Alle inzendingen over dragen

4357 resultaten.

Sorteren op:

altijd

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.299
ik gooide mijn brieven in het water het verschil tussen nu en later in mijn hart draag ik haar nog mee pijn werp je niet zomaar in zee ik huilde tranen aan de vloedlijn wenste dat het anders zou zijn maar niets brengt haar tot leven ik heb de zee mijn liefde gegeven de inkt vervloeit nu in het water het papier zal eens vergaan maar ik…

ERFENIS VOOR MIJN KINDEREN.

hartenkreet
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.467
De grootste erfenis voor mijn kinderen is de liefde die ik bij me draag geen geld of materiële dingen maar de liefde uit mijn leven die geef ik hen graag. Ik wil dat ze zullen beseffen dat liefde het grootste geluk is en dat ze dat van mij krijgen als hun grootste erfenis.…
Moeke22 juli 2004Lees meer >

Kleurde later pas

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
soms druppelt glas in kleuren naar beneden geven scherven geen houvast de spiegel die je was is een beeld van lang geleden jij kleurde later pas wij zijn nooit gaan verhalen om te rapen en te lijmen wat niet was kijk in het glas spiegel maar het beeld dat eindelijk bij je past we dragen samen toch die jas…
wil melker18 oktober 2008Lees meer >

onbekende overvloed

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 786
zocht mijn thuis in verlaten zalen met stoelen waar beelden op schermen mij vulden om maar niet mijn leegte te hoeven voelen het waren die zondagen waarop de stad mij riep om maar onderweg te zijn hoe kon ik anders mezelf verdragen met mijn zieltogende pijn nog steeds draag ik die eenling mee in mijn gemoed een verschraald wezen…

nepjuweel

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.620
schonk ik je een nepjuweel een oorring een halfedelsteen je daalt in alle gratie met elegantie omzichtig van de trap je hand glijdt langs de reling als een streling je kijkt verliefd ik hoor in je binnenoor een mozartkoor je ogen transparant stralen amarant je bent een prachtjuweel ik vond dat jij alleen dit nepjuweel kon dragen…

Ingepakt

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 950
ik heb het wel gehad maar smelt toegevend als je fluistert zal ik mijn zwarte negligé dan dragen, schat…
sacrajewa1 augustus 2006Lees meer >

De Parel

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Ik draag die grote schat nu mee. Geluk is er: zo groot als de zee.…
Elly Mans17 september 2006Lees meer >

Koninginnedag 2009

netgedicht
2.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.882
Wat kan een mensenhart nog dragen als kettingzagen komen aandraven en snijden in het zo gewilde leven zodat ik mijn eigen boek wil sluiten Oranjebitter, de smaak van een onbekommerd bestaan heeft plaats gemaakt voor zure wijn waarvan het bezinksel de golven worden van deze aardse oceaan laat de slachtoffers de vruchten wezen waarop wij…
elze30 april 2009Lees meer >

antimaterie

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
Herinneringen het voorbije leven en daarvoor ijl als hoge lucht azuur en de vlucht het stuwen en het dragen flinterdun denkbeeld van bijna niets sierlijke zwaan boven alle verdenking van de wolken en de bakstenen mens de nek krommen om de vergissing het zware trekken van verheven verzuchtingen de mens is wel degelijk daar…

niets van toekomst

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 818
we spreken af aan het station klokslag als de laatste trein vertrekt en ik zie de dichter vallen uit zijn woorden en uit mijn hoofd alsof de boodschap niet genoeg is om de afstand mee te dragen vertel maar wat, zeg je maar ik hoor slechts dat ene woord van tijd dag, vorm ik en verlies de ruimte in het likken van mijn woning…

Draai bogen

gedicht
2.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 14.759
Draag haar op schouders naar de verte. Verte? Dat had papa wel eens kunnen zeggen. Spring haar los, touw. Draai bogen om haar diepe tonen. Meng haar lievelingsroze door de schemer. ----------------------------------------------- Maastricht International Patry Nights, 2006.…

Dametje van vier

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.369
Het kleine dametje van vier wat met haar duizend lachjes De pijntjes wat verdringt woont nu in mijn gedachtjes Soms als 't in mij wat stil gaat zijn en 't al wat gaat vervagen Is één gedachte aan haar genoeg om weer een smile te dragen Ze kijkt me aan en 'k smelt alweer wat is dat kind een wonder 't is raar al zag ik haar niet ééns ik kan…
falm25 december 2009Lees meer >

Ze loopt!

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Wankele stapjes verwonderde oogjes verroest mijn beentjes kunnen me dragen, een stapje en nog een, drie stapjes en ineens, loopt ze door de kamer, vergeten is het kruipen, want die voetjes, aan de onderkant, zitten niet meer aan de achterkant, als ze voorbij komt, maar stapje voor stapje, verkent ze haar groter wordende wereld.…
An Terlouw24 januari 2010Lees meer >

Ontluiken

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 709
ontluiken bloeit uit haast dode takken, nog in donkere kamers met beschimmelde ramen daar schuilen tere knoppen in schuldloos schamen de adem van buiten zuigt aan wanden die zijn opgebouwd uit dichtgetimmerde ruiten en waar licht botst om dan in het niets te verzanden totdat mijn vogels roepen en ik ze verder draag in mijn…

Geurende stilte van respect

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 726
En als ik weer afscheid van je neem zal ik je eer bewijzen en mijn geurende hart met liefde bij me dragen.…

Anders dan voorheen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
ik draag mijn gemoed naar het weidse een eindeloze verte verleg mijn grenzen twist met de wind als een gevouwen bootje varend oeverloos ongekunsteld broos aanvaardend de onstuimige golven ziende naar de gloed een horizon van moed ‘k slijp de scherpe kanten van de vuursteen fonkellicht warmt de bron maar, anders dan voorheen…

JE IEGEN BREIN

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.280
------------------------------------------ Deze hartenkreet draag ik op aan zomergast, 31 juli 2011, Dick Swaab, emeritus hoogleraar neurobiologie en internationaal bekend hersenonderzoeker, die samen met interviewer Jelle Brandt Corstius zal zorgen voor boeiende televisie.…

De zee van bloemengeel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
jij streelt het land en zet de zee van bloemengeel naar eigen hand kleurt heuvels en valleien met je warme gloed en laat de einders trillen zont de huid van rood naar bruin en brengt pigmenten weer tot leven nog wachten vruchten op wat lange zomerdagen om in de herfst hun mooiste oogst te kunnen dragen…
wil melker14 augustus 2011Lees meer >

verborgen verdriet

hartenkreet
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.333
verborgen verdriet er is niemand die het ziet niemand ziet je angst niemand ziet je pijn niemand ziet die ene traan niemand is met je begaan moet het alleen dragen aan niemand wat vragen verborgen verdriet dat door je ziel heen schiet en je hoopt in het verschiet dat iemand die ene traan van verdriet wel ziet…

COMMUNICATIE

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.786
------------------------------------------------------- Deze hartenkreet draag ik op aan allen, die zo af en toe nog traditioneel een kaartje en/of brief per post versturen en aan alle postbezorgers.…

nu ik weet

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 667
in de stilte van mijn zwijgen begraaf ik alle weemoed onder diepe rouw als jonge vrouw verliet je plots jouw vlugge dagen, ongevraagd vergaf je wat slechts jou had toebehoord er werd genomen en gedacht dat jij wel elke nacht de nukken van zijn wil kon dragen hoeveel pijn stond jij daar toe?…

ZEEËN VAN TIJD!

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
-------------------------------------------------------- Deze hartenkreet draag ik op aan alle vroege vogels!…

Boogkromme

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Het ligt zeer voor de hand om verlichting te vragen aan de zielsgetrouwen die al het gewicht dragen.…
Iniduo18 oktober 2012Lees meer >

...

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
“I have a dream” zei mijn hart; ik dacht aan hem, zijn droom zijn wonder nu straalt hij indirect van schouders die de wereld willen dragen, hoopvol, strijdig met het witte hart dat velen in zich denken ik hoop mee op beter, waardig met elkaar en daar hervinden we het schenken van een wereld, uit één stuk…
switi lobi7 november 2012Lees meer >

LIJDEN....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 726
Deze hartenkreet draag ik op aan de familie H. te Rotterdam-Kralingen.…

Weg met dichters

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 730
Er is een weg met gedichten aangelegd Achter mij dragen dichters gedichten voor Ik hoor rat en vanger gillen Weg met gedichten! © Jan Bontje 2013…
Jan Bontje10 januari 2013Lees meer >

Vijf tinten zwart

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
In semi-sluimering Komen in mijn ziel Dia-raampjes voorbij met minstens Vijf soorten zwart bestrooid - Overwegend roet dat net Als ik is neergeslagen In de ruimte die Leven genoemd wordt En soms wel wat weg hebben Van de bril die ik doorgaans Draag in deze donk're tijd Waarin het nooit meer Licht lijkt te worden…

Schatten aan herinnering

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
het was rust die samenbracht toen wij jouw as met het hare deelden een vleugje wind droeg jou zacht naar de lach die jij goed kende die jullie elkaar gaven in het samen dragen van het leven dat was aangegaan hier rusten schatten aan herinnering zij leiden ons bestaan terwijl hun zielen verder gaan…
wil melker1 november 2013Lees meer >

Het leven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
Waarom al die gevoelens Waarom al die vragen Waarom al dat verdriet Waarom al dat lijden dragen Altijd die tegenvallers Altijd die onzekerheid Altijd het niet begrijpende Altijd het machteloze en spijt Hoe lang hou je dat vol Hoe lang ben je bereid Hoe lang kan dit worden gevraagd Hoe lang duurt het nog die strijd Zal iemand ooit…
Leidy13 december 2013Lees meer >

diep in de zee

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 644
waar zal ik nog te vinden zijn als uit de zee geen dromen komen woorden zich losweken niet anders meer kunnen dan sterven kromgebogen en altijd in de wind waarheen zal ik de meeuw nog dragen die een duinrug tot metafoor vervaagt onbegaanbaar, hoger dan het gehoor van het opgetilde water dat voorgoed zijn stem verliest mij…