Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Het zon en strand gebeuren

netgedicht
3.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 427
ik heb mij geen vleugels aangemeten en toch vlieg ik voorbij de horizon om even nog de zon in de zee te zien zakken en om later samen nog een boulevardje en een frietje met veel mayo voor de lekkere trek want het is te gek om zo dicht bij het strand te wonen en er vroeger altijd gespeeld te hebben met als slaapliedje het eeuwig…
wil melker9 augustus 2025Lees meer >

Fairytale

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 384
Waar ridders schuilen elk achter 'n kanteel rijst aan de horizon 's werelds toneel grijpt soms bij de lurven en soms bij de keel geen krijgt wat hij wilde sterker: part noch deel zo niet Arthur van Schendel en 't hemels gerecht werd ook Van den Vondel elk nieuw jaar te veel doch 't pad van de tao is geen fairytale reflecties…
Nemo14 augustus 2025Lees meer >

Verdwenen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 358
De winteravond valt nu vroeg en duister kan intieme angsten niet verhullen een moeder is gestorven en het gefluister in gedachten van het ontheemde kind is er weer een jaar verdwenen uit de strenge hand van vadersloon in een land met platte horizon waar inflatie boven gedachten zweeft en de zondaars plichtmatig zwijgen tot aan…

Het onbeschreven uur

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 158
jouw gedachtenoceaan is als een verloren droom in pasteltinten een erosie van de trotse geest die zoekt naar wat er is geweest het denken streeft niet langer luid en wist de oude twijfels uit en in die bleke, zachte nacht kiemt heel sereen een nieuwe kracht niet langer trots, maar vrij en puur klaar voor een onbeschreven uur de horizon…

Kers

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 669
zwemmend en zwetend, op weggetjes door 't donkere bos alleen terug terwijl zij over een aanrijding met een hert, met een hond gesproken hadden, toen ik thuis was kwam hij nog langs na over het verenigd veld verteld, even te kussen, kers op de taart en 's morgens kreeg ik van iemand een filmpje met zicht op Javaans veld aan de horizon…
Ralameimaar20 januari 2020Lees meer >

Storm

netgedicht
4.1 met 234 stemmen aantal keer bekeken 66.195
Storm is er achter de horizon Niet te zien vanaf een veilige plek In zeldzame schelpen enkel te horen De alles verwoestende wind Maakt mij verward Lieve vriend.….welkom in mijn hart…
Anne29 augustus 2001Lees meer >

Memory ...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Gedonder van de golven geruis van de wind Onder zand bedolven heftig en totaal bemind Gedachten nemen 'n vlucht woorden vliegen mee Altijd weer dat trekken naar die woeste zee Oneindig in de verte gevoelens stromen mee Starend naar de horizon verdwijnen in de zee 't Opsnuiven van zilte lucht Ik proef op mijn lippen het zout Ik…
metha30 juni 2003Lees meer >

Waarheen zijn al mijn dromen?

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.693
. ------------------------------------------------------------------- uit: "Voorbij de horizon" ontboezemingen van een psychotherapeut…
jos de vink10 augustus 2003Lees meer >

Advies

gedicht
3.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 22.119
maken en een ander middelpunt aannemen dan de verwarmde holte van de eigen hand het prentenboek van kinderlijke teleurstelling verbranden de spiegel uit zijn recht ontzetten van de eerste bezienswaardigheid de afgepaste vakken van de tijd niet meer te buiten willen gaan het ruiterstandbeeld van het zelfbedrog in het publiek onthullen de horizon…
Ellen Warmond21 februari 2020Lees meer >

Zelfanalyse

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Een grauwsluier omgeeft golven van emoties een woeste zee splijt mijn gedachten Lopen door het water de horizon onbegrensd waar mijn eigen ik verdwijnt in de verte en het denken de macht bezit Het rijzen en dalen van mijn gedachten het zuigen naar het diepste diepere van de zee verdringt mijn pijn Overpeinzing doet met schuimende…
metha12 november 2003Lees meer >

Bestaansgrond

gedicht
3.4 met 52 stemmen aantal keer bekeken 15.276
. ------------------------------------------------------------------ Uit: 'Horizon', 1989.…

Verder

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.346
Dag ik moet verder, ik heb nog een lange weg te gaan, voorbij de bergen aan de horizon, onder de bloedrode lucht van de ondergaande zon, Ik moet nu echt weg, had ik dit maar eerder gedaan, dag ik moet verder, de wereld is nog zo groot, laat me los, alsjeblieft laat me gaan, ik ga op pad, op weg naar het onbekende, mijn schoenen vol met lood…
Ramon Reker12 januari 2004Lees meer >

Afhankelijkheid

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 482
warme familie uit genetische band jouw meegaandheid was een heerlijk nest waar ruimte voor ontwikkeling was vertrouwen op zijn best als afhankelijkheid met liefde werd toegedekt jullie zijn steeds op een bijzondere wijze een gebleven soms voor even uit elkaar gedreven maar altijd samen in de vaart die ieder keer weer een nieuwe horizon…

mijn mooie vlinder

hartenkreet
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.065
Vlieg maar mijn mooie vlinder, Ver tot achter de horizon, Weet je wat ik zou willen mijn mooie vlinder?…
ellen5 februari 2003Lees meer >

Sonnet voor Mishka

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 974
de zomer is droog, heet en kort met botte bijlen en gebroken ruggen het woud vergeven van de muggen en de vrees dat het weer winter wordt de winter is zwart, wit en lang met zure stank en ziek gehoest mentaal geknakt, fysiek verwoest de dood is hier en gaat z'n gang in een horizon gevangen zal de Staat je niet vergeven dat je uitspreekt…
Stephan11 maart 2003Lees meer >

Natte kat *)

gedicht
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 11.593
Ik wuif de horizon en word zonneblind. ------------------------------------------------------------- *) gemaakt in opdracht, naar een schilderij van Sattar Kawoosh…

'Hulpeloos'

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.790
'Aangenaam zacht zand;' Zei ik die ochtend, toen richting verloren ging in afstand, met mijn oog op de zon, zijn bleke kleuren, als verblindend aan de horizon, mijn hoop verscheurend, mijn lichaam getroffen, 'Die rotmoffen;' Zei ik die avond, toen leven verloren ging in leegte en korrels zand mijn lichaam raakte, als kogels afgevuurd…
Timothy Z14 oktober 2004Lees meer >

Hardleers

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.600
Torenhoog rijzen de gebalde vuisten ten hemel op geknoopt aan verwijten tot mijlen achter de horizon ze schieten te kort, de buur die vriend en God aan top hun terminale ego’s straalden al eer het heelal begon Meedogenloos kloppen stalen harten betonomrand ijzingwekkend luider door het kille ijspaleis verkracht gevoel slechts geldgevoed…

Op de vleugels van de ziel.

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
Op de vleugels van de tijd koestert het mijn gevangen lichaam, gebaard achter gouden tralies van de moegestreden horizon.…
Pama13 november 2012Lees meer >

Wind

hartenkreet
1.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.514
De wind waait mij ver weg van hier over uitgestrekte vlaktes van onbestemd verlangen ik wacht waar de wind mij waait aan de oplichtende horizon is de dageraad slechts een manestraal ver weg ze waait over onbereikbare bergtoppen laat sporen na in de bedding van de rivier er waait zomaar ineens een andere wind geeft een…
Carin29 september 2005Lees meer >

Pril geluk

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.308
totaal gefocust op elkaar straalt het jonge paar in roze is de bruid gehuld en hij werkt al zijn dromen uit ziet zelfs de kleinste wens vervuld gedreven door beloften glorend aan hun horizon want sinds de band ontstond breekt schaduw op in kleuren kieren alle deuren naar een open eind waar niets finaal deze liefde kan verbeuren zo…

Vuur in de nacht

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 998
Met ongewone lichtheid smelt de nacht in mijn ogen en verdwijnt gelijk een vroege vogel aan de horizon. Varend op de sterren vraag ik mij af in welke ademtocht de opgang ligt. Bij welke maan kom ik thuis is het te beschrijven een verhaal waarin as in water veranderd.…

Hun geborgenheid

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 450
ik wist dat het zijn handen waren waarvan de vingers mij wenkten om in hun geborgenheid te komen schuilen zijn sterke open handen waren altijd een toevluchtsoord als ik door verdriet moest huilen met tranen die uit heel diep van binnen kwamen ik ben op weg naar een transparante horizon omdat daar licht nog het langst in…

Witte vleugels

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.914
wanneer het licht over hemel en aarde huilt in vele nachten en het verdriet in de armen sluit, borst en buik verzwakt door het moeizame geschuifel van onze tranen hoe onzichtbaar vertraagt het handschrift van witgedrukte letters ver van elkaar in een avond zonder ochtend en morgen onbestaand zwart aan de rand van de horizon…

Dat vage

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 525
er is altijd dat vage voor een mens alleen bijna niet te dragen gevoel dat alles onecht is ik zie maar kan er nooit bij komen de horizon is vaak een obstakel voor mijn dromen filosofeer over de diepte van bestaan daal dan af in een steeds nauwer wordende spiraal waar angst de sfeer bepaalt in een totaal verloren zijn door existentiële…

Goudgerand gedeelte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
schaduwen wisselen op je gezicht dat in een ondefinieerbare stemming is jij straalt niet voluit hebt versluierde momenten van afwezigheid die ik niet helemaal begrijp toch zie ik de zon doorbreken in het goudgerand gedeelte van je nog licht betrokken blik met klarend blauw in zicht je lach verheldert snel ons onbegrip geeft horizon…

Het diepste zuiden

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 499
ik wist dat jij zou komen zag de horizon oplichtten door fantastische bloemen in je handen en je lach straalde al van verre jouw warmte in je ogen sprankelden ondeugende beloftes om ooit in dat geluk te mogen spiegelen want uit het diepste zuiden komen altijd de mooiste bruiden we leven in seizoenen vol records de een nog…

De verre blik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
ik heb de lijnen zien lopen tot aan de horizon waar zij samen verdwijnen er was geen ander perspectief het transparante random bestond toen nog niet al generaties lang hadden zij de verre blik in het zien van gods oneindigheid tot hun wereldbeeld van rechtschapen zijn en onvoorwaardelijke trouw in korte tijd schiftte twijfels…
wil melker4 november 2016Lees meer >

Het wolkje schaduw

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
was het verwarring die ik in je ogen zag licht contrasterend met je open lach het wolkje schaduw dat je blik verwijdde tot voorbij de horizon gaf jou wat schrik een eerst besef dat liefde ook seizoenen kent en niet alleen aan lente went in perspectief vergroten hebben we van samen zomerslang genoten en nu de eerste oogst misschien…
wil melker25 oktober 2016Lees meer >