1857 resultaten.
Engelenvriendin
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
2.407 alleen bleef ik achter
Maar ik zal lachen om de woorden
Die zij heeft gesproken
En haar liefdevolle lach
Waarmee ze mij heeft aangestoken
En ik zal kijken in haar ogen
Wanneer ik de mijne dicht
Wanneer haar ogen stralen
Versiert een glimlach mijn gezicht
En ik zal met haar praten
Want ik weet dat ze me hoort
Als een engel op mijn schouder…
ik streel je met fluweel
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.540 de blinddoek
kijkt je ogen uit
je huid voelt zich bekeken
je handen zijn geboeid
en ruggelings geketend in
openheid die borsten toont
je benen zijn gespreid
van voet naar heup
de schepping uitgedijd
je lippen zijn geopend
de eerste kus die wellust
proeft in scherpe tanden
ik streel je met fluweel
de armen en je schouders
je huid…
In Gedachten
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
1.710 Samen met jou lig ik in bed
Al ben je maar in gedachten bij me
Ik draai mijn hoofd naar je schouder
En geef je daar een zacht kusje
Alles met mijn ogen dicht
Anders besef ik dat je er niet echt bent
Alleen in het donker kan ik je zien
En mezelf garanderen dat je door mij wordt verwend
Een zoen en lieve woorden
Als mijn lippen je oor passeren…
Van duizend en één
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
2.071 Met haar op zijn sterke schouders
gaat hij het schuimend water in
waardoor haar lichaam kletsnat wordt
en geen van twee kent tegenzin.
Gezellig liggen zij hij-aan-zij
in het gloeiend-hete zand,
's nachts gaan zij wandelen
heel romantisch hand-in-hand.…
die gepunt mijn wellust dorsten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.926 ik laat mijn handen gaan
langs neus en lippen die
zich vochtig in rood plooien
je ranke borsten die
gepunt mijn wellust dorsten
ik scheur de benen
van je lijf omdat je die
genomen hebt, je billen
wil ik houden want in mijn
handen ronden ze precies
hun schaamteloos vertrouwen
ik voel de ribbels van beton
het hoekige van schouders…
Een engel in de nacht
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.776 Als een engeltje
Zorgeloos op mijn schouder
Geen witte vleugeltjes
En misschien ook wel wat ouder
Maar wat geeft het
Zolang ze mij maar kust
In alle stille klanken van mijn rust
Als een engeltje
Of ze speciaal zo is gemaakt
Niet meer maagdelijk
Niet puur en niet volmaakt
Maar wat geeft het
Zolang ze naar mij kijkt
Terwijl…
vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
3.297 bruindonkere guirlandes over groengrijs azuur
met tussenin een lief klein neusje
en fijne schelpenoren; niet ver
naar verlangende mond en naakte schouders
met zachte overgang als eeuwige belofte
van slapeloze Aphrodite: nooit zonder
jouw warme ronde borsten
zwaar in de schalen van mijn hand
als zacht rijpe vruchten met bruine ogen
de…
Rebel
poëzie
3.7 met 17 stemmen
6.877 Want in de aanvang werd het u voor-zegd,
dat het aan enkelen steeds is gelukt
het juk te breken, dat hun schouders drukt,
laat dus niet af maar vecht en vecht en vecht.…
Bergtop en dalende paden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 duizend visioenen
De nachten zijn duister
enkel roodgloeiende kolen
lichtten nog jouw gezicht
-het kampvuur vertelt nog
de mooiste verhalen, echter ik,
ik droom van jouw glanzend zicht
Hemelsblauwe ogen der liefde
Rijs met mij m'n lief
als een zon over deze bergen
van talloze zorgen en koester
de liefde waarbij je mijn hoofd
op je schouder…
Jij, nog steeds mijn liefste.
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.655 Sla mijn arm om je schouder
kus heel zachtjes in je hals,
wij zijn samen al wat ouder
niet zo jong meer, niet zo mals.
Liefste, zie de lach in mijn ogen
ik zie de traan op je wang,
het leven heeft ons niet bedrogen
wees vrolijk, ben nooit bang.…
Eén tijd, één plaats
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 Gebeiteld in verleden tijd
draag ik mijn hele leven
op buigende schouders
mijn zerk tegemoet.
Ik vrees wat jij bevrijding noemt:
een naam die waait in de wind.…
Annie
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.516 Haar lichaam golfde in het bed
- de herten traden uit het woud
van berkenzon en beukengoud -
en in het deinen van haar schoot,
gevangen in het gouden net,
verging mijn lichaam in het wed
tussen haar schouders en haar schoot.…
Doolhof
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.343 Mijn beul kwam mij halen
een straf als in een nachtmerrie
we troffen elkaar in een onstuimige omhelzing
schokkend, je hand op mijn schouder
ik draaide mij om, je was al niet meer
een krankzinnige droefheid borrelde naar de oppervlakte
je beloofde mij ooit de mooiste toekomst
ik voelde die belofte ontsnappen
totdat ik deze niet meer kon…
Veren in het blauw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
758 samen wolken
kolkend in
emoties
spiralen we
door lucht
een vlucht
voor tranen
en gezucht
handen samen
dichterbij
jouw hoofd
mijn schouder
als het kouder
wordt
daarboven
in de lucht
ik donker met
een gouden rand
jouw schaapjes
veren in het blauw
wolken groeten
jou en mij
in stilte vliegen
wij voorbij
de zorgen
om…
Fritz
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 visioenen
net als je bedenkt dat het nog steeds
een kwade droom is sta je in de kruidige
keuken van de veldwachter die op grote
grijze sokken aan komt lopen
en vraagt wat er is
“ik beken, ik heb Fritz vermoord
hem de hersens ingeslagen en daarna
verstopt onder de keukenvloer”
net als je bedenkt lacht Fritz je toe
met zijn handen op je schouder…
Verdwalend in Gods huis
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
757 ik zag ze staan
ogen hemelwaarts
schouders rondjes afgezakt
afgegleden als je buigt of barst
bot de koppen
op de dikke nek
met starheid ingebed
stijf staand van gebeden
vingers friemelen aan het kruis
meiden dromen schurkend
duivels ongerechtigheden
graag verdwalend in Gods huis
handen graaien zacht en wit
beesten smakken mond en…
Coming out
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.692 de heftigheid van zoete dromen,
balt zich samen in het diepste van mijn schoot;
telkens opnieuw zie ik hoe het soepele zijden kleed
traag, bijna plagend, van je schouders glijdt.…
een vreselijke ontdekking
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.414 dat mannen korter leven is een feit
zij moeten immers heel hun leven beulen
met zware lasten op de schouders zeulen
geen wonder dat zo’n stakker eerder slijt
ook vallen zij nog jeugdig in de strijd
je ziet de knoken op het slagveld smeulen
terwijl hun vrouwen met de vijand heulen
want zaad is zaad, geen tijd voor somberheid
het mannenleven…
Afscheid nemen bestaat niet
hartenkreet
2.4 met 31 stemmen
2.891 Al zal ik nooit meer met je kunnen delen
Hoe je schouder aanvoelt zit vast in mijn huid.
Al zal ik nooit meer met je kunnen bekvechten
Je reactie zit opgeslagen in mijn hoofd.
Al zeg je nooit meer dat je van me houdt
Die woorden leven voort in mijn hart.
Jij, al ben je er niet meer
Je leeft voort in mij
Jij bent een deel van mij.…
Bloem en Perk
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
901 dwangbuis van de kerk
twee jeugdigen als vissen op het droge
verketterd door verblinde demagogen
en angstig voor de zwaarte van het zwerk
de leraar met die lange monologen
verbood ze om te lezen in een werk
met op het kaft twee blije vinkenogen
ze moesten naar de burcht van Bloem en Perk
ze droegen stil hun last, ze waren sterk
maar rug en schouders…
Aankomst en vertrek
gedicht
3.3 met 23 stemmen
16.417 Tussen
de stilte boven een karige maaltijd en de ronding van een blote
schouder. Wie was hier eigenlijk aan het woord? Blijven ademen
is de enige oplossing, op weg naar het komende jaar, een volgend
seizoen. Totdat de dood ons scheiden zou.…
Horizonvervuiling
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
2.487 Daar zit hij daaglijks, uur na uur
goed verstopt, in mysterie gehuld
de beeldige in een zaak van geduld
een Hercules met in zijn rug een muur
Ons wereldje draagt hij heel even wichtig
op de breedste schouders van `t heelal
nooit eens of ooit, noch wiekend na val
zijn naaste is daarenboven (mede) plichtig
Tezamen draaien zij moeiteloos door…
Kristallen tranen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.204 Zij stijgt de trappen van de tempel
welke zwijgzaam buigen voor de last
die amper op de frêle schouders past
en haar doet knielen op de drempel
Zij heft zijn beelt’nis naar de goden
bidt om hun koestering voor de ziel
van haar geliefde die plots ontviel
en zich schaarde onder vele doden
Zij heeft geen afscheid kunnen nemen
zijn droef vaarwel…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 De vroege morgen heeft haar stem
verloren als ook nu in duisternis
gebleven de zon maar niet wil komen
en ik schrijnend de nacht nog van mijn
schouders schud en mijn slaap
nog zoek tussen de onbeslapen lakens
zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten…
kamikaze
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
752 het chroom verbrandt
trappen is gas geven
een gat in de dag heb ik nodig
om het prut uit de ooghoek te wrijven
om de koorts van mij af te spoelen
maar dan kraak ik mijn wervels
en recht mijn rug
ik hoor de krassende stem
stokken in de krop van de kraai
hij rust op de hanebalk
een verre onheilsbode
ik kijk omhoog over mijn schouder…
Dag-moeder-dag-pijn
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
4.281 Machteloos pak ik pijn
in beide handen waar
tranen de laatste
klanken verstikken
ik vlecht leven als
een onzichtbare draad
langs de taal waarin
wij elkaar ooit in
dag en nacht ontmoeten
nu de glimlach jouw
ogen niet meer bereikt
je open blik mijn schouder
aanraakt maar mijn hart
links laat liggen
voel ik zelfs jouw willen
maar…
ik zag schimmen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
921 het is nog steeds
zo vreemd
mijzelf in de spiegel
te aanschouwen
wil wel kijken
maar ook weer niet
doet het mij goed
of wellicht berouwen
je weet wel wat ik bedoel
zal ik op die kop lijken
die ik ergens zwevend
boven mijn schouders voel
laatst keken schimmen
heimelijk mee
wilden mijn ogen sluiten
naar believen
kom wees toch…
Vader
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.162 Al jaren wordt mijn vader stukken ouder
Al twintig jaar ruimt hij de zolder op
Maar altijd hield hij die alerte kop
En iedereen kon bouwen op zijn schouder
We hingen uit het raam bij elke stop
Hij nam me mee op reis in alle treinen
En wees op reeën, bergen, bruggen, seinen
We zagen steden, stranden, steeg en slop
We ruilden onze rollen lang…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Ik wil altijd terug naar zee,
water fluisterde ik tegen je schouders en je
mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.
Het raam en het weidse uitzicht waren
groot genoeg voor verdronken woorden.
------------------------------------
uit: 'Schoon schip', 2003…
naïef
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.055 het was het kind in mij dat preekte
woorden van goedheid en vrede
niet van kwaad wilde horen
dat de mens schijnt aangeboren
het kind is dood
het preekt niet meer
ik wurgde het zelf in mijn schoot
om zo zijn naïviteit te smoren
het zijn gróte kleren die ik draag
en op mijn schouders zwaar het weten
van het kwaad dat alom woedt
met wortels…