1811 resultaten.
Gewoon winter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
614 bolle veertjes
Dwarrelen ze naar beneden
De mensen lopen traag
Door de straten
Glimlachen naar elkaar
De winter is weder daar
Door koelte
Een rode blozende wang
Daar een sneeuwbal
Of je die effe opvangen kan
Kinderen
Die Spelen
In het zware weer
Met koude en warme handen
Mooie vergezichten in de weilanden
De stad
In het wit
De lucht grijs…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik dicht al lang niet meer
geen deuren
geen monden
ik heb oog voor kleuren
soms door het grijs heen
en beluister de klank van jou, de ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het…
Een stukje geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
411 je lachte altijd
als de ander keek
in een stukje geluk
dat brak uit
het star van
emotieloos grijs
nooit wilde jij
praten maar ik had
wel in de gaten dat
jouw contacten
met hiernaast
werden aangehaald
nog was je bij ons
in de dagelijkse sfeer
maar je gedachten
vlogen steeds vaker
heen en weer met
grotere tussenpozen
alsof jij…
Het klimaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 jij hebt net met
liefde het oudjaar
schilderij met blanke
matte lak afgedekt
nog wat klein herstel
in vorm en kleur voor
de fine fleur
van het gebeuren
leven is nooit
zwart wit maar
waaiert mee in een
situatief bewegen
dat schilderen
maakt je deel van een
bestaan waarvan nooit
alle deuren open gaan
er is nogal wat grijs…
Over grenzen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
696 Je zegt ik heb geen grenzen leren stellen,
klopt,
mijn moeder waar altijd alles kon en mocht en zacht
'k leerde daardoor dat niets zwartwit,
grijs ook wat is en grauw en crème
en in elke vrouw zit wel een man
een haar in elke hem
Maar jij, jij hebt een held're lens
Jij voelt gelukkig wel die scherpe grens
Wees blij!…
De stropdas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
518 Ook hij is als een duif zo grijs...
Ik weet nog dat je die stropdas kocht,
je lette niet eens op de prijs.
Maar bij de kassa: vijf en twintig euro.
Je zei: “Wat een afzetterij.”
ik hoor nog de verkoper:
“Het is niet duur, Meneer,
't is echte zij.”
“Nou vooruit, voor deze keer.”…
open water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 zoals water vormen kan
in alle talen, soms met veel
geraas en dan opeens is ze
de spiegel van mijn aangezicht
zij is de zee het meer, mijn meander
wanneer ik zwijg en mijn gevoel
de richtingen absobeert totdat
het grijs van staar zicht keert
tegen het licht van vandaag
het open water, ingesloten door
beperkingen van een
telkens veranderend…
Voor jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
631 Ik schilder blijdschap
In vlammend rood en geel
De blijheid spat er af
Ik geef die graag aan jou
Ik schilder wijsheid
In oranje en in bruin
Als ik die ooit zou vinden
Dan deel ik die met jou
Ik schilder droefheid
In tinten grijs en zwart
Met onvergoten tranen
Die geef ik niet aan jou
Ik schilder hoop
In roze en in paars
En heb je…
Voor jou
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.118 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…
Sneeuwklokje
netgedicht
4.0 met 65 stemmen
602 Er was er eens... een sneeuwklokje
Een bloempje teer en wit
Die wil zo graag de lente in
Moe van de winterzit
Een winter koud en nat en grijs
Ze hunkert naar de zon
Oh als die maar eens schijnen ging
Oh als dat maar eens kon
Zo'n dag waarop je warmte voelt
Van gouden zonnestralen
Waarvan je weet dat het bestaat
Niet enkel in…
LOS VAN NEDERLAND, VAST IN APPARTEMENTENCOMPLEX MICHELANGELO!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
325 Ben even los van Nederland
en zit 'n paar dagen vast in Spanje
in een soort Bijlmer Bajes van Benidorm
op de 7e verdieping in de Binnenstad
binnen veel grijs met witte tinten en
2 stoelen, 2 bedden en 1 tafel
maar wel met openslaande deuren
die massaal zonlicht doorlaten stralen
Het heet 'Michelangelo'
het appartementencomplex
wel een…
Voor jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
340 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…
Buiten patroon
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
370 Een knotje grijs lag op een lap satijn
waar al nieuw leven op was getekend.
Ze weende toen leeftijd in een plooi lag.…
Trouwen
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
11.327 De verliefdheid spéttert ervan af
de witte jurk golft om haar heen
hij in strak en mooi grijs pak
kijkt vertederd om haar heen.
Wat is ze mooi vindt U ook niet
vraagt hij terwijl er gefriemeld
wordt aan zijn das
wat is ze prachtig en ze straalt
alsof alleen dát de reden was.…
Open roos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.592 Zij grijpt naar het heft
Een lemmet vonkt in de zon
Dan werp ik me plat op de grond
Want haar hortende zegekreet
Met een tongval uit het zuiden
Bekroont de luwe veldslag
Nabij het kookpunt
Wankelend over stapstenen
Loodst ze me door een grijs moeras
Waar een geweldig oog lonkt en uitlokt
Hoe ik zwetend in haar nevel val
Me vasthaak aan…
Waar bleef wel de meetkund'ge
poëzie
2.9 met 10 stemmen
1.985 Wat cirkelboog en punt daarbuiten leren,
Neergezet, scherp, met heldergeel crayon
Op effen vlak van blauwig grijs carton,
Staat in het oost de nacht te mediteren.
En langzaam, langzaam om onzichtbare as
Wentelen rond in groots balancement
De wereldstolpen van gespikkeld glas.
'K hoor - Ja!…
Ochtendgloren
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
1.298 De nacht draalt nog wat buiten, donker en grijs,
maar ginds aan de horizon begint de ochtend te gloren.
Een strook van goud en rood, stralend en mooi.
Prachtige kleuren, die je een gevoel van hoop geven.…
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 als dit mijn laatste zomer was:
'k zou met hem naar 't zuiden trekken
glasblauw getijden vertrouwde ik
hibiscusdonker warmde mij
met bloemenstof en meeuwgeschreeuw
als was ’t mij voorraad voor de nacht
en wordt dan dit de laatste herfst:
dan leg ik mij een sterrenspoor
doorheen mijn slaap
kraanvogels verzamelen zich op velden
hun grijs…
Haar kleur
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.361 in zilver lopen nu twee banen
vanaf haar slapen langs het bruin
ze zullen weldra gaan verdwijnen
in volkomen grijs tot aan de kruin
bleef ze lang geconserveerd
nu gaat het slijten extra snel
spanningen, met kracht geweerd
tekenen haar uiteindelijk wel
ze kan nog kiezen voor schijnbare jeugd
de haren verven in een warmere tint
maar dat…
mijn blind getast
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.443 jij bent die 'k vaag als in een nevel zie
zoals een water in het eerste ochtendlicht
niet helder eerder vaal door 't groen
als koude breekt en ik sta daar aan 'd oever
zie niets tast blindelings met mijn hand
't doorschijnend grijs en ik wil jou
beroeren maar vind je niet
ik weet dat jij er bent en ook
heel warm soms misschien en toch…
Elfstedenijstijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
805 Zwaar als lood zakt bloed grijs in benen,
trekken spieren stijf, slaan armen zich bitter.
Zinkwit sterven teugen mist buiten adem,
vriezen lippen vast in een blauwe maankus.
Kristallen groeien en krassen bloemen in ruiten,
de dromen liggen in diepe voren sneeuw gegrift.…
tot de laatste sterren doken
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.492 ik heb je aan mijn vork geregen
Neptunus is de naam en jij mijn faam
grijs-groen was je kabbelend verlegen
maar nu verstik ik je bij volle maan
je koos de vrijheid langs de vlakke kusten
bruiste je woede op de harde rots
op jouw gedein konden de schepen rusten
orkanen zweepten je tot woeste trots
we vochten tot de laatste sterren doken…
maar op kaal beton
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 behang
op ieder laag
die ik af nam
zag ik jouw schaduw
de eersten waren
fel gekleurd
contrasten grof
en scherp getekend
in confrontatie
schreef herinnering
voortschrijdende emancipatie
het was jouw eerste vrij begin
de lagen later
hadden weer het
zacht désign de wil
om bij elkaar te zijn
maar op het kaal beton
was je weer grijs…
Ik rond je hart in steen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
581 met puin
mijn bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
je aast het polderland
waar jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg
niemand je bemoederde
je eigen weg ben je gegaan
een ambulant bestaan
als huurder en passant
waar vastigheid verkommerde
dagen grijs…
vader
netgedicht
2.5 met 37 stemmen
3.345 De gekromde vingers van zijn hand
die zwart – wit wijzen, nooit vragen
het lichaam dat wegbuigt
de keurig gepoetste bruine schoenen
alleen zijn pak is grijs.
Hij is niet groot, de oude man
maar de stem is scherp,
als de vouwen in zijn broek
snijdende woorden gaan levenslang mee
maar hij slaapt goed, en hij eet goed.…
Meisjes...
hartenkreet
2.7 met 48 stemmen
4.042 Wat zijn ze leuk, vrouwtjes in de dop
eerst aandoenlijk, daarna erg wijs
Ik beleef ze anders dan vroeger
nu ik ouder ben en grijs
Onze jongste nu 'n dag oud
voor de zevende keer van het vrouwelijk geslacht
Mag de pret niet drukken
alhoewel onze Mike misschien liever een neefje had gehad
'n Bonte verzameling van kleuren
een mengeling van…
Staalblauw
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
852 takken in het bos
her en der in het groene mos
Bladeren zijn geel en bruin
en geuren verwaaien in kleuren
Als een prachtig schilderij
vogels spelen en frank en vrij
De vossen met hun rode staart
zitten gezamenlijk in hun hol
Besjes met lange ijspegels
worden ijsjes voor de egels
Het jaargetij is aangebroken
van regen,sneeuw en kou
Grijs…
Hans Hillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 op ’t Libisch zand gestrand
brachten een onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal grijs…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 het bos verzamelt zijn dood hout
een straffe wind schudt buien
uit een mat grijs wolkendek
maar niets is jou te gek
jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme…
Wanneer ik in de aarde word gelegd...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
591 Kleuren verbleken
en worden grijs van verdriet. Toch wil ik blijven
hopen en uitzien naar een nieuw leven.
http://www.youtube.com/watch?v=H3wAarmPYKU…