4903 resultaten.
VERSCHEIDEN
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.812 Overbekend dit huis: de andertijds
maar onherstelbaar ingesleten klanken,
de tafel voor de vrome spijs en dranken
voorbij de stoelen, recht aaneengerijd
en ik – de eredienst allang ontwijd -
muitend in heimwee naar de oude banken,
niet wetend of ik bidden moet of danken
voor wat zich indekt in gedegenheid.
Verweer dat bij de open kist verstomt…
De Klokkenmaker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
819 Alleen de moeders,
van de klokkenmakers,
van de ideologen en
van de soldaten weten.
Zij kijken allen op de klok,
die ook mensenliefde slaat,
en weten machteloos,
hoe laat het is.…
Heb respect voor de vrouw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.186 Heb respect voor de vrouw net als voor je moeder. Je moet één ding weten en nooit vergeten, een vrouw gaf jou het leven. Een vrouw is de enige die ons kinderen kan geven. Zonder de vrouw zullen wij niet leven. De vrouw heeft een mooie taak gekregen negen maanden moet ze een kindje dragen zo dat ze onze zonen en dochters kan baren.…
Jeugdherinnering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
603 een auto rijdt
een moedereend
bijna zo plat
als een dubbeltje
veertjes dwarrelen
op in het schijnsel
van de koplampen
van een volgende auto
er valt niet veel meer
te redden hier
hooguit kun je haar
aan de kant leggen
twee kuikens
aan de overkant
dribbelen zenuwachtig
heen en weer
ze waggelen naar
hun moeder toe
het…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 over het gangbare grof knerpend
grindpad van het oude kerkhof
als gebogen menselijke zerken,
op weg naar het o zo diepzwarte
graf waarin zij tegen haar zin
in zal moeten rusten
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich opgeworpen
als grote steun en toeverlaat
tastbaar als vliegende kracht
onvervangbare moeder…
Onderweg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 In de bus,
achter mijn rug,
speelt een moeder
met haar kind:
Waar ben je?
Waar ben je?
Een schaterende lach.
Waar ben je?
Waar ben je?
In die kamer,
op die dag.
Moeder ziek op bed,
met uitgestrekte armen
haar zoon verwelkomend.…
Jouw blauw-dooraderde hand.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
999 Je zou mijn moeder worden en je hand naar me uitstrekken: je kleine, blauw-dooraderde hand.…
Grijsheid van de oude dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
745 In de ochtend van de bedaagde dag
zie ik mijn oude moeder in mijn grijsheid
ze heeft een glimlach met een waas van de dood
op het kastje naast een vaas met gladiolen
we zien dat we elkaar in de ogen kijken
maar de gevoelens uit het verleden
overtreffen de werkelijkheid van het heden
alsof het stof van onze wonden herleeft
in de hereniging…
Voor iedereen die zijn moeder heeft verloren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
752 Mama is nu een engel ze kijkt naar je van boven
Al heeft ze deze aarde verlaten
ze houdt je voor altijd in de gaten
Je bent nog steeds met haar samen
In je hart zal ze altijd blijven wonen
Ze heeft daar een heel bijzonder plekje ingenomen
Je moeder is niet verdwenen
Kijk in de spiegel jij bent het wonder
dat zij het leven heeft gegeven
Jij…
Windloze zomerse dag
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.077 Wil je de vrolijke stem horen
van een overleden moeder
die sombere gedachten steelt
bij de rivier met jeugdige energie
luister met die eerbiedige glimlach
doe het op een windloze zomerse dag
wanneer vlinders op bloemen dansen
zwaluwen onder zwoele wolken zweven
je kunt haar horen met jouw hart.…
(kanker 7) hangjongere
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 op de bank ligt snoep, een doek
een oude sok
en warm een deken
in de hoek latent een vent met kracht
in kromgebogen benen
verborgen onder schier wat
ingehouden angst
(die bult is raar ik weet niet waar
dat nu vandaan komt)
“ik ben bang”
gelukkig duurt een rit niet lang
het ziekenhuis vlakbij
wekt weer vertrouwen in de brij
van deze…
(kanker 16) so far so good
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 het is goed nieuws
de tumor vreet niet verder
in jouw lijf
maar wel in mij
toch ben ik blij dat
alles weggenomen bleek
te zijn
mijn pijn -zwaar ondergeschikt-
wikt elke mogelijke slag
om elke mogelijke arm
en warm
lach ik je toe…
(kanker 18) ogenblik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 en al het witte duizendblad
dat honderdvoudig in de bermen
langs de weg de ogen sluit
hun nachtwake voor even
een gegeven zacht moment, slechts daar
waar stille hindes schuw hun
lippen rond een veldbloem vouwen
hoeveel vrouwen zouden er
hetzelfde doen als ik?
tot aan mijn laatste snik
blijft alles dat een wonder lijkt
me boeien
in…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 nu dan
tellen we de banen van de vlag
hij wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf…
Mijn moederke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
632 Nooit heb ik nog die rust gevoeld,
die warmte, die geborgenheid
die jij mij gaf, mijn moederke.
Nooit nog, als in mijn kindertijd.
Nee, nooit als in mijn kindertijd.
Jij was mijn troost, mijn toeverlaat
als heel de wereld donker leek.
Jij was het die bij koorts en pijn
geen stonde van mijn zijde week.
Nee, niet van mijne zijde week.
Jij…
moeder van drie gratiën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 ze is jong maar heeft een vage zachte rimpel rond
haar mond de handen in rustige beweging
terwijl haar oudste -een mooie jonge vrouw-
voorzichtig aandacht vraagt terwijl ze voor ons
kookt wordt er gelachen om een goede grap
als een schoonheid binnen schrijdt de rugzak
vol geleerde stof: een uitbundig gemeende groet
daarna volgt rustig pianospel…
Jouw eerste kreet
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
560 jij klopt
niet aan maar
glijdt onhoorbaar in
een wereld vol getuigen
jouw eerste kreet
zal ze doen juichen
als alles is geteld in
weten hoe het met jou is gesteld
nog wacht een snel
herenigen in smetteloos wit
het warme gezicht de eerste
moederlijke elkaar herkennenblik…
Als de plu hen omsluit
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 ik zie buien naderen
mensen zich haasten
in tegenwind
het kind voelt de spanning
praat honderduit maar voor
haar is het regen over en uit
niet voelbaar is samen
moeders hand is zacht en
genadig als de plu hen omsluit
zij ontsnapt en springt
met bravoure in de plassen
haar lach breekt hun spanning voluit…
Agenda van een moeder in de schuldhulpverlening
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Een dagboek van een miljardair kan nimmer zo boeiend zijn, als dit verslag van een moeder die elke keer naar de voedselbank moet.
En toch gebeurd het.…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Hoe je vooral buiten weleens zei
die couperose zo vervelend zichtbaar te vinden,
want ijdel tot het eind.
De snottebel die tijdens een wandeling
soms aan je neus kon blijven hangen,
ergerde je, want 'van oude mensen'.
En nu is het drie jaar geleden
dat je ontleefde lichaam
onder een zwart granieten plaat verdween.
Agnus Dei, dona nobis…
MOMENT SENTIMENTAL
gedicht
3.0 met 4 stemmen
7.726 Mijn kleine moeder met je rode haar,
Eens werd je ginds in een zwart graf gelegd,
Een dominee heeft, galmend, aan de baar
Enkele verzen uit Godswoord gezegd.
Ik was een kind van nog geen veertien jaar;
Hoe zwaar viel het verbitterde gevecht
Tegen mijn tranen, want het stond zo raar
En buurman had: wees dapper vent, gezegd.…
Verscheiden
gedicht
4.0 met 6 stemmen
8.263 Overbekend dit huis: de andertijds
maar onherstelbaar ingesleten klanken,
de tafel voor de vrome spijs en dranken
voorbij de stoelen, recht aaneengerijd.
en ik – de eredienst allang ontwijd -
muitend in heimwee naar de oude banken,
niet wetend of ik bidden moet of danken
voor wat zich indekt in gedegenheid.
Verweer dat bij de open kist verstomt…
Ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Ik heb het nooit echt kwaad bedoeld,
maar was soms zo een loeder,
misschien dat jij dat nu ook voelt,
Je blijft altijd mijn beste moeder…
Oorlog in m'n kind?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 Kind...
ik wil oorlog
uit je hand
trekken,kom
Kind....
kijk niet om
het verleden
vol vete,strijd
Weet....
dat ik
daaraan dagelijks lijd
steken in m'n hoofd
Weet...
ze hebben
-bij herhaling-
de vrede beloofd
Maar...
voelden noch schuld
over bom noch granaat
over wonden noch dood
Kind...
ook in jou
zit al oorlog
want…
TERUG
poëzie
5.0 met 8 stemmen
3.303 Daar is 't, dat moeder zat;
daar is 't, dat vader
vond die hem arbeid en
herte bracht; daar
knielden wij, kinderen,
handen te gader,
baden wij, kleinen en
groten te gaâr.
Daar is de schippe nog,
daar is de tange;
't ovenbuur staat daar, zo
't vroeger daar stond;
't hondenkot staat daar, en...
- 't is al zo lange!…
ja mam...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 hij kan er wat van
mijn volwassen man
zo zitten we dan
een moeder, een zoon,
heel gewoon
een kostbaar moment…
Onvergelijkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Zij alleen is de trouwe moeder,
die onze kinderen leven gaf.…
een apart kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 'je bent een apart kind'
zegt de moeder
die het weten kan
hoe moet ze dit kind beschermen
in een wereld waar
anders zijn
niet gewoon is
het kwetsbare kind
waar zij zo voor gevochten heeft
haar het leven te geven
het kind dat als een belofte groeide
in haar moederschoot
hoe kan zij haar beschermen
tegen ziekte…
Uitzwaaien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 De tijd "van" is bijna gekomen
ik twijfel over mijn regels en zinnen
het ongemakkelijke samenraapsel
van de afgelopen weken en jaren.
Hoe intiem mag mijn pen worden
het voelt wellicht voor anderen
als een novemberschoen na de intocht
of bijzonder leven wisselend besproken.
En ik , ik luister naar de regen buiten
scherts in kleuren ouders…
Verdeeld
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.470 Gister gelopen onder de spoorbrug door,
driemaal de zon voorbij met het nieuwe kind,
tot waar je de autoweg ziet.
Hoe je verdeeld raakt, op-
gedeeld over steeds meer leven,
zoals de zon op drie plassen, over drie bruggen,
driemaal gevangen in mist, uitgerekt in water,
onderging achter ons, voor ons.
Vuurtje gestookt in een krant
onder de…