2059 resultaten.
Dragen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
340 Het wil drukken
tot zelfs stilte
moe wordt.
Ik schrijf
omdat niets doen
ook een daad is.
Omdat zwijgen
tenminste eerlijk is
over zijn onmacht.
Elke regel bewijst
dat er geen uitweg komt.
Geen afronding.
Geen les.
Alleen herhaling
van iets dat niet oplost
en niet verdwijnt.
Dit gedicht weet
dat het tekortschiet.…
Ja zeggen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
235 Daar begint de wrijving
niet luid
maar als een zachte spanning
die langzaam moe maakt.
De kunst is niet duwen
maar meebewegen
niet winnen
maar waarnemen.
De ander laten staan
waar hij staat
en daar
ja tegen zeggen.
Niet groots
niet ineens
maar klein
zoals een open hand.…
De kooi
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
159 aan
De spanning loopt op
We leiden ze af
met hapjes en drankjes
mierzoet of alcoholisch
het werkt allebei
We zetten de verwarming hoger
We zetten er nog wat muizen bij
Het piepen zwelt aan
/Geef ons een eigen huis
/Geef ons een buiten
/Geef ons meer tijd
/Geef ons de nacht terug
/Geef ons het lef
/om te gaan slapen
/wanneer we moe…
BECHIRA
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
271 Er lagen vele kaarten langs de lijn
En briefjes waarop laatste groeten stonden
Ze werden dan door niet- Joden gevonden
En opgestuurd naar waar ze moesten zijn
'We liggen slap en en moe in de wagon'
Sara aan haar gezin, voor haar - barakken
Of erger nog de dood, naar adem snakken
Benauwdheid en paniek in 't eindstation
Wat heeft de Hitleraanhang…
LOPEN OP WATER EN RIJDEN OP WATER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
223 ik met haar ook op water
van Doorn naar Amsterdam terug
zeker 30 centimeter water
en de wind smakte tegen de bus
maar ik hield rug en wagen recht
ik dacht wel aan de Bijbel
Jezus die liep op het water
en de harde wind trotseerde
ik bracht mijn dochter Giulia
veilig weer op de Marius Meijboom
haar woonverblijf op Amsterdam-IJburg
moe…
ONS HOLLANDS IDEAAL
poëzie
3.6 met 73 stemmen
10.663 Netjes op je vader lijken,
Net zo dom en net zo vlug,
Net zo uit je ogen kijken,
Anders stuurt hij je terug,
Nooit aan anderen verklikken
Waar je Pa je Moe voor scheldt,
Wie de broek draagt van hun tweeën
En de baas is van 't geld.…
Overwinteren
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
955 En zwak
en moe, zo moe van het gebik!
Een zoutvat lost het op, als slak.
De grond kent ook de tijd, tik tik,
vernielt mijn huis, mijn hol, mijn kluit.
Op de aarde voel ik me berooid,
het schuurt en striemt mijn tere huid,
en wachten tot het ooit weer dooit
dat doet me zeer, want keer op keer
vriest het hier en mijn huid is teer.…
ROMANCE
netgedicht
2.8 met 106 stemmen
16.083 Hoe ze dan vadsig moe en afgeleefd
elkaar in haat en nijd voorbijgestreefd,
door satans lijmpot levenslang verkleefd
over en weer slechts grauwe snauwen geven.…
De wolf
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.622 Mijn tong hangt uit mijn bek,
ik word moe.
Ik drink uit een beekje en merk een afgedwaald hertenjong op,
ik neem een goede positie,
een snelle flits en ik heb het.
Ik heb genoeg gegeten en ik voel de aandrang om te gaan zingen.…
Zomer 1952
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
6.876 Kindjes gapen, oh zo moe!
Onweer loopt de koelte voor.
Schooldagen beginnen weer.
Lange lijnen fietsende jeugd,
niet altijd lettend op het verkeer.
Nog even duurt de zomervreugd.…
Mijn Moeder
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
969 Als ik mijn eigen moe nog had,
zouden we veel samen kunnen doen.
Ik zou haar eens zeggen"lieve schat",
ik hou van jou, je krijgt een zoen.
Mijn moeder kijkt toch stilletjes toe,
en ik vind dat een fijn gevoel.
Hoe ik alles met mijn gezinnetje doe,
ze zou ook begrijpen wat ik bedoel.…
Zwarte diepten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
890 waterkant
waar de bomen rusten aangeland
mijn donkere schaduw zwart omarmen
als fijne druppels regen zwermen
spoelen zij soms mijn treurnis weg
en sieren wit gekranste schermen
de oever van mijn woorden zeg
de glazenmaker ronkt zo rusteloos
en wentelwiekt naar 't zonlicht toe
dat kleuren breekt in vleugels broos
ach was ik toch maar niet zo moe…
Den Haag 1863 - De Steeg 1923
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
838 wonderschone woorden
die bij de ons ontvallen schrijver hoorden
ontstegen aan zijn nagelaten werk
in trance zag ik de zware steen bewegen
en trage klanken rolden uit het graf:
‘het was te kort, m’n taak was nog niet af
dus luister nu, ik heb te lang gezwegen’
‘vertel ze wat ik nooit heb kunnen schrijven
ik was niet moedig, of ik was te moe…
ik heb je lief
netgedicht
3.7 met 50 stemmen
3.385 wanneer ik moe ben van het leven
en niets meer heb om weg te geven
dan maakt één ding mij weer actief
als iemand zegt: ik heb je lief
wanneer ik somber van de regen
weer een depressie heb gekregen
dan geeft één ding mij perspectief
als iemand zegt: ik heb je lief
wanneer ik lang heb stilgezeten
en denk dat men mij is vergeten
dan voel…
Vluchteling
netgedicht
3.4 met 320 stemmen
66.320 Kleine witte duif
vertel me wat je ziet
tijdens de lange vluchten
wanneer je drijvend op de wind
de weg naar ‘t nest zo feilloos vindt
langs blauwe of bewolkte luchten
Kleine witte duif
je hart is vol verdriet
ik lees de droefheid in je ogen
waar de onrust schemert; vaag
je vleugelslagen worden traag
het weten heeft je moe gevlogen
Kleine…
Phantasia romantica
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.214 Jij bent bezwerend, doch vertederd, ik: geremd en moe,
nog tellend onze laatste uren.
Jij dekt mij toe
en ik, gevangen vogel, denk: wij-samen zijn, zelfs heden reeds
verleden, onherroepelijk.
Kun jij mij overreden? Nu?…
HOOGSTE LIEFDE
poëzie
2.5 met 235 stemmen
64.185 Heet mij niet vals en trouweloos
Wanneer mijn arm, verdolend hart,
Van zorgen moe en blind van smart,
Een waanbeeld voor uw waarheid koos.
Ik heb u lief, nu en altoos,
En of mijn droef en moede hart
Bij andren rust of eenzaam mart
Om u: gij zijt mijn liefde, altoos.…
Sam
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.315 Ik ben best moe
Tijd voor een tukje
Op de hoek van de bank
Ze schuiven maar een stukje
Nu naar buiten kijken
Wat gebeurt er allemaal
Nieuwsgierig spits ik mijn oren
Buiten loopt mijn rivaal
Dit leven word ik nooit zat
Spin met veel genoegen
Ik ben hier de baas
Een grote grijze kat…
Wim
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.705 Wim zat zo stil te werken
Hij tekende een spoor
een spoor met zeven wagens
Maar dat was moeilijk hoor
En weet je wat hij heel vergat
Toen hij zo stil te werken zat
Dat hij een glas naast zich had staan
die moe met melk had vol gedaan
Ziezo het spoor is klaar
Nu gauw eens drinken gaan
maar 't glas lag om en poesje
Keek Wim ondeugend aan…
Vierdaagse Nijmegen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.320 Gestrand in het zicht van de haven,
moe als een hond, ziek als een kat.
Een tragedie die ik niet als zodanig voel,
meer een kwestie van pech gehad.
Blaas ontstoken, plas brandt zich naar buiten,
koorts maakt van het lijf een kruitvat.
Alles wat pijn kan doen, meldt zich tezelfdertijd,
een film die voortijdig wordt gecut.…
godsdienst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.265 hoofd in de lucht en voeten in de modder
heb ik niet echt de keuze waar ik loop
is het asfalt gras woestijn of modder
ben ik toch een mens die rechtop loopt
in het complot en de gang der dingen
loop ik kort of lang mee laat me sleuren
laat me gaan werken en huilen en zingen
en laat alles wat mogelijk is gebeuren
tot ik moe ben en men alles…
WAT GEEF IK OM EEN WERELDDEEL?
poëzie
3.0 met 9 stemmen
5.015 Ik ben ze moe, ik ben ze zat!
Mijn needrig huis, mijn lief gezin;
Daar leef ik en daar zweef ik in.
Mijn eigen haard, mijn eigen haard,
Gij zijt mij alles waard!
Wat stoft men mij van geld of eer?
Ik heb veel beter, ’k heb veel meer!…
Zeventig jaar verschil
gedicht
2.9 met 25 stemmen
21.483 Hij strompelt toch al zo moe. Zijn hart.
Maar een vriend hoeft niet snel te zijn,
van mij niet persé, alleen in de buurt.
Hij moet niet zeggen dat het weer weer
in de weg zit. Ik weet al lang dat het moet
vriezen voor het regen ijzelt op de straat.
En dan strooi ik heus wel zout voor je voeten.…
'jongens waren we- maar aardige jongens'
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
971 een fietstas
en 't zware gewicht van de tent
achterop de bagagedrager
'jongens waren we- maar aardige jongens'
schreef de schrijver Nescio ooit
in zijn relaas over de titaantjes
en zo was het ook bij ons
we zochten het avontuur in de Ardennen
niets hield ons tegen
regen kletterde bij vlagen
doch we merkten er niets van
's avonds moe…
Hoe deed ik dat toen?
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.709 Klinken kinderversjes
liggen overal spuugdoekjes
een verdwaalde speen
een zuigfles,
staat een ledikantje in
mijn hobbykamer die ik
dus niet gebruiken kan
wordt de kleine afgeleverd
met de woorden,
‘ik geloof dat ie gepoept heeft mam’
wat ook klopt.
’t Kind is moe en verdwijnt naar bed,
de hond van slag voelt zich
miskend, komt aandacht…
Bij het sterfbed van mijn overgrootvader
gedicht
3.6 met 29 stemmen
18.048 Mijn overgrootvader is dood; ik ben tien,
moet langs een laan met bomen naar hem toe,
na het eten, laat nog, ik ben zo moe
dat ik om heel verkeerde redenen grien.
Mijn janken wordt voor heus verdriet versleten
en even later is het ook wel echt,
als ik de oude zie, al afgelegd,
weet ik wat ik liever niet had geweten.…
vóór de ochtend
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.078 de pillen liggen klaar
naast de fles met sterke drank
om haar verloren moed te schenken
geen schreeuw om hulp of snikken
haar gedachten zijn gesmoord
in doodse stilte wil ze slikken
te moe om te beseffen
dat ze een keuze heeft
wat zij die niet meer leeft
nooit heeft gehad
ze ziet haar moeders lief gezicht
dat in het donker oplicht…
Gemengd huwelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
682 Wanneer het door z'n pa werd uitgelaten
of door z'n moe, dan klonk er luchtalarm:
z'n uitlaatgas verliet z'n endeldarm;
de mensenmassa evenzo de straten.
Het moest zich naar een dierenarts begeven.
Verandering van lucht werd voorgeschreven.…
Oktober draagt in vree
poëzie
3.4 met 10 stemmen
2.836 Mijn bezweren is te moe
dat het de laatste reize om uwe liefde doe.
- Misschien, misschien?... Ik voel in mij de tróost bezinken
dat beiden wij misschien, gesluiërd, de ogen toe,
dezelfde schampre wijn terzelfde schale drinken.
------------------------------------------------------
uit: Verzen aan de Terug-keerende (1903)…
De luchten hangen vol dagen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.529 Ik, die te trots ben om te leven
In stalen palen enkle tijd:
Ik zal te moe zijn om te weven
Het pal werk van ene eeuwigheid…
En mijn lede armen moeten schragen
De buisende onmacht die me tart
Uit luchten, dreigend vol dagen,
Veel dagen hangend vol smart.
-----------------------------------
Buis: ruk van de wind, windvlaag…