3063 resultaten.
Zondagnacht
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.023 Een nachtegaal zingt
groen minnend dansend,
wolken duisteren maan dromend
de weg terug zonder aarzeling
begonnen,
stille sterren
en alle daargelaten zaken van het hart
voel ik zo langzaam, vallen in de nacht,
van wuivende gebaren, en jij daar in de verte
weet van mijn dromen,
buigt in stilte naar het zand
dat wij ooit, zeldzaam, in…
Wil je ?
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.142 Wil je
als het duister wenkt
mij even vasthouden
zomaar heel even
om te laten voelen
dat ik ben
wil je
als nacht geen dag meer wordt
mij niet laten slapen doch
zomaar even
de roep van het licht
laten zien
wil je
als ik dichter
dan dicht
te dicht
bij de golven dans
zacht het bijtend zout
van mijn wangen halen
zomaar heel even…
Zoete wraak
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.356 Lege ogen in het duister
Stemmen in de nacht
Ver weg klinkt een zacht gefluister
Verdrietig huil ik zacht
De minuten kruipen voorbij
De deur slaat in het slot
Jij houdt niet van mij
Hebt me maanden lang bedot
Een mes rust in mijn handen
Het grote moment komt dichterbij
Ik hoor je vloeken over je banden
Dat krijg je als je speelt…
O Naakte liefde, grijs en broos
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.992 o Naakte liefde, grijs en broos;
mijn arme herfst, uw lent’ genaderd:
een moede wingerd, bloed-dooraderd,
die lenkt naar nieuwe oktober-roos;
een arme, bibberende schaâuwe
die duister om uw schoonheid rilt;
- - o norse min, die danken wilt
noch durft te rouwen…
-------------------------------------------------------------------------
uit…
loopvocht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.128 de woonkamer ligt er
onverlicht bij, de gordijnen
gesloten, de woorden stil
uitgesproken, heb je het gehoord
van de zeven, de zeven
de mensen op straat
haasten zich blauw verijsd
in wel zeven sloten tegelijk
al is het eerder er op
met kermende handen en knieën
ergens duister verscholen
haalt een man zijn gram
op, net zoals zijn neus…
volle treinen
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
863 volle treinen
met het duister
voor ogen
in stille lijdzaamheid
voortbewegend in wanhoop
bad men
trein sta stil..
sta stil.... sta stil…..…
vergankelijkheid
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.215 vandaag verliest
het kind in mij
vandaag verliest
het kind in mij
opnieuw de hoop
die blijkt,
al kon hij het weten,
verborgen
in een
onlosmakelijke knoop
van liefde en
zorgen
alhoewel gedragen
door een prille ochtend
ligt het duister op de loer
waar allengs
onder de onbereikbare zon,
de verwachting sterft
wat dan het…
Een vogel
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.925 Als vogels zó fluit ik, een dichter,
Maak het duister leven lichter,
Rusteloos hart gerust.…
Vrij ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 het vond,
als wat anders
vermomd, viel het
van z’n voetstuk,
ondervond ik
pijn bij mezelf
of medemensen,
lering te trekken,
terug te keren
bij het ‘zelf ’,
overschreed ik
beider grenzen,
de twee kanten
van het leven,
aan het einde
bestaat er niets,
is het om het even
wat kan ik verliezen,
in de nivellering
van het duister…
Zijden Draden.
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
3.272 De echo's waren spiegels in duister licht,
over mijn daden en denken en doen.
Teleurgesteld veranderde het mijn zicht.
Lang geleden is nog toen.
Zijden draden sponnen tot was.
Hoger, dunner, fragiel.
Lieten mij zweven tot net boven het gras,
geen angst meer, tot ik viel.…
In schemering vermeden
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
518 dank zij het zachte licht van ochtendgloren
laat ik in 't eerste zwakke schijnsel
het ongewisse toe, het onheil
teruggebracht
tot tastbare contouren
verhoudingen die in het donker
zo beklemmend zijn
de loden dagen
die gemis weer boven halen
het lege duister in mijn bed
pijnlijk verlangen en
paniek voor dat wat eindig is
dat alles wordt…
Weemoed
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
557 zomer voorbij
droef stemmende herfstwind
een lange winter voor de deur
mijmerende avondwandeling
over schone larie
en duister zeer
vanavond geen maan
de schijn ligt ergens verscholen
in 't glimmende gras
ook als 't lichaam rust verdient
is het voor het hoofd
vaak moeilijk wennen
het is nacht en donker
ik denk niet dat hij het merkt…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit een einder
tegemoet te vliegen
laat varen
al dat schuldbesef
het baart
enkel fluisterende
schepselen
die het duister…
omgekeerd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
551 op mijn tenen
loop ik door een
omgekeerde wereld
ik ben hier onbekend
maar heb een droom
in mijn armen
te beschermen
tegen een naam
die de droom zelf
nog niet kent
zelfs in de stilte
hoor ik het gefluister
woorden ademen
in alle hoeken
van het duister
hun schaduw lacht
elk wolkje uit de lucht
het spiegelt in de nacht
en…
Walkuren
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
703 Verzuurde woorden in
duistere graven waaruit
zich de ochtenden laven.
Een glimp, waarin het
eerste licht als traan
geboren wordt, handen
verleggen schaduwen over
mijn verweerd gezicht,
geleefde wraakgodinnen
verhangen zich aan gouden
ringen, alles afgewogen,
blijft zonder gewicht, de
maat van kwetsbare dingen.…
Een tintelfrisse frequentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 ineens krijgt leven de geest
uit een andere dimensie
voelt buitengewoon
op een tintelfrisse frequentie
geschoond dragen
takken en boom
hun gestalte wat grootser
vullen ruimte in ijlere lucht
wiekt een vlucht ganzen
hun v voor de wind
in het laatste rood
van de vallende avond
waar je droefgeestig
door duister verwacht
bruist de sfeer…
Het lange lage licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 mijn schaduw
wilde intenser leven
heb hem wat meer licht gegeven
trad in het donker
nauwelijks naar voren
wilde mij daar privé niet storen
nog loopt hij gebogen
danst en springt van lieve lust
maar kijkt mij nooit in de ogen
de schemering is favoriet
in het lange lage licht
krult hij melancholiek
voor het duister ons versmelt
helpt…
In Ruste
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.006 Het heerlijke van de dood is
De rust het onverstoorbare
Het eeuwig nachtelijk duister
Ervaren het ongekende in overvloed
En zoal mocht er zijn een nieuw iets
In die onvoorstelbare massa van het heelal
Weet dan dat een ieder u benijdt op uw verscheiden
Doch in een niet te meten tijd fragment zullen zij volgen
Ga en effen het pad der vergetelheid…
jij en ik
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.036 Het leven lijkt donker,
duister, het is nacht.
Maar toen kwam jij,
je bent zo lief en zacht.
De wereld werd wazig
alsof er een zeepbel om ons heen gespannen was,
gescheiden van de wereld door een dun laagje glas.
Je tilt me teder van de grond,
ik kijk in je ogen en ik voel je mond.…
Nachtelijke smet
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 De nachtelijke smet op de droomwereld
heeft de illusie van schoonheid doen verbleken
en er is geen vorm van troost of dieper voelen
die de angst en leegte laat verdwijnen
misschien slechts de moed
om ondanks alles en verleden
toch door te gaan in heden
alleen en zonder vrienden
in ’t zoete duister van de droomschijn
achter luister van…
Jouw tweezijdigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 jij hebt een stralende blik
maar soms duisteren je ogen
met schaduw uit een dieper ik
je lach daagt uit
in lichaamstaal verkrampt
als ik jouw grenzen haal
sprankelt in een
vlot gesprek maar stokt
als er iets vreemds wordt gezegd
hebt een warme kant
die onverwacht kan nevelen
met vlagen strak bevroren kou
ik houd van
jouw tweezijdigheid…
Wanhoop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.099 Een vloedgolf van emoties
Overspoelt mij
Na ieder verwijt
Na iedere snauw
Ik dreig te verdrinken
In een draaikolk van woede
En teleurstelling
Na iedere schreeuw
Of duistere blik
Maar zelfs als ik denk
Dat ik niet verder meer zinken kan
Kijk ik naar boven
En zie ik door een waas van tranen
Een onbewolkte hemel
Ik vecht mezelf weer…
Schaduw
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 Duister verlaat jij mij blindelings.
Beeld voor beeld in de nacht.
Mijn schaduw schijnt voortdurend.
Zonder tegenlicht voor jou overdag.…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
Zwijgende zon
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
516 Over jouw zwijgende zon
heb ik gelezen
het was bijna tastbaar
en het regende zacht
een stille trom vroeg
om vergiffenis
maar het bleef duister
als de nacht
mensen haalden adem
uit in het landschap staande bomen
maar ook het levend hout
bleef zwijgen
verlangend
naar een bloesempracht
onder jouw pratende maan
heb ik geschreven…
in wiens armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 de wind slingert
tollend al het tere los
hamerende regendruppels
teisteren de weerloze huid
ik kan moeilijk
net als de planten
mijn wortels in
de aarde vasthouden
ineengedoken op de rand
van waken en slapen zit
de stormvogel op het dek
verstekeling aan boord
in gesloten hartkamers
blijft het duister
de taal van het gaan
is wat…
Hoopvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Als het duister,
vol met vlinders,
draag ik alles,
als gedacht..…
Door klapwiekende muizen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
640 de maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen korten schaduw
tot ontkleurend duister
de grond is nog warm
als licht zich spiegelend
aan de hemel de aarde
een laatste veeg geeft
maanlicht versijpelt
in vallende schemering
een ongebroken witte roos
in geel verzachtende reflectie
roos en maan zijn roekeloos
in hun oplichtend…
Eeuwig sopraan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
606 Lage zon in hoge sferen
het licht dat duisterheid verlicht
mijn route naar de droom
waar het uitzicht nooit vervaagd.…