35278 resultaten.
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 De ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en…
Herinnering aan M. Gorky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 In de lucht boven de grijze zee
Verzamelt de wind donkere wolken.
En tussen de zee en de wolken
Een machtige stormvogel zweeft zo trots
Als een dreigende zwarte bliksem……
Groei
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
856 Ze was
een kleinschalig meisje
ze is
zichzelf een dijk
alsof in de grote
wereld geen zee te hoog
gaat:
heb je nu al
ben je nu al
Ik heb haar afgestaan aan
de grote wereld omdat haar
geen zee te hoog gaat
et
cetera…
Laat mij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
749 Luister naar het kind
de wind en de zee
weet dat zij leven baren
met elke wee
een meeuw schreeuwt
niet in Gods-
maar in mijn- naam
laat mij
laat mij gaan
met de wind en de zee.…
te kunnen sterven
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
962 'ik breng je naar zee'
zei je
warme vingers, weer dichter
om het woord
dat ik voelen kan, zoals nu
nog meer
een korrel zand waarop we wonen gaan
er in verdwijnen
met zee
en mond naar mond
tot teen, zonlicht
dieplevend
zoals wind in duinen, zoveel eeuwig
en zegbaar
'dit alles is zee', sprong ik
kwijt
in handen en…
Stappen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
766 Stappen, in het water,
Stappen, in de zee,
Stappen, in de oceaan,
Stappen, die verdwijnen
of voor altijd blijven staan,
Stappen...
Stappen, in het water,
Stappen, in de zee,
Stappen, in de oceaan,
Stappen, groot of klein,
zonder jou zullen ze nergens zijn,
Stappen...…
als ik het strand was
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
877 zon en zee
blijft het strand kil achter
als het water zijn gram gehaald heeft…
Kwallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Kwallen in een zee van blauw,
ik wil bij ze blijven.
Spelen met de vissen
oneindig door het water drijven.…
ijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 als klein kind
een dreumes
verdwaald in taal
luisterend blind
de zee
niet meer
als de zee
niet meer
in het oor
waarom gaat
dit door
muziek in je gelaat
niet de zee
als
meer
er staat
ruis in je ogen
schuim op de regels
slapende egels
vogels drogen ogen
waarom staat het veld
leeg in koude lucht
ik maak het vol
daarom…
De zee is mijn aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 De zee is vrij en werpt
frisse lucht op het strand.
Meeuwen krijsen en krassen
hun kreten in de vlucht.
De zee is wassend water.
Zij blust,
loutert,
doorbreekt.
Wolken vatten vlammen,
oranjerood de onblusbare zon.
Al mijn papieren verbleken.
Inktzwarte zonden spoelen weg.
De zee is heilig vuur.…
- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
732 De zee, ze riep naar de schelpen
en versierde het beklede strand
terwijl zij vast aan slaap gebonden waren,
spoelde de zee ze voort, rolde ze op het zand.
Meedogenloze zee, bedekte ze met al haar liefde,
wikkelde schelpen rangschikkend in verre dromen.…
Gedicht/Niet-gedicht deel 1
gedicht
1.9 met 25 stemmen
8.535 Bij Rainer Maria Rilke's "Lied vom Meer"
Oeroud gewaai van zee, zeewind bij nacht
Jij gaat naar geen die waakt of zien zal hoe
Oeroud gewaai van zee, zeewind bij nacht
Jou te weerstaan! Oeroud gewaai van zee
Jij gaat naar geen die waakt of zien zal hoe
Versteend is van louter ruimte rijten
Jou te weerstaan!…
de zee is wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
968 de zee is wit de zee is rood
likt en liefkoost duinen
en gedachten witte vloed
golft over me heen
schuim op de lippen
andersgeaard slijm
uit het slijk van haar bekken
ik begeef…
Koraal
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.102 Een stoere zeebonk uit Koog aan de Zaan
Hield in zee vaak zijn onderbroek aan
Maar dat ging goed fout
Want zee bevat zout
Koraal is tussen bal en slip ontstaan…
PAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Onmiskenbaar
zijn zij
een paar
Vliegen op
van zee
uit eb of vloed
Dalen neer
op het strand
de reep van zee
Hij neemt haar
als op vleugels
mee
Doet zich
met haar
tegoed
tafeltje-dek-je
voor dit paar.…
Ter ere van Valentijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 geboren ben ik en opgegroeid aan zee
ik zou niet lang zonder haar kunnen
jij bent als de zee voor mij
afwisselend rustig, speels en wild
meester van het kind in mij
meegesleurd door je stromingen
ben ik het zand van je liefde
maak je mij tot vrouw…
Waakzaam
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
483 een brandend vuur
de zee, vooral de zee
draagt wensenbootjes mee
een strand verlaten
de einder wacht
het licht zo puur
een fonkelmaan
in stille gloed
waakt over de nacht.…
andere zee (2)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
613 de zee werd zo anders
toen de stroming haar
naar de Waddenzee
had gevoerd
haar ziel reisde naar de
andere kant van de tijd
voor altijd geborgen in
elk liefhebbend hart
de tijden van onwetendheid
zijn voorbij nooit zal
de zee dezelfde zijn…
(geen titel)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.153 de zee is niet zuinig met haar golven
noodzakelijkerwijs legt de zee zich uit
maar laten wij nu uitzien inzien naar
haar zuinige golven
dat alles tevergeefs herinnert aan het
uitzicht van ons
de zee onbehulpzaam
omdat de elementen
onbehulpzaam en
buiten blijven
ze ziet vooruit
noch ziet ze iets
ze komt ons toe en schuift ons onder…
Muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Jij hield van muziek
en de zee.
Vaak wandelden wij
daar samen.
Het was zo vertrouwd
met elkaar.
De zee, de liefde
en de muziek.
Het was een en al
liefde.
Zonder de zee en jou liefde,
is er eigenlijk geen
bestaan.
Als ik de muziek opzet waarvan
wij hielden,
voel ik mij weer een
beetje goed.…
NIET ZONDER VRAGEN.
poëzie
3.3 met 35 stemmen
8.913 Geen Echo zal der kwelen
Dan als haar iemand vergt, en dat met luider kelen;
Wel, tijd dan aan het werk; want ziet! een rechte Maagd
En komt niet ongenood, en geeft niet ongevraagd.…
De dood begrepen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.073 Is het de echo van mijn persoon die ik weerkaats?
Word je gestraft, is je leven ondermaats?
Is het een begrip als geduld?
Worden we ontvangen als waren we melaats?…
Djakaria
hartenkreet
4.6 met 46 stemmen
2.511 Je dansende dreads je lieve lach
Jouw handen die mij zacht strelen
De blik in je ogen toen je mij zag
In jou vond ik wat ik altijd zocht
Tederheid, passie en geborgenheid
Bij jou vergeet ik al mijn zorgen
Mijn liefde raak je nooit meer kwijt
In mijn hart klinkt de echo van je naam
Elke gedachte eindigt steeds weer bij jou
Op een dag zal…
Die eigen kleuren giet
netgedicht
5.0 met 69 stemmen
473 wereld
draaide toen
jouw lach de
mensen paaide
jij met je vitaal
krullende kop
deed er nog een
uitdagend schepje
bovenop toen jij
de touwtjes stevig
in handen had
iedereen kende
ondertussen
jouw pittige rap
geen meezinger
maar een echte
swinger soepel in
de heupen en
knieën op een beat
die pas heel in
de verte zijn eigen
echo…
B o s s e n
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
732 bossen klotsen een riviertje over rotsen
ontvouwen houten lommer boven
waar echo's op stilten botsen
in kruinen schuilende schaduwen
fluisteren schrikverhalen
van wezens die klaarte schuwen
alsof bij het tijdloos verblijven
onder een hemel van blaren
wolven sluipend thrillers schrijven
in een mantel van fruitig kruid
loop ik de boomtunnels…
Het blauwe van inkt
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.494 raast
de wind langs
krimpende daken
kaarsen weren
duisternis en
ver open ramen
ik dompel me onder
in onzegbare
woorden
verzamel letters en
assen en oude
paragrafen
ik veer op
uit de sluimer
het tikken sterft weg
herinneringen
en liefde ooit
samen oprecht
de kamer blijft
rustig, verwonderd
kijk ik rond
maar zelfs een echo…
Brouwerij van stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 ik heb stilte gezien
zij kwamen mij
begroeten uit
hoeken waar zelden
geluid is geweest voor
een klein intiemfeest
zag een gerucht
naast een zucht
van verlichting
wat galm bij echo
fluisters met elkaar
acteren altijd raar
een heerlijke
ontmoeting die geen
opzien deed baren
samen genoten werd
onder het nuttigen van
luchtige…
Vreemdeling
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.273 Een verweerde grijns, pijnigend
vanonder een vaag gelaat
- enigszins bedwelmd door vage illusies -
galmt in de uitgestrekte ruimte:
echo, oh, wie ben je
en waar ga je heen?
Het antwoord als altijd
een - vreselijke - stilte
als scherven stekend
in een gebroken urn.…
jij kent de woorden
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
703 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in poeslieve geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…
Niks en niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.145 Van mezelf en de spiegels die niet spreken omdat
ze niets nieuws ontdekken
en de woorden niet verdrijven of om een echo vragen
als de regen valt
die de dagen
hun laatste kleuren ontneemt.…