4357 resultaten.
altijd
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.299 ik gooide mijn brieven in het water
het verschil tussen nu en later
in mijn hart draag ik haar nog mee
pijn werp je niet zomaar in zee
ik huilde tranen aan de vloedlijn
wenste dat het anders zou zijn
maar niets brengt haar tot leven
ik heb de zee mijn liefde gegeven
de inkt vervloeit nu in het water
het papier zal eens vergaan
maar ik…
ERFENIS VOOR MIJN KINDEREN.
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.467 De grootste erfenis voor mijn kinderen
is de liefde die ik bij me draag
geen geld of materiële dingen
maar de liefde uit mijn leven
die geef ik hen graag.
Ik wil dat ze zullen beseffen
dat liefde het grootste geluk is
en dat ze dat van mij krijgen
als hun grootste erfenis.…
Kleurde later pas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
640 soms druppelt
glas in kleuren
naar beneden geven
scherven geen houvast
de spiegel
die je was is een
beeld van lang geleden
jij kleurde later pas
wij zijn nooit
gaan verhalen om
te rapen en te
lijmen wat niet was
kijk in het glas
spiegel maar het beeld
dat eindelijk bij je past
we dragen samen toch die jas…
onbekende overvloed
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
786 zocht mijn thuis
in verlaten zalen met stoelen
waar beelden op schermen
mij vulden
om maar niet mijn leegte
te hoeven voelen
het waren die zondagen
waarop de stad mij riep
om maar onderweg te zijn
hoe kon ik anders
mezelf verdragen
met mijn zieltogende pijn
nog steeds draag ik die eenling
mee in mijn gemoed
een verschraald wezen…
nepjuweel
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.620 schonk ik je een nepjuweel
een oorring
een halfedelsteen
je daalt in alle gratie
met elegantie
omzichtig van de trap
je hand glijdt
langs de reling
als een streling
je kijkt verliefd
ik hoor in je binnenoor
een mozartkoor
je ogen transparant
stralen amarant
je bent een prachtjuweel
ik vond dat jij alleen
dit nepjuweel
kon dragen…
Ingepakt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
950 ik heb het wel gehad
maar smelt toegevend
als je fluistert
zal ik mijn
zwarte negligé
dan dragen, schat…
De Parel
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.203 Ik draag die grote schat
nu mee.
Geluk is er:
zo groot als de zee.…
Koninginnedag 2009
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
1.882 Wat kan een mensenhart nog dragen
als kettingzagen komen aandraven
en snijden in het zo gewilde leven
zodat ik mijn eigen boek wil sluiten
Oranjebitter, de smaak van
een onbekommerd bestaan heeft plaats gemaakt
voor zure wijn waarvan het bezinksel
de golven worden van deze aardse oceaan
laat de slachtoffers de vruchten wezen
waarop wij…
antimaterie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 Herinneringen
het voorbije leven
en daarvoor
ijl als hoge lucht
azuur en de vlucht
het stuwen
en het dragen
flinterdun
denkbeeld van bijna niets
sierlijke zwaan
boven
alle verdenking
van de wolken
en de bakstenen mens
de nek krommen
om de vergissing
het zware trekken
van verheven verzuchtingen
de mens is wel degelijk daar…
niets van toekomst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
818 we spreken af aan het station
klokslag
als de laatste trein vertrekt
en ik zie de dichter
vallen uit zijn woorden en uit
mijn hoofd
alsof de boodschap
niet genoeg is om de afstand
mee te dragen
vertel maar wat, zeg je
maar ik hoor
slechts dat ene woord
van tijd
dag, vorm ik
en verlies de ruimte
in het likken van mijn woning…
Draai bogen
gedicht
2.6 met 39 stemmen
14.759 Draag haar
op schouders naar de verte. Verte?
Dat had papa wel eens kunnen zeggen.
Spring haar los, touw. Draai
bogen om haar diepe tonen. Meng
haar lievelingsroze door de schemer.
-----------------------------------------------
Maastricht International Patry Nights, 2006.…
Dametje van vier
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.369 Het kleine dametje van vier wat met haar duizend lachjes
De pijntjes wat verdringt woont nu in mijn gedachtjes
Soms als 't in mij wat stil gaat zijn en 't al wat gaat vervagen
Is één gedachte aan haar genoeg om weer een smile te dragen
Ze kijkt me aan en 'k smelt alweer wat is dat kind een wonder
't is raar al zag ik haar niet ééns ik kan…
Ze loopt!
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.408 Wankele stapjes verwonderde oogjes verroest
mijn beentjes kunnen me dragen,
een stapje en nog een, drie stapjes en ineens,
loopt ze door de kamer,
vergeten is het kruipen, want die voetjes,
aan de onderkant, zitten niet meer aan de achterkant,
als ze voorbij komt, maar stapje voor stapje,
verkent ze haar groter wordende wereld.…
Ontluiken
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
709 ontluiken bloeit
uit haast dode takken,
nog in donkere kamers
met beschimmelde ramen
daar schuilen
tere knoppen in
schuldloos schamen
de adem van buiten
zuigt aan wanden
die zijn opgebouwd uit
dichtgetimmerde ruiten
en waar licht botst
om dan in het niets
te verzanden
totdat mijn vogels roepen
en ik ze verder draag
in mijn…
Geurende stilte van respect
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
726 En als ik weer
afscheid van je neem
zal ik je eer bewijzen en
mijn geurende hart
met liefde bij me dragen.…
Anders dan voorheen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
493 ik draag mijn gemoed
naar het weidse
een eindeloze verte
verleg mijn grenzen
twist met de wind
als een gevouwen bootje
varend oeverloos
ongekunsteld broos
aanvaardend de
onstuimige golven
ziende naar de gloed
een horizon van moed
‘k slijp de scherpe kanten
van de vuursteen
fonkellicht warmt de bron
maar, anders dan voorheen…
JE IEGEN BREIN
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.280 ------------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan zomergast, 31 juli 2011, Dick Swaab, emeritus hoogleraar neurobiologie en internationaal bekend hersenonderzoeker, die samen met
interviewer Jelle Brandt Corstius zal zorgen voor boeiende televisie.…
De zee van bloemengeel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 jij streelt het land
en zet de zee
van bloemengeel
naar eigen hand
kleurt heuvels
en valleien met
je warme gloed en
laat de einders trillen
zont de huid
van rood naar bruin
en brengt pigmenten
weer tot leven
nog wachten vruchten
op wat lange zomerdagen
om in de herfst hun mooiste
oogst te kunnen dragen…
verborgen verdriet
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.333 verborgen verdriet
er is niemand die het ziet
niemand ziet je angst
niemand ziet je pijn
niemand ziet die ene traan
niemand is met je begaan
moet het alleen dragen
aan niemand wat vragen
verborgen verdriet
dat door je ziel heen schiet
en je hoopt in het verschiet
dat iemand die ene traan van verdriet wel ziet…
COMMUNICATIE
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.786 -------------------------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan allen, die zo af en toe
nog traditioneel een kaartje en/of brief per post versturen
en aan alle postbezorgers.…
nu ik weet
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
667 in de stilte van mijn zwijgen
begraaf ik alle weemoed onder
diepe rouw
als jonge vrouw verliet je plots
jouw vlugge dagen, ongevraagd vergaf je
wat slechts jou had toebehoord
er werd genomen en gedacht
dat jij wel elke nacht
de nukken van zijn wil kon dragen
hoeveel pijn stond jij daar toe?…
ZEEËN VAN TIJD!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
653 --------------------------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan alle vroege vogels!…
Boogkromme
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 Het ligt zeer voor de hand
om verlichting te vragen
aan de zielsgetrouwen
die al het gewicht dragen.…
...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
457 “I have a dream”
zei mijn hart; ik dacht aan hem, zijn droom
zijn wonder
nu straalt hij indirect van schouders
die de wereld willen dragen, hoopvol, strijdig met
het witte hart
dat velen in zich denken
ik hoop mee
op beter, waardig met elkaar en daar
hervinden we het schenken
van een wereld, uit één stuk…
LIJDEN....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 Deze hartenkreet draag ik op
aan de familie H. te Rotterdam-Kralingen.…
Weg met dichters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
730 Er is een weg met gedichten aangelegd
Achter mij dragen dichters gedichten voor
Ik hoor rat en vanger gillen
Weg met gedichten!
© Jan Bontje 2013…
Vijf tinten zwart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 In semi-sluimering
Komen in mijn ziel
Dia-raampjes voorbij met minstens
Vijf soorten zwart bestrooid -
Overwegend roet dat net
Als ik is neergeslagen
In de ruimte die
Leven genoemd wordt
En soms wel wat weg hebben
Van de bril die ik doorgaans
Draag in deze donk're tijd
Waarin het nooit meer
Licht lijkt te worden…
Schatten aan herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 het was rust
die samenbracht
toen wij jouw as
met het hare deelden
een vleugje wind
droeg jou zacht
naar de lach
die jij goed kende
die jullie elkaar gaven
in het samen dragen
van het leven
dat was aangegaan
hier rusten
schatten aan herinnering
zij leiden ons bestaan
terwijl hun zielen verder gaan…
Het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
766 Waarom al die gevoelens
Waarom al die vragen
Waarom al dat verdriet
Waarom al dat lijden dragen
Altijd die tegenvallers
Altijd die onzekerheid
Altijd het niet begrijpende
Altijd het machteloze en spijt
Hoe lang hou je dat vol
Hoe lang ben je bereid
Hoe lang kan dit worden gevraagd
Hoe lang duurt het nog die strijd
Zal iemand ooit…
diep in de zee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 waar zal ik nog te vinden zijn
als uit de zee
geen dromen komen
woorden zich losweken
niet anders meer kunnen dan
sterven
kromgebogen
en altijd in de wind
waarheen zal ik de meeuw nog dragen
die een duinrug tot metafoor vervaagt
onbegaanbaar, hoger dan het gehoor
van het opgetilde water
dat voorgoed zijn stem verliest
mij…