Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Zondagnacht

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Een nachtegaal zingt groen minnend dansend, wolken duisteren maan dromend de weg terug zonder aarzeling begonnen, stille sterren en alle daargelaten zaken van het hart voel ik zo langzaam, vallen in de nacht, van wuivende gebaren, en jij daar in de verte weet van mijn dromen, buigt in stilte naar het zand dat wij ooit, zeldzaam, in…
mobar7 oktober 2008Lees meer >

Wil je ?

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.142
Wil je als het duister wenkt mij even vasthouden zomaar heel even om te laten voelen dat ik ben wil je als nacht geen dag meer wordt mij niet laten slapen doch zomaar even de roep van het licht laten zien wil je als ik dichter dan dicht te dicht bij de golven dans zacht het bijtend zout van mijn wangen halen zomaar heel even…
metha3 april 2006Lees meer >

Zoete wraak

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.356
Lege ogen in het duister Stemmen in de nacht Ver weg klinkt een zacht gefluister Verdrietig huil ik zacht De minuten kruipen voorbij De deur slaat in het slot Jij houdt niet van mij Hebt me maanden lang bedot Een mes rust in mijn handen Het grote moment komt dichterbij Ik hoor je vloeken over je banden Dat krijg je als je speelt…
Samantha6 september 2006Lees meer >

O Naakte liefde, grijs en broos

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.992
o Naakte liefde, grijs en broos; mijn arme herfst, uw lent’ genaderd: een moede wingerd, bloed-dooraderd, die lenkt naar nieuwe oktober-roos; een arme, bibberende schaâuwe die duister om uw schoonheid rilt; - - o norse min, die danken wilt noch durft te rouwen… ------------------------------------------------------------------------- uit…

loopvocht

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.128
de woonkamer ligt er onverlicht bij, de gordijnen gesloten, de woorden stil uitgesproken, heb je het gehoord van de zeven, de zeven de mensen op straat haasten zich blauw verijsd in wel zeven sloten tegelijk al is het eerder er op met kermende handen en knieën ergens duister verscholen haalt een man zijn gram op, net zoals zijn neus…

volle treinen

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 863
volle treinen met het duister voor ogen in stille lijdzaamheid voortbewegend in wanhoop bad men trein sta stil.. sta stil.... sta stil…..…
klaes28 april 2007Lees meer >

vergankelijkheid

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.215
vandaag verliest het kind in mij vandaag verliest het kind in mij opnieuw de hoop die blijkt, al kon hij het weten, verborgen in een onlosmakelijke knoop van liefde en zorgen alhoewel gedragen door een prille ochtend ligt het duister op de loer waar allengs onder de onbereikbare zon, de verwachting sterft wat dan het…

Een vogel

poëzie
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.925
Als vogels zó fluit ik, een dichter, Maak het duister leven lichter, Rusteloos hart gerust.…

Vrij ?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
het vond, als wat anders vermomd, viel het van z’n voetstuk, ondervond ik pijn bij mezelf of medemensen, lering te trekken, terug te keren bij het ‘zelf ’, overschreed ik beider grenzen, de twee kanten van het leven, aan het einde bestaat er niets, is het om het even wat kan ik verliezen, in de nivellering van het duister…
pama25 november 2008Lees meer >

Zijden Draden.

hartenkreet
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.272
De echo's waren spiegels in duister licht, over mijn daden en denken en doen. Teleurgesteld veranderde het mijn zicht. Lang geleden is nog toen. Zijden draden sponnen tot was. Hoger, dunner, fragiel. Lieten mij zweven tot net boven het gras, geen angst meer, tot ik viel.…

In schemering vermeden

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 518
dank zij het zachte licht van ochtendgloren laat ik in 't eerste zwakke schijnsel het ongewisse toe, het onheil teruggebracht tot tastbare contouren verhoudingen die in het donker zo beklemmend zijn de loden dagen die gemis weer boven halen het lege duister in mijn bed pijnlijk verlangen en paniek voor dat wat eindig is dat alles wordt…
annabel14 juni 2009Lees meer >

Weemoed

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 557
zomer voorbij droef stemmende herfstwind een lange winter voor de deur mijmerende avondwandeling over schone larie en duister zeer vanavond geen maan de schijn ligt ergens verscholen in 't glimmende gras ook als 't lichaam rust verdient is het voor het hoofd vaak moeilijk wennen het is nacht en donker ik denk niet dat hij het merkt…
Nadine25 oktober 2009Lees meer >

identiteit

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 850
kan je ook zonder ben je enig ongebonden laat je wimpers vallen over je schaamte de mens is geboren uit de schande die de onderbuik bezit het is het dragen van alles wat is op zwarte vleugels zonder hoop ooit een einder tegemoet te vliegen laat varen al dat schuldbesef het baart enkel fluisterende schepselen die het duister…

omgekeerd

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 551
op mijn tenen loop ik door een omgekeerde wereld ik ben hier onbekend maar heb een droom in mijn armen te beschermen tegen een naam die de droom zelf nog niet kent zelfs in de stilte hoor ik het gefluister woorden ademen in alle hoeken van het duister hun schaduw lacht elk wolkje uit de lucht het spiegelt in de nacht en…

Walkuren

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
Verzuurde woorden in duistere graven waaruit zich de ochtenden laven. Een glimp, waarin het eerste licht als traan geboren wordt, handen verleggen schaduwen over mijn verweerd gezicht, geleefde wraakgodinnen verhangen zich aan gouden ringen, alles afgewogen, blijft zonder gewicht, de maat van kwetsbare dingen.…
pama12 juli 2010Lees meer >

Een tintelfrisse frequentie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
ineens krijgt leven de geest uit een andere dimensie voelt buitengewoon op een tintelfrisse frequentie geschoond dragen takken en boom hun gestalte wat grootser vullen ruimte in ijlere lucht wiekt een vlucht ganzen hun v voor de wind in het laatste rood van de vallende avond waar je droefgeestig door duister verwacht bruist de sfeer…
wil melker23 januari 2014Lees meer >

Het lange lage licht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
mijn schaduw wilde intenser leven heb hem wat meer licht gegeven trad in het donker nauwelijks naar voren wilde mij daar privé niet storen nog loopt hij gebogen danst en springt van lieve lust maar kijkt mij nooit in de ogen de schemering is favoriet in het lange lage licht krult hij melancholiek voor het duister ons versmelt helpt…
wil melker6 januari 2014Lees meer >

In Ruste

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Het heerlijke van de dood is De rust het onverstoorbare Het eeuwig nachtelijk duister Ervaren het ongekende in overvloed En zoal mocht er zijn een nieuw iets In die onvoorstelbare massa van het heelal Weet dan dat een ieder u benijdt op uw verscheiden Doch in een niet te meten tijd fragment zullen zij volgen Ga en effen het pad der vergetelheid…
Ivan Grud29 september 2010Lees meer >

jij en ik

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Het leven lijkt donker, duister, het is nacht. Maar toen kwam jij, je bent zo lief en zacht. De wereld werd wazig alsof er een zeepbel om ons heen gespannen was, gescheiden van de wereld door een dun laagje glas. Je tilt me teder van de grond, ik kijk in je ogen en ik voel je mond.…
annika28 juni 2011Lees meer >

Nachtelijke smet

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
De nachtelijke smet op de droomwereld heeft de illusie van schoonheid doen verbleken en er is geen vorm van troost of dieper voelen die de angst en leegte laat verdwijnen misschien slechts de moed om ondanks alles en verleden toch door te gaan in heden alleen en zonder vrienden in ’t zoete duister van de droomschijn achter luister van…
Jaap Smet27 november 2011Lees meer >

Jouw tweezijdigheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
jij hebt een stralende blik maar soms duisteren je ogen met schaduw uit een dieper ik je lach daagt uit in lichaamstaal verkrampt als ik jouw grenzen haal sprankelt in een vlot gesprek maar stokt als er iets vreemds wordt gezegd hebt een warme kant die onverwacht kan nevelen met vlagen strak bevroren kou ik houd van jouw tweezijdigheid…
wil melker30 januari 2012Lees meer >

Wanhoop

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Een vloedgolf van emoties Overspoelt mij Na ieder verwijt Na iedere snauw Ik dreig te verdrinken In een draaikolk van woede En teleurstelling Na iedere schreeuw Of duistere blik Maar zelfs als ik denk Dat ik niet verder meer zinken kan Kijk ik naar boven En zie ik door een waas van tranen Een onbewolkte hemel Ik vecht mezelf weer…
Karin31 augustus 2012Lees meer >

Schaduw

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
Duister verlaat jij mij blindelings. Beeld voor beeld in de nacht. Mijn schaduw schijnt voortdurend. Zonder tegenlicht voor jou overdag.…

C'est mourir un peu.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 790
de maan zal blijven staren als ik niet meer zal zijn in duistere zwarte nachten is het gele licht niet mijn de wind zal blijven waaien door de bomen, over het gewas de krakende zwiepende takken vertellen hoe het eens bij mij was het water zal blijven vallen uit de donkere wolkenlucht het leven duurt maar even in gedachten waarvoor ik…
J.J.v.Verre7 augustus 2014Lees meer >

Onneembaar onderhout

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
ik zie de bomen groeien struiken dichten donker in onneembaar onderhout op open plekken grijpen groene vingers in snel tempo licht en zicht schaduwen schieten omhoog reiken naar het nachtelijk duister angstaanjagend is de stilte geluidloos het gillen als ik langzaam ingesloten word zal nooit meer een bos betreden want ik ken…

Zwijgende zon

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
Over jouw zwijgende zon heb ik gelezen het was bijna tastbaar en het regende zacht een stille trom vroeg om vergiffenis maar het bleef duister als de nacht mensen haalden adem uit in het landschap staande bomen maar ook het levend hout bleef zwijgen verlangend naar een bloesempracht onder jouw pratende maan heb ik geschreven…
mobar14 mei 2016Lees meer >

in wiens armen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
de wind slingert tollend al het tere los hamerende regendruppels teisteren de weerloze huid ik kan moeilijk net als de planten mijn wortels in de aarde vasthouden ineengedoken op de rand van waken en slapen zit de stormvogel op het dek verstekeling aan boord in gesloten hartkamers blijft het duister de taal van het gaan is wat…

Hoopvol

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 686
Als het duister, vol met vlinders, draag ik alles, als gedacht..…

Door klapwiekende muizen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 640
de maan vervleert door klapwiekende muizen stralen korten schaduw tot ontkleurend duister de grond is nog warm als licht zich spiegelend aan de hemel de aarde een laatste veeg geeft maanlicht versijpelt in vallende schemering een ongebroken witte roos in geel verzachtende reflectie roos en maan zijn roekeloos in hun oplichtend…
wil melker13 januari 2007Lees meer >

Eeuwig sopraan

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Lage zon in hoge sferen het licht dat duisterheid verlicht mijn route naar de droom waar het uitzicht nooit vervaagd.…