1819 resultaten.
Duifje in Tenerife
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 De druppels van het wilde water
raakten hem niet maar ik leek later
een grote bundel wandelnat.
Een jogger met heel forse kuiten
rende door dit zo prachtig buiten
maar ik had ruim genoeg gehad.…
ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.088 het is nog vroeg
als de nacht eindigt en de
uil van het donkere licht
voor mij uit zweeft naar
de blauwe fontein
waar druppels
schitteren in vlagen
van de stervende
maneschijn
door knarsende kiezelstenen
schuifel ik naar de bank
gelegen aan het pad
langs de waterpartij
hier zet ik mij neder
en zie de dag traag
ontvouwen met…
de draak valt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.205 een slang met arendsklauwen
komt uit de tuin gekropen
vette klissen in zijn nek
ik hang te hijgen in de touwen
een gevorkte tong kietelt mijn hielen
vleermuisvleugels vouwen open
als een waaier van vliezen
ik sta maar wat te stuntelen
wil met fladderende armen weglopen
net binnen jouw bereik
vind je het wijwatervat
druppels sissen…
va
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.362 kortere naam ken ik niet
nooit vader ooit eens papa
tederheid was verborgen
langzaam verzachtende vader
wel eens tranen in je ogen
druppels van tederheid
zorgzame grijze oude man
meer dan zestig jaar met
de liefste vrouw moeder
lieve man achter een schild
na je eenzame dood kun je
nog zo vertederen
wordt je late humor en liefde…
appels in het licht, zo zonnelief
netgedicht
3.8 met 59 stemmen
10.221 vicky hazen -
en plots begon het te waaien
heftig
alsof aarde en hemel
antwoord gaven terwijl
ik slechts
de stilte kon herhalen;
gedachteflitsen, te ver van lippen
om te baren, ontelbaar
hoog, de appelbloesems
in het bestaan van
lief
hart en zinnen
het gezicht van een meisje
van wimpers, wangen
druppelend…
bezig baasje
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
894 laat het maar regenen
een druppel per slag
die achterbaks gegeven
van baas tot onderdaan
wat hiërarchie belichaamt
al kan de klacht achteraf
bij het vertrek van alweer
een trouwe voetenknecht
slechts onontvankelijk
geen verklaar je nader
maar vergeef me
want ik was fout
er waait wervelwind
door werkend land
waar de slavenhand
minder…
spetspatss..pets…patspets..pats
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
804 Tegenwind waait woeste vlagen
dikke spetters spatten uit elkaar
miljoenen druppels, vochtig, klaar
proberen mij naar zee te dragen
Striemkracht wakkert regenslagen
gesmolten kristallen, ijzig zwaar
ze doorweken vlot, ik, zoutpilaar
die niet in staat is, heeft te klagen
Het lijkt of ik me expres laat plagen
door de kille storm waarin ik…
Schimmenspel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
946 Druppels doorschijnen een bleke maan.
Het is even eeuwen ouder
doch schimmen komen en gaan.…
zomeren
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.023 alsof het regenen kan deren
jij zomert in mij
van elke druppel
maak je strelende parels
en ik snap er eigenlijk niets meer van
wat valt er te leren?
wat doe jij met mij?…
Sporen in het zand.
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.212 De tranen in je ogen
vallen langzaam langs je wang
druppelen je kleren binnen
want jij, jij bent zo bang.
Je hebt me verteld van je ziekte
en het niet kunnen genezen,
mag ik dan in deze moeilijke tijd
jouw vriend en toeverlaat wezen?…
flesje baart kunstenaar
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.122 ooit liep
een kunstenaar
bij Bergen’s hoogtij
gewoon de zee in
met 33 centiliter leidingwater
in een limonadeflesje
keerde zich
naar strand en duin
in golvend schuim
ontdopte en ontdeed
het oranje glazen omhulsel
van ha-twee-oh vulsel
het transparante vocht
verdween in de woelige baren
gelekt tot de laatste druppel
de journalist…
wonderbaarlijke maand
gedicht
2.4 met 41 stemmen
17.178 dat was in de wonderbaarlijke maand
van bloesemingen en overvloed
toen mijn borstkas opstoof als papaver
ribben in sierpennen uitwaaierden
mei mijn magere taal openbrak
vergelijkingen vrat als vuur water
ik schaamde mij diep naar poldergewoonte
in loden jas tussen druppel en wind
ongevoelig bij takken struikgewas doornen
had ik licht opgevat…
Een handvol licht
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.372 schemerende zand
waar ik mijn blik op had gericht
Zacht ging hier de nacht voorbij
net als de uren die vervlogen
en ik opende mijn hand
die - met een steen - jij had verdicht
langzaam brak hij - als de nacht
die door de zon werd opgezogen
in twee stukken - als een wonder
dat jij voor mij had verricht
En ik lachte
want je gaf me
druppels…
het blad beweegt
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
915 wind snoeit dode stammen
over mythische velden
waar druppels bloed
van schimmige helden
in het ijzige morgenrood kappen
de doodstrijd breekt los;
scherp geslepen zwaarden
zijgen in de geur
van warme huid als
uit honderden monden
kreten verbranden
tegen de verbasterde lucht
herhaalt het kletteren
het duivels vuur boven
bange ogen…
ietwat nat en droog
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
567 de regen valt met sloten
koffie aan de tafel
vierkant geknoeste tijd
met elleboog gesleten geulen
waar gasten zich een plek weten
om het hoofd te laten hangen
voor even nergens thuis
het getrippel van duizend druppels
verdrijft het eeuwige geneuzel
in wat het verleden heet te zijn
nu en gisteren ook al
toen de zon zo scheen
en toch is…
drentse nazomer
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.268 de zon hangt in het hemelblauw
en verwisselt als een goochelaar
zovele druppels morgendauw
voor duizenden kristallen.
wielen draaien met de benen
langs de ongelijke rand
van een lila paars karpet,
langs gestapelde reuzestenen:
doch... géén Hun in bed.…
tot in de oneindigheid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.152 hij, de gekroonde
de erfgenaam van tristesse
schrijft met letters langs het licht
als eeuwen nog moeten ademen in toekomst
onbegrensd als zeewind
waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed
tussen duinen en het dwalen, druppels
en rozen, geknield
in een keel vol tranen
waar hij de liefde verheft in schoonheid
tot in de plooien…
Alleen maar toekijken?
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
571 Om alleen maar naar
je kijken, drijvend op
een laatste strohalm
en je te zwemmend te
bereiken, verwaaid
onder wolken waaruit
druppels zich aan regen
hechten, in de spiegels
van de tijd verlost,
komen we onszelf weer
tegen, opkomende dorst
verlegen lessend van
haar borst, rimpels
fronsen in het water,
oprijzend worden over…
Tijd is...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
697 Tijd is voor stervenden een druppel
op de rand van de eeuwigheid
die zich eindelijk zal vermengen
in een eindeloze zee van...tijd.…
Dit wil ik vieren
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
605 Ik ben de regen meer
gaan waarderen met zijn
geur, geluid en ritme van de druppels.
Het ritmische geluid
is het geluid
van een waterfestival
dat diep doordringt
in mijn hart.
Het doet me beseffen
dat ik leef en
dit wil vieren.…
Aan Rika, Jacoba en Betsy
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 En had ik al mijn vrienden vroeg verloren,
dan was ik zonder liefde ook
al bij het breken van de dag,
met morgendamp en herfstdraad,
zo zeker ook als druppels op het gras,
tot sterven veroordeeld.
Zo moedeloos,
zo troosteloos,
zo inherent en onweerlegbaar reddeloos
was er op aarde nooit een.…
zesentwintig
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
628 schijnsel van de afnemende maan verdraait
een wolk zijn waarheid
donkerder
waar een zevenmijlsgevoel te grote stappen telt,
gegeven door het levenslange beeld van spiegels
die slechts één kant kennen
ooit zal de zon vertellen hoe het water valt
dan spiegelt er een beeld in vijvers, schoner
dan het oppervlak, dat lelies draagt
waar de druppels…
wil jij over mijn schaduw waken
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
721 ogenblik
van omgrenzing
met om ons heen
het strand en de verwarring uit zee
kon je mij verstaan
en verder
terwijl je bewoog op vrijheid, het ritme
dat jouw stem voedde
mijn gefluister
als een eiland insloot, dat daar
moest sterven, smal en wit
meeuwen legden een licht
op die dag
het gewicht was zuiver, zoals een zee
met druppels…
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 in zilverglans laat de winterzon
haar stralen glijden, langs
de wit bevroren velden
met daarboven als een lach
de glinstering van rijp
een vleugje warmte vlindert
over kale koude tak, die
glimmend van plezier, zich siert
in druppels als glaskristal
de vroege morgen
licht op in vuur
en helder als glazuur
kleurt de hemel blauw
hoog in…
Kleur geven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 aan toe
Ik teken ongetemde wolken
in een hemel o zo blauw
gun de zon weinig draagkracht
druk haar geleidelijk in het nauw
Ik portretteer enige knotwilgen
groene haren in de wind
paars met rode bloemen
die geplukt worden door 'n lentekind
Ik aquarelleer de lommer
spreidt geleidelijk maar zeker uit
kleuren grijze wolken zwarter
druppels…
Onweer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
535 gekomen
en er wolken zijn ontstaan
vertellen alle grote bomen
van de regen komt eraan
haal de was nu snel naar binnen
hou de plu maar paraat
het kan nu elk moment beginnen
je weet wel hoe dat gaat
als je toch de sprong gaat wagen
ondanks gerommel in de lucht
is dat om moeilijkheden vragen
zelfs de vogels zijn gevlucht
hoor de druppels…
Waterscheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Druppels vallen uiteen in achterlanden
van verdreven illusies, zij kennen geen
andere hoogten dan de slagschaduw
van het maaiveld dat verzandt door de
vertraagde stroming in lage luwten.…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 kaalslag laten geen spoor van loof en look
vruchten passeren het darmkanaal, worden tot een amorfe brei
in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel…
Dooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 meer dicht
Geen schim van wat het was
Wat ooit een sprookjesland inhield
Is nu nog maar een plas
Mijn liefde was ooit zuiver wit
Puur en onbevlekt
Zij leek voor de eeuwigheid bestemd
Maar is nu weggelekt
De sneeuw werd langzaamaan een bui
Wat puur was dat werd drab
De sporen die wij samen zetten
Verdwenen, elke stap
Straks getuigt geen druppel…
De zee geeft, de zee neemt
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.612 drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk te veel
hij heeft op wrede wijze wraak genomen
de druppel…