2600 resultaten.
Het zon en strand gebeuren
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
427 ik heb mij
geen vleugels
aangemeten en toch
vlieg ik voorbij
de horizon om even
nog de zon in de zee
te zien zakken
en om later samen
nog een boulevardje
en een frietje met veel
mayo voor de lekkere
trek want het is te gek
om zo dicht bij het
strand te wonen en
er vroeger altijd
gespeeld te hebben
met als slaapliedje
het eeuwig…
Fairytale
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
384 Waar ridders schuilen
elk achter 'n kanteel
rijst aan de horizon
's werelds toneel
grijpt soms bij de lurven
en soms bij de keel
geen krijgt wat hij wilde
sterker: part noch deel
zo niet Arthur van Schendel
en 't hemels gerecht
werd ook Van den Vondel
elk nieuw jaar te veel
doch 't pad van de tao
is geen fairytale
reflecties…
Verdwenen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
358 De winteravond valt nu vroeg
en duister
kan intieme angsten niet verhullen
een moeder is gestorven
en het gefluister
in gedachten van het ontheemde kind
is er weer een jaar verdwenen
uit de strenge hand
van vadersloon
in een land met platte horizon
waar inflatie boven gedachten zweeft
en de zondaars plichtmatig zwijgen
tot aan…
Het onbeschreven uur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
158 jouw gedachtenoceaan is als een verloren droom
in pasteltinten
een erosie van de trotse geest
die zoekt naar wat er is geweest
het denken streeft niet langer luid
en wist de oude twijfels uit
en in die bleke, zachte nacht
kiemt heel sereen een nieuwe kracht
niet langer trots, maar vrij en puur
klaar voor een onbeschreven uur
de horizon…
Kers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
669 zwemmend en zwetend,
op weggetjes door 't donkere bos
alleen terug
terwijl zij over een aanrijding
met een hert,
met een hond
gesproken hadden,
toen ik thuis was
kwam hij nog langs
na over het verenigd veld verteld,
even te kussen,
kers op de taart
en 's morgens kreeg ik van iemand
een filmpje met zicht op Javaans veld
aan de horizon…
Storm
netgedicht
4.1 met 234 stemmen
66.195 Storm is er achter de horizon
Niet te zien vanaf een veilige plek
In zeldzame schelpen enkel te horen
De alles verwoestende wind
Maakt mij verward
Lieve vriend.….welkom in mijn hart…
Memory ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Gedonder van de golven
geruis van de wind
Onder zand bedolven
heftig en totaal bemind
Gedachten nemen 'n vlucht
woorden vliegen mee
Altijd weer dat trekken
naar die woeste zee
Oneindig in de verte
gevoelens stromen mee
Starend naar de horizon
verdwijnen in de zee
't Opsnuiven van zilte lucht
Ik proef op mijn lippen het zout
Ik…
Waarheen zijn al mijn dromen?
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.693 .
-------------------------------------------------------------------
uit: "Voorbij de horizon"
ontboezemingen van een psychotherapeut…
Advies
gedicht
3.3 met 32 stemmen
22.119 maken en een ander
middelpunt aannemen dan de
verwarmde holte van de eigen hand
het prentenboek van kinderlijke
teleurstelling verbranden
de spiegel uit zijn recht ontzetten
van de eerste bezienswaardigheid
de afgepaste vakken van de tijd
niet meer te buiten willen gaan
het ruiterstandbeeld van het zelfbedrog
in het publiek onthullen
de horizon…
Zelfanalyse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.164 Een grauwsluier
omgeeft golven
van emoties
een woeste zee
splijt mijn
gedachten
Lopen door het water
de horizon onbegrensd
waar mijn eigen ik
verdwijnt in de verte
en het denken
de macht bezit
Het rijzen en dalen
van mijn gedachten
het zuigen naar
het diepste diepere
van de zee
verdringt mijn pijn
Overpeinzing doet
met schuimende…
Bestaansgrond
gedicht
3.4 met 52 stemmen
15.276 .
------------------------------------------------------------------
Uit: 'Horizon', 1989.…
Verder
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.346 Dag ik moet verder, ik heb nog een lange weg te gaan,
voorbij de bergen aan de horizon,
onder de bloedrode lucht van de ondergaande zon,
Ik moet nu echt weg, had ik dit maar eerder gedaan,
dag ik moet verder, de wereld is nog zo groot,
laat me los, alsjeblieft laat me gaan,
ik ga op pad, op weg naar het onbekende, mijn schoenen vol met lood…
Afhankelijkheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 warme familie
uit genetische band
jouw meegaandheid
was een heerlijk nest
waar ruimte voor
ontwikkeling was
vertrouwen op zijn
best als afhankelijkheid
met liefde werd toegedekt
jullie zijn steeds op
een bijzondere wijze
een gebleven soms voor
even uit elkaar gedreven
maar altijd samen in de
vaart die ieder keer weer
een nieuwe horizon…
mijn mooie vlinder
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.065 Vlieg maar mijn mooie vlinder,
Ver tot achter de horizon,
Weet je wat ik zou willen mijn mooie vlinder?…
Sonnet voor Mishka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 de zomer is droog, heet en kort
met botte bijlen en gebroken ruggen
het woud vergeven van de muggen
en de vrees dat het weer winter wordt
de winter is zwart, wit en lang
met zure stank en ziek gehoest
mentaal geknakt, fysiek verwoest
de dood is hier en gaat z'n gang
in een horizon gevangen
zal de Staat je niet vergeven
dat je uitspreekt…
Natte kat *)
gedicht
2.9 met 25 stemmen
11.593 Ik wuif de horizon en word zonneblind.
-------------------------------------------------------------
*) gemaakt in opdracht, naar een schilderij van Sattar Kawoosh…
'Hulpeloos'
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.790 'Aangenaam zacht zand;'
Zei ik die ochtend,
toen richting verloren ging in afstand,
met mijn oog op de zon,
zijn bleke kleuren,
als verblindend aan de horizon,
mijn hoop verscheurend,
mijn lichaam getroffen,
'Die rotmoffen;'
Zei ik die avond,
toen leven verloren ging in leegte
en korrels zand mijn lichaam raakte,
als kogels afgevuurd…
Hardleers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.600 Torenhoog rijzen de gebalde
vuisten ten hemel op
geknoopt aan verwijten tot
mijlen achter de horizon
ze schieten te kort, de buur
die vriend en God aan top
hun terminale ego’s straalden
al eer het heelal begon
Meedogenloos kloppen
stalen harten betonomrand
ijzingwekkend luider
door het kille ijspaleis
verkracht gevoel
slechts geldgevoed…
Op de vleugels van de ziel.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 Op de vleugels
van de tijd
koestert het
mijn gevangen
lichaam, gebaard
achter gouden
tralies van
de moegestreden
horizon.…
Wind
hartenkreet
1.2 met 15 stemmen
1.514 De wind waait mij
ver weg
van hier
over uitgestrekte vlaktes
van onbestemd
verlangen
ik wacht
waar de wind mij waait
aan de oplichtende horizon
is de dageraad
slechts een manestraal
ver weg
ze waait
over onbereikbare
bergtoppen
laat sporen na
in de bedding
van de rivier
er waait
zomaar ineens
een andere wind
geeft een…
Pril geluk
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
3.308 totaal gefocust op elkaar
straalt het jonge paar in roze
is de bruid gehuld
en hij werkt al zijn dromen uit
ziet zelfs de kleinste wens vervuld
gedreven door beloften
glorend aan hun horizon
want sinds de band ontstond
breekt schaduw op in kleuren
kieren alle deuren naar een open eind
waar niets finaal
deze liefde kan verbeuren
zo…
Vuur in de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
998 Met ongewone lichtheid
smelt de nacht in mijn ogen
en verdwijnt gelijk een vroege vogel
aan de horizon. Varend op de sterren
vraag ik mij af
in welke ademtocht de opgang ligt.
Bij welke maan kom ik thuis
is het te beschrijven een verhaal
waarin as in water veranderd.…
Ontastbaar dichtbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Ik wil haar verder dragen dan de horizon.…
Hun geborgenheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik wist
dat het zijn
handen waren
waarvan
de vingers
mij wenkten
om in hun
geborgenheid
te komen schuilen
zijn sterke
open handen
waren altijd een
toevluchtsoord
als ik door verdriet
moest huilen met
tranen die uit
heel diep van
binnen kwamen
ik ben op weg
naar een
transparante horizon
omdat daar licht
nog het langst
in…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen onbestaand
zwart aan de rand
van de horizon…
Dat vage
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
525 er is altijd dat vage
voor een mens alleen
bijna niet te dragen
gevoel dat alles onecht is
ik zie maar kan
er nooit bij komen
de horizon is vaak een
obstakel voor mijn dromen
filosofeer over
de diepte van bestaan
daal dan af in een steeds
nauwer wordende spiraal
waar angst
de sfeer bepaalt in
een totaal verloren zijn
door existentiële…
Goudgerand gedeelte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
492 schaduwen wisselen
op je gezicht dat in een
ondefinieerbare stemming is
jij straalt
niet voluit hebt
versluierde momenten
van afwezigheid die
ik niet helemaal begrijp
toch zie ik
de zon doorbreken in
het goudgerand gedeelte
van je nog licht betrokken blik
met klarend blauw in zicht
je lach verheldert
snel ons onbegrip
geeft horizon…
Het diepste zuiden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 ik wist dat
jij zou komen
zag de horizon
oplichtten door
fantastische
bloemen
in je handen en
je lach straalde
al van verre
jouw warmte
in je ogen
sprankelden
ondeugende
beloftes om
ooit in dat
geluk te mogen
spiegelen want
uit het diepste
zuiden komen altijd
de mooiste bruiden
we leven in
seizoenen
vol records de
een nog…
De verre blik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 ik heb de lijnen
zien lopen tot
aan de horizon waar
zij samen verdwijnen
er was geen
ander perspectief
het transparante random
bestond toen nog niet
al generaties lang
hadden zij de verre blik
in het zien van
gods oneindigheid
tot hun wereldbeeld
van rechtschapen zijn en
onvoorwaardelijke trouw
in korte tijd schiftte
twijfels…
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 was het verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien…