2594 resultaten.
kuriozo
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
156 dan is er een tuin
een gaard vol lover
als kennis van zaken
de tuin is niet ommuurd
en daarom erg dichtbij voor
de tijd van het jaar
de tuin ruikt niet naar
volslagen oude boeken
ook niet naar glas
zolang dit reukloos is
dit uur lijkt meer op ‘n
kalme schaduwzee,
op aarde onder een stolp
uit deze muurloze tuin
kan ik niet ontsnappen…
verbale non-communicatie
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.385 soms kan je maar beter
achter glas papa mama
praten dat we mekaar niet
verstaan maar wel begrijpen
dat ik jullie niet hoor
maar wel de aandacht
weet te trekken met
mijn blote buik en
gekke bekken
soms ben ik gelukkig
bij het afscheid en dat
ik jullie niet kan horen
de armzalige pogingen
tot zenden en ontvangen
vooral veel zenden…
Koude oorlog
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.304 Elk glas heeft zo zijn dubbele bodem,
dubbele betekenis, dubbel bedrog.
Een veelkoppig monster dat leeft
van gestolen dromen, verstopt
achter een vizier van zwijgen. Hier
ligt een man onder een doodwit
laken te kijken naar een raam
aan het eind van zijn hijgen.
Donker ommuurt, verslagen in strijden.…
De Nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 De Nacht is weer gevallen
Mensen drinken hun laatste glas
En komen op de rand van hun bed tot inkeer
Het leven wordt onzichtbaar
Gaat schuilen voor zichzelf.
Het is oorlog.
De wind rukt de bomen aan flarden
En met hen de stilte
Van in olie gedrenkte dromen
Op hol geslagen vliegtuigen
Scheren langs kerken en moskeeën.…
zwarte droom
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
814 de armen zijn te kort
als ik de bloesem
wil plukken
lang rek ik me uit
om te grijpen, te rukken
een slechte droom
gaat aan mij voorbij
een kerker moeten
ontvluchten
maar niet wil lukken
mijn voeten
in grijs beton
gegoten
verstard beeld
van stuurloos voelen
langs muren van
beslagen glas
waar doornen
spiegelen aan
het…
moeder
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.055 maar jij mijn lieve moeder
bent niet meer wie je was
ik realiseer me 't opeens
nu je zwaait daar achter 't glas.…
Twee katjes
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.378 ik wil graag water in mijn glas
mag ik er even bij?
en als ik nu mijn handen was?
blijf je dan liggen zij aan zij?
oké ik ben al weg
ik zoek een ander kraantje
hoezo...waarom heb ik nu pech?…
Troosteloos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
667 zandstralende
schurende scherpte
schrijnt
in hoopjes
tegen het glas
hier veegt het oud papier
in knispers over een voorbije zomer
ritselt het vergeten verhaal
over ondersteboven tafels
opgewonden schermen
en standjes
niet te troosten
parasols hebben hun rokken gestreken
in zedigheid
daarachter plaagt de zee de kust
vleit en komt…
houvast
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.006 zou willen dat de tijd jou niet raakt
met de volle kracht van de seizoenen
regen, ijs en wind, maar jij wil groeien
dat snijdt het oude hout, sterft
het jong loop groen en spichtig uit
men komt binnen, doet de brillen af
veegt de plotselinge aanslag van het glas
kiest wat men drinken zal om later
te vertellen dat men van buiten
naar binnen…
De bejaarde soldaat van Oranje
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.319 liefde bestaat
en de wereld vergaat
vertellen de plooien
in jouw gelaat
je bent oud
en loopt steeds langzamer
door je éénpersoonskamer
het wordt voor jou
steeds onaangenamer
maar je leeft
en met jou je vrienden
de mede-oudgedienden
tevens doven
en slechtzienden
ze saluteren voor jou
jij bloost
om deze welkome troost
heft het glas…
onze tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
670 ik waande me een leeuw
haar dijen verstrikt in mijn manen
ik waande me de snaren
bespeeld door een Spaanse gitarist
ik waande me het lichaam
niet het brood of de wijn
ik ben een mens in al zijn eenvoud
als ik dat toen maar wist
had ik mezelf niet hoeven zijn
hij zou de wijzers voor je breken
het zand doen stuiven uit het glas
en de nacht…
Zwart/wit
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.912 Ik zag opeens met andere ogen
een foto in zwart/wit
en zag haar ogen stralen
echt een dametje met pit
Haar bloemetjesschort kwam tot leven
en ogen straalden groen
voor mij was het opeens
een kleurenfoto geworden
en 'k wist wat ik ermee moest doen
Ik heb een heel mooi lijstje uitgezocht
plaatste de foto achter het glas
mijn moeder op…
zo heel gewoon
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
712 zo heel gewoon
kokend water
een zakje thee
gewoon een glas
dampend hete
rooibos thee
schenkbare liefde
in de eenzame kilte
van een eindeloze nacht
drinkbare bronsrode moed
transparante gouden gloed
in die pikdonkere nacht
sympathiek troostrijk vocht
het niet mogen maken
kan je heel diep raken
gewoon wat thee
door dat ongrijpbare…
Proost
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.366 ik zal proosten morgen
met jou in mijn achterhoofd
op al je leugens
en dat ik ze heb geloofd
ik zal mijn glas heffen
op alle liefde
die je zo gemakkelijk gaf
op het koren dat ik scheidde
net op tijd nog van het kaf
op dat ik snel maar mag vergeten
waar je mij mee hebt geraakt
op de voornemens van anderen
ik heb ze dit jaar niet gemaakt…
Ben ik een egoïst?
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.240 Ze zwijgt te langdurig
negeert me vanaf de bank
stil zit ik achter de laptop
met onzekerheid, vragen en een glas frisdrank
Hoe verlaten zou het voelen zonder haar
ergens in een of andere treurige flat?
wordt het spoedig werkelijkheid?
zal ik moeten wennen aan een eenpersoonsbed?…
opgevulde kaken
netgedicht
2.3 met 14 stemmen
5.125 het leven is
zoals de zondvloed
in een glas
monumentale afrasteringen
die roestig hun kader omheinen
op een mondiaal niveau, de dood
ontwijkend zoals
een paraplu in ademsnood
opgeklaarde luchten als
honingbrij zo zoet
touwtrekkerclubjes dansfestijnen
mooie hoedjes
en reumatische pijnen
je laten afleggen door een onbekende
en zelfs…
Aphrodite
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.072 In het zilt van jouw ogen
spiegel ik mijn zalig ziel
en zie ogenschijnlijk onbewogen
je prachtgelaat waar ik voor viel
Jouw blik verworden tot breekbaar glas
ontmoet de mijne halverwege
flinterdun en ik zie alras,
je ogen loken en daarentegen,
sper ik de mijne werkelijk wijd
mijn adem stokt en stokt en stokt
omdat ik volkomen onvoorbereid…
Een taart
gedicht
3.1 met 54 stemmen
32.784 Ik moet aan geld komen,
ik moet een steen door dat raam gooien,
ik moet jarig zijn,
ik moet zorgen dat die juffrouw binnen,
die met die rode lippen,
verliefd wordt op mij -
ik doe mijn ogen dicht,
druk mijn neus tegen het glas,
prevel:
taart, grote witte taart, vlieg ongeschonden door dit raam...…
De sierlijke vormen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 ik schoon woorden
polijst de zinnen
maar poëzie puur
zit van binnen
heb glas geblazen
fonkelend en transparant
de sierlijke vormen
verscherfden in mijn hand
wilde schilderen
als magisch realist
met perspectief en sfeer
sloeg ik de plank helemaal mis
ben het wad ingelopen
dook in het water vol leven
kwam als herboren weer boven
om…
Zo is het goed
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
705 "is just a perfect day"
in de hand van het heden
vandaag is alles goed
(klank, kleur en weidegeur
hebben vrede)
nu ik toch buiten ben
kan ik het niet laten om te zingen
oh, het is gewoon zo'n perfecte dag
geef me over aan fluisterliedjes
die leven geven
dat tussen hoofd en hart
ergens zijn oorsprong vond
dat de ziel merkt
op het glas…
De waterproef
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Ik hou van water,
helder als glas
alsof het een gift
in de woestijn was.
Van de zoute zee
in woeste drift.
Oneindig water
voert de ogen mee,
vroeger of later
naar verdekte oorden
achter de horizon
in verzwegen woorden,
land van Babylon.…
Ergo Sum
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
600 waarheen ik ging
Reeds lang vergaan - hier en nu
Mag ik nu beeldend
En schrijvend verdergaan
---------------------------------------------------
Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht
of waar ik de 32 van mijn docentschap heb vervuld
zijn inmiddels afgebroken - vandaar de titel Ergo Sum
Beeldende technieken (hout, steen, glas…
Onversneden hartstocht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 ik hief het glas
met onversneden hartstocht
messcherp keek je me aan
fileerde mij
tot op het bot
vond geen ruggengraat
sneed diep in mijn ziel
waste onschuld
en bloed van je handen
er was geen verweer
een vriend had mij
het mes op de keel gezet
na jarenlang droog
trok ik weer aan de bel
ging voor crime passionèl
jij bent gegaan…
de kretologie van een hansworst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 zijn letters brullen zwaar
naar wat hij onvoldoende vindt
het kind in hem lijkt al verloren
aan de schommeling der tijd
hij is zijn onbevangenheid vergeten en
bevrijdt slechts nog
wat witregels, verborgen achter glas
al struikelend schaart hij alras
zijn voeten langs elkaar
en onderwijl verklaart hij, dat
zijn eigen glans vooruitstreeft…
Het lam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
606 Glas spiegelt pijn
die doorklinkt in de
au schreeuwende meeuwen.
Lam gevleugeld
echo je hun taal,
je moeder pendelt met je
tussen de kruisen
van de kuurkalender,
deelt cellen in je
kikkervis met staart.
De kruisen overleefd,
onder de schittering
van vredesvleugels
lichten je ogen op,
er is een Lam
dat alles overleeft!…
Eindeloos....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
907 In een ander vertrek,
tikt het glas en kraakt..
haar adem verstomt, magie ontwaakt
in het holst van de nacht
stroomt energie en kracht
dwars door het leven heen
hij is daar,
hij laat haar niet meer alleen.…
De stille kracht.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
635 DE STILLE KRACHT
In een Tilburgse kapel achter glas en lood
vindt men het beeld van Maria O.L. Vrouw ter Nood.
De kleuren van haar mantel zijn door de tijd vervaagd.
Een parfum van kaarsen hangt om haar heen
Ze is een baken voor menigeen
Ze staat daar en wacht onverstoord.
Ze heeft al heel wat aangehoord.…
Spelinzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 De hoge ogen die aan de winnaar
de overwinning doen smaken als een glas
goede wijn.…
in filigrein van pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 de helling op
waar warmte breekt
in vergezichten
de zon in rimpels bron
langs rotsen stroomt
licht snijdt glas
de pas af in
doorzichtig existeren
de glazen schijn gevat
in filigrein van pijn
sculpturen
klinken kristallijnen
tonen barsten als
hun spiegelbeeld
verstart in tijd
mijn hart
bloeit steen in
dierbare herinnering…
in fragmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
802 ik bloed
als ik mijn dromen zie
de scherven glas
nog platter trap
dat, wat ik eens was
ligt op de grond
gebroken in de regen
glinsters in een plas
jij wilde niet
in transparantie leven
heb jezelf toch aan mij gegeven
maar koos voor eigen leven
in fragmenten
kan ik aan je denken
want lijmen doe je niet
stikt liever dan je mij…