196 resultaten.
Eenrichtings verliefd
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.612 gevormd in de discussie
Liefde was er niet, was de conclusie
Toch koester ik gevoelens voor je
Gevoelens die ik je maar niet zal prijsgeven
Vrienden hebben deze gevoelens niet
Maar ik kan niet met deze gevoelens en jou samenleven
Rest mij maar één ding te doen
Als je het zou willen toestaan
Op je wang een afscheidszoen
En langzaam zal ik weggaan…
Te bang
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.746 Eindelijk na jaren van verdriet en pijn
Niet kunnen weggaan bij die ene
En nooit eens echt gelukkig zijn
Maar duizend tranen wenen
Kwam jij mijn lieve schat
En leerde mij wat liefde is
Slechts heel kort kwam je op mijn pad
Nu ben je weg, het voelt als groot gemis
Ik was bang, durfde me niet te geven
Kon niet geloven dat iemand zoals jij…
Je regent wat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
708 ik zie je staan met in je hand
de lijnen acht en negen
borsten recht vooruit
je neemt tram zeven
je wisselpassen raken
naturel mijn ritme
om problemen snel en
ongezien voorbij te lopen
ik droom mijn weggaan
als je komt jouw denken
weeft ons samen tot
vegeteren in geborgenheid
we lopen ieder
op een eigen pad
ik pak mijn zonnebad…
Wie schrijft twee
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.408 zocht, dat loste op
onmerkbaar aan de randen
ik zoek iets nieuws
verlies wat ik gevonden heb
zet dingen op een rij
wat meer moeite kost
alsof de scherpte
van de ogen zich verdoft
ook helder water
versluiert licht
niet om te zeggen dat ik
dit of dat heb nagelaten
maar om te vergeten
ik diegene ben
al duizenden malen bedacht
het weggaan…
Aan de Dombrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Canadese ganzen langzaam grazen
en winnen van het trage vee
om dit lieve laagland
om de schoonheid en de troost
om de hoge hemel blauw naast witte wolken
om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare
om de angst van de deal met de dood
bid ik, zal ik bidden
aan de Dombrug over de Zwarte Nete
de helende rust van de groene vallei
wordt weggaan…
De vlinder
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
617 Mijn moeder en ik waren
In de dierentuin
Bij de vlindertuin
Onze ogen op vlindertjes gericht
Want de ene bewoog niet meer
het vriendje van de vlinder
probeerde hem te redden
Of riep heel hard je mag niet weggaan
Ik heb je nodig voor de toekomst
Help!…
Hoe en wat
gedicht
2.2 met 9 stemmen
10.741 Voor Gerrit Kouwenaar
Tussen aankomen en weggaan
tussen spreken en zwijgen
op plaatsen waar je uit de auto kunt om je benen te strekken
in boomgaarden
en in kamers waar je ziet dat de dingen voorbijgaan
nu ze zich in je hoofd komen nestelen
nu het denken nergens toe hoeft te leiden
terwijl het licht verwijlt in je omgeving
en de bomen…
kind zonder gezicht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
815 weg,
alleen maar weg
mezelf vergeten
niets meer weten
de wereld achterna
feesten dag en nacht
het dansen lijf aan lijf
de hitte en de spanning
weggaan of ik blijf
ik zoek de warmte
van veel mensen
de vragen in hun blik
lippen en de open monden
handen en verborgen zonden
ik verlies me in hun ogen
want ik wil een ander zijn
mezelf…
Zwibbelzogje
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
639 Maar dan denkt zwibbelzogje weer
aan oma's lieve zwotsen
en weggaan wil ze dus niet meer,
ach wat... je kan steeds kotsen!
tekening van Jaap van den Born -
meer tekeningen van Jaap alsook de gezongen versie van dit gorgelrijm op http://gorgelrijmen.punt.nl/…
in deze stad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 in deze stad
waar de tijd bedremmeld
de haast omhelst
waar wachten en weggaan
elkaar rakelings passeren
in deze stad
waar bouwval en bouwstenen
haastig histories kneden
waar werkelijkheid gewillig samen
loopt met wanen van de dag
in deze stad
waar 's nachts het spervuur
van woorden verwatert
waar de verbinding verdwijnt
in oplossende…
daarna is alles gebleven
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
635 vulden het landschap
en in de verte lag de stilte, net achter
de oude gracht
een kauw schreeuwde rauw
naar het schemerend boerenland
het deed haar beven
het voelde als sterven
moeizaam draaide ze zich om
stak de lampen aan
en in het licht
om haar heen kwamen zij:
de dreigingen, het verwijten
zijn vlugge handen
woorden die het weggaan…
De avond valt langzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Mijn lief, mijn lief
en ik vervelen ons
dagelijks, hij kijkt rond
op internet en ik oefen
om hem niet te storen
vingerzettingen in de lucht
ik zal weggaan, verhuizen
en hij?…
onder dekens, diep weggezonken
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
747 het gesprek
dat ze met zichzelf voerde
vond hij terug in zijn hand
hij schreef naar huis
zij sprak vanuit een schaduw
met ogen van weggaan
een laatste reis
door een donker huis, denkbeeldig heengegaan
in de veelheid van rouw
ze ontkleedde woorden
en het wachten uit openstaande deuren
het geluid en de stervenspijn;
erom huilen…
Geur
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
619 Maar nu weet ik:
Jouw geur is een thuiskomen,
een zijn wat niet was,
een gezondheid,
een rijkdom,
een in elkaar zijn
dat volledig is,
een weggaan en een weten dat
de geur terugkomt.…
De spin die mij opeet
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
571 ik vast zit en waar ik niet zelf uitkom
Het is veel te makkelijk
Om te zeggen dat ik het allemaal heb gedaan
Overmacht is waar ik in beland ben
Een spinnenweb waar ik in vast zit
Dus jij bent de spin die mij opeet
Om daarna te zeggen dat je mij hebt bevrijd
Ik probeer jouw wonden die je met je taal hebt gecreëerd te helen
Misschien is weggaan…
't Is lang geleden (5)
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.460 Vaak wou 'k een Jood zijn, om de Zaterdag:
Dan hadden we een dicté, en dan mocht Koos
Niet schrijven, en keek rond; en na een poos
Zei meester: 'Koos mag weggaan!' En ik zag,
Afgunstig, hoe hij met pedante lach
Heel langzaam wegging. Eens zei iemand, boos,
Omdat 't mooi weer was: 'Jood!' Dat vond ik voos:
'Jood!' - 'Paap!…
Verloren Paradijs
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.475 waren die lui ontevreden
Ook kroop daar een slang, een heel wrede
Die duivelse plannetjes smeedde
Hij gaf hen wat fruit
Dat men naar verluidt
Op dat moment 't liefst had gemeden
Want God die keek net naar beneden
En zag wat ze allemaal deden
Hij gaf hen toen straf
De lol was eraf
Ze konden zich bliksemsnel kleden
Ook moesten ze weggaan…
Lieve Valentijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
738 Verliefd was ze ook op mij, zei
ze, en ze kon niet weggaan
zonder mij.
Hand in hand, verliefd gingen
twee Valentijns samen op weg
naar een mooie toekomst
vol met liefde.…
Bijna zeven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
521 bloemen
van de bomen bos en blauw
Je bent de as de mooiste zon de zin
ik hou van jou
ik hou van jou
je bent zo mooi de wolkeloze sterrennacht
de wereld draait je lacht je dacht om mij en hebt gelijk
De wereld draait om jou door jou voor jou in jou en mij
Zes ben je al de straat kent geen geheimen
spelen wil je eten opstaan leven weggaan…
WAMMES WAGGELS WERKEN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
145 De grappenmaker
kan door lollige domheid
snel een werkgever
krijgen, met veel genoegen
weggaan, een ander zoeken.
Hij is het liefste
eigen baas, werkt dan alleen,
biedt met speelse spraak
zijn diensten aan een ieder,
die hem betrouwbaar toe lijkt.
Trompet spelen of
een gammel treintje maken?…
Heel zachtjes
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.169 wil leven
Heel zachtjes fluister ik tegen mijn engeltje dat ik het heb opgegeven
Dat het zo`n pijn doet om te vechten tegen mijn verdriet, angst en pijn
Heel zachtjes fluister ik tegen mijn engeltje dat ik de moed heb opgegeven om mezelf te zijn
Heel zachtjes fluister ik tegen mijn engeltje dat het zo`n verdriet doet om mijn vrienden te zien weggaan…
Voorbij
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
2.613 voor in jouw dromen
Vergeet het verleden, laat het rusten
Kan alleen maar denken aan toen we kusten
Niets liever wil ik nog een keer je hand vastpakken
Maar het wordt tijd om die knoop door te hakken
Ik voel een afstand, weet niet wat ik aanmoet
Jouw gedachte is er niet bij, dit voelt echt niet meer goed
Steeds verder voel ik jouw bij me weggaan…
DAT ENE WOORDJE: BLIJF
hartenkreet
3.6 met 27 stemmen
1.630 Woorden kon je niet uitspreken
maar gebaarde of ik wou schrijven
het liefst zou ik niet weggaan
maar kon niet langer blijven.
Ik voelde een snik in m'n keel
mijn hele lichaam trilde
omdat ik toch echt moest gaan
maar het helemaal niet wilde.…
in de ogen van mijn kind
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.059 waar ik nu naar kijk
zij maakt dat ik sterk ben in mijn zwakte
en volgens haar heb ik altijd gelijk
als zij haar hand in de mijne legt
verdwijnen al mijn diepe zorgen
in mijn hart verschijnt een glimlach
en ik ben niet bang meer voor de morgen
in haar ogen kan ik zien
hoeveel geluk dit kleine mens me geeft
en ze zal ooit opgroeien, weggaan…
veelzeggend
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.356 met een onbestemd verlangen
legt hij vingers op haar lippen
die vochtig zwijgend toestaan
dat de trilling haar verrast
zal zij komen
moet hij weggaan
is het fictie
of een waarheid
dat intense “willen hebben”
dat hen eigenlijk niet past
in een grondeloos beleven
legt hij handen op haar lichaam
dat lief en leed vergetend
in een vacuüm verkeert…
onzichtbaar?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Of worden ze onzichtbaar, verdwenen in de tijd
Ik ben aan jou gewent, je weet hoe je mij raakt
Ik wil eigenlijk niet weggaan
Maar toch voel ik mezelf gaan
Ik verlies mijzelf omdat ik jou helpen wou
Maar jij hebt mij niet nodig, je red het zo ook wel
Mijn hart ligt aan scherven
Maar toch blijf ik hier staan……
In de diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 Weggaan is wat ik wil,
naar boven,
naar de gouden zon,
naar de bron.
Kom dichterbij,
wees maar niet bang.
De zon zal schijnen,
warm op je huid.
Niets zal je kwellen
onder deze boom.
Genade is mijn hart,
koningszoon.
Als je inéén krimpt,
er brandende pijlen zijn,
schuil dan bij mij,
je bent mijn vriend.…
Kees.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
913 me
ook allemaal zo’n zeer
Nu heb ik nog
zelf de regie in handen
nu ben ik nog helder
van geest
Ik bepaal hier
hoe het verder gaat
Het was op een woensdag,
we hebben nog samen
bij ons thuis
je lievelingsgerecht gegeten,
wat gedronken
Ik heb je daarna
naar huis gebracht
je was uitgeput,
je kon niet meer
We knepen bij het weggaan…
Omarming
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 Na de lange innige omarming,
het liggen op zovele zachte delen:
schouder, arm, borst, buik,
het horen van je donkere stem die geruststelt,
als streelde hij gevoelige plekken heel,
na het klaren van elkaar,
het dutje, het opstaan,
het weggaan,
nadien breekt het grote zwijgen aan.....…
Raven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 Zie de meerpalen in de branding,
Langzaam de erosie weggaan?
Wat er ook verdwijnt,
de raven leven voort.
Ze blijven aanhoudend tikken,
totdat door de ramen de ochtend gloort.
Ze brengen je niet naar de doden.
Ze boodschappen slechts de nacht.
Ze tikken tegen de ramen
Om te waarschuwen wat ons wacht.…