6775 resultaten.
Wat ik tegenkwam 7
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 Een helder blauwe hemel
Lopend naar het ecopad
was het met een nieuw hek afgesloten
Dan maar dwars door
een droge greppel
Veel zwarte bedrijfsgebouwen
aan weerskanten van ‘t kanaal
kwam ik tegen
Inzicht
dat het een paar kilometer
blokkendozen vergt voordat ik
uitzicht
op het weidse weiland heb
Het koolzaad wou al wel
ondanks…
als ik jouw liefde niet had
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 als de zon haar licht
zou ik alles verliezen
eindeloos en donker
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet
zou geen ster nog schijnen
bitter en guur de wind
mij de adem benemen
koud en diepgevroren
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet had
bleven bomen bladerloos
was de zee woestijn
vol dorstige oases
stoffig dor en droog…
Wortels van hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Krachtige wortels van geloof mogen mijn land begroeien
Bladrijke bomen van hoop mogen ver reiken
totdat zij sieren rondom Zijn troon
Heilige engelentranen mogen mijn droge aarde bevochtigen.
Tranen van vreugde en ontroering
omdat ik opnieuw ben teruggekeerd……
Plukken van het Universum
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
421 de wolken — vochtig en droog tegelijk,
comfortabel en toch verfrissend.
maar ik viel
terug op deze grote wereld
waar alles nog onbekend was.
ik zag hoe mijn geliefden vielen —
mijn familie,
hard,
op de ruwste plekken.
en ik?
ik viel
op een gezicht vol tranen.…
Doorlichters
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
315 Hij redeneert in cirkels door deze cycli
categorisch in de dode hoek te smijten
of de fabriekssausjes on-top gratineert
als een fantasie van kraak noch smaak
waarna slechts een droge bek resteert.…
anti-canto IV: ‘in de lethargie van […] religie’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
377 organisch-beschamend stuk
vreten in het tempo doeloe van
de bloem en hymne aan staande
reisgenote nu sommar bezwijkt
één halfslachtige golf autonome
bakenwaanzin in voorgepreekte
slagen im Herzen der filosofen-
dokters- en dokteressenklanken
van onze levensdoelen ranken ‘t
reneste in mij alsof hiërarchisch
het kleinste elää aan droog…
Iemand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
204 Iemand zong mij de tranen
uit mijn ogen
Danste de benen
van mijn lijf
Iemand besloot ze
ook te drogen
Zodat je echt voelt
wat je krijgt
Iemand waste mijn haren
met haar handen
Wiegde mijn heupen
met haar lijf
Iemand blies ze weer
tot zwarte krullen
Ook al zijn ze
voor altijd grijs
Iemand verhaalde mijn schulden
op een ander
Legde…
Jeu de Boules
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
328 Her en der staan groepjes
van vooral mannen
die met veel,
opgewonden ‘oh-la-la’
en weidse armgebaren
hun emotie uiten
wanneer een werper
met een droge tik van metaal op metaal
de boule van de tegenstander wegschiet
of juist als hij,
doordat de boule met een doffe plof
doelloos is stilgevallen,
heeft gemist,
onder de relatieve koelte van…
Slagen in het water (4 zeezwemtochten)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
210 trainingsuren
Binnen, buiten, heel jaar door
brengen we 300.000 keren
onze armen naar voor
Is dat niet wat overdreven
vroeg bezorgd een dominee
Is er niets beters in dit leven
dan heilloos malen in de zee
Ach dominee, dat is betrekkelijk en
wij zwemmers zijn rekkelijk
IJdele dames doen het vaker
voor stad en ommeland
Op het droge…
Frisia
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
125 stenen
waar storm zich mengde
met het oerbegin
zij kende de kracht die
uit de bodem groeide
een stil instinct ouder
dan het land
wanneer de zwarte schepen
nader schoven
de Vikingen kwamen
donker op het water
met ijzer vuur en honger
op hun kiel
frisia week niet
voor hun macht
zij liet de wind opsteken
en roeide hen zelf
met droge…
Toeschouwer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
215 Omdat de brute overmacht
het wint van het verstand,
spoelt de illusie van controle
als droog zand uit zijn hand.
En vreemd genoeg brengt dat een rust;
het vechten is voorbij.
Niets te verklaren, niets te lijmen,
de ondergang maakt vrij.
Geen schild, geen schijn, geen tegenweer,
het hoofd heeft gecapituleerd.…
Het grote woordenbos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 De verveling was weg en ze zaten
weer hoog en droog!
Cool man!
Awesome!…
Lindebloesemgeur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
578 Vandaag heb ‘k je thee geplukt
te drogen, op papier gelegd
het geurt nu in mijn keuken!
Alsof bijna,
vandaag, ‘k mijn eigen kind
weer in mijn armen zie.…
Stervende zwanen en Ijsselmeren.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Vrijheid
Of we vrij zijn
Ik liet alles achter
Dook er opnieuw in
Wederom
Vanaf,
Vooral,
Nogmaals,
Het einde is nooit zonder begin
Hoe ik weer vast zit
De melkschuur zonder zuivel
Alleen droog brood
Dat niet droog is door,
Zonnebloemolie,
Liefelijk, gemengd,
En hoe ik dat niet koester maar vereer,
Brood, de schoot van leven…
Slapen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.586 deur staat op een kier,
Ogen moeten even wennen,
lekker donker hier
Blonde haren op het kussen
Dekbed lekker hoog
Buiten miezert het een beetje
Binnen is het warm en droog
Alle spieren goed ontspannen
Lekker warm en loom
Ogen schieten heen en weer
bezig zeker met een droom
Ik kus je zachtjes op je lippen
die zich vormen tot een lach…
Mijn hand reikt in de leegte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
848 Mijn hand reikt in de leegte
van een grote kartonnen doos
Leeg misschien van binnen
maar de herinnering hangt nog broos
Woorden plakken in mijn keel
droog schrapend in een stille blik
Dromerig staar ik voor me uit
en hoor weer die bekende klik
Altijd geweten maar verdrongen
gedachten stromen vloeiend van binnen
Helder en opnieuw bezongen…
Droomdebuut
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.117 Het is al in blessuretijd,
de verse spits ontvangt de bal,
hij passeert de nummer vier,
geeft dan een droge knal.
De bal zeilt richting linkerhoek,
de keeper duikt met veel gevoel,
hij kan er net niet bij,
de bal gaat in het doel.
De spelers worden bijkans gek,
de coach geeft hem een zoen,
door dit ene puntje,
zijn ze kampioen.…
Ogenschijnlijk
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.579 Wat een zegen
Maar alleen nu leeftijd parten spelen gaat,
slaat dat op de ogen en zie zo best niet meer
Ze beginnen uit te drogen en doen een beetje zeer
dus vroeg ik Hans Anders snel om raad
Hans heeft zichzelf anders wel bewezen
door een bril van drie glazen te voorzien
Nu zie ik weer Gods werk en bovendien
kan ik ook mijn eigen werk…
Troost
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
964 Kom aan mijn zij, ik ga je tranen drogen.
Wees stil en luister naar jezelf.
Luister naar je stil verlangen.
Laat de minuten langzaam gaan.
Kom dichter nu en hou mij vast.
Laat los die nare stroeve last.
Negeer die wurgende gedachten
uit voorbije lange nachten.
Begeer je eigen blije lach.
Begeer de blijheid van de dag.…
Bij het lijkje van een kind
poëzie
3.2 met 21 stemmen
4.268 Voedster, droog de natte wangen,
Tuur niet op de dode pop,
Blijf niet aan het webje hangen:
't Vlindertje is niet weer te vangen:
's Hemels englen vingen 't op.…
drogende tranen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.399 Langzaamaan drogen de tranen
langzaamaan slijt het verdriet.
Maar om alles opeens te vergeten
nee, dat hoef je en kun je niet.
Je hebt nog altijd je herinneringen,
en die zul je ook altijd bewaren.
Als je er soms nog even om moet huilen
hoef je voor niemand je tranen te sparen.…
PASAR IN DEN HAAG
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.578 Slurven, boeddha’s, priesteressen
Wierook, batikstoffen, goud
Kruiden, sambals, jong en oud
Ieder kan zijn dorst hier lessen
Heimwee, kooplust, droge kelen
Handelsgeest, voor elk wat wils
Cocosmelk, wijn, water, pils
Ogen staan zowat op stelen
Want Javaanse schoonheid danst
Trommelt, glimlacht en behaagt
En van Dort signeert muziek…
Theo
hartenkreet
2.9 met 34 stemmen
12.657 we stoken een vuurtje
smelten lood
springen over een sloot
we lachen,
halen onze schouders op
en legen onze laarzen
de sloot, té breed
we wringen onze sokken
slaan ze droog op de stoep
ik roep... Theoooo......
nu lees ik je naam
op de steen, in zilver
je was goud, broer !…
Dat wil ik niet
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.877 Ik huil
mijn tranen branden
in mijn ogen
nog altijd weer
Ik roep, ik schreeuw,
ik fluister je naam
wat ik ook doe
je komt echt niet meer
En toch was jij het vannacht
die mijn hand heeft vastgehouden
mij kwam troosten met lieve woordjes
en zei dat ik mijn tranen moest drogen
Ik probeerde je te zeggen
dat je terug moet komen
gewoon…
De zwemmers
gedicht
3.3 met 210 stemmen
33.431 daar is geen droog, peilloos lichaam
sommigen spartelen, als landmensen
of kleven de kanten aan
ze zijn hiervoor het onderhouden
om aan kleding ruimte te meten en ontwateren
al aan de overzij hun onderhuid
een opzwelling vormt hun
afweer, men lijkt niet voorbij te willen gaan
anderen hernemen hun natuurlijke ademhaling
met kracht de…
Olieverf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
31 De liefde heeft het leven menselijk gemaakt
het linnen doek wacht voorzichtig en verlegen
vol van verlangen naar een leeg geknepen tube
doorwinterd alsof de oude kerstboom status geeft
okergeel is in de mode, doe dan maar paars en groen
olieverf – beweer je
en ik geef je gelijk
er is tijd voor nodig
om de natte ziel te drogen
geef die…
Wie schrijft twee
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.408 De geuren van de gardenia
voortdurend bloemen
wat minder in de droge tijd
zo rook het toen, de wegen
de straten en de pleinen
in het midden een waringinboom
na een regenbui ontdekte
wat ik zocht, dat loste op
onmerkbaar aan de randen
ik zoek iets nieuws
verlies wat ik gevonden heb
zet dingen op een rij
wat meer moeite kost
alsof de…
geboorte
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.607 herinnering van de tijd
Een winterse hagelbui
drijft ons onverwacht
in de beschutting
van de bomen in het park
waar ik haar bescherm
tegen de elementen van de natuur
In het donker staan wij
moeder en kind
te wachten tot de hemel
ons goed gezind zal zijn;
en ik besef plots
dat de tijd
ons van rol heeft doen wisselen
Als het weer droog…
Natuurgeweld
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
741 Vroeg op de dijk en het water nog hoog
Breekt de grijze lucht boven de kwelder
Geduld nog, dan vallen de platen droog
De zon lichtstippelt, het wordt snel helder
Gaatjes van vogels in natte plekken
Schapewolken boven en op de dijk
De ganzen strekken hun slanke nekken
Gras en water, aarde, basalt en slijk
Verder en verder strekt het land zich…
Spiralen rietjes met een bruidspluim
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
3.459 spiralen rietjes met een bruidspluim
de taart feestelijk onaangeroerd
kon hen niet bekoren
gefeest moest er worden en hulde
aan het paar dat verdwaasd bleef zitten
bij de zoveelste polonaise die nacht
als hij de knoopjes maar los kan krijgen
was haar enige gedachte en
hoe laat vertrekt het vliegtuig ook alweer
zal ik mijn bloemen drogen…