2205 resultaten.
Gelaakte grond
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
616 was ik ooit langs die brute bergen omhoog geklommen
had ik dan geweten waar wolken overgaan in water
steeds breder de baan makend naar beneden
waarom wilde ik hoger waar de grond harder wordt
dichter bij god of goud van aardse zaken
kon ik niet geraken, edoch die gedachte zal ik laken
hoog en machtig striemt de kou, slaat ranselende wind…
Het genietende zomerlandschap
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
602 Het zachte zomerbriesje
vanuit de bergen zucht
verlangend zachtjes
over het warme landschap en
laat de blaadjes van de bomen
met dansende muziek antwoorden.
En de hoge palmbomen
met een hart vol vruchten
maken dit prachtige kleurenspel
waar ik hier heerlijk
deel van uitmaak tot
een wereld van mijn dromen.…
Zij, die de oorlog ( Noord-Korea )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Maar zij met waardige houding
op de top van de berg
tegen agressie...
ze daalden af in stille en serene stilte
der waardevolle menswaardigheid.
Voor hen: de zuiverste beloning, uit mijn
stil, stromend en kabbelend hart.…
Zonder één dag ouder te worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 Gesprek waar geen woorden
Voor nodig zijn -
Samen genieten van het
Hemels vergezicht dat
Zich hier aan ons ontvouwt
Zacht zonlicht dat de
Bergen in de verte kust
En zelfs de laatste
Hooggelegen sneeuw
Weet te verwarmen
Kabb'lend water van het
Meer dat ons verzen zingt
Omgeven door olijfstruiken
En een terras dat een dak…
De weg van het leven, is geplaveid met obstakels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
945 Soms kuilen, soms heuvels en bergen wellicht.
Niet er omheen of ontwijken toont je ware gezicht.
Neem soepel die hordes en ga soms op je bek.
Vaak zijn er emoties, dat is ook niet gek.
Zet door tot het einde niet wetend waarheen.
In het bijzijn van anderen ben jij nooit alleen.
Geluk zal je deel zijn en met pech ook verdriet.…
In de aderen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 ooit terug te vinden
de wegen zijn er zwak en vaag
geen huizen aan de flanken
de geesten van het landschap
wonen zonder dak en wand
vlak zijn de velden zelden
grillig de waterranden van de oceaan
sentimenten slaan op holle rotsen de trom
de melodie van de maanstand bevrucht
het koninkrijk van bontkragen en vistuig
vulkanen houden in de berg…
Zuchtje wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Dat zal ze je altijd blijven geven
van boom tot berg van beek tot zee.…
verre echo's (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 we ontdekken de oceanen
onderdak voor de woningloze
dichter op drift
poëten reizen in het spoor van
Alexander de Grote met karavanen
door dorre oceanen van zand
de lyricus penseelt bedwongen
bergen waarlangs gerafelde
wolken de dalen binnenzakken
in veertien versregels dicht de
sonnettenschrijver een onverschrokken
reis naar de…
Wit en zwart
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.226 .
------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen"
Uitgeverij WEL, Bergen op Zoom (december 2006)…
passie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 hoe zijn handen het
orkest meenemen
naar bergen ravijnen
wolken en water
gesloten ogen
de plooien in zijn
gezicht de diepste
lagen voelbaar maken
hoe hij de smalle
handen op het hart legt
het koor smeekt om
elk woord te bezielen
de lange armen langs
het schrale lijf hangen
terwijl zijn hoofd zachtjes
wiegt heen en weer
hoe…
Verbonden met elkaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
482 het water slaat schuimig
de glimmende puntige keien
van de rotsen, hongerige
meeuwen vliegen voorbij
boven de onwankelbare bergen
de rode stekende en de
barmhartige
liefdevolle witte zon
tot de einder de zilveren golfjes
verlicht het hoopvol vergezicht
met 't hemelicht op blauwe zeeën
opgenomen in de zuivere lucht
met balsem van de
genezende…
Blonde duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 in het rulle zand
stappen duizenden
bergen en daaltjes
zonder te laten zien
naar welke kant
zelfs de wind
zucht een kleine
rust waar schaduwen
zijn heengegaan het is te
heet om hier te staan
in dit niemandsland
heeft herkenbaarheid
geen sporen nagelaten
zon zindert en schuchter
komt vloed dichterbij
golfje voor golfje
herneemt…
Uit Water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 uit water zijn
we opgestaan
en veelal zullen
we dezelfde weg
als haar af gaan
van bergen zullen
we aflopen
uit de hemel
zullen we vallen
nooit eens stilstaan
soms slechts eventjes
in een plas
je spiegelend aan
de hemel waar je
ooit eens was
zul je de weg vervolgen
die water heeft te gaan
en ook de mens zal
blijven stromen…
Coup de Foudre
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
591 Opdoemende donderkoppen en route
Worden wegens jachtige windvlagen
Met schrikgezichten gadegeslagen
In spookachtig oplichtende gloed
En bibberend onder de broeiende nok
Gevlucht op een berg zonder regenjas
Samenspannend boven het opgetaste gras
Slaat de bliksem in de schuur met een schok
En daar de nadering op handen lijkt
In het zoetgeurige…
Stampende onrust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
382 weg naar Lotte
Alleen zijn met mezelf
Zolang ik onderweg ben
zal ze blijven leven
zal ze niet doodgaan
Ze gaat niet dood, het mag niet
Ze gaat niet dood, ze gaat niet dood
Nee, nee, nu nog niet
Het is nog niet de tijd
Ze mag niet, ze zal niet
Mijn stappen stampen
De aarde beeft
Waar ik ga, dreunt een bizon
Waar ik rust, rust een berg…
Ik wil meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
379 schijnen
in diepzeetroggen, alles wil ik
kennen, hanteerbaar gemaakt
zodat heel de wereld de mijne wordt
en ik een echte wereldburger, nee
ik wil meer, een kosmoburger zijn
tussen geesten, engelen en goden
voor altijd bestaan, ik wil ruimte-
avonturen beleven, maar wel dichtbij
huis, want ik ben al zo nietig
een bijzaak, een vlekje op berg…
Lethargie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Ik ben allang niet meer
de borstklever die ik vroeger was
de magie heeft mij losgelaten
de magische stemmen zijn verdwenen
en diep in mij
vliegt een kraai tegen een denkbeeldige doorgang
In mij is een duizelingwekkend hoge berg
er is louter stilte en een ijskoude wind
die langs mijn naakte lichaam giert
Zeker, er zijn spelonken
met levendige…
elkaar ontmoeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
703 uitgewoond
aan de tijd voorbij
zullen wij dan elkaar ontmoeten
in de wilde wintertuin
waar alleen maar
blauwe bloemen bloeien
draag je nog je lange zilveren haren
uitgewaaierd over je ranke blanke schouders
kraken je gewrichten nog altijd
harder dan de mijne
kijk ik nog
door watervalgordijnen
dreigt het altijd donker nog
of zijn wij
bergen…
GOD IS ALLES
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
958 God zit in een boom
op een berg in een afgesloten dal
gaat mee met de stroom
hij vertoeft in mijn dromen
verblijft in een paardenstal
ontsluiert geheimen aan een kind
wat het ooit later tegen zal komen
en op haar levenspad ooit ondervindt
hij zit in een bloem en een kogel
hij zit in een lach en maakt plezier
en in pech geluk en droefenis…
Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 De wilde rozen
Vergeten in het donker
Wie of wat ze zijn
De bergen zwijgen
Ze zien ons zwetend lopen
Later bezwijken
De maan verschuilt zich
Zwarte wolken wegen zwaar
De wolven zwijgen
Het kind is van slag
De ouders zijn van ijzer
Tranen zijn van glas
De doffe kerkklok
Het kruipen van de wijzers
Uren bloeden dood
Muis voelt…
Woordenbrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
315 Wijl hij niet is gestopt,
Ligt hij nu bedolven onder die berg,
Zonder erop prijkt ’n kruis,
Met ’t laatste woord op zijn zerk.…
De boot is vol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
377 Tot ons middel zitten we op de top
van de berg midden in de zee
waarin onze huizen borrelend
en het vee blatend en mekkerend
verdwenen, de vogels moe
in neerstreken en doornat
gezonken zijn
Mijn dochter houdt haar baby
voor zich uit, de voetjes zijn nat
Ze dompelt hem onder
Het zal niet meer lang duren
dat we verdrinken, we willen niet…
Gevallen engel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
295 Ik raap de engel op
en draag hem de berg af
Thuis leg ik hem neer
op een bed van ijs
Aan tafel schrijf ik alles op:
zijn doodskreet in de sneeuw
de andere engel die hem tegen
de bergwand zette en wegliep
Daarna ga ik de trap weer af
om zijn aardse verschijningsvorm
van een uit de hemel gevallen
eeuwige ziel te ontleden
Vanaf de hals…
Wandelen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
333 Altijd als ik ga wandelen
wordt mijn denken handelen
tot ik na een tijd thuiskom
ik loop mijn gedachte om
ik ben vaak een echte held
zo verkrijg ik heel veel geld
ik klim berg en duik diep zee
ooit vloog ik hoog met vogels mee
naar de verste bestemmingen
zonder grenzen of remmingen
bereisde ik de wereld wegen
niemand hield mij…
Wie zit er in de toren?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
830 steenworpafstand
dus vlakbij zeg maar
is reeds sinds ruim twee jaar
gode-zij-dank
op onze knietjes
niet meer te horen
het ja en a-men
als gevolg der hermetisch
dichtgemetselde kliergaten
door groteske platen
met gelijke steen
afgezet
symbolischer dan deze dwerg
kan secularisatie niet
profaner worden uitgebeeld
dag en nacht op de kale berg…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 Dus dit is onze planeet waar we
goden uit bergen en wolken verjagen.
roepen we nog iemand aan?…
Tevredenheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
10 De wegen ik bewandel langs
Mijn levenspad is vol bochten
En diepe kuilen, om van de
Hoge bergen maar te zwijgen.
Nochtans ben ik zonder veel
Letsel gekomen alwaar 'k nu ben.
Ik kijk terug op mooie momenten,
Die de droeve gebeurtenissen
Ruimschoots overtreffen.…
Zwarte doos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
432 Hoe rouw er van binnen
Uitziet, vraag je me,
Alsof je geen idee hebt -
Een onzinnige vraag
Op het eerste gezicht,
Want over hoe het er uitziet
Kan alleen ik uitsluitsel geven,
Want jij hebt het
Niet zelf meegemaakt -
Als je het dan toch
Per se weten wil,
Luister dan goed naar
Wat ik je te zeggen heb:
Rouw gaat hooguit aan…
Vertrouwen in het Leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
594 eigen druiven gaan oogsten
om jaren later na rijping
op het leven te toosten
aan een meerdelige
romancyclus beginnen
om een literaire prijs te winnen
die ene hoge berg nog in gedachten
om die met groot gemak te beklimmen
eerst even iets anders – hij blijft wel wachten
trainen voor die schaatstocht
want je weet maar nooit
hij kan elk…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…