verkleind
alleen fysiek vertaald;
kan haar waarheid dan
verder zonder
de kracht van vulkaan?…
Niet doen.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
928 verbonden
Meidje, met rood geweende kijkers ben 'k toch zo machteloos
Dit kan je toch niet maken
Slapen of eten doe ik ook niet meer
Kaarsjes staren me verbaasd en geschrokken ledig aan
Tal van zogezegde geliefden lachen me vierkant uit
Resulterend in passievol kokend boos vuur
Ademnood en marteling zijn nu jouw deel
Woede kolkt als net een vulkaan…
Die jeugd schitterden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 jeugd schitterden
geestdrift en
enthousiasme
waren snel de
dragende kleuren
in een voortvarende
transitie van indolent
naar ongekend passioneel
je leek gedragen
te worden door een
tomeloze energie
als uitvoerder met
een charisma dat
besmettelijk rondwaarde
tussen geestverwanten
jij sprak in de snelle
erupties van een
jonge vulkaan…
Situbondo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
452 onder het juk der voc
onder de zweep van amsterdam
Hij huilde, nu eens dralend
dan weer dreigend en opstandig
indolent en ondoorgrondelijk
die stille kracht
Zwoegen deed hij voor de heerser
blank en zwetend in de rimboe
koffie thee suiker plantages
maar stille kracht werd nimmer moe
Dankzij merdeka erumpeerden
stille krachten uit vulkanen…
Onze duisternis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
340 Maar zie: mijn aders barsten open als vulkanen, spuwen lava-rode woede,
een feniks uit as van verraad, vleugels snijdend door je stikdonkere nacht.De kooi splijt, mijn stem een mes dat uienhuid en vlees openscheurt,
dromen rotten tot maden van goud, krioelend in wonden die nooit helen.…
Sleur de waakvlam
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
593 Maar daar achter die façade
broeit het vuur van een vulkaan
die het liefst de hele wereld
domweg in elkaar zou slaan.…